Atos 16
Oniyan (BSC) vs NVT
1 Ata Pol h̃at ko gër angol and Derëb do xucax ko gër and Lisëtër. Fën sëkëx këno asëfan ar Yesu ar bano w̃acënd Timote. Nëm Aŝëwif ebaxo, do sëm Agërek.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Ɓëmaỹe ɓënd gër Amara and gër Lisëtër ɓëŋ, do gë ɓënd gër and Ikoñom ɓëŋ, areƴa bani reƴand mëne Timote ar ŝenene ex.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Ata Pol ỹandi këŋo exo gi ar enga endexëm. Xac këŋo në end Ɓëŝëwif ɓër lëg bax gër ebar elo eŋ gayik ɓën anang nang bani mëne sëm ir Timote Agërek ebax.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Pol gë ɓër enga endexëm ɓën këni ƴexërand gë angol gë angol. Ɓend re këni oparëxanda do gë ɓëlëngw ɓër gër Yerusalem ɓeŋ banëɓi sëfëtandërand ɓësëfan ɓën eni tëfaxën.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Do ɓela ɓër gër ɓamara ɓën kwël bani xemënand gër ekwëta do bani ỹëmbërënd gë akey gë akey.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Angoc Amënëk aŋ aŋo teɓ bana Pol exo pemëra eyeƴan ed Kaxanu el gër ebar ed Asi. Ata mëŋ gë ɓër enga endexëm ɓën ƴe këni cangët ebar ed Fëriŝi el do gë ed Galasi el.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Ga h̃at këni ler gër ebar ed Misi, xacërax këɓi eni ƴe gër ed Bitini, ɓari Angoc and Yesu aŋ aɓi teɓ bana eni ƴe.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Xucax këni gër ebar ed Misi, do ŝëlax këni gër Tërowas, gër ɓëŋa ir angwëngw.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Ata gëmëɗ, Pol wat këŋo në lakeli ala ar lëg bax gër ebar ed Masedëwan ga këŋo xara: «Këla, ƴow ir ebar ed Masedëwan in, eƴëɓo dëca!»
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Gë lakeli ir Pol ijo fëni këɓo mëne Kaxanu anëka ỹandi këŋo mëni nangën Atëfëtan and Yesu aŋ ɓela ɓër gër ebar ed Masedëwan ɓën. Ataŋ ŝala këmi ang këmi ri mi ƴexën fën ak.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 And xani këmi na gër Tërowas aŋ xuca këmi gë kuluŋ in ŝëw̃, ond gër Samotëras oŋ do h̃at këmi në ecan ijo gër Neyapolis.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Na xani këmi do xuca këmi ond gër Filip oŋ. Angol and Filip aŋ hi bax atëm and gër ebar ed Masedëwan aŋ do xwën bani Ɓërom ɓën. Fën xeyërax baɓo.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Ata yatir akey and eteyëta, ŝan këmi angol aŋ, do ƴe këmi ler në lar, gër ed yëla bami fën këni ŝalend Ɓëŝëwif ɓën. Ga ỹëpa këmi, felëra këmëni end Kaxanu eŋ ɓësoxari ɓër fedër bax ɓën.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Do asoxari hi bax na na do bano w̃acënd Lidi, afan ar ɓanjëm ɓambarax, ar ɓaŋo ŝalend Kaxanu, do ar xaniw bax gër angol and Catir. Gë oɓal osëm baxo ɓaxëtënd gayik Axwën an fëɗëtën baŋo onden oŋ. Ata w̃a ko er baxo sëfëtënd Pol in.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 And w̃a këni do ɓuyi kënëɓi mëŋ gë ɓër ekun edexëm aŋ, w̃ac këɓo do re ko: «Angëmëne ayëla yëla kën mëne enim xwëta këmo Axwën an, ŋatëne gër ndeɓi xali yatir kën xuca.» Mondako nëỹali baɓo xali w̃a këmi.
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Akey amat ga këmi ƴe gër ed këmi ŝalerand, fed këmi gë endënaw̃ end lil baŋo angoc and oŝaki. Aŝakin baɓi ŝakinënd ɓela ɓën do bano ŝotëraxënënd koɗi ir mbaŋ ɓëxwën ɓërexëm ɓën.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Ata ga këɓo sëfa, ɓiyi do gë Pol, ko xeỹënd: «Ɓela ɓëjo ɓëriyenin ɓër Kaxanu, mëŋ ar hik ƴaŋ gër orën exëni, fëña ir Apexa in kënun nangënënd.»
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Mondako ri baxo ɓakey ɓandanjëm. Ata ga xëñ këŋo Pol fel këŋo angoc aŋ: «Ga re këme gër ow̃ac or Yesu Kërisët, canël gër endënaw̃ eŋo.» Ataŋ ŝan ko angoc aŋ.
