2 Coríntios 12
Oniyan (BSC) vs VC
1 Awa afo me dafëna ngwa…, ɗal ex, ofëcak ax gi ex na. Ɓarikan asëfët këme sëfët end oɗakeli od wat këme eŋ, do gë ɓeɓër nangën ke Axwën ɓën.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Wëno këreceŋ nang këmo na, doro anëka sëkëk ɓëniy epëxw gë ɓënax. Gë eman endexëm ak nde ɓayi baxo? Ba axo gi bana gë eman endexëm ak? Ame nang ex na. Kaxanu mëŋ, anang nang ko. Ata ala ajo watayax ko ƴaŋ gër araƴen.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Do anang nang këme mëne ala ajo, hi baxo gë eman endexëm ak nde, ba gë eman endexëm këm nde? Kaxanu mëŋ, anang nang ko.
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 Ala ajo awataya watayax baxo gër araƴen do wëlëgu ko ɓend ala ax kor na exo tëfët, ɓend ax ñap ex na ala exo yeƴandërand.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Wëno arafëna këme rafëna end ala ajo eŋ, ɓari endam eŋ dëŋ, ame dafëna na, ang ax gi ex na end ositara oram eŋ.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Kido aỹandi ỹandi baxe me dafënara, ame gi dona aŝenëk, gayikwa ɗal in dome reƴand. Ɓarikan, aŝësinali këme ŝësinali eŋo, këdi ko yëla ala mëne wëno nëmëc ɓend ke watelind do ke wëlelind ɓeŋ hi këme, në end oxëɓën or ɓend nangën ke Axwën ɓeŋo.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Ɓëte këdi ke xureli ndafënan iŋ, oŝëxwëra or ke narënënd hik gër eman. Meleka ir Sindan ke xëmënd këdi ke xureli ndafënan iŋ.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Ɓakëlëbëd ɓatas, xara këmo Axwën an exe dëxëtën oŝëxwëra olo.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Ɓarikan mëŋ er yaka ke: «Oyekax oram ol gwac exi, gayikwa panga indam iŋ nëmëc kë ŝanayand gër ositara oreƴ.»
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Anëngan ke nënganënd ɓëte gër ositara oram, gër ocir od këne ŝirërand, gër ocëmu, gër edixëra ed këne rixërand, gër oƴot, në end Kërisët. Enimin, and këme sitara aŋ, këme ŝotënd ojaw̃ ok.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Ang aŝenëk fo këme yeƴandërand, wën nëỹali ke ɗe me di mondako. Enimin, wën ga hi dox wa ɓër ke yakanënd ɓën. Ɓër xwët kënëɓi oparëxanda otëm ɓëjo, ỹoweỹ ane kuca ex na, ado ɓayik ỹoweỹ ame gi ex na.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Ɓeɓër kën nangaxën mëne parëxanda hi këme ɓën, aŝanaya ŝanayak gër ndewën, gë eɓuŋa ed ɓuŋa këme gër toro el, gë ɓananganëme ɓaŋ, gë ɓecarax ɓeŋ, do gë ɓërëcaxik ɓend bame rind ɓeŋ.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Enjekax end feye rin këmëni Ɓamara ɓacëxe ɓaŋ do seɓ këmun wën? Ba gayik gaɓatak amo tëkwëran bana eɗëɓa edam el gër ndewën nde? Awa teɓanine ngwa osëmbak olo!
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Watin mëne aw̃elëk hi këme mun nëngali atasën. Do ɓëte ala amo tëkwëran na eɗëɓa edam el. Gayikwa wën këmun ŝaland, ax gi ex na er ŝot kën in. Enimin, ɓëxarëk ɓën wa ỹapëk enëɓi kwëtënënd ɓeỹ ɓën oɓaŝ ol, ɓari ax gi ex na oɓaŝ ol.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Wëno cëŋ, gë emëkw el ɗek këmun yëlëra er ŝot këme in, do wëno dëŋ ayëlaya këme yëlaya në endewën. Angëmëne nëmëc h̃an këmun, do wën tëkër fo nde këne h̃an?
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Ɗal ex! Wëno dëŋ amun tëkwëran bana. Ɓarikan ang ala awërax fo, asitinaxën bamun sitinaxënënd!
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Aƴambara nde ƴambara këmun paɓ gë ɓër bamëni law̃ënëlind ɓën?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Afelëli felëli këmo Tit exo kemëna exo ƴeli gër ndewën, do eni tëfërëli mëŋ gë imaỹe iŋ. Tit aƴambara nde ƴambaraw këŋun? Ax gi ex na nde wëno gë mëŋ, ola oɓat do onden omat ŝot këmi?
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Ɓamat elod anëka fo kën yëland mëne ɓiyi ayakanaya këmi yakanayand gër lëngw irewën. Gër lëngw ir Kaxanu, do ga ɓar këmi gë Kërisët këmi, yeƴanaxënënd mondako. Do ɗek ɓeŋo, wën këmun rinënd, wën ɓëmaỹe ɓënd ke ɓalënd mbaŋ ɓëŋo, en kemaxën gër ekwëta.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Gayikwa ayëda këme yëdand ba amun tëk na ang ỹandi ke ak, and këme h̃atëli aŋ. Do wën ɓëte ane tëk na ang ỹandi këŋun ak. Ayëda këme yëdand ba asëkeli këmun sëkeli ɓongeỹër, gë oƴakëraxi, gë ecusër, gë eɓal ed wayët end gaf irexëm fo el, gë odenar, gë oxapëndër, gë ndafënan, do gë ɓend ŝoɗe-ŝoɗe.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Ayëda këme yëdand and këme h̃atëli aŋ, Kaxanu, mëŋ ar yata ke aŋ, ba aŝëfënin ke ŝëfënin në endewën, do me tesëra në end ɓëranjëm ɓër kë w̃endërand, ang bani w̃endërand gër ỹanar ak. Ɓëjo ani nëngwët ex na ola oreɓën ol xali eni teɓ ɗek ɓeɓër bani rind ɓëjo: oɓuyaraxik ol, asëk alakirand fo in, do gë eñac end ex yo.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.