Gênesis 19

Oniyan (BSC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Omeleka oki ok h̃at këni genëka gër Sodom. Xarak Lot, gër ebët ed angol and Sodom ỹëpa baxo. And wat këɓi aŋ, xani ko, xaca këɓi, do foxi ko eƴiỹ el ŋëŝ gër ebar.
1 À tarde chegaram os dois anjos a Sodoma. Ló estava sentado à porta de Sodoma e, vendo-os, levantou-se para os receber; prostrou-se com o rosto em terra,
2 Ata re ko: «Faba ɓën axara xara këmun, capayin wa gër iciw̃ ind wëno xaɗëp irewën iŋ, eŋun keyëx. Neɓarayin osapar oŋ, gwëre en kuca ecan mopëɗ gëɓër.» Yaka këni ɓën: «Ali, ɓiyi fac këɓo xey gër yangana ir angol.»
2 e disse: Eis agora, meus senhores, entrai, peço-vos em casa de vosso servo, e passai nela a noite, e lavai os pés; de madrugada vos levantareis e ireis vosso caminho. Responderam eles: Não; antes na praça passaremos a noite.
3 Ɓarikan Lot ga nëỹalira këɓi xali, xor këɓi, ata ŝapa këni gër iciw̃ indexëm. Rin këɓi ñambëran, wëkan këɓi ɓamburu ɓand gë lewir këm, do ƴambëra këni.
3 Entretanto, Ló insistiu muito com eles, pelo que foram com ele e entraram em sua casa; e ele lhes deu um banquete, assando-lhes pães ázimos, e eles comeram.
4 Ani ɗakira bana pere ga yëlëtaw këni ɓër gër angol and Sodom ɓën. Ɓësoŝan ɓën xeta këni jeƴ iciw̃ ind Lot iŋ, ga ỹanaw këni ocambenjar ok, ɓëtëgu këni ɓëxarëk ɓën. Fëxwëŝërëgu këni ɗek ɓulunda in, gë ar kë ɓayi këm ak.
4 Mas antes que se deitassem, cercaram a casa os homens da cidade, isto é, os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, sim, todo o povo de todos os lados;
5 Ga w̃ac këno Lot, w̃ëka këno: «Feye wa exëni ɓela ɓër h̃atëguk genëka go gër iciw̃ indeƴ ro ɓën? Nëcëtëguyëɓi mi ɗaki gë ɓën!»
5 e, chamando a Ló, perguntaram-lhe: Onde estão os homens que entraram esta noite em tua casa? Traze-os cá fora a nós, para que os conheçamos.
6 Ata Lot ŝan ko, fëraw ko ebët el gand epoƴ edexëm.
6 Então Ló saiu-lhes à porta, fechando-a atrás de si,
7 Re ko: «Ɓëmaỹe axara xara këmun, këren di na eñëŋënax etëm eŋo!
7 e disse: Meus irmãos, rogo-vos que não procedais tão perversamente;
8 Nëkoɗëɓi odënaw̃ oki odam ok, ɓësoŝan anëɓi nang ex na. Ɓën këmun nëcëtënëli, do enëɓi di ang këŋun nëngan ak. Ɓela ɓëjo cëŋ, ỹoweỹ kërenëɓi di na, gayikako gër amol and iciw̃ indam ro ƴow këni.»
8 eis aqui, tenho duas filhas que ainda não conheceram varão; eu vo-las trarei para fora, e lhes fareis como bem vos parecer: somente nada façais a estes homens, porquanto entraram debaixo da sombra do meu telhado.
9 Ɓarikan ɓën yaka këni: «Wëj pacanal!» Re këni ɓëte: «Watino aliyer ar ƴowëk ocalaran gër ndeɓi ro, ga ỹandi këŋo eɓo nëp! Gërëgako, ɓiyi wëj këmi nëmba mi di eñëŋënax eŋ nëmëc ɓën!» Ga fim këno Lot, w̃ël këni eni gëbëra epëra el.
