Atos 23
Oniyan (BSC) vs NAA
1 Pol ga faɓ këɓi Amara and ɓëxarëk aŋ, re ko: «Ɓëmaỹe wëno gë onden onjekax fo liya këme gër ogës od Kaxanu xali gë akey and doro aŋo.»
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Ata Ananiyas aŝaɗaxan alëngw an, fel këɓi ɓër hi bax ler gër Pol ɓën eno këm gër etëỹ.
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 Aŋo re ko Pol: «Wëj wa ki xëm Kaxanu, eƴ di këre ameŋ and feŝën këni ex! Ỹëpa këƴ eƴe kiti gë acariya aŋ do këƴ lifënd ɓëte acariya aŋ ga këƴ rend ako ene këm.»
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 Ɓër hi bax ler gër Pol re këni: «Yama aŝaɗaxan alëngw ar Kaxanu an nde këƴo ŝirënd?»
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 Yaka ko Pol: «Awa aŝaɗaxan alëngw an nde ex. E ɓëmaỹe ame nang bana. Akayëta and Kaxanu aŋ ga rek: “Këreƴëŋo yeƴanan na eñëŋënax alëngw ar ɓulunda ireƴ an.”»
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 Ga nang ko mëne na gër Amara, Osaduseŋ gë Ofariseŋ ɓarërëgu bax, Pol xeỹ ko: «Ɓëmaỹe wëno Fariseŋ hi këme, orëw̃ or Ofariseŋ. Në end eyar ed këme yarënd ekani ed ɓëŝësëk el këne xitixënënd doro.»
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 And yeƴan ko mondako aŋ, Ofariseŋ ok gë Osaduseŋ ok këni xeỹërënd, na ŝetërëk Amara aŋ.
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 Osaduseŋ ok kë rend enimin ekani ed gër ecës ax gi ex na, meleka ax gi ex na, angoc ax gi ex na, xarak Ofariseŋ ok ɓën ɓeŋo ɗek aw̃a w̃a këni.
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Ata fëtëk ongeỹër, ɓëŝalen ɓër enga end Ofariseŋ ɓën xani këni xemëna këni këni rend: «Ɓiyi cëŋ amena amo wateli exëna ala ajo. Ɓamat angoc ba meleka yeƴaneli këŋo.»
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 Ga xumak ekeỹer el, emun end ocoroɗa eŋ yëdara ko ga baxo yëland aŝosëtëra këno ŝosëtëra Pol. Ata law̃ën këɓi ocoroɗa ok eno kanaw, do eno mëla gër akëɓe and gë oxaỹ.
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Yatijo gëmëɗ, Axwën an ŝanaỹaxën këŋo Pol do fel këŋo: «Kapinal! Ang reƴa këƴ endam gër Yerusalem ro ak këƴ reƴax gër Rom.»
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 And xeyëk aŋ, Ɓëŝëwif ɓën xetan këɓi eno ɗaw̃ Pol. Yaŝar këni mëne afo eno ɗaw̃ pere eni ƴambëraxën, do eni ceɓëraxën. Angëmëne ax gi ex na mondako eɓi wëcanëɗ kata.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Ɓër xetan baɓi eŋo ɓën në ɓela ofëxw onax hi bani.
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 Ƴe këni gër ɓëŝaɗaxan ɓëlëngw do gër ɓëxarëk ɓër Ɓëŝëwif do re këni: «Ɓiyi ayaŝar yaŝar këmi mëne afo mo ɗaw̃ pere Pol mi ƴambëraxën. Angëmëne ami de ex na mondako eɓo wëcanëɗ kata.
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Awa wën Amara and ɓëxarëk aŋ wëlërin eno kara emun end ocoroɗa eŋ eŋun mëlanëgu Pol nangëde en kaman enim endexëm eŋ ỹandi këŋun fo. Ɓiyi ɓëw̃elëk hi këmi mo ɗaw̃ ɗamana exo ŋatëgu ro.»
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 Aỹiw̃ ar Pol an wëleli këɓi eŋo. Ata ƴe ko gër akëɓe and gë oxaỹ, lilëx ko eŋo nangënëx Pol.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Ata Pol w̃ac këŋo alëngw ar ocoroɗa aɓat do re ko: «Ɓëtelilo tan ŝambenjar ijo gër emun endewën. Gë endeƴ exo end këŋo sëfëtan.»
