Gênesis 19

Oniyan (BSC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Omeleka oki ok h̃at këni genëka gër Sodom. Xarak Lot, gër ebët ed angol and Sodom ỹëpa baxo. And wat këɓi aŋ, xani ko, xaca këɓi, do foxi ko eƴiỹ el ŋëŝ gër ebar.
1 Ao anoitecer, os dois anjos chegaram à entrada da cidade de Sodoma. Ló estava sentado ali. Ao avistá-los, levantou-se para recebê-los. Deu-lhes boas-vindas, curvou-se com o rosto no chão
2 Ata re ko: «Faba ɓën axara xara këmun, capayin wa gër iciw̃ ind wëno xaɗëp irewën iŋ, eŋun keyëx. Neɓarayin osapar oŋ, gwëre en kuca ecan mopëɗ gëɓër.» Yaka këni ɓën: «Ali, ɓiyi fac këɓo xey gër yangana ir angol.»
2 e disse: “Meus senhores, venham à minha casa para lavar os pés e sejam meus hóspedes esta noite. Amanhã, poderão levantar-se cedo e seguir viagem”. “Não”, responderam eles. “Passaremos a noite aqui, na praça da cidade.”
3 Ɓarikan Lot ga nëỹalira këɓi xali, xor këɓi, ata ŝapa këni gër iciw̃ indexëm. Rin këɓi ñambëran, wëkan këɓi ɓamburu ɓand gë lewir këm, do ƴambëra këni.
3 Mas Ló insistiu muito e, por fim, eles o acompanharam até sua casa. Ló lhes preparou um banquete completo, com pão fresco sem fermento, e eles comeram.
4 Ani ɗakira bana pere ga yëlëtaw këni ɓër gër angol and Sodom ɓën. Ɓësoŝan ɓën xeta këni jeƴ iciw̃ ind Lot iŋ, ga ỹanaw këni ocambenjar ok, ɓëtëgu këni ɓëxarëk ɓën. Fëxwëŝërëgu këni ɗek ɓulunda in, gë ar kë ɓayi këm ak.
4 Ainda não tinham ido se deitar quando todos os homens de Sodoma, jovens e velhos, chegaram de toda parte da cidade e cercaram a casa.
5 Ga w̃ac këno Lot, w̃ëka këno: «Feye wa exëni ɓela ɓër h̃atëguk genëka go gër iciw̃ indeƴ ro ɓën? Nëcëtëguyëɓi mi ɗaki gë ɓën!»
5 Gritaram para Ló: “Onde estão os homens que vieram passar a noite em sua casa? Traga-os aqui fora para nós, para que tenhamos relações com eles!”.
6 Ata Lot ŝan ko, fëraw ko ebët el gand epoƴ edexëm.
6 Ló saiu para conversar com os homens e fechou a porta atrás de si.
7 Re ko: «Ɓëmaỹe axara xara këmun, këren di na eñëŋënax etëm eŋo!
7 “Por favor, meus irmãos, não cometam tamanha maldade”, suplicou.
8 Nëkoɗëɓi odënaw̃ oki odam ok, ɓësoŝan anëɓi nang ex na. Ɓën këmun nëcëtënëli, do enëɓi di ang këŋun nëngan ak. Ɓela ɓëjo cëŋ, ỹoweỹ kërenëɓi di na, gayikako gër amol and iciw̃ indam ro ƴow këni.»
8 “Escutem, tenho duas filhas virgens. Deixem-me trazê-las para fora, e vocês poderão fazer com elas o que desejarem. Mas, por favor, deixem os homens em paz, pois são meus hóspedes e estão sob minha proteção.”
9 Ɓarikan ɓën yaka këni: «Wëj pacanal!» Re këni ɓëte: «Watino aliyer ar ƴowëk ocalaran gër ndeɓi ro, ga ỹandi këŋo eɓo nëp! Gërëgako, ɓiyi wëj këmi nëmba mi di eñëŋënax eŋ nëmëc ɓën!» Ga fim këno Lot, w̃ël këni eni gëbëra epëra el.
