Romanos 4
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC
1 Sanua cứq yoc atỡng anhia tễ A-praham, la achúc achiac tỗp I-sarel tễ dâu lứq.
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Khân A-praham ỡt tanoang o yáng moat Yiang Sursĩ cỗ tễ ranáq án táq, ki têq án khễn tỗ án bữm. Ma lứq samoât án tỡ têq khễn ngkíq yáng moat Yiang Sursĩ.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Tâm saráq Yiang Sursĩ tễ mbŏ́q khoiq pai tễ A-praham neq:
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Cứq sacâm neq: Khân bữn cũai tuthễ, án cóq bữn práq cóng án. Práq ki hái tỡ têq pai ncháu án chuai miat sâng. Ma práq ki la cóng án táq ranáq.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Ma Yiang Sursĩ chuai cũai lôih yỗn cỡt tanoang o yáng moat án, la cỗ cũai ki sa‑âm, tỡ cỡn cỗ nhơ cũai ki táq ranáq ntrớu.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Tễ mbŏ́q, puo Davĩt khoiq atỡng machớng ki tê. Án pai bốn lứq cũai ca Yiang Sursĩ khoiq noap tanoang o, cỗ nhơ alới sa‑âm, tỡ cỡn cỗ tễ ranáq alới táq.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Davĩt pai neq:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Bốn lứq cũai ca Yiang Sursĩ tỡ bữn noap noâng lôih alới.”
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Ŏ́c bốn nâi toâq pỡ ống cũai táq rit cứt tỡ? Tỡ cỡn ngkíq! Ŏ́c bốn nâi lứq toâq dếh pỡ cũai tỡ bữn táq rit cứt hỡ. Hái dáng chơ tễ A-praham, Yiang Sursĩ noap án tanoang o la cỗ án sa‑âm.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Bo léq Yiang Sursĩ noap A-praham tanoang o? Nhũang tỡ la ntun A-praham táq rit cứt? Lứq Yiang Sursĩ noap A-praham tanoang o bo án tỡ yũah táq rit cứt, tỡ cỡn ntun án táq tếc ki.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Vớt Yiang Sursĩ noap A-praham tanoang o, chơ A-praham táq rit cứt dŏq apáh mứt pahỡm án tanoang o. Ma A-praham bữn mứt tanoang o cỗ nhơ án sa‑âm, tễ nhũang án tỡ yũah táq rit cứt. Ngkíq A-praham cỡt samoât achúc achiac cũai tỡ bữn táq rit cứt tê, khân alới sa‑âm Yiang Sursĩ án têq noap alới tanoang o.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Cớp A-praham la achúc achiac máh alới ca táq rit cứt tê. Ma án tỡ bữn achúc achiac alới cỗ alới táq rit cứt. Ma lứq án cỡt achúc achiac alới, yuaq alới sa‑âm machớng án sa‑âm tễ nhũang án tỡ yũah táq tếc cứt.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Yiang Sursĩ khoiq ữq cớp A-praham cớp nheq tŏ́ng toiq A-praham la Yiang Sursĩ lứq yỗn alới ndỡm máh cruang cutễq nâi. Yiang Sursĩ ữq ngkíq la cỗ nhơ A-praham sa‑âm, tỡ cỡn cỗ án trĩh phễp rit Môi-se. Cỗ nhơ A-praham sa‑âm, ngkíq Yiang Sursĩ noap A-praham tanoang o.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Khân Yiang Sursĩ ữq chuai ống máh cũai ca puai phễp rit Môi-se, ki tỡ bữn kia ntrớu hái sa‑âm, cớp tỡ bữn lứq ntrớu tễ ŏ́c Yiang Sursĩ khoiq ữq cớp A-praham cớp tŏ́ng toiq A-praham hỡ.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Khân cũai aléq ma táh phễp rit Yiang Sursĩ, lứq Yiang Sursĩ táq cũai ki. Ma khân Yiang Sursĩ tỡ bữn yỗn phễp rit ntrớu, ki hái tỡ têq pai noau bữn lôih.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Máh ŏ́c Yiang Sursĩ khoiq ữq cớp A-praham, lứq ŏ́c ki toâq pỡ A-praham cỗ nhơ án sa‑âm. Yiang Sursĩ táq ngkíq, yuaq án yoc ễ chuai miat máh tŏ́ng toiq A-praham. Án ễ chuai alới ca puai phễp rit Môi-se, cớp án ễ chuai alới ca sa‑âm ariang A-praham sa‑âm tê. Ngkíq A-praham la samoât achúc achiac dũ náq cũai sa‑âm.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Nâi la machớng noau khoiq chĩc tễ A-praham tâng tâm saráq Yiang Sursĩ tễ mbŏ́q. Noau chĩc neq:
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 A-praham khoiq vớt ngư amia con, ma noâng án ngcuang Yiang Sursĩ yỗn án bữn con samiang, yuaq Yiang Sursĩ khoiq ữq. Ngkíq A-praham sa‑âm án lứq cỡt achúc achiac sa‑ữi cruang, yuaq Yiang Sursĩ khoiq ữq cớp án neq: “Tŏ́ng toiq mới lứq cỡt sa‑ữi cruang.”
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 A-praham khoiq thâu lứq chơ. Anhúq án cheq muoi culám cumo. Cớp Sara, lacuoi án, khoiq vớt ngư amia con. Ma noâng A-praham sa‑âm níc.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Án tỡ bữn tốh voal ntrớu tâng mứt pahỡm án tễ ŏ́c Yiang Sursĩ ữq cớp án. Ma án sa‑âm pacái lứq. Cớp án khễn níc Yiang Sursĩ.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 A-praham dáng samoât samơi, Yiang Sursĩ têq táq máh ŏ́c án khoiq ữq chơ.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Ngkíq Yiang Sursĩ noap A-praham la cũai tanoang o yáng moat án.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Tâng tâm saráq Yiang Sursĩ tễ mbŏ́q noau khoiq chĩc neq:
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Ma án atỡng dếh tễ hái hỡ, yuaq Yiang Sursĩ noap hái tanoang tê khân hái sa‑âm Yiang Sursĩ táq yỗn Yê-su, Ncháu hái, tamoong loah tễ cuchĩt.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Yiang Sursĩ chiau Yê-su cuchĩt cỗ tian lôih hái. Cớp án yỗn Yê-su yuor tamoong loah yỗn hái têq ỡt tanoang o yáng moat Yiang Sursĩ.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.