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 Alëngw an w̃eɗ këŋo do ɓëteli këŋo gër emun. Ga h̃at këni, re ko: «Pol andepëra an w̃ac ke do xara ke mo ɓëteliw ŝambenjar ijo ro. Gë endeƴ exo end ki sëfëtan.»
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 Ata emun eŋ las këŋo nacët ako do w̃ëka këŋo: «Inew̃a ỹandi eƴe tëfëtan?»
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 Yaka ko: «Yama Ɓëŝëwif ɓën ga xetan këɓi nde eni mëka eƴëɓi mëlanëgu ecan Pol gër Amara, nangëde eni kaman endexëm eŋ ỹandi këɓi fo.
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 Këreƴëɓi yakaɗ na. Ɓela ofëxw onax exëni ɓër xëñënak eno ɗaw̃ ɓën. Ayaŝar yaŝar këni mëne afo eno ɗaw̃ pere eni ƴambëraxën do eni ceɓëraxën. Angëmëne ax gi ex na mondako eɓi wëcanëɗ kata. Anëka w̃el këni, gërëgako wëj fo ŝëni këni.»
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 Ata emun end ocoroɗa eŋ xëŋa këŋo ŝambenjar in mëne ala këreŋo pel na end nangën këŋo eŋo. Seɓ këŋo ɓaka ko kwël.
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 Ata emun end ocoroɗa eŋ w̃ac këɓi ɓëlëngw ɓëxi do re ko: «Ɓarinëɓi ocoroɗa okeme oki, od gë opanac ok, ofëxw ocongoxi do od gë ɓendoka ok, okeme oki. Këñënayin en ƴe gër Sesare and kë w̃eɗ aŋ.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 Tanayinëɓi ɓëte opanac eno mëlaxën Pol xali eno ŋatelixën aɓëngw gër Felikës, gofërëner in.»
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 Ata emun eŋ ỹëgw ko kayëta mondako:
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 «Wëno Këlod Lisiyas ki ỹëgwënëlind, wëj Felikës, gofërëner in! Aŝëma ŝëma këmi!
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Ala ar këmi law̃ënelilind ajo, Ɓëŝëwif ɓën sëra baŋo do alaw̃ law̃ dono kido ami ŋatëgu bana aỹand wëno gë ocoroɗa odam ok, do racët këmo ga nang këme ar xwën këŋo owun or Rom hi ko.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Ga ỹandi ke me nang në end ine këno nagaŝandërand, w̃ëla këmo gër Amara and ɓëxarëk ɓër Ɓëŝëwif.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 Sëk këme mëne në end ɓend gër acariya andeɓën këno nagaŝandërand. Amena amo wateli ex na and ỹapëk exo gixën monaw̃ ba mopokëra gë gweƴele-gweƴele.
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Ga nangën këne osit or këni ŝenarand eno ɗaw̃axën ol këmo law̃ënelilind ataŋ. Afel fel këmëni ɓër këŋo nagaŝandërand ɓën eni ƴeli do eno ɗëxwëx gër ndeƴ.»
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 Ata ocoroɗa ok ri këni end fel këɓi emun endeɓën eŋ. W̃eɗ këno Pol do w̃ëla këno gëmëɗ fo xali gër angol and Aŋëtipatëris.
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 Në ecan ijo, ɓaka këni gër akëɓe ang gë oxaỹ do seɓ kënëɓi ɓër gë opanac ɓën eno mëlax Pol.
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 And h̃at këni gër Sesare aŋ, fëxwën këno kayëta in gofërëner in do re këni: «Awa nëkoɗo Pol.»
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Ga fën ko kayëta in, gofërëner in w̃ëka këŋo gër ebar ed fe xaniw ko. Ga nang ko aɓ Silisi ex, gofërëner in re ko:
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 «And këni h̃atëgu ɓëte ɓër lëxw ki aŋ fo këmi w̃ëkara.» Ata fel këɓi ocoroɗa ok eno kwëtëx gër eyang ed Erod.
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.