Atos 22
Oniyan (BSC) vs VC
1 «Ɓëmaỹe do gë faba ɓën, gërëgako ɓaxëtine mun yaka ga nagaŝan këne ako.»
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 And wël këno ga ko yeƴan arameyeŋ aŋ, yirëk kaŝ-kaŝ. Ata re ko Pol:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 Wëno Aŝëwif hi këme, gër Tarës ir Silisi rëw̃ këne, fëco gër ebar ed Sisili. Ɓarikan ro gër Yerusalem raf këme do Gamaliyel sëƴali ke me tëfënd ŝenene acariya and ɓëxarëk ɓëreɓi aŋ. Mbaŋ baxe ɓalënd end Kaxanu eŋ ang këŋun ɓalënd wën ɗek doro ak.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Arixëra rixëra këmëni xali eni cës ɓër sëfëk Cale ind Axwën ɓën. Axap bamëni xapënd mëni mëlaxën gër epëra ɓësoŝan ɓën do gë ɓësoxari ɓën.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Aŝaɗaxan alëngw an do gë ɗek ɓër ex gër Amara and ɓëxarëk ɓën, otede odam exëni. Ɓën dëŋ ỹëgwën baxe okayëta od bame w̃ëland gër ɓëmaỹe ɓënd lëgëk gër Damas. Do wëno mëŋ bame ƴexënënd mëni kapëgu ɓërëw̃ak ɓën do mëni mëlaw ro gër Yerusalem mëni kaɗacati gë toro iŋ.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 «Ga hi këme gër fëña do ga këme ri me ŋat gër Damas, eñan eŋ keŋ gër gaf, watëgu këme bërëxaɗët angoɓen ga h̃oɓaw ke elod gër orën do xul ke.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Wëc këme ɓëɗëcët gër ebar do këme wëlënd oniw̃ ga ke w̃ëka: “Sol, Sol inew̃a këƴe rixëraxënënd?”
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Yaka këme: “Wëj noỹo wa hi këƴ Axwën?” Yaka ke: “Wëno ex Yesu Iɓënasaret, ar këƴo rixërand an.”
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Ɓër enga endam ɓën awat wat bani angoɓen aŋ ɓari ani wël bana oniw̃ or ar baxe yeƴanelind ol.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Ata w̃ëka këme: “Inew̃a këme ri Axwën?” Yaka ke Axwën an: “Kanil eƴ ŋat gër Damas, fën këni felëx ɗek er ỹapëk eƴ di in.”
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Ga nemëra këme ɓëɗ-ɓëɗ në end enjaran end angoɓen and wat bame eŋ, ɓër sëfër bami ɓën las këne monas fo xali h̃ateli këne gër Damas.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 «Xarak na gër angol and Damas, asoŝan ar ŝenene paɓ gë acariya hi bax na do bano w̃acënd Ananiyas. Ɓëŝëwif ɓër gër Damas ɓën ɗek enjekax fo bani reƴand endexëm eŋ.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Mëŋ xacaw baxe, re ko: “Aɓaỹe Sol, watëral gaŝëxe.” Sam ga yeƴan ko mondako, wëno ŝiw̃ëta këme do wat këmo.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Ɓaŝ ko: “Kaxanu, mëŋ ar yata këɓi ɓëxarëk ɓëreɓi an, yata ki wëj ɓëte eƴ nangaxën oñandi odexëm ok, eƴo wat Ar ŝenene an, do eƴ wël eyeƴan el gër etëỹ edexëm dëŋ.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Wëj sede irexëm këƴ hi, gër lëngw ir ɓela ɗek këƴ ỹana eƴ kwëŝand eƴ deƴaraxën er wat këƴ do wël këƴ in.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Do gërëgako ine këƴ ŝënind? Kanil eni ɓuyi! Dëxëtalex ɓeñëŋënax ɓendeƴ ɓeŋ and këƴ ŝale gër ow̃ac orexëm aŋ.”
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 «Ga ɓakaw këme gër Yerusalem ro, këme ŝalerand gër Aciw̃ and Kaxanu, ata lakeli këme.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Wat këmo Axwën an ga ke fel: “Maral eƴ can aỹand angol and Yerusalem aŋ gayik ɓër lëgëk ro ɓën ani ɓaxët na osede oreƴ ol.”
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Yaka këmo: “Axwën ɓën dëŋ aye ga nang këni wa mëne wëno amat amat bame sëfënd ɓaciw̃ ɓacaleya ɓaŋ gër ocal od ɓërëw̃ak endeƴ ɓën. And këmëni sëra aŋ, mëni këmëra do mëni përa.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Do and law̃ këno Ecen, sede ireƴ aŋ, wëno dëŋ na bame. Aŝëkwa ŝëkwa bamëni ɓër law̃ këŋo ɓën do lëkayan bamëni ɓanjëm ɓandeɓën ɓaŋ.”
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Ata Axwën an fel ke: “Ƴel gayik caw këmi law̃ën, gër ɓër ax gi ex na Ɓëŝëwif.”»
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Mondako ɓaxët bano xali h̃at ko gër eyeƴan elo. Ɓarikan xeỹ këni ŝor: «Ala arako rako an, ar eɗaw̃ ex! Ax ñap ex na exo ɓayi ga ko liya gër ebar!»
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Ata ga logën këɓi këni xeỹ, këni ŝuɗëtand ɓanjëm ɓaŋ do këni xaninënd ƴaŋ eɓëkwërëɓëkw el.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Emun end ocoroɗa eŋ fel këɓi odexëm eno ɗënëx Pol gër akëɓe and gë oxaỹ do eno cew̃ërax. Mondako bax eno nëỹali exo deƴa në end ine këno yoɓalixënënd ɓela ɓën.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Ɓarikan and xap këno eno cew̃axën aŋ, Pol w̃ëka këŋo alëngw ar ocoroɗa an: «Aỹap nde ỹapëk paɓ gë acariya andewën aŋ eno cew̃ gë ogux ar xwën këŋo owun or Rom an, xarak ano kiti ex na pere?»
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Sam ga wël ko eyeƴan elo, alëngw ar ocoroɗa an ƴe ko gër emun endeɓën do w̃ëka këŋo: «Mondake këƴ ri? Ala ajo ar xwën këŋo owun or Rom exo ɗe!»
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Emun end ocoroɗa eŋ ƴow ko do re ko: «Wëj pelële fa, ar xwën këŋo owun or Rom nde hi këƴ?» Yaka këŋo Pol: «Iyo, ar xwën këŋo owun or Rom hi këme.»
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Re ko ɓëte emun end ocoroɗa eŋ: «Wëno koɗi ir ɓon nëcët këme me gixën ar xwën këŋo owun or Rom?» Re ko Pol: «Do wëno mondëw̃eli rëw̃eli këne.»
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Ataŋ nacëta këni ɓër hi bax eŋo mëkara ɓën. Emun end ocoroɗa eŋ yëdara ko ga nang ko mëne Pol ar xwën këŋo owun or Rom hi ko xarak mëŋ re bax eno kap.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Në ecan ijo, ga ỹandi këŋo exo nang aye në end ine këno lëxwaxënënd Ɓëŝëwif ɓën, re ko eno pëtëgu Pol. Fel këɓi ɓëŝaɗaxan ɓëlëngw ɓën do gë Amara and ɓëxarëk ɓër Ɓëŝëwif aŋ ɗek eni ɓarër. Ga w̃ëlaw këŋo Pol xwëŝan këŋo mërëxand ireɓën.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.