Atos 23

Oniyan (BSC) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Pol ga faɓ këɓi Amara and ɓëxarëk aŋ, re ko: «Ɓëmaỹe wëno gë onden onjekax fo liya këme gër ogës od Kaxanu xali gë akey and doro aŋo.»
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Homens irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Ata Ananiyas aŝaɗaxan alëngw an, fel këɓi ɓër hi bax ler gër Pol ɓën eno këm gër etëỹ.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Aŋo re ko Pol: «Wëj wa ki xëm Kaxanu, eƴ di këre ameŋ and feŝën këni ex! Ỹëpa këƴ eƴe kiti gë acariya aŋ do këƴ lifënd ɓëte acariya aŋ ga këƴ rend ako ene këm.»
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada; tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei, e contra a lei me mandas ferir?
4 Ɓër hi bax ler gër Pol re këni: «Yama aŝaɗaxan alëngw ar Kaxanu an nde këƴo ŝirënd?»
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Yaka ko Pol: «Awa aŝaɗaxan alëngw an nde ex. E ɓëmaỹe ame nang bana. Akayëta and Kaxanu aŋ ga rek: “Këreƴëŋo yeƴanan na eñëŋënax alëngw ar ɓulunda ireƴ an.”»
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Ga nang ko mëne na gër Amara, Osaduseŋ gë Ofariseŋ ɓarërëgu bax, Pol xeỹ ko: «Ɓëmaỹe wëno Fariseŋ hi këme, orëw̃ or Ofariseŋ. Në end eyar ed këme yarënd ekani ed ɓëŝësëk el këne xitixënënd doro.»
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no conselho: Homens irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu; no tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado.
7 And yeƴan ko mondako aŋ, Ofariseŋ ok gë Osaduseŋ ok këni xeỹërënd, na ŝetërëk Amara aŋ.
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Osaduseŋ ok kë rend enimin ekani ed gër ecës ax gi ex na, meleka ax gi ex na, angoc ax gi ex na, xarak Ofariseŋ ok ɓën ɓeŋo ɗek aw̃a w̃a këni.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Ata fëtëk ongeỹër, ɓëŝalen ɓër enga end Ofariseŋ ɓën xani këni xemëna këni këni rend: «Ɓiyi cëŋ amena amo wateli exëna ala ajo. Ɓamat angoc ba meleka yeƴaneli këŋo.»
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e, se algum espírito ou anjo lhe falou, não lutemos contra Deus.
10 Ga xumak ekeỹer el, emun end ocoroɗa eŋ yëdara ko ga baxo yëland aŝosëtëra këno ŝosëtëra Pol. Ata law̃ën këɓi ocoroɗa ok eno kanaw, do eno mëla gër akëɓe and gë oxaỹ.
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles, e o levassem para a fortaleza.
11 Yatijo gëmëɗ, Axwën an ŝanaỹaxën këŋo Pol do fel këŋo: «Kapinal! Ang reƴa këƴ endam gër Yerusalem ro ak këƴ reƴax gër Rom.»
11 E na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo; porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 And xeyëk aŋ, Ɓëŝëwif ɓën xetan këɓi eno ɗaw̃ Pol. Yaŝar këni mëne afo eno ɗaw̃ pere eni ƴambëraxën, do eni ceɓëraxën. Angëmëne ax gi ex na mondako eɓi wëcanëɗ kata.
12 E, quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração, e juraram, dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Ɓër xetan baɓi eŋo ɓën në ɓela ofëxw onax hi bani.
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 Ƴe këni gër ɓëŝaɗaxan ɓëlëngw do gër ɓëxarëk ɓër Ɓëŝëwif do re këni: «Ɓiyi ayaŝar yaŝar këmi mëne afo mo ɗaw̃ pere Pol mi ƴambëraxën. Angëmëne ami de ex na mondako eɓo wëcanëɗ kata.
14 E estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 Awa wën Amara and ɓëxarëk aŋ wëlërin eno kara emun end ocoroɗa eŋ eŋun mëlanëgu Pol nangëde en kaman enim endexëm eŋ ỹandi këŋun fo. Ɓiyi ɓëw̃elëk hi këmi mo ɗaw̃ ɗamana exo ŋatëgu ro.»
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como que querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 Aỹiw̃ ar Pol an wëleli këɓi eŋo. Ata ƴe ko gër akëɓe and gë oxaỹ, lilëx ko eŋo nangënëx Pol.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 Ata Pol w̃ac këŋo alëngw ar ocoroɗa aɓat do re ko: «Ɓëtelilo tan ŝambenjar ijo gër emun endewën. Gë endeƴ exo end këŋo sëfëtan.»
