Atos 21
Oniyan (BSC) vs NTLH
1 And ŝapër këmi gë ɓër laŋëta baɓo aŋ, ƴe këmi gë kuluŋ in ŝëw̃, ond gër angol and Kos oŋ. Ga xeyëk, xucax këmi gër Rod, do h̃atëx këmi ɓëte gër Patara.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Ga sëkëx këmi kuluŋ ir xëñëna bax ond gër ebar ed Fenisi oŋ, fëra këmi do kwël w̃ëlax këɓo.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 And hi këmi wat-wat gë ebar ed Ŝipër aŋ, kuluŋ ir baɓo w̃ëland in seɓak gë ocame ok, do faɓëk gand ebar ed Siri mi ŋataxën gër Tir. Fën hi bax eni pedalira olëɓ or w̃ëlaw bax kuluŋ oŋ.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Ata sëk këmëni na ɓësëfan do xeyëra këɓo loxo gë ɓën. Aŋo nangën këɓi Angoc Amënëk aŋ eno pel Pol mëne kërexo ƴe na ƴaŋ gër Yerusalem.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Ɓarikan and xucak loxo ijo aŋ, fakët këmi oñe oŋ. Laŋëta kënëɓo ɓën ɗek gë ɓësoxari ak do gë oɓaŝ ak xali nëcët kënëɓo angol aŋ. Gër ɓëŋa ir angwëngw, foxix bami mi cale.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Pol ga felarëra këmi na, fëra këmi gër kuluŋ do ɓën kwël w̃aỹira këni.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Ga këmi h̃ata oñe ond gë kuluŋ oŋ, ƴe këmi ambaɗ and ɓangol ɓand Tir gë Pëtolemayis aŋ. Fën ŝëpëtax bami mi cëmar gë ɓëmaỹe ɓëŋ do w̃ëɗëx këɓo gër ndeɓën.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Në ecan ijo, h̃at këmi gër Sesare, xeyërax këɓo ɓakey gër iciw̃ ind Filip. Filip ijo, gër imëxwër ind ojakër ocongoki od gër Amara and Yerusalem hi baxo. Ɓëte afemëra ar Atëfëtan and Yesu hi baxo.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Odënaw̃ oɓeja onax ŝot baɓi do ɓën bax yeƴandërand ang ɓëlaw̃ënel ɓësoxari fo.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Ga xeyëra këɓo ɓakey ɓandanjëm, h̃atëgu ko na alaw̃ënel ar Kaxanu, ar bano w̃acënd Agabus ga xaniw ko gër ebar ed Yude.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 W̃eɗ ko ñat enar end Pol eŋ, xapaya ko maɓ osapar oŋ gë otaxan ok do re ko: «Ɓaxëtin end rek Angoc Amënëk eŋ, ar xwënëk enar eŋo ro an mondako këno xapëx Ɓëŝëwif ɓën gër Yerusalem do eno ɗëxw gër otaxan od ɓër ax gi ex na Ɓëŝëwif.»
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Ga wël këmi eŋo, ɓiyi gë ɓër ɓarërëgu bax na ɓën, xara këmo Pol kërexo ƴe na ƴaŋ gër Yerusalem.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Pol yaka këɓo: «Inew̃a kën sesaxënënd do kën yëɓunënd mondako yomb iram in? Wëno cëŋ aw̃elëk hi këme ene pokëra, do ado gido ene ɗaw̃ gër Yerusalem në end ow̃ac or Axwën Yesu eŋ.»
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Ga wata këmi mëne ax bo ex na mo kor gër eŋo, seɓ këmi eyeƴan el do mi cësinaxën in re këmi: «Awa dilexo Axwën an er ỹandi këŋo in.»
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Ga xeyëra këɓo ɓëte na, xëñënara këmi do kwël ƴe këmi ƴaŋ gër Yerusalem.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Ata ɓësëfan ɓërëmar ɓër sëfërëgu bami elod gër Sesare ɓën ɓëteli kënëɓo gër ed hi bax mi ŋat, gër iciw̃ ind Mënasoŋ, ar hi bax anëka fo asëfan do xaniw baxo gër ebar ed Ŝipër an.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 And h̃at këmi gër Yerusalem aŋ, ɓëmaỹe ɓëŋ xaca kënëɓo gë onënga fo.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Në ecan ijo, sëfër këmi gë Pol gër iciw̃ ind Ŝak. Ata sëkëx kënëɓo fën ɓëte ɗek ɓëlëngw ɓër Amara and Yerusalem ɓën.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 And ŝëmarëra këmi aŋ, Pol ỹana ko këɓi sëfëtanënd gë ɓetil ak ɓeɓër ko rind Kaxanu paɓ gë andiyen andexëm ɓën gër owar or ɓër ax gi ex na Ɓëŝëwif.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Ɓën ga këno ɓaxët, këno ŝëkwand Kaxanu. Ata re këni: «Awël nde aɓaỹe, Ɓëŝëwif ɓën owëli owëli exëni ɓërëw̃ak end Yesu ɓën do ɓën ɗek momal këɓi ɓalënd end acariya and Moyis eŋ.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Xarak, awëlati wëlati këmi mëne wëj këɓi sëƴalind ɗek Ɓëŝëwif ɓër lëgërak gër owar or ɓër ax gi ex na Ɓëŝëwif ɓën, eni teɓ etëf ed acariya and Moyis el, gë ekac ed oɓaŝ oreɓën el do gë etëf ed ɓend rëpëk el.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Mondake ex mo ndi gayikako aye këni nangëra mëne wëj ƴowëk?
