Atos 12
Oniyan (BSC) vs NVT
1 Ata angwën aŋo, Erod ir wun bax gër ebar ed Yude sëra këɓi ɓërëmar gër Amara and gër Yerusalem eɓi narëndëra.
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 Fel këɓi ocoroɗa ok eno ŋaŝ Ŝak, aɓinëm ar Ŝaŋ.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Ga wat ko mëne anëngan nëngan këɓi Ɓëŝëwif ɓën eŋo, law̃ën ko eno tëraw ɓëte Piyer. Ɓakey ɓand ofëna or bani ƴambënd mburu ind gë lewir këm ɓaŋ hi bax.
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 Ga sëra këno, w̃ëla këno gër epëra. Eno nëkonaxën Piyer gër epëra, sana këɓi ocoroɗa epëxw gë ocongiɓat, ŝetëndër këɓi ɓëmëxwër ɓënax, imëxwër kala ocoroɗa onax. Er ỹandi baŋo eŋo kiti gër ogës od Ɓëŝëwif and kë xuca Ofëna or Apexa aŋ.
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 Awa mondako lëkaya bano Piyer gër epëra. Ɓarikan, ɓër gër Amara ɓën gë eteyëta këm bano ŝalenënd.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 Në ecan ɓayi bax Erod eŋo kiti Piyer. Ata mëŋ këŋo raŝënd gëmëɗ gër ed fokëra këno gë ogweƴele-gweƴele oki, do ocoroɗa od ɓaŋo nëkonand ok: iɓat gand liw̃, ijo gand ŝame, oko xaŝ këni gër ebët.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 Ata ŝanayaw ko bërëxaɗët meleka ir Axwën do angoɓen aŋ h̃oɓak lëf gër ed fëra bano Piyer. Meleka in xëm këmo pa pa pa gër ambëɓ exo nëngëtaxën, re ko: «Kanil aỹand!» Ata wëcëk ogweƴele-gweƴele od fokaxën bano gër otaxan ok.
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 Re ko meleka in: «Kapal enar endeƴ eŋ do peɗal ɓapeɗ ɓaŋ.» Piyer ri ko ang fel këŋo ak. Re ko ɓëte: «Ɗaɓayal gë acuɗ atëm andeƴ aŋ do tëfawëye.»
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 Piyer ŝan ko do kwël sëfa këŋo. Ɓari er yëla baxo mëne alakeli ko lakelind, axo nang bana mëne ang nëcët baŋo meleka ak ɗal dëŋ ex.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 Xuca kënëɓi ocoroɗa ok, imëxwër iñanar iŋ do gë ikinëm iŋ, h̃at këni gër epëra ed dun. Epëra elo hi bax eni pelata ɗamana eni canaxën. Ata ga fërëtayak gë andexëm, ŝan këni do sëf këni fëña ir gër angol. Ata Piyer nem këŋo ɓëɗ-ɓëɗ meleka in.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 Piyer ga ɓakar këŋo na onden oŋ, re ko: «Gërëgako anëka fëni ke ɗal ex Axwën an law̃ënëgu këŋo meleka irexëm in exe dacët gër otaxan od Erod do gër ɗek er bani ŝënind ene di ɓulunda ir Ɓëŝëwif in.»
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 Ga fëni këŋo na eŋo, ƴe ko gër iciw̃ ind Mari, nëm ir Ŝaŋ, ar nëngwët bano Marëk an. Fën ɓarër bani okëreceŋ odanjëm do bano ŝalenënd.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 And sëmb ko Piyer gër ebët aŋ, sëka ko endënaw̃ end bano w̃acënd Roda exo ɓaxët.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 Ga xwita ko oniw̃ or Piyer ol, hër ko gë onënga fo reƴax ko mëne Piyer kë sëmbëgund gër ebët.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 Yaka këno: «Wëj ba aŝen nde ŝen ki!» Ɓarikan mëŋ xemëna ko ko rend mëne Piyer ex. Ɓën re këni: «Awa angoc andexëm aŋ ex.»
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 Amëd aŋo Piyer ko sëmbënd tuŋ gër ebët. Ga fërëtën këno, ŝaran këɓi xali ga wat këno.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 Ata gë ataxan aŋ fo Piyer fel këɓi eni cësinara, reƴa ko ɗek ang nëcëtëgu këŋo Axwën gër epëra ak. Fel këɓi ɓëte enëɓi tëfëtan eŋo Ŝak do gë ɓëmaỹe ɓëŋ. Ata ga ŝan ko na, ƴe ko kwël në eŝëxe.
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Ga xeyëk, wonjok xali gër epëra. Ocoroɗa ok këni w̃ëkarënd ba feye exo Piyer.
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 Erod re ko eno calara, ɓari ano wat ex na. Ata re ko enëɓi mëkara ocoroɗa od baŋo nëkonand Piyer ok do re ko enëɓi ɗaw̃. Ata Erod ga xani ko na gër ebar ed Yude, ƴe ko kwël gër angol and Sesare. Fën xeyërax baŋo ɓakey ɓandanjëm.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 Amëd aŋo, Erod axoỹën xoỹën baɓi ɓela ɓër lëg bax gër owar or Tir gë Sidoŋ ɓën. Ɓarikan ɓën xetanëgu këɓi eno nëngaw. Ata ga xor këno Bëlasëtus, anëkona ar aciw̃ and emun an, w̃a ko eɓi ɗaŋëta gër Erod eni wëlërëgu, gayik er bani ƴamb in gër ebar edexëm bax xaniwënd.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 Yatir akey and sana bani, Erod ga ỹaŋënaraw ko gë ɓanjëm ɓand owun ɓaŋ, ỹëpa ko gër añëpara andexëm do ko yeƴanënd.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 Ata xeỹ këni ŝor ɓulunda in: «Oniw̃ olo or Kaxanu ex, ax gi ex na or ala! Oniw̃ olo or Kaxanu ex, ax gi ex na or ala!»
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Ata na dëŋ meleka ir Axwën fëm këŋo Erod gayik ga w̃a baxo eno cëkw ang Kaxanu fo. Ata ga fur këno oỹen, ƴamb këno kwël na fo, xali xoti ko.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 Ɓarikan amëd aŋo kaŝ-kaŝ bax ỹañënd eyeƴan ed Axwën Kaxanu el.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 Barënabas gë Sol ga faỹ këni andiyen and eŋateli ed olaw̃ën gër Yerusalem aŋ, ɓaka këni gër Aŋëcoŝ. Ata w̃ëlali këno Ŝaŋ, ar nëngwët bano Marëk an.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.