Obadias 1
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NAA
1 Nâi la máh ranáq Yiang Sursĩ Ncháu Nheq Tữh Cũai sapáh yỗn Ô-badia hữm tễ tỗp Ê-dôm.
1 Visão de Obadias. Assim diz o “Ouvimos uma notícia vinda do e um mensageiro foi enviado às nações para dizer: ‘Preparem-se! Preparem-se para a guerra contra Edom!’
2 Yiang Sursĩ pai chóq tỗp Ê-dôm neq: “Cứq ễ táq yỗn anhia cỡt ieuq hỡn tễ tỗp canŏ́h; dũ náq cũai lứq mumat anhia.
2 Eis que fiz de você uma nação pequena entre as outras, muito desprezada.
3 Mứt pahỡm anhia ỗt sác raphếq loah anhia bữm. Vil toâr anhia la khâm lứq cỗ anhia táq tâng tamáu lantar; cớp anhia ỡt tâng ntốq pỡng tâng cóh sarỡih. Ngkíq anhia chanchớm neq: ‘Tỡ bữn noau têq âc hếq asễng.’
3 O orgulho do seu coração o enganou. Você vive nas fendas das rochas, num lugar elevado, e diz em seu íntimo: ‘Quem poderá me jogar lá para baixo?’
4 Mŏ tam anhia ỡt tâng ntốq sarỡih samoât sóh calang crức, la ariang anhia ỡt tâng mpứng dĩ máh mantỗr, ma lứq samoât cứq toâp âc anhia asễng.
4 Ainda que você suba como a águia e faça o seu ninho entre as estrelas, de lá eu o derrubarei”, diz o
5 “Tữ cũai savễng toâq tâng sadâu, alới dốq tuoiq ống crơng alới yoc ễ bữn. Toâq noau kéh palâi nho, noau dốq cayáiq dŏq loah bĩq; mŏ cũai par‑ũal anhia ễ cachĩt pathréc nheq anhia.
5 “Se ladrões o atacassem ou assaltantes viessem de noite — como você está destruído! — não levariam só o que lhes bastasse? Se fossem até você os que colhem uvas, não deixariam pelo menos alguns cachos?
6 Anhia tễ tŏ́ng toiq Ê-sau ơi! Máh mun anhia noau pốn ĩt nheq.
6 Como foram saqueados os bens de Esaú! Como foram vasculhados os seus tesouros escondidos!
7 “Máh yớu ratoi lứq cớp anhia ễ raphếq rathũ anhia; alới tuih aloŏh anhia tễ cutễq anhia ndỡm. Máh cũai cơi ỡt ratoi cớp anhia, nỡ‑ra alới chíl riap anhia; máh yớu ca cơi tacu cha dỗi parnơi cớp anhia, alới toâp to rabang dŏq cỗp anhia, ma anhia tỡ bữn dáng ntrớu tháng tễ ŏ́c ki.”
7 Todos os seus aliados, ó Edom, o empurraram para fora do seu território. Aqueles que estavam em paz com você o enganaram e prevaleceram contra você. Aqueles que sentam à sua mesa prepararam uma armadilha para os seus pés. E não há em Edom entendimento.”
8 Yiang Sursĩ pai neq: “Tâng tangái cứq manrap tỗp Ê-dôm, tangái ki cứq ễ pupứt nheq cũai roan rangoaiq tễ tỗp alới, cớp talốh táh nheq máh ngê cũai tễ cóh Ê-dôm ễ táq.
8 “Naquele dia”, diz o “destruirei os sábios de Edom e o entendimento do monte de Esaú.
9 Tỗp tahan tễ vil Tê-man lứq cỡt ngcŏh yứr-yứr tháng, cớp dũ náq cũai tâng cóh Ê-dôm noau cachĩt táh nheq.
9 Os seus valentes, ó Temã, ficarão apavorados, para que, do monte de Esaú, todos sejam exterminados pela matança.”
10 “Cỗ tian anhia tutuoiq cớp cachĩt sễm ai anhia bữm, la tŏ́ng toiq Yacốp, yuaq ngkíq anhia clễu ŏ́c casiet cớp noau pupứt anhia mantái níc.
10 “Por causa da violência feita ao seu irmão Jacó, você ficará coberto de vergonha e será exterminado para sempre.
11 Anhia nhêng sâng tỡ bữn rachuai tâng tangái máh cũai par‑ũal clúh cớp talốh ngoah toong vil Yaru-salem; tangái ki máh cũai tễ cruang canŏ́h ĩt dững nheq mun tễ vil Yaru-salem. Tangái cũai liaq mut ngoah toong viang vil ki cớp séng ễ tampễq máh mun tễ vil Yaru-salem, dếh anhia la táq machớng alới ki tê.
11 No dia em que estranhos levaram os bens de seu irmão Jacó, você estava presente; quando estrangeiros entraram pelos portões e lançaram sortes sobre Jerusalém, você mesmo era um deles.
12 “Tỡ pĩeiq anhia ca-iep cupriaq sễm ai anhia bữm, la nheq tữh tỗp Yuda ca ramóh túh coat. Tỡ pĩeiq anhia sâng bũi pahỡm tâng tangái alới cỡt rúng pứt, cớp tỡ pĩeiq anhia ayê ra‑ac bo alới ramóh túh coat.
12 Você não devia ter olhado com prazer para o dia do seu irmão, o dia da sua calamidade. Você não devia ter-se alegrado pelo que aconteceu com os filhos de Judá, no dia da sua ruína. Você não devia ter falado de boca cheia, no dia da angústia.
13 Tỡ pĩeiq anhia mut tâng vil proai cứq cỗ ca-iep cupriaq alới tễ chĩuq túh coat, cớp cheng ĩt crơng sanốc alới tâng tangái alới tamóh ŏ́c cuchĩt pứt.
13 Você não devia ter entrado pelo portão do meu povo, no dia da sua calamidade. Você não devia ter olhado com prazer para o seu mal, no dia da sua calamidade. Você não devia ter posto as mãos sobre os seus bens, no dia da sua calamidade.
14 Tỡ pĩeiq anhia tayứng kễng rana téh-cláng dŏq cỗp máh cũai ễ lúh; tỡ pĩeiq anhia cỗp cũai lúh khoiq vớt, chơ chiau loah alới pỡ cũai par‑ũal, tâng tangái alới túh arức.
14 Você não devia ter parado nas encruzilhadas, para exterminar os que escapassem. Você não devia ter entregado ao inimigo os que escaparam com vida, no dia da angústia.”
15 “Tangái Yiang Sursĩ rablớh dũ cruang khoiq cheq la‑ữt chơ. Nnŏ́q anhia khoiq táq chóq cũai canŏ́h, lứq noau táq loah chóq anhia ngkíq tê. Máh ranáq anhia khoiq táq, lứq toâq loah pỡ anhia.
15 “Porque o Dia do Senhor está prestes a vir sobre todas as nações. Você será tratado da mesma forma como tratou os outros; o mal que você fez cairá sobre a sua cabeça.
16 Cũai proai cứq khoiq nguaiq tễ cachoc manrap ŏ́c túh arức lứq tâng cóh cứq. Chơ máh cruang mpễr ki, cóq