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Mëŋ ex, afo eƴ ma eƴ di er këmi fel in. Nëkoɗëɓi ɓësoŝan ɓënax ɓër enga endeɓi, aɓañaya ɓañaỹa këni.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Macëlëɓi en ƴe en w̃unëtarax do cosënëlëɓi enëɓi cëk lir-lir ogaf ok. Ata aŋo fo këni nangëra mëne wëj ɓëte asëf këƴ sëfënd er rek acariya in. Mondako fo këni nangëra ɓëte mëne er fel kënëɓi këƴ rind in ax gi ex na ɗal.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 End ɓër ax gi ex na Ɓëŝëwif ɓërëw̃ak end Yesu eŋ cëŋ, ga re këmi eni teɓ eƴamb ed ỹas er ow̃acar or h̃aŝ kënëɓi gër olaŝ eŋ, gë ỹas er ow̃acar or ŝësëk ŋaŝërëxe eŋ, gë eƴamb ed oŝat el, do gë asëk alakirand fo in.»
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Ga xeyëk, Pol w̃ëla këɓi ɓësoŝan ɓëjo, w̃unëtarax këni, do lilëx këni gër Aciw̃ and Kaxanu. Ata felëra këɓi nand fe kë xwëtëk ɓakey ɓand owunëtan ɓaŋ mëŋ këni rixën ala kala ŝaɗaxa irexëm in.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Ga kë xwët ɓakey ɓanjongëɓaki ɓand owunëtan ɓaŋ, Ɓëŝëwif ɓër xaniw bax gër ebar ed Asi ɓën wat këno Pol gër Aciw̃ and Kaxanu. Ata ga ŝoñ kënëɓi ɗek amëxwër aŋ, sëra këno
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 do këni xeỹënd: «Ɓëyisërayel, marawën! Nëkoyino wa ro ala ar këɓi sëƴalirand ɓela ɗek, gër ed ko ƴe yo, mëne enëɓo cus ɓiyi Ɓëŝëwif ɓën. Mëŋ fo këɓi sëƴalirand ɓëte eni ƴepën acariya and Moyis aŋ do gë Aciw̃ and Kaxanu aŋ. Ado lëf gër Aciw̃ and Kaxanu lën këɓi ɓër ani gi ex na Ɓëŝëwif do ɓuyarën këni aciw̃ amënëk aŋo.»
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Yeƴanaxën bani mondako in, Pol gë Tërofim Iɓefes watëgu banëɓi ga sëfër këni gër angol. Mëŋ yëlaxën bani mëne Pol alën lën këŋo ajo lëf gër Aciw̃ and Kaxanu.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Ata wonjok ɗek angol aŋ do hërëraw këni ɓulunda in beɓët ir ex yo. Ga sëra këno Pol na gër Aciw̃ and Kaxanu, ŝonjorëra këno xali nëcët këno, do fëra këni ataŋ owët oŋ.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Amëd and bani ŝaland ang këni ri eno ɗaw̃axën ak, emun end enga end ocoroɗa Oɓërom eŋ wëlëx ko mëne ɗek angol and Yerusalem aŋ wonjok.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Ataŋ ɓar këɓi ocoroɗa ok gë ɓëlëngw ɓëreɓën ɓën do w̃araw këni gër ed ɓarërëgu bani Ɓëŝëwif. And watëgu kënëɓi emun eŋ gë ocoroɗa odexëm ok aŋ, seɓ këni ekëm ed Pol el.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Ga sëka këɓi emun end ocoroɗa eŋ, xana këŋo Pol. Fel këɓi ocoroɗa ok eno pokëra gë ogweƴele-gweƴele oki. W̃ëka këŋo ba noỹo hi ko do ine ri ko.
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Ɓarikan ga bani xeyërand ɓër gër amëxwër ɓën, ɓërëmar eŋo, ɓëjo ecëxe, emun end ocoroɗa eŋ sëkwan ko eŋo pëni ỹeỹ mërëxand na. Ata re ko eno mëla endëmane fo Pol gër akëɓe ang gë oxaỹ.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 And h̃ateli këno Pol gër lilaya ir akëɓe aŋo aŋ, afo ga fela këno ocoroɗa ok gayik aw̃ëlën bano w̃ëlënënd ɓër gër amëxwër ɓën.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Ga sëfëgu këno na ɓën ɗek këni xeỹënd: «Ajo ar eɗaw̃ ex! Ajo ar eɗaw̃ ex!»
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 And hi bax eno mëlax lëf gër akëɓe aŋ, Pol w̃ëka këŋo emun end ocoroɗa aŋ: «Axor nde këme xor me yeƴan ỹeỹ?» Yaka këŋo: «Awël nde wël këƴ eyeƴan ed Gërek el?
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Awa Amisëra ar ɓar baɓi ɓela ɓëxeỹax owëli onax an, ax gi ex na wëj. Ax nëka ex na ga w̃ëla baɓi gër ladawe, ŝoñ këɓi enëɓo mereli.»
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Ata re ko Pol: «Wëno Aŝëwif hi këme ɗe, gër Tarës rëw̃ këne, angol angwëlik and gër ebar ed Silisi aŋ. Axara xara këmi, teɓële mëni pelëra ɓulunda in.»
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Emun end ocoroɗa eŋ w̃a ko. Ga xwëŝa ko Pol ƴaŋ ako gër lilaya ir akëɓe and gë oxaỹ, lambaca këɓi ɓulunda in. And ŝësinara këni aŋ, yirëk mbaŋ. Ata yeƴan ko eyeƴan ed arameyeŋ el:
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.