Atos 16
Oniyan (BSC) vs NTLH
1 Ata Pol h̃at ko gër angol and Derëb do xucax ko gër and Lisëtër. Fën sëkëx këno asëfan ar Yesu ar bano w̃acënd Timote. Nëm Aŝëwif ebaxo, do sëm Agërek.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Ɓëmaỹe ɓënd gër Amara and gër Lisëtër ɓëŋ, do gë ɓënd gër and Ikoñom ɓëŋ, areƴa bani reƴand mëne Timote ar ŝenene ex.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Ata Pol ỹandi këŋo exo gi ar enga endexëm. Xac këŋo në end Ɓëŝëwif ɓër lëg bax gër ebar elo eŋ gayik ɓën anang nang bani mëne sëm ir Timote Agërek ebax.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Pol gë ɓër enga endexëm ɓën këni ƴexërand gë angol gë angol. Ɓend re këni oparëxanda do gë ɓëlëngw ɓër gër Yerusalem ɓeŋ banëɓi sëfëtandërand ɓësëfan ɓën eni tëfaxën.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Do ɓela ɓër gër ɓamara ɓën kwël bani xemënand gër ekwëta do bani ỹëmbërënd gë akey gë akey.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Angoc Amënëk aŋ aŋo teɓ bana Pol exo pemëra eyeƴan ed Kaxanu el gër ebar ed Asi. Ata mëŋ gë ɓër enga endexëm ɓën ƴe këni cangët ebar ed Fëriŝi el do gë ed Galasi el.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Ga h̃at këni ler gër ebar ed Misi, xacërax këɓi eni ƴe gër ed Bitini, ɓari Angoc and Yesu aŋ aɓi teɓ bana eni ƴe.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Xucax këni gër ebar ed Misi, do ŝëlax këni gër Tërowas, gër ɓëŋa ir angwëngw.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Ata gëmëɗ, Pol wat këŋo në lakeli ala ar lëg bax gër ebar ed Masedëwan ga këŋo xara: «Këla, ƴow ir ebar ed Masedëwan in, eƴëɓo dëca!»
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Gë lakeli ir Pol ijo fëni këɓo mëne Kaxanu anëka ỹandi këŋo mëni nangën Atëfëtan and Yesu aŋ ɓela ɓër gër ebar ed Masedëwan ɓën. Ataŋ ŝala këmi ang këmi ri mi ƴexën fën ak.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 And xani këmi na gër Tërowas aŋ xuca këmi gë kuluŋ in ŝëw̃, ond gër Samotëras oŋ do h̃at këmi në ecan ijo gër Neyapolis.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Na xani këmi do xuca këmi ond gër Filip oŋ. Angol and Filip aŋ hi bax atëm and gër ebar ed Masedëwan aŋ do xwën bani Ɓërom ɓën. Fën xeyërax baɓo.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Ata yatir akey and eteyëta, ŝan këmi angol aŋ, do ƴe këmi ler në lar, gër ed yëla bami fën këni ŝalend Ɓëŝëwif ɓën. Ga ỹëpa këmi, felëra këmëni end Kaxanu eŋ ɓësoxari ɓër fedër bax ɓën.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Do asoxari hi bax na na do bano w̃acënd Lidi, afan ar ɓanjëm ɓambarax, ar ɓaŋo ŝalend Kaxanu, do ar xaniw bax gër angol and Catir. Gë oɓal osëm baxo ɓaxëtënd gayik Axwën an fëɗëtën baŋo onden oŋ. Ata w̃a ko er baxo sëfëtënd Pol in.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 And w̃a këni do ɓuyi kënëɓi mëŋ gë ɓër ekun edexëm aŋ, w̃ac këɓo do re ko: «Angëmëne ayëla yëla kën mëne enim xwëta këmo Axwën an, ŋatëne gër ndeɓi xali yatir kën xuca.» Mondako nëỹali baɓo xali w̃a këmi.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Akey amat ga këmi ƴe gër ed këmi ŝalerand, fed këmi gë endënaw̃ end lil baŋo angoc and oŝaki. Aŝakin baɓi ŝakinënd ɓela ɓën do bano ŝotëraxënënd koɗi ir mbaŋ ɓëxwën ɓërexëm ɓën.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Ata ga këɓo sëfa, ɓiyi do gë Pol, ko xeỹënd: «Ɓela ɓëjo ɓëriyenin ɓër Kaxanu, mëŋ ar hik ƴaŋ gër orën exëni, fëña ir Apexa in kënun nangënënd.»
