Atos 28

Oniyan (BSC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ga xegëta këmi mondako ɓëɓëngw, nang këmi mëne gër oŝir or gër ed xegëta bami na, Malët këni w̃acënd.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Ɓër lëg na ɓën xaca kënëɓo aye fo. Ga bax sëɓënd do bax ƴemënd, w̃ëla kënëɓo ɗek ler në xoɗux or fëtën bani.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Pol ɓarëgu ko imok ind oɓeñët exo ɗëxwaxën gër xoɗux nangërëxe andën w̃eɗeli këŋo na. Ata ga ƴëkak xoɗux ol, ekifoxifo el ŝanëgu ko gër imok, do lara ko gër ataxan andexëm.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 And wat këno ekifoxifo el ga lara ko gër ataxan and Pol aŋ, ɓër lëg bax na gër ed ebani ɓën këni felërënd andeɓën reɓën: «Awa ala ajo, alaw̃ ar ɓela dëŋ exo, gayikako eceɗe fexëgu ko gër angwëngw, kiti iŋ aŋo teɓ ex na exo ɗiya.»
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Ɓarikan Pol wërëngënja këŋo andën aŋ bërëfët gër xoɗux do ỹoweỹ aŋo gi ex na.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Er bani ŝënind ɓela ɓëjo eno wat ga këŋo ɓëlan ataxan aŋ, ba exo wëc këruɗ. Ɓarikan ga ŝënira këni xali nëkak, wat këni mëne ỹoweỹ aŋo gi ex na. Nëngwët këni anjëlan aŋ do këni rend mëne Pol angoc exo.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Ler na, iciw̃ hi bax na ind xwën baxo alëngw ar gër oŝir olo do bano w̃acënd Pubëliyos. Mëŋ xwëtaya baɓo ang oɗawo odexëm fo do lakira këmi ɓakey ɓatas gër ndeɓën.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Sëm ir Pubëliyos monaki hi baxo. Aŝëxw ŝëxw baŋo do lëk ɓaŋo angëreli and gë oŝat. Ga lil ko Pol gër ed laki baxo, ŝalen këŋo mokwëtan otaxan ok, ata fak ko.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Ga xucak eŋo, ƴowëraw këni ɓëŝëxwëra ɓëŝëxe ɓër lëg bax na gër oŝir, ɓën ɓëte fakëra këni.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Ata mbaŋ fëɓ banëɓo ɓela ɓën do and fakët këmi ɗamana aŋ, fenitaran kënëɓo ocëlafana od ỹap bax mi mëlali ok.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Ga xucak opacaw̃ otas, w̃ëla këɓo kuluŋ ir gër Alekësandëri in, ir bani w̃acënd «Josëkir» in. Kuluŋ ijo na gër oŝir olo xuca ɓaŋo amëd and gë aƴem aŋ.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Ga h̃at këmi gër ɓëŋa ir angwëngw, ler gër angol and Sirakis, xeyëx këɓo ɓakey ɓatas.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Ga xanik na kuluŋ ir baɓo w̃ëland in, xasëk ɓëŋa fo ɓëŋa fo xali gër angol and Regiyo. Në ecan ijo, ekoc el ambëtëɓ bax xocënd, ata ɓakey ɓaki fo ri bami h̃ataxën këmi gër angol and Pusol.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Fën sëkëx bamëni ɓëmaỹe ɓënd xara baɓo mi teyëta loxo na gër ndeɓën. Ata mondako xuca këmi ond gër angol and Rom oŋ.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Ga wëlëx këni endeɓi eŋ, ɓëmaỹe ɓënd gër angol aŋo ɓëŋ xacaw kënëɓo xali gër lumo ir gër Apiyus, do xali gër ed bani w̃acënd «Ɓaciw̃ ɓand ɓëliyer ɓatas». Pol, sam ga wat këɓi ŝëkwa këŋo Kaxanu do xapina ko.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 And h̃at këmi gër Rom aŋ, w̃ëla kënëɓi ɓandepëra ɓaŋ gër epëra. Ɓarikan fel këno Pol exo ɗëg në eŝëxen, gë ŝoroɗa ir baŋo nëkonand in.