Atos 28

Oniyan (BSC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ga xegëta këmi mondako ɓëɓëngw, nang këmi mëne gër oŝir or gër ed xegëta bami na, Malët këni w̃acënd.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Ɓër lëg na ɓën xaca kënëɓo aye fo. Ga bax sëɓënd do bax ƴemënd, w̃ëla kënëɓo ɗek ler në xoɗux or fëtën bani.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Pol ɓarëgu ko imok ind oɓeñët exo ɗëxwaxën gër xoɗux nangërëxe andën w̃eɗeli këŋo na. Ata ga ƴëkak xoɗux ol, ekifoxifo el ŝanëgu ko gër imok, do lara ko gër ataxan andexëm.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 And wat këno ekifoxifo el ga lara ko gër ataxan and Pol aŋ, ɓër lëg bax na gër ed ebani ɓën këni felërënd andeɓën reɓën: «Awa ala ajo, alaw̃ ar ɓela dëŋ exo, gayikako eceɗe fexëgu ko gër angwëngw, kiti iŋ aŋo teɓ ex na exo ɗiya.»
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Ɓarikan Pol wërëngënja këŋo andën aŋ bërëfët gër xoɗux do ỹoweỹ aŋo gi ex na.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Er bani ŝënind ɓela ɓëjo eno wat ga këŋo ɓëlan ataxan aŋ, ba exo wëc këruɗ. Ɓarikan ga ŝënira këni xali nëkak, wat këni mëne ỹoweỹ aŋo gi ex na. Nëngwët këni anjëlan aŋ do këni rend mëne Pol angoc exo.
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Ler na, iciw̃ hi bax na ind xwën baxo alëngw ar gër oŝir olo do bano w̃acënd Pubëliyos. Mëŋ xwëtaya baɓo ang oɗawo odexëm fo do lakira këmi ɓakey ɓatas gër ndeɓën.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Sëm ir Pubëliyos monaki hi baxo. Aŝëxw ŝëxw baŋo do lëk ɓaŋo angëreli and gë oŝat. Ga lil ko Pol gër ed laki baxo, ŝalen këŋo mokwëtan otaxan ok, ata fak ko.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Ga xucak eŋo, ƴowëraw këni ɓëŝëxwëra ɓëŝëxe ɓër lëg bax na gër oŝir, ɓën ɓëte fakëra këni.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Ata mbaŋ fëɓ banëɓo ɓela ɓën do and fakët këmi ɗamana aŋ, fenitaran kënëɓo ocëlafana od ỹap bax mi mëlali ok.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Ga xucak opacaw̃ otas, w̃ëla këɓo kuluŋ ir gër Alekësandëri in, ir bani w̃acënd «Josëkir» in. Kuluŋ ijo na gër oŝir olo xuca ɓaŋo amëd and gë aƴem aŋ.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Ga h̃at këmi gër ɓëŋa ir angwëngw, ler gër angol and Sirakis, xeyëx këɓo ɓakey ɓatas.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Ga xanik na kuluŋ ir baɓo w̃ëland in, xasëk ɓëŋa fo ɓëŋa fo xali gër angol and Regiyo. Në ecan ijo, ekoc el ambëtëɓ bax xocënd, ata ɓakey ɓaki fo ri bami h̃ataxën këmi gër angol and Pusol.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Fën sëkëx bamëni ɓëmaỹe ɓënd xara baɓo mi teyëta loxo na gër ndeɓën. Ata mondako xuca këmi ond gër angol and Rom oŋ.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Ga wëlëx këni endeɓi eŋ, ɓëmaỹe ɓënd gër angol aŋo ɓëŋ xacaw kënëɓo xali gër lumo ir gër Apiyus, do xali gër ed bani w̃acënd «Ɓaciw̃ ɓand ɓëliyer ɓatas». Pol, sam ga wat këɓi ŝëkwa këŋo Kaxanu do xapina ko.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 And h̃at këmi gër Rom aŋ, w̃ëla kënëɓi ɓandepëra ɓaŋ gër epëra. Ɓarikan fel këno Pol exo ɗëg në eŝëxen, gë ŝoroɗa ir baŋo nëkonand in.