2 Coríntios 1
Oniyan (BSC) vs VC
1 Wëno Pol, parëxanda ir Yesu Kërisët in, ang ỹandi këŋo Kaxanu ak, do gë imaỹe indeɓi iŋ Timote, këŋun ỹëgwënëlind wën ɓër ex Amara and Kaxanu and gër angol and Koreŋët ɓën, do gë ɗek ɓëw̃ënëk ɓër ex gër ebar ed Akayi ɓën.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, e a todos os irmãos santos que estão em toda a Acaia.
2 Kaxanu, Faba ireɓi, do gë Yesu Kërisët, Axwën areɓi an, yëlëlenun oyekax ol, do gë oɓetak ol!
2 A vós, graça e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da parte do Senhor Jesus Cristo!
3 Cëkwanëŋone Kaxanu, Sëm ir Axwën areɓi Yesu Kërisët, Sëm ir xwënëk axaỹënan ir ex yo. Mëŋ exo Kaxanu, ar kë xemënënd nand ex yo.
3 Bendito seja Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, Deus de toda a consolação,
4 Kaxanu këɓo xemënënd gër oƴot od ex yo, ene koraxënënde ɓiyi ɓëte enëɓe kemëne ɓër kë sorond gër oƴot od ex yo, paɓ gë ekemën ed këne ŝotënde gër ndexëm el.
4 que nos conforta em todas as nossas tribulações, para que, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus, possamos consolar os que estão em qualquer angústia!
5 Enimin, ang kë ỹëmb yo toro ind këne soronde në end Kërisët iŋ, mondako fo kë ỹëmb ɓëte ekemën ed këne ŝotënde gë Kërisët el.
5 Com efeito, à medida que em nós crescem os sofrimentos de Cristo, crescem também por Cristo as nossas consolações.
6 Angëmëne asoro këmi sorond gër oƴot, mun kemënaxënënd, end apexa andewën këmi soroxënënd. Angëmëne Kaxanu axemën xemën këɓo, mun kemënaxënënd wën ɓëte këɓo xemënaxën, en cotaxën ojaw̃ od en ɓuŋaxën toro indimat gë ɓiyi.
6 Se, pois, somos atribulados, é para vossa consolação e salvação. Se somos consolados, é para vossa consolação, a qual se efetua em vós pela paciência em tolerar os sofrimentos que nós mesmos suportamos.
7 Do er këmun yarënënd in mokwëta ex, gayikwa anang nang këmi mëne ang ŝoma kënëɓo gër toro ak, aŝoma kënëɓo ŝomand ɓëte gër ekemën.
7 A nossa esperança a respeito de vós é firme: sabemos que, como sois companheiros das nossas aflições, assim também o sereis da nossa consolação.
8 Enimin ɓëmaỹe, oƴot od hi baɓo gër ebar ed Asi ok, aɓo ñandi ex na en nem. Yama mokëɓa ga xëɓa baɓo nde, nëmëc ang xor këmi mi ɓuŋa ak. Abami yëla na ɓëɓëngw këmi ɓayi.
8 Não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia. Fomos maltratados ali desmedidamente, além das nossas forças, a ponto de termos perdido a esperança de sair com vida.
9 Gër ow̃ëkw oreɓi dëŋ w̃a bami mëne ecës edeɓi el dëŋ h̃atënëgu baɓo mondako. Ata mokwëtaxën Kaxanu, mëŋ ar këɓi xaninënd ɓëŝëk an hixën baɓo eŋo, këdi këmi xwëta ogaf odeɓi ok.
9 Sentíamos dentro de nós mesmos a sentença de morte, para que aprendêssemos a pôr a nossa confiança não em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Mëŋ racët këɓo, do aracët këɓo racët gër ecës edako rako elo. Iyo ɓiyi, mëŋ ex ar kënëŋo yarënde an, do axwëta xwëta kënëŋone mëne aracët këɓo racët ɓëte.
10 Ele nos livrou e nos livrará de tamanhos perigos de morte. Sim, esperamos que ainda nos livrará
11 Wën ɓëte arëca kënëɓo rëcand ga kënëɓo ŝalenënd ako. Ata Kaxanu ayaka ko yaka cale ind kënëɓo ŝalenënd ɓëranjëm iŋ. Ayël këɓo yël enjekax eŋo, do ɓëranjëm këŋo ỹana eŋo cëkwand në endeɓi.
11 se nos ajudardes também vós com orações em nossa intenção. Assim esta graça, obtida por intervenção de muitas pessoas, lhes será ocasião de agradecer a Deus a nosso respeito.
12 Gayikwa onënga oreɓi ol ex, osede or ŝot këmi gër onden ondeɓi ol. Aliya liya këmi gë ola or toc do gë ɗal ir xaniwëk gër Kaxanu in, mërëxand ir ɓela ɗek, adofa gër ndewën, gë oyekax or Kaxanu ol, ɓari ax gi ex na gë orenik or gër ngwën ro ol.