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Mondako ri baxo ɓakey ɓandanjëm. Ata ga xëñ këŋo Pol fel këŋo angoc aŋ: «Ga re këme gër ow̃ac or Yesu Kërisët, canël gër endënaw̃ eŋo.» Ataŋ ŝan ko angoc aŋ.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Ga wat këni ɓëxwën ɓër endënaw̃ eŋo ɓën mëne ax bo na ga këno ŝotëraxën, sëra kënëɓi Pol gë Silas, do w̃ëla kënëɓi gër yangana ir angol enëɓi kitix ɓëlëngw ɓën.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Ga h̃ateli kënëɓi gër ɓëxiti re këni: «Ɓela ɓëjo kë wonjonënd angol andeɓi aŋ, Ɓëŝëwif exëni
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 do kënëɓi sëƴalirand ɓela ɓën ɓacariya ɓand ax ñap ex na ene wële do ene tëfe ɓiyi ɓër hi këne gër owun or Rom ɓën.»
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Ata amëxwër aŋ w̃erinaw këni ɓëte, ɓëxiti ɓën fel kënëɓi enëɓi cuɗëtëra Pol gë Silas do enëɓi cew̃ëra.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Ga ŝew̃ëra kënëɓi xali xurik, w̃ëla kënëɓi gër epëra do fel këno anëkona an eɓi titinalind aye.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Ata ga wël ko eŋo, anëkona an w̃ëla këɓi lengwe lëf gër epëra do fokeli ko osapar oreɓën gë osëx osiɓax.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Emëɗ ekarëk el, Pol gë Silas këni ŝalend do këno yasënd Kaxanu, ɓandepëra ɓaŋ kënëɓi ɓaxëtënd.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Ata h̃atëguk bërëxaɗët andëgël and ebar: edëɗa ed aciw̃ and epëra el, ŝangënak, ataŋ na dëŋ, ɗek owët oŋ fërëtayarak, do ogweƴele-gweƴele od fokëraxën banëɓi ɓandepëra ok xotirak.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Anëkona an nëngëta ko, and wat ko owët wafërëluŋ aŋ, reg ko duxuma in gër acëmar. Exo ɗaw̃aya ỹandi baŋo ga baxo yëland anëka hër këni ɓandepëra ɓaŋ.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Nand exo kwëŝaya na xeỹëgu ko Pol: «Ali, këreƴ kwëŝaya na, ɓiyi ɗek ro ɓayi këmi.»
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Ata anëkona ar ɓandepëra an xaraw ko lambo. Hërëgu ko lapaya ko mo poxi gër osapar or Pol gë Silas do ko rëgënd anjiỹ aŋ.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Nëcët këɓi fac w̃ëkax këɓi: «Ɓësoŝan, inew̃a këme ri me pexaxën?»
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Pol ɓën yaka këŋo: «Kwëtalo Axwën Yesu, ata kën fex wëj do gë ekun edeƴ el.»
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Felëra kënëɓi end Axwën eŋ mëŋ gë ɓër ekun edexëm ɓën.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Kwël gëmëɗ fo w̃ëla këɓi anëkona ar ɓandepëra an do xorax këɓi ed sembaỹëra bani el. Ata Pol gë Silas ɓuyi kënëɓi mëŋ gë ɓër ekun edexëm ɓën.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 W̃ëla këɓi ƴaŋ gër iciw̃ indexëm do lëɓax këɓi. Anëngandëra nëngandëra baɓi end ga w̃a këni end Kaxanu eŋ mëŋ gë ɓër ekun edexëm ɓën.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Ga xeyëk, ɓëxiti ɓën law̃ën kënëɓi ocoroɗa eno pel anëkona an eɓi teɓët ɓela ɓëjo.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Anëkona an h̃ateli ko endeƴ eŋ gër Pol, re ko: «Ɓëxiti ɓën ga re këni mun teɓët. Awa gërëgako canin en ƴe gë emëkw eƴemax.»
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Ɓarikan Pol yaka këɓi ocoroɗa ok: «Yama ga ŝew̃ëra kënëɓo wat-wat gë ɓela nde ɗamana enëɓo përaxën kitirëxe ɓiyi ɓër xwën këɓo owun or Rom ɓën do ỹandi këɓi enëɓo teɓët yir. Ƴowëlexëni ɓën dëŋ enëɓo teɓët.»
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Ocoroɗa ok h̃ateli këni eyaka elo gër ɓëxiti. Ata yëdara këni ga nang këni Ɓërom exëni.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Ƴow këni, w̃ëka këni mëne Pol gë Silas enëɓi teɓan. Ata kwël seɓët kënëɓi do xara kënëɓi eni can angol aŋ.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 And ŝan këni gër epëra aŋ, w̃aỹi këni gër iciw̃ ind Lidi. And wat kënëɓi ɓëmaỹe aŋ, xemëndëra kënëɓi do kwël ƴe këni.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.