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Ga xucak ɓakey ɓatas, Pol w̃ac këɓi ɓëlëngw ɓër Ɓëŝëwif ɓën. Do and ɓarërëgu këni aŋ, ga këɓi felëra ko rend: «Ɓëmaỹe, wëno afëra fëra bane gër Yerusalem do lëxw këne gër otaxan od Ɓërom, xarak ỹoweỹ ame men ex na. Amëni menan ex na Ɓëŝëwif ɓën, ɓëte ame ƴepën ex na ɓeɓër rëpën këni ɓëxarëk ɓëreɓi ɓën.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 And w̃ëkara këne Ɓërom aŋ aỹandi ỹandi baɓi ene teɓët gayik amena and këne law̃axën ane wateli ex na.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Ɓarikan Ɓëŝëwif ɓën ga h̃ëp këni ene teɓët in, nëỹali këne me mëka exe kiti Sesar. Xarak, mëni ɓar kiti ɓër enëng endam gë Ɓërom ɓën, gë tëkër ak axe ñandi ex na.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Në end endeƴ eŋo xara këmun en ƴow ene watëre do mun pelëra. Ga w̃a këme mëne er këni yarënd ɓulunda ir Isërayel in anëka h̃atëguk fokëraxën këne gë gweƴele-gweƴele ijo.»
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Ɓëŝëwif ɓër ƴow bax na ɓën yaka këno: «Ɓiyi kayëta ir xaniwëk gër ebar ed Yude ir gë endeƴ eŋo ami kana ex na. Ɓëte imaỹe gimatak ax ƴow ex na gë endeƴ end këɓo felati, ba gë eñëŋënax end ri këƴ.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Ɓarikan aỹandi ỹandi këɓo mi wël er këƴ yëland wëj in gayik cale ind sëf këƴ iŋo gër ed ex yo kë fëtënd akucara.»
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Ata fënëta këni akey and këni ɓakaw aŋ na gër iciw̃ ind Pol. Ga h̃atëguk akey aŋo, nëmëc ỹëmb bani ɓër ƴow bax ɓën. Gër eyeƴan edexëm, Pol areƴa reƴa baxo end owun or Kaxanu eŋ. Gë acariya and Moyis aŋ do gë er ỹëgw këni ɓëlaw̃ënel ɓër Kaxanu in baxo ŝaland eɓi kor eno kwëta Yesu, elod gëɓër xali genëka.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Ɓërëmar xor këɓi xali w̃a këni end baɓi felënd eŋ, ɓëjo h̃ëp këni eni ma in.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Ga këni ŝapër ketërëxe në end emat, fëco ɓërëw̃ak ɓën, fëco ɓër h̃ëpëk ɓën. Pol ɓaŝ ko wayët eŋo: «Ɗal reƴa baxo Angoc Amënëk aŋ and baɓi felërand ɓëxarëk ɓërewën aŋ gë etëỹ ed alaw̃ënel Esayi el:
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 “Ƴel gër ɓulunda ijo eƴëɓi pel:
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Gayik ow̃ëkw or ɓulunda ijo oŋ afarëɗaɗi farëɗaɗik;
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 «Awa nangin mëne apexa and yëlëgu këɓo Kaxanu aŋo, alaw̃ëneli law̃ëneliw këɓi ɓër ax gi ex na Ɓëŝëwif ɓën: ɓën aɓaxët këni ɓaxët.»
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 And h̃ata ko Pol eyeƴan elo aŋ, Ɓëŝëwif ɓën w̃aỹira këni do këni ŝampërexënd.
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Mondako ỹëpa baxo Pol ɓëniy ɓëki na gër iciw̃ ind w̃eɗ baxo luwas. Na baɓi xacand ɗek ɓër bax ƴowënd eno wat ɓën.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Afem baxo femënd end owun or Kaxanu eŋ do baɓi sëƴalind end Axwën Yesu Kërisët eŋ gë anjiỹ këm do ala abaŋo ŝëɓan na.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.