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Ga xucak ɓakey ɓatas, Pol w̃ac këɓi ɓëlëngw ɓër Ɓëŝëwif ɓën. Do and ɓarërëgu këni aŋ, ga këɓi felëra ko rend: «Ɓëmaỹe, wëno afëra fëra bane gër Yerusalem do lëxw këne gër otaxan od Ɓërom, xarak ỹoweỹ ame men ex na. Amëni menan ex na Ɓëŝëwif ɓën, ɓëte ame ƴepën ex na ɓeɓër rëpën këni ɓëxarëk ɓëreɓi ɓën.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 And w̃ëkara këne Ɓërom aŋ aỹandi ỹandi baɓi ene teɓët gayik amena and këne law̃axën ane wateli ex na.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Ɓarikan Ɓëŝëwif ɓën ga h̃ëp këni ene teɓët in, nëỹali këne me mëka exe kiti Sesar. Xarak, mëni ɓar kiti ɓër enëng endam gë Ɓërom ɓën, gë tëkër ak axe ñandi ex na.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Në end endeƴ eŋo xara këmun en ƴow ene watëre do mun pelëra. Ga w̃a këme mëne er këni yarënd ɓulunda ir Isërayel in anëka h̃atëguk fokëraxën këne gë gweƴele-gweƴele ijo.»
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Ɓëŝëwif ɓër ƴow bax na ɓën yaka këno: «Ɓiyi kayëta ir xaniwëk gër ebar ed Yude ir gë endeƴ eŋo ami kana ex na. Ɓëte imaỹe gimatak ax ƴow ex na gë endeƴ end këɓo felati, ba gë eñëŋënax end ri këƴ.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Ɓarikan aỹandi ỹandi këɓo mi wël er këƴ yëland wëj in gayik cale ind sëf këƴ iŋo gër ed ex yo kë fëtënd akucara.»
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Ata fënëta këni akey and këni ɓakaw aŋ na gër iciw̃ ind Pol. Ga h̃atëguk akey aŋo, nëmëc ỹëmb bani ɓër ƴow bax ɓën. Gër eyeƴan edexëm, Pol areƴa reƴa baxo end owun or Kaxanu eŋ. Gë acariya and Moyis aŋ do gë er ỹëgw këni ɓëlaw̃ënel ɓër Kaxanu in baxo ŝaland eɓi kor eno kwëta Yesu, elod gëɓër xali genëka.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Ɓërëmar xor këɓi xali w̃a këni end baɓi felënd eŋ, ɓëjo h̃ëp këni eni ma in.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Ga këni ŝapër ketërëxe në end emat, fëco ɓërëw̃ak ɓën, fëco ɓër h̃ëpëk ɓën. Pol ɓaŝ ko wayët eŋo: «Ɗal reƴa baxo Angoc Amënëk aŋ and baɓi felërand ɓëxarëk ɓërewën aŋ gë etëỹ ed alaw̃ënel Esayi el:
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 “Ƴel gër ɓulunda ijo eƴëɓi pel:
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Gayik ow̃ëkw or ɓulunda ijo oŋ afarëɗaɗi farëɗaɗik;
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 «Awa nangin mëne apexa and yëlëgu këɓo Kaxanu aŋo, alaw̃ëneli law̃ëneliw këɓi ɓër ax gi ex na Ɓëŝëwif ɓën: ɓën aɓaxët këni ɓaxët.»
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 And h̃ata ko Pol eyeƴan elo aŋ, Ɓëŝëwif ɓën w̃aỹira këni do këni ŝampërexënd.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Mondako ỹëpa baxo Pol ɓëniy ɓëki na gër iciw̃ ind w̃eɗ baxo luwas. Na baɓi xacand ɗek ɓër bax ƴowënd eno wat ɓën.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Afem baxo femënd end owun or Kaxanu eŋ do baɓi sëƴalind end Axwën Yesu Kërisët eŋ gë anjiỹ këm do ala abaŋo ŝëɓan na.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.