12 A razão da nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que, no mundo e particularmente entre vós, temos agido com santidade e sinceridade diante de Deus, não conforme o espírito de sabedoria do mundo, mas com o socorro da graça de Deus.
13 Er kën fënënd do këŋun fënind in ỹëgwënëli këmun, ax gi ex na ecëxen. Yëla këme afëni këŋun fëni aye,
13 Em verdade, não vos queremos dizer coisa alguma diferente da que ledes em nossas cartas, e que compreendeis. E espero que reconheçais até o fim,
14 ang fëni këŋun dëŋ mar mëne në endeɓi na këŋun nëngandëraɗ ang këɓo nënganënd ɓiyi ɓëte endewën ak, yatir akey and Yesu, Axwën areɓi aŋ.
14 como aliás já o tendes em parte reconhecido, que nós somos a vossa glória, exatamente como vós sereis a nossa, no dia do Senhor Jesus.
15 Ata wëno gë ekwëta elo ỹandi baxe mun nëngali pere, en cotaxën oyekax oxinëm.
15 Foi nesta persuasão que eu resolvera primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis uma dupla alegria:
16 Ɓëte yëla këme axuca këme xucax elod gër ndewën na ond gër ebar ed Masedëwan oŋ, do me kaniw gër Masedëwan me ɓakaxënëgu na gër ndewën, ene yëlëraxën er këme ƴexën ond gër ebar ed Yude oŋ.
16 eu passaria por vós ao dirigir-me à Macedônia e, ao voltar da Macedônia, iria novamente visitar-vos e de lá seria por vós conduzido até a Judéia.
17 Ga fëna këme me di eŋo, ba ar kalay-kalay nde hi këme? Ba and këme fëna me di ỹeỹ aŋ, oñandi odam fo nde këme rind, do me dend amëd aŋo fo: baŋo «Iyo», baŋo «Ali»?
17 Formando este plano, terei usado de leviandade? Ou são puramente humanas as resoluções que tomo, de modo que haja em mim o sim e depois o não?
18 Kaxanu, mëŋ ar ex mokwëta an, anang nang ko mëne eyeƴan ed wëleli kënëɓo el, ax gi ex na ɓaŋo «Iyo», do ɓaŋo «Ali».
18 Deus é testemunha de que quando vos dirijo a palavra, não existe um sim e depois um não.
19 Gayikwa wëno, gë Silas, do gë Timote afem fem këmi gër ndewën na mëne gër Yesu Kërisët, Asëñiw̃ ar Kaxanu an, «Iyo» fo ex, ax gi ex na ɓaŋo «Iyo» do ɓaŋo «Ali».
19 O Filho de Deus, Jesus Cristo, que nós, Silvano, Timóteo e eu, vos temos anunciado, não foi sim e depois não, mas sempre foi sim.
20 Ang ỹëmbëk yo ɓeɓër ɓeƴa këɓo Kaxanu ɓën, Kërisët ex «Iyo» irexëm in. Awa mëŋ ex, paɓ gë mëŋ këne rende «Amen», and kënëŋo ŝalende Kaxanu end enjaran endexëm aŋ.
20 Porque todas as promessas de Deus são sim em Jesus. Por isso, é por ele que nós dizemos Amém à glória de Deus.
21 Do Kaxanu ex ar këɓo xemënënd ɓiyi gë wën an, ga ɓar këne gë Kërisët an. Mëŋ yata këɓo mo diyeninaxënënd.
21 Ora, quem nos confirma a nós e a vós em Cristo, e nos consagrou, é Deus.
22 Mëŋ fo ri këɓo nanganëme irexëm in ga xwët këŋo Angoc Amënëk aŋ gër ow̃ëkw oreɓi. Ata gë Angoc aŋo këne nangaxënënde mëne ɓecërëcaxik fenin këɓo na.
22 Ele nos marcou com o seu selo e deu aos nossos corações o penhor do Espírito.
23 Wëno sede iram in Kaxanu ex gër aniyan andam, ɗal in këme reƴand. Er saxan ke me cës gë me nëgwëŝ in. Ame ɓakali ex na fën gër Koreŋët, gayik axe ñandi bana mun dexëra.
23 Invoco a Deus por testemunha: juro por minha vida que foi para vos poupar que não voltei a Corinto.
24 Ɓiyi aɓo ñandi bana mi bëña ekwëta edewën el gayik gë ekwëta elo xwëŝaxën kën gër andiyen and xel këne gë onënga fo aŋ.
24 Não porque pretendamos dominar sobre a vossa fé. Queremos apenas contribuir para a vossa alegria, porque, quanto à fé, estais firmes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.