9 Eles, porém, disseram: Sai daí. Disseram mais: Esse indivíduo, como estrangeiro veio aqui habitar, e quer se arvorar em juiz! Agora te faremos mais mal a ti do que a eles. E arremessaram-se sobre o homem, isto é, sobre Ló, e aproximavam-se para arrombar a porta.
10 Ata omeleka ok sëraw këno Lot, lasëx këno lëf gër iciw̃, do kwël fëra këni ebët el.
10 Aqueles homens, porém, estendendo as mãos, fizeram Ló entrar para dentro da casa, e fecharam a porta;
11 Ɓësoŝan ɓër ebax gër ebët ed iciw̃ ɓën cëŋ, lapan kënëɓi oŝiw̃. Ga ỹana kënëɓi ocambenjar ok, ŝiw̃ën kënëɓi xali gë ɓëxarëk ak. Ah̃ëmbarëra fo bani h̃ëmbarërand, ɓari abani wat na ebët el.
11 e feriram de cegueira os que estavam do lado de fora, tanto pequenos como grandes, de maneira que cansaram de procurar a porta.
12 Omeleka ok fel këno Lot: «Ɓela ɓër ekun edeƴ nde exëna gër angol? Hi këni ɓër ỹër këɓi odënaw̃ odeƴ nde, hi këni ɓosëñix nde, hi këni ɓoɓix nde, hi këni ɓëreƴ nde, nëcëtëlëɓi, eƴëɓi ŋaw̃ëtali angol aŋ.
12 Então disseram os homens a Ló: Tens mais alguém aqui? Teu genro, e teus filhos, e tuas filhas, e todos quantos tens na cidade, tira-os para fora deste lugar;
13 Ɓiyi mi nemin angol aŋo ro ƴowaxënëgu këmi. Gayikwa Axwën Kaxanu awël wël ko mëne ɓela ɓër lëgëk ro ɓën ɓeñëŋënax ɓetëm këni rind. Mëŋ law̃ënaxënëgu këɓo mi nemin angol aŋo ro.»
13 porque nós vamos destruir este lugar, porquanto o seu clamor se tem avolumado diante do Senhor, e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Ata Lot ŝan ko eɓi pelëra ɓër ỹër baɓi odënaw̃ odexëm ɓën, gë ɓër nëm baɓi odënaw̃ odexëm od ɓayi bax ok: «Marayin en can angol aŋo ro, gayikwa Axwën Kaxanu anemin ko nemin.» Ɓarikan ɓoỹaraw yëla këni anëxi këɓi nëxind.
14 Tendo saído Ló, falou com seus genros, que haviam de casar com suas filhas, e disse-lhes: Levantai-vos, saí deste lugar, porque o Senhor há de destruir a cidade. Mas ele pareceu aos seus genros como quem estava zombando.
15 And h̃atëguk oxeya aŋ, omeleka ok ga këno nëỹali Lot, këni rend: «Wëj kanil eƴ ƴe, meɗëlo alindax do gë odënaw̃ oki od ex ro ok, këdi këŋun w̃ëlali amena and angol aŋ.»
15 E ao amanhecer os anjos apertavam com Ló, dizendo: levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas que aqui estão, para que não pereças no castigo da cidade.
16 Ɓarikan Lot ko fërërand. Ata sëra kënëɓi dëp gër ɓataxan, mëŋ, gë alindaw̃, do gë odënaw̃ oki odexëm ok, las kënëɓi xali ŝan këni angol aŋ. Gayikwa Axwën Kaxanu aỹandi ỹandi baŋo eɓi pexën.
16 Ele, porém, se demorava; pelo que os homens pegaram-lhe pela mão a ele, à sua mulher, e às suas filhas, sendo-lhe misericordioso o Senhor. Assim o tiraram e o puseram fora da cidade.
17 And nëcët kënëɓi angol aŋ, omeleka ok re këni: «Awa ala kala gërëlexo exo pexënaxën gaf irexëm in. Ax gi ex na monëkona, do ax gi ex na mokwëŝa ɗek anen aŋ. Gërin xali gër etënd, en pexaxën këdi këŋun ɓuŝa.»