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Alëngw an w̃eɗ këŋo do ɓëteli këŋo gër emun. Ga h̃at këni, re ko: «Pol andepëra an w̃ac ke do xara ke mo ɓëteliw ŝambenjar ijo ro. Gë endeƴ exo end ki sëfëtan.»
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno, e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, rogou-me que trouxesse este jovem, que tem alguma coisa para dizer-te.
19 Ata emun eŋ las këŋo nacët ako do w̃ëka këŋo: «Inew̃a ỹandi eƴe tëfëtan?»
19 E o tribuno, tomando-o pela mão, e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 Yaka ko: «Yama Ɓëŝëwif ɓën ga xetan këɓi nde eni mëka eƴëɓi mëlanëgu ecan Pol gër Amara, nangëde eni kaman endexëm eŋ ỹandi këɓi fo.
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho, como que tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 Këreƴëɓi yakaɗ na. Ɓela ofëxw onax exëni ɓër xëñënak eno ɗaw̃ ɓën. Ayaŝar yaŝar këni mëne afo eno ɗaw̃ pere eni ƴambëraxën do eni ceɓëraxën. Angëmëne ax gi ex na mondako eɓi wëcanëɗ kata. Anëka w̃el këni, gërëgako wëj fo ŝëni këni.»
21 Mas tu não os creias; porque mais de quarenta homens de entre eles lhe andam armando ciladas; os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comer nem beber até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 Ata emun end ocoroɗa eŋ xëŋa këŋo ŝambenjar in mëne ala këreŋo pel na end nangën këŋo eŋo. Seɓ këŋo ɓaka ko kwël.
22 Então o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Ata emun end ocoroɗa eŋ w̃ac këɓi ɓëlëngw ɓëxi do re ko: «Ɓarinëɓi ocoroɗa okeme oki, od gë opanac ok, ofëxw ocongoxi do od gë ɓendoka ok, okeme oki. Këñënayin en ƴe gër Sesare and kë w̃eɗ aŋ.
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalaria, e duzentos archeiros para irem até Cesaréia;
24 Tanayinëɓi ɓëte opanac eno mëlaxën Pol xali eno ŋatelixën aɓëngw gër Felikës, gofërëner in.»
24 E aparelhai animais, para que, pondo neles a Paulo, o levem salvo ao presidente Félix.
25 Ata emun eŋ ỹëgw ko kayëta mondako:
25 E escreveu uma carta, que continha isto:
26 «Wëno Këlod Lisiyas ki ỹëgwënëlind, wëj Felikës, gofërëner in! Aŝëma ŝëma këmi!
26 Cláudio Lísias, a Félix, potentíssimo presidente, saúde.
27 Ala ar këmi law̃ënelilind ajo, Ɓëŝëwif ɓën sëra baŋo do alaw̃ law̃ dono kido ami ŋatëgu bana aỹand wëno gë ocoroɗa odam ok, do racët këmo ga nang këme ar xwën këŋo owun or Rom hi ko.
27 Esse homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca, e o livrei, informado de que era romano.
28 Ga ỹandi ke me nang në end ine këno nagaŝandërand, w̃ëla këmo gër Amara and ɓëxarëk ɓër Ɓëŝëwif.
28 E, querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 Sëk këme mëne në end ɓend gër acariya andeɓën këno nagaŝandërand. Amena amo wateli ex na and ỹapëk exo gixën monaw̃ ba mopokëra gë gweƴele-gweƴele.
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei; mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 Ga nangën këne osit or këni ŝenarand eno ɗaw̃axën ol këmo law̃ënelilind ataŋ. Afel fel këmëni ɓër këŋo nagaŝandërand ɓën eni ƴeli do eno ɗëxwëx gër ndeƴ.»
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 Ata ocoroɗa ok ri këni end fel këɓi emun endeɓën eŋ. W̃eɗ këno Pol do w̃ëla këno gëmëɗ fo xali gër angol and Aŋëtipatëris.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhe fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 Në ecan ijo, ɓaka këni gër akëɓe ang gë oxaỹ do seɓ kënëɓi ɓër gë opanac ɓën eno mëlax Pol.
32 E no dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza.
33 And h̃at këni gër Sesare aŋ, fëxwën këno kayëta in gofërëner in do re këni: «Awa nëkoɗo Pol.»
33 Os quais, logo que chegaram a Cesaréia, e entregaram a carta ao presidente, lhe apresentaram Paulo.
34 Ga fën ko kayëta in, gofërëner in w̃ëka këŋo gër ebar ed fe xaniw ko. Ga nang ko aɓ Silisi ex, gofërëner in re ko:
34 E o presidente, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 «And këni h̃atëgu ɓëte ɓër lëxw ki aŋ fo këmi w̃ëkara.» Ata fel këɓi ocoroɗa ok eno kwëtëx gër eyang ed Erod.
35 Disse: Ouvir-te-ei, quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.