2 Coríntios 7
Oniyan (BSC) vs NVT
1 Wën ɓër ke ɓalënd mbaŋ ɓëjo, gayikako ɓendako rako ɓeƴa këɓo Kaxanu, mënënëne ɓeman ɓeŋ do gë onden oŋ, eɓuyaraxik kërex gi na. Teɓëne ow̃ënëk ol ex paỹaya gër anjiỹ and Kaxanu.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 Ɓalindëleŋun endeɓi eŋ gë ow̃ëkw orewën! Ɓiyi cëŋ ala amo menan ex na, ala amo ɗëxëlëx ex na, ala amo ƴamba ex na.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 Ax gi ex na mun kiti këme rexënënd eŋo, gayikwa anëka fel bamun: «Ang këɓo ɓalënd endewën gër ow̃ëkw oreɓi ak din kë ɓayi: këmi liyand nde, ba ŝës këmi nde.»
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 Ekwëta ed xwëta këmun el, mbaŋ rafëk. Mbaŋ ke nënganënd endewën eŋ, mo kemën dëŋ ke xemënënd, ado ɗek hi këme onënga ol mërëxand ir oƴot od hi këɓo ok.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 Enimin, elod ga h̃at këmi gër ebar ed Masedëwan, ami cot ex na gë tëkër ak eteyëta el. Mocënd ŝënd bami gand ed ex yo gë emereli ed banëɓo w̃erelind ɓër fac el, do gë anjiỹ and gër ow̃ëkw oreɓi aŋ.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 Ɓarikan Kaxanu, mëŋ ar këɓi xemënënd ɓër kë ɓanand an, axemën xemën këɓo and h̃atëgu ko Tit aŋ.
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 Ado ax gi ex na ga h̃atëgu ko Tit fo xemën këɓo. Ɓarikan gë ekemën ed xemënëgu këno wën el, xemënati këɓo. Asëfëtanati sëfëtanati këɓo ang këŋun ɓalënd endeɓi ak, ang sesëra kën në endeɓi ak, do ang kën ɓalëkënalind endam ak. Ata wëno ɗek eme onënga ol.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 Angëmëne në end kayëta iŝëxe ir ỹëgwënëli këmun in ŝaminara ban, axe cena ex na. Eyo, anang nang këme mëne në end kayëta ijo aŝamina ŝamina ban amëd. Ɓamat aŝena ŝena ke,
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 ɓarikan gërëgako, anëngandëra ke nëngandërand. Axe nëngandërand na ɗe në end ga ŝamina ban, ɓarikan gayik ecamina elo anëngwët nëngwëtëk ow̃ëkw orewën oŋ. Ecamina elo end h̃an ko Kaxanu eŋ rik. Ɓiyi cëŋ, eñëŋënax gematak amun denan ex na.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 Enimin, ecamina ed në end Kaxanu el, anëngwët kë nëngwëtënd ɗek ola el. Aw̃ëla kë w̃ëland gër apexa, do ala aŋo cenand na. Ɓarikan, ecamina ed në end ɓend gër ngwën ro el, anemin kë neminënd.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 Awa watin ngwa gërëgako er ŝot kën gë ecamina ed në end Kaxanu in: oɓal osëm! Ado nëmëc na, ayaka yaka kën, axoỹ xoỹ kën, ayëdara yëdara kën, aɓal këŋun ɓalënd endeɓi eŋ, aƴakëraxi këŋun ƴakëraxind endeɓi eŋ, aw̃a w̃a kën mëne ŝenene dëŋ rexëra këmun! Ado aŝanaya ŝanayak mëne aw̃ën w̃ën kën gër endeƴ eŋo.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Awa angëmëne aỹëgwënëli ỹëgwënëli këmun, ax gi ex na mo dexëra ar w̃endërak an, ba ar w̃enan këno an. Ɓarikan en wataxën gë ɓangës ɓandewën ɓaŋ dëŋ oɓal osëm or këŋun ɓalënd endeɓi eŋ, gër lëngw ir Kaxanu.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Mëŋ ex, ɓiyi mbaŋ xemën këɓo endeƴ eŋo.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Angëmëne wën aŝëkw bamun ŝëkwënd ogës od Tit, axe cëfënan ex na. Ɓarikan ang bamun felënd din ɗal ak, mondako fo ŝanayak mëne ecëkw ed bamun ŝëkwënd ogës odexëm el, ɗal dëŋ ex.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 Ata Tit nëmëc këŋo ɓalënd endewën eŋ, ga ko xwitand ang bano ɓaxëtënënd ak. Gayikwa axwëtaya xwëtaya bano, ang bano fëɓënd do ban rëgënd endexëm ak.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 Wëno cëŋ, anëngandëra ke nëngandërand ga xor këme mun kwëta gër end ex yo.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.