17 Quando os tinham tirado para fora, disse um deles: Escapa-te, salva tua vida; não olhes para trás de ti, nem te detenhas em toda esta planície; escapa-te lá para o monte, para que não pereças.
18 Ata re ko Lot: «E Axwën, axara xara këmi!
18 Respondeu-lhe Ló: Ah, assim não, meu Senhor!
19 Axara xara këmi Axwën, wëno xaɗëp ireƴ in, ga xaỹënan ki ako ɓiyi xali yël këƴëɓo oyekax or mi pexaxën ol, ami kor na mi ŋat xali gër etënd elo, tëɓ këɓo fënga etëm eŋ do mi cës.
19 Eis que agora o teu servo tem achado graça aos teus olhos, e tens engrandecido a tua misericórdia que a mim me fizeste, salvando-me a vida; mas eu não posso escapar-me para o monte; não seja caso me apanhe antes este mal, e eu morra.
20 Këla nëkoɗa angol aŋo ɗam ro fo ex, ɓëte atil fo ex. Axor këmi xor mi ŋat, mi pexaxën. Ax ɓax na nde angol aŋo?»
20 Eis ali perto aquela cidade, para a qual eu posso fugir, e é pequena. Permite que eu me escape para lá {porventura não é pequena?}, e viverá a minha alma.
21 Ata yaka ko meleka in: «Awa aw̃a w̃a këme mun yël ɓëte oyekax olo. Angol and xara këƴe aŋo, ame nemin na.
21 Disse-lhe: Quanto a isso também te hei atendido, para não subverter a cidade de que acabas de falar.
22 Awa marayin, gërin xali fën. Gayikwa ỹoweỹ ame kor na me di xali en ŋat.» Mëŋ w̃acaxën këni angol aŋo «Tësowar», mëne ngëŋ «Atil».
22 Apressa-te, escapa-te para lá; porque nada poderei fazer enquanto não tiveres ali chegado. Por isso se chamou o nome da cidade Zoar.
23 Ga kë fën eñan eŋ, bani h̃atënd Lot ɓën gër Tësowar.
23 Tinha saído o sol sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Ata Axwën Kaxanu w̃ëlaw ko mungu ind fëtëk xoɗux do sëɓandëra këɓi elod gër orën ɓangol ɓand Sodom do gë Gomor ɓaŋ.
24 Então o Senhor, da sua parte, fez chover do céu enxofre e fogo sobre Sodoma e Gomorra.
25 Ɓëlën ko ɓangol ɓaŋo gë ɗek ebar elo ak, gë ɗek ɓela ɓër lëg bax gër ɓangol ɓaŋo ak, do gë ɓeɓër lëgëra bax gër ebar elo ak.
25 E subverteu aquelas cidades e toda a planície, e todos os moradores das cidades, e o que nascia da terra.
26 Asoxari ar Lot an, ga nëkona ko, nëngwëta ko atox and ongal.
26 Mas a mulher de Ló olhou para trás e ficou convertida em uma estátua de sal.
27 Abëraxam ga xani ko mopëɗ gëɓër, ƴe ko gër ed xwëŝa bani gë Axwën Kaxanu.
27 E Abraão levantou-se de madrugada, e foi ao lugar onde estivera em pé diante do Senhor;
28 Nëkona ko gand Sodom do gë Gomor, gand ed ex ɗek ebar elo. Wat ko gand angëni ɓokwëcën ɓoŋ ang ɓond apuỹ and kë ỹegënd fo.
28 e, contemplando Sodoma e Gomorra e toda a terra da planície, viu que subia da terra fumaça como a de uma fornalha.
29 And baxo neminënd ɓangol ɓand ebar elo ɓaŋ, Axwën Kaxanu xwita ko er xara baŋo Abëraxam in: racët këŋo Lot gër etëm end lapan baɓi ɓër gër ɓangol ɓand gër ed lëg baxo Lot ɓën.