9 “Saia da frente!”, gritaram eles. “Esse sujeito é um estrangeiro que se mudou para a cidade e, agora, age como se fosse nosso juiz! Faremos a você coisas bem piores do que a seus hóspedes!” Então partiram para cima de Ló, tentando arrombar a porta.
10 Ata omeleka ok sëraw këno Lot, lasëx këno lëf gër iciw̃, do kwël fëra këni ebët el.
10 Os dois anjos, porém, estenderam a mão, puxaram Ló para dentro da casa e trancaram a porta.
11 Ɓësoŝan ɓër ebax gër ebët ed iciw̃ ɓën cëŋ, lapan kënëɓi oŝiw̃. Ga ỹana kënëɓi ocambenjar ok, ŝiw̃ën kënëɓi xali gë ɓëxarëk ak. Ah̃ëmbarëra fo bani h̃ëmbarërand, ɓari abani wat na ebët el.
11 Depois, cegaram todos os homens, jovens e velhos, que estavam à porta, de modo que eles se cansaram e desistiram de invadir a casa.
12 Omeleka ok fel këno Lot: «Ɓela ɓër ekun edeƴ nde exëna gër angol? Hi këni ɓër ỹër këɓi odënaw̃ odeƴ nde, hi këni ɓosëñix nde, hi këni ɓoɓix nde, hi këni ɓëreƴ nde, nëcëtëlëɓi, eƴëɓi ŋaw̃ëtali angol aŋ.
12 Os anjos perguntaram a Ló: “Você tem outros parentes na cidade? Tire-os todos daqui: genros, filhos, filhas ou qualquer outro parente,
13 Ɓiyi mi nemin angol aŋo ro ƴowaxënëgu këmi. Gayikwa Axwën Kaxanu awël wël ko mëne ɓela ɓër lëgëk ro ɓën ɓeñëŋënax ɓetëm këni rind. Mëŋ law̃ënaxënëgu këɓo mi nemin angol aŋo ro.»
13 pois estamos prestes a destruir toda a cidade. O clamor contra ela é tão grande que chegou ao S enhor , e ele nos enviou para destruí-la”.
14 Ata Lot ŝan ko eɓi pelëra ɓër ỹër baɓi odënaw̃ odexëm ɓën, gë ɓër nëm baɓi odënaw̃ odexëm od ɓayi bax ok: «Marayin en can angol aŋo ro, gayikwa Axwën Kaxanu anemin ko nemin.» Ɓarikan ɓoỹaraw yëla këni anëxi këɓi nëxind.
14 Então Ló correu para avisar os noivos de suas filhas: “Saiam depressa da cidade! O S enhor está prestes a destruí-la”. Os rapazes, porém, pensaram que ele estava brincando.
15 And h̃atëguk oxeya aŋ, omeleka ok ga këno nëỹali Lot, këni rend: «Wëj kanil eƴ ƴe, meɗëlo alindax do gë odënaw̃ oki od ex ro ok, këdi këŋun w̃ëlali amena and angol aŋ.»
15 No dia seguinte, ao amanhecer, os anjos insistiram: “Rápido! Tome sua mulher e suas duas filhas que estão aqui! Saia agora mesmo, ou também morrerá quando a cidade for castigada!”.
16 Ɓarikan Lot ko fërërand. Ata sëra kënëɓi dëp gër ɓataxan, mëŋ, gë alindaw̃, do gë odënaw̃ oki odexëm ok, las kënëɓi xali ŝan këni angol aŋ. Gayikwa Axwën Kaxanu aỹandi ỹandi baŋo eɓi pexën.
16 Visto que Ló ainda hesitava, os anjos o tomaram pela mão, e também sua mulher e as duas filhas, e correram com eles para um lugar seguro, fora da cidade, pois o S enhor foi misericordioso.
17 And nëcët kënëɓi angol aŋ, omeleka ok re këni: «Awa ala kala gërëlexo exo pexënaxën gaf irexëm in. Ax gi ex na monëkona, do ax gi ex na mokwëŝa ɗek anen aŋ. Gërin xali gër etënd, en pexaxën këdi këŋun ɓuŝa.»
