Atos 12

Oniyan (BSC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ata angwën aŋo, Erod ir wun bax gër ebar ed Yude sëra këɓi ɓërëmar gër Amara and gër Yerusalem eɓi narëndëra.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Fel këɓi ocoroɗa ok eno ŋaŝ Ŝak, aɓinëm ar Ŝaŋ.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Ga wat ko mëne anëngan nëngan këɓi Ɓëŝëwif ɓën eŋo, law̃ën ko eno tëraw ɓëte Piyer. Ɓakey ɓand ofëna or bani ƴambënd mburu ind gë lewir këm ɓaŋ hi bax.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Ga sëra këno, w̃ëla këno gër epëra. Eno nëkonaxën Piyer gër epëra, sana këɓi ocoroɗa epëxw gë ocongiɓat, ŝetëndër këɓi ɓëmëxwër ɓënax, imëxwër kala ocoroɗa onax. Er ỹandi baŋo eŋo kiti gër ogës od Ɓëŝëwif and kë xuca Ofëna or Apexa aŋ.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Awa mondako lëkaya bano Piyer gër epëra. Ɓarikan, ɓër gër Amara ɓën gë eteyëta këm bano ŝalenënd.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Në ecan ɓayi bax Erod eŋo kiti Piyer. Ata mëŋ këŋo raŝënd gëmëɗ gër ed fokëra këno gë ogweƴele-gweƴele oki, do ocoroɗa od ɓaŋo nëkonand ok: iɓat gand liw̃, ijo gand ŝame, oko xaŝ këni gër ebët.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Ata ŝanayaw ko bërëxaɗët meleka ir Axwën do angoɓen aŋ h̃oɓak lëf gër ed fëra bano Piyer. Meleka in xëm këmo pa pa pa gër ambëɓ exo nëngëtaxën, re ko: «Kanil aỹand!» Ata wëcëk ogweƴele-gweƴele od fokaxën bano gër otaxan ok.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Re ko meleka in: «Kapal enar endeƴ eŋ do peɗal ɓapeɗ ɓaŋ.» Piyer ri ko ang fel këŋo ak. Re ko ɓëte: «Ɗaɓayal gë acuɗ atëm andeƴ aŋ do tëfawëye.»
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Piyer ŝan ko do kwël sëfa këŋo. Ɓari er yëla baxo mëne alakeli ko lakelind, axo nang bana mëne ang nëcët baŋo meleka ak ɗal dëŋ ex.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Xuca kënëɓi ocoroɗa ok, imëxwër iñanar iŋ do gë ikinëm iŋ, h̃at këni gër epëra ed dun. Epëra elo hi bax eni pelata ɗamana eni canaxën. Ata ga fërëtayak gë andexëm, ŝan këni do sëf këni fëña ir gër angol. Ata Piyer nem këŋo ɓëɗ-ɓëɗ meleka in.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Piyer ga ɓakar këŋo na onden oŋ, re ko: «Gërëgako anëka fëni ke ɗal ex Axwën an law̃ënëgu këŋo meleka irexëm in exe dacët gër otaxan od Erod do gër ɗek er bani ŝënind ene di ɓulunda ir Ɓëŝëwif in.»
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Ga fëni këŋo na eŋo, ƴe ko gër iciw̃ ind Mari, nëm ir Ŝaŋ, ar nëngwët bano Marëk an. Fën ɓarër bani okëreceŋ odanjëm do bano ŝalenënd.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 And sëmb ko Piyer gër ebët aŋ, sëka ko endënaw̃ end bano w̃acënd Roda exo ɓaxët.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Ga xwita ko oniw̃ or Piyer ol, hër ko gë onënga fo reƴax ko mëne Piyer kë sëmbëgund gër ebët.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Yaka këno: «Wëj ba aŝen nde ŝen ki!» Ɓarikan mëŋ xemëna ko ko rend mëne Piyer ex. Ɓën re këni: «Awa angoc andexëm aŋ ex.»
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Amëd aŋo Piyer ko sëmbënd tuŋ gër ebët. Ga fërëtën këno, ŝaran këɓi xali ga wat këno.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Ata gë ataxan aŋ fo Piyer fel këɓi eni cësinara, reƴa ko ɗek ang nëcëtëgu këŋo Axwën gër epëra ak. Fel këɓi ɓëte enëɓi tëfëtan eŋo Ŝak do gë ɓëmaỹe ɓëŋ. Ata ga ŝan ko na, ƴe ko kwël në eŝëxe.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Ga xeyëk, wonjok xali gër epëra. Ocoroɗa ok këni w̃ëkarënd ba feye exo Piyer.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Erod re ko eno calara, ɓari ano wat ex na. Ata re ko enëɓi mëkara ocoroɗa od baŋo nëkonand Piyer ok do re ko enëɓi ɗaw̃. Ata Erod ga xani ko na gër ebar ed Yude, ƴe ko kwël gër angol and Sesare. Fën xeyërax baŋo ɓakey ɓandanjëm.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Amëd aŋo, Erod axoỹën xoỹën baɓi ɓela ɓër lëg bax gër owar or Tir gë Sidoŋ ɓën. Ɓarikan ɓën xetanëgu këɓi eno nëngaw. Ata ga xor këno Bëlasëtus, anëkona ar aciw̃ and emun an, w̃a ko eɓi ɗaŋëta gër Erod eni wëlërëgu, gayik er bani ƴamb in gër ebar edexëm bax xaniwënd.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Yatir akey and sana bani, Erod ga ỹaŋënaraw ko gë ɓanjëm ɓand owun ɓaŋ, ỹëpa ko gër añëpara andexëm do ko yeƴanënd.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Ata xeỹ këni ŝor ɓulunda in: «Oniw̃ olo or Kaxanu ex, ax gi ex na or ala! Oniw̃ olo or Kaxanu ex, ax gi ex na or ala!»
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Ata na dëŋ meleka ir Axwën fëm këŋo Erod gayik ga w̃a baxo eno cëkw ang Kaxanu fo. Ata ga fur këno oỹen, ƴamb këno kwël na fo, xali xoti ko.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Ɓarikan amëd aŋo kaŝ-kaŝ bax ỹañënd eyeƴan ed Axwën Kaxanu el.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Barënabas gë Sol ga faỹ këni andiyen and eŋateli ed olaw̃ën gër Yerusalem aŋ, ɓaka këni gër Aŋëcoŝ. Ata w̃ëlali këno Ŝaŋ, ar nëngwët bano Marëk an.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.