29 Ora, aconteceu que, destruindo Deus as cidades da planície, lembrou-se de Abraão, e tirou Ló do meio da destruição, ao subverter aquelas cidades em que Ló habitara.
30 Lot ga yëda ko exo ɗëg gër angol and Tësowar, ƴe ko ỹafëx këni gë odënaw̃ odexëm ok gër etënd, lëf në akel.
30 E subiu Ló de Zoar, e habitou no monte, e as suas duas filhas com ele; porque temia habitar em Zoar; e habitou numa caverna, ele e as suas duas filhas.
31 Ata endënaw̃ ekarëk eŋ fel këŋo emeja eŋ: «Faba ireɓi anëka xar ko, do asoŝan ar këɓo ỹër ang rëpëk ak, axo gi ex na ro gër ebar ed hi këne.
31 Então a primogênita disse à menor: Nosso pai é já velho, e não há varão na terra que entre a nós, segundo o costume de toda a terra;
32 Ƴow eŋo yële ngoƴ iŋ faba ireɓi, xali eŋo ŋaw̃. Do ɗakinde gë mëŋ eɓo cotënaxën ɓëtox, ex ɓayixën andëw̃ëra andexëm aŋ.»
32 vem, demos a nosso pai vinho a beber, e deitemo-nos com ele, para que conservemos a descendência de nosso pai.
33 Ata genëka, yël këno ngoƴ iŋ sëm ireɓën xali ỹaw këŋo. Endënaw̃ ekarëk eŋ laki këni gë sëm irexëm. Ɓari mëŋ ỹoweỹ axo wata bana: axo nang bana nand laki këni gë endënaw̃ ekarëk na, ɓëte axo nang bana nand xani ko endënaw̃ na.
33 Deram, pois, a seu pai vinho a beber naquela noite; e, entrando a primogênita, deitou-se com seu pai; e não percebeu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Në ecan ijo, endënaw̃ ekarëk eŋ fel këŋo emeja eŋ: «Ganëka gëmëɗ gë wëno laki këmi gë faba. Yëlëŋoye ɓëte ngoƴ iŋ exo ceɓ xali eŋo ñaw̃ doro ɓëte. Do gë wëj kën laki eŋo cotënaxëne andëw̃ëra».
34 No dia seguinte disse a primogênita à menor: Eis que eu ontem à noite me deitei com meu pai; demos-lhe vinho a beber também esta noite; e então, entrando tu, deita-te com ele, para que conservemos a descendência de nosso pai.
35 Ata genëka ijo ɓëte, yël këno ngoƴ iŋ sëm ireɓën, xali ỹaw këŋo. Endënaw̃ emeja eŋ ƴe ko laki këni gë mëŋ. Ɓari mëŋ ỹoweỹ axo wata bana: axo nang bana nand laki këni na, ɓëte axo nang bana nand xani ko endënaw̃ na.
35 Tornaram, pois, a dar a seu pai vinho a beber também naquela noite; e, levantando-se a menor, deitou-se com ele; e não percebeu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Odënaw̃ oki od Lot ok, mondako ŝot bani ɓacël gë sëm ireɓën.
36 Assim as duas filhas de Ló conceberam de seu pai.
37 Endënaw̃ ekarëk eŋ rëw̃ këŋo itoŝan w̃ac këŋo Mohab: mëŋ ex axarëk ar ɓërandëw̃ëra and Mohab an xali doro.
37 A primogênita deu a luz a um filho, e chamou-lhe Moabe; este é o pai dos moabitas de hoje.
38 Endënaw̃ emeja eŋ rëw̃ këŋo ɓëte itoŝan. W̃ac këŋo Ben-Ami, mëne ngëŋ «Asëñiw̃ ar ɓulunda iram»: mëŋ ex, axarëk ar ɓërandëw̃ëra and Amoŋ an xali doro.
38 A menor também deu à luz um filho, e chamou-lhe Ben-Ami; este é o pai dos amonitas de hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.