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Ga wat këni ɓëxwën ɓër endënaw̃ eŋo ɓën mëne ax bo na ga këno ŝotëraxën, sëra kënëɓi Pol gë Silas, do w̃ëla kënëɓi gër yangana ir angol enëɓi kitix ɓëlëngw ɓën.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Ga h̃ateli kënëɓi gër ɓëxiti re këni: «Ɓela ɓëjo kë wonjonënd angol andeɓi aŋ, Ɓëŝëwif exëni
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 do kënëɓi sëƴalirand ɓela ɓën ɓacariya ɓand ax ñap ex na ene wële do ene tëfe ɓiyi ɓër hi këne gër owun or Rom ɓën.»
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Ata amëxwër aŋ w̃erinaw këni ɓëte, ɓëxiti ɓën fel kënëɓi enëɓi cuɗëtëra Pol gë Silas do enëɓi cew̃ëra.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Ga ŝew̃ëra kënëɓi xali xurik, w̃ëla kënëɓi gër epëra do fel këno anëkona an eɓi titinalind aye.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Ata ga wël ko eŋo, anëkona an w̃ëla këɓi lengwe lëf gër epëra do fokeli ko osapar oreɓën gë osëx osiɓax.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Emëɗ ekarëk el, Pol gë Silas këni ŝalend do këno yasënd Kaxanu, ɓandepëra ɓaŋ kënëɓi ɓaxëtënd.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Ata h̃atëguk bërëxaɗët andëgël and ebar: edëɗa ed aciw̃ and epëra el, ŝangënak, ataŋ na dëŋ, ɗek owët oŋ fërëtayarak, do ogweƴele-gweƴele od fokëraxën banëɓi ɓandepëra ok xotirak.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Anëkona an nëngëta ko, and wat ko owët wafërëluŋ aŋ, reg ko duxuma in gër acëmar. Exo ɗaw̃aya ỹandi baŋo ga baxo yëland anëka hër këni ɓandepëra ɓaŋ.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Nand exo kwëŝaya na xeỹëgu ko Pol: «Ali, këreƴ kwëŝaya na, ɓiyi ɗek ro ɓayi këmi.»
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Ata anëkona ar ɓandepëra an xaraw ko lambo. Hërëgu ko lapaya ko mo poxi gër osapar or Pol gë Silas do ko rëgënd anjiỹ aŋ.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Nëcët këɓi fac w̃ëkax këɓi: «Ɓësoŝan, inew̃a këme ri me pexaxën?»
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Pol ɓën yaka këŋo: «Kwëtalo Axwën Yesu, ata kën fex wëj do gë ekun edeƴ el.»
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Felëra kënëɓi end Axwën eŋ mëŋ gë ɓër ekun edexëm ɓën.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Kwël gëmëɗ fo w̃ëla këɓi anëkona ar ɓandepëra an do xorax këɓi ed sembaỹëra bani el. Ata Pol gë Silas ɓuyi kënëɓi mëŋ gë ɓër ekun edexëm ɓën.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 W̃ëla këɓi ƴaŋ gër iciw̃ indexëm do lëɓax këɓi. Anëngandëra nëngandëra baɓi end ga w̃a këni end Kaxanu eŋ mëŋ gë ɓër ekun edexëm ɓën.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Ga xeyëk, ɓëxiti ɓën law̃ën kënëɓi ocoroɗa eno pel anëkona an eɓi teɓët ɓela ɓëjo.
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Anëkona an h̃ateli ko endeƴ eŋ gër Pol, re ko: «Ɓëxiti ɓën ga re këni mun teɓët. Awa gërëgako canin en ƴe gë emëkw eƴemax.»
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Ɓarikan Pol yaka këɓi ocoroɗa ok: «Yama ga ŝew̃ëra kënëɓo wat-wat gë ɓela nde ɗamana enëɓo përaxën kitirëxe ɓiyi ɓër xwën këɓo owun or Rom ɓën do ỹandi këɓi enëɓo teɓët yir. Ƴowëlexëni ɓën dëŋ enëɓo teɓët.»
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Ocoroɗa ok h̃ateli këni eyaka elo gër ɓëxiti. Ata yëdara këni ga nang këni Ɓërom exëni.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Ƴow këni, w̃ëka këni mëne Pol gë Silas enëɓi teɓan. Ata kwël seɓët kënëɓi do xara kënëɓi eni can angol aŋ.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 And ŝan këni gër epëra aŋ, w̃aỹi këni gër iciw̃ ind Lidi. And wat kënëɓi ɓëmaỹe aŋ, xemëndëra kënëɓi do kwël ƴe këni.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.