17 Quando estavam em segurança, fora da cidade, um dos anjos ordenou: “Corram e salvem-se! Não olhem para trás nem parem no vale! Fujam para as montanhas, ou serão destruídos!”.
18 Ata re ko Lot: «E Axwën, axara xara këmi!
18 Mas Ló suplicou: “Não, meu senhor!
19 Axara xara këmi Axwën, wëno xaɗëp ireƴ in, ga xaỹënan ki ako ɓiyi xali yël këƴëɓo oyekax or mi pexaxën ol, ami kor na mi ŋat xali gër etënd elo, tëɓ këɓo fënga etëm eŋ do mi cës.
19 Os senhores foram muito bondosos comigo, salvaram minha vida e mostraram grande compaixão. Não posso, contudo, ir para as montanhas. A calamidade também me alcançaria ali, e bem depressa eu morreria.
20 Këla nëkoɗa angol aŋo ɗam ro fo ex, ɓëte atil fo ex. Axor këmi xor mi ŋat, mi pexaxën. Ax ɓax na nde angol aŋo?»
20 Vejam, aqui perto há um vilarejo. É um lugar bem pequeno. Por favor, deixem-me ir para lá, e minha vida será salva”.
21 Ata yaka ko meleka in: «Awa aw̃a w̃a këme mun yël ɓëte oyekax olo. Angol and xara këƴe aŋo, ame nemin na.
21 “Está bem”, disse o anjo. “Atenderei a seu pedido. Não destruirei o vilarejo.
22 Awa marayin, gërin xali fën. Gayikwa ỹoweỹ ame kor na me di xali en ŋat.» Mëŋ w̃acaxën këni angol aŋo «Tësowar», mëne ngëŋ «Atil».
22 Mas vá logo! Fuja para ele, pois não posso fazer nada enquanto você não chegar lá.” (Isso explica por que a vila era conhecida como Zoar. )
23 Ga kë fën eñan eŋ, bani h̃atënd Lot ɓën gër Tësowar.
23 Ló chegou a Zoar quando o sol aparecia no horizonte.
24 Ata Axwën Kaxanu w̃ëlaw ko mungu ind fëtëk xoɗux do sëɓandëra këɓi elod gër orën ɓangol ɓand Sodom do gë Gomor ɓaŋ.
24 Então o S enhor fez chover do céu fogo e enxofre sobre Sodoma e Gomorra.
25 Ɓëlën ko ɓangol ɓaŋo gë ɗek ebar elo ak, gë ɗek ɓela ɓër lëg bax gër ɓangol ɓaŋo ak, do gë ɓeɓër lëgëra bax gër ebar elo ak.
25 Destruiu-as completamente, além de outras cidades e vilas da planície, e exterminou todos os habitantes e toda a vegetação.
26 Asoxari ar Lot an, ga nëkona ko, nëngwëta ko atox and ongal.
26 A mulher de Ló, porém, olhou para trás enquanto o seguia e se transformou numa coluna de sal.
27 Abëraxam ga xani ko mopëɗ gëɓër, ƴe ko gër ed xwëŝa bani gë Axwën Kaxanu.
27 Naquela manhã, Abraão se levantou cedo e correu para o lugar onde tinha estado na presença do S enhor .
28 Nëkona ko gand Sodom do gë Gomor, gand ed ex ɗek ebar elo. Wat ko gand angëni ɓokwëcën ɓoŋ ang ɓond apuỹ and kë ỹegënd fo.
28 Olhou para a planície, em direção a Sodoma e Gomorra, e viu colunas de fumaça subindo do lugar onde antes ficavam as cidades, como fumaça de uma fornalha.
29 And baxo neminënd ɓangol ɓand ebar elo ɓaŋ, Axwën Kaxanu xwita ko er xara baŋo Abëraxam in: racët këŋo Lot gër etëm end lapan baɓi ɓër gër ɓangol ɓand gër ed lëg baxo Lot ɓën.
29 Contudo, Deus atendeu ao pedido de Abraão e salvou Ló, tirando-o do meio da destruição que engoliu as cidades da planície.
30 Lot ga yëda ko exo ɗëg gër angol and Tësowar, ƴe ko ỹafëx këni gë odënaw̃ odexëm ok gër etënd, lëf në akel.
30 Algum tempo depois, Ló deixou Zoar, pois tinha medo do povo de lá, e foi morar numa caverna nas montanhas com suas duas filhas.
31 Ata endënaw̃ ekarëk eŋ fel këŋo emeja eŋ: «Faba ireɓi anëka xar ko, do asoŝan ar këɓo ỹër ang rëpëk ak, axo gi ex na ro gër ebar ed hi këne.
31 Certo dia, a filha mais velha disse à irmã: “Nesta região não resta homem algum com quem possamos ter relações, como fazem todas as pessoas. E logo nosso pai será velho demais para ter filhos.
32 Ƴow eŋo yële ngoƴ iŋ faba ireɓi, xali eŋo ŋaw̃. Do ɗakinde gë mëŋ eɓo cotënaxën ɓëtox, ex ɓayixën andëw̃ëra andexëm aŋ.»
32 Vamos embebedá-lo com vinho e então nos deitaremos com ele. Com isso, preservaremos nossa descendência por meio de nosso pai”.
33 Ata genëka, yël këno ngoƴ iŋ sëm ireɓën xali ỹaw këŋo. Endënaw̃ ekarëk eŋ laki këni gë sëm irexëm. Ɓari mëŋ ỹoweỹ axo wata bana: axo nang bana nand laki këni gë endënaw̃ ekarëk na, ɓëte axo nang bana nand xani ko endënaw̃ na.
33 Naquela noite, portanto, embebedaram o pai com vinho, e a filha mais velha teve relações com ele. E ele não percebeu quando ela se deitou nem quando se levantou.
34 Në ecan ijo, endënaw̃ ekarëk eŋ fel këŋo emeja eŋ: «Ganëka gëmëɗ gë wëno laki këmi gë faba. Yëlëŋoye ɓëte ngoƴ iŋ exo ceɓ xali eŋo ñaw̃ doro ɓëte. Do gë wëj kën laki eŋo cotënaxëne andëw̃ëra».
34 Na manhã seguinte, a filha mais velha disse à irmã mais nova: “Ontem à noite, tive relações com nosso pai. Vamos embebedá-lo com vinho outra vez hoje à noite, e você terá relações com ele. Com isso, preservaremos nossa descendência por meio de nosso pai”.
35 Ata genëka ijo ɓëte, yël këno ngoƴ iŋ sëm ireɓën, xali ỹaw këŋo. Endënaw̃ emeja eŋ ƴe ko laki këni gë mëŋ. Ɓari mëŋ ỹoweỹ axo wata bana: axo nang bana nand laki këni na, ɓëte axo nang bana nand xani ko endënaw̃ na.
35 Naquela noite, portanto, voltaram a embebedar o pai com vinho, e a filha mais nova teve relações com ele. Mais uma vez, ele não percebeu quando ela se deitou nem quando se levantou.
36 Odënaw̃ oki od Lot ok, mondako ŝot bani ɓacël gë sëm ireɓën.
36 Como resultado, as duas filhas de Ló engravidaram do próprio pai.
37 Endënaw̃ ekarëk eŋ rëw̃ këŋo itoŝan w̃ac këŋo Mohab: mëŋ ex axarëk ar ɓërandëw̃ëra and Mohab an xali doro.
37 Quando a filha mais velha deu à luz um menino, chamou-o de Moabe. Ele se tornou o antepassado do povo conhecido até hoje como moabitas.
38 Endënaw̃ emeja eŋ rëw̃ këŋo ɓëte itoŝan. W̃ac këŋo Ben-Ami, mëne ngëŋ «Asëñiw̃ ar ɓulunda iram»: mëŋ ex, axarëk ar ɓërandëw̃ëra and Amoŋ an xali doro.
38 Quando a filha mais nova deu à luz um menino, chamou-o de Ben-Ami. Ele se tornou o antepassado do povo conhecido até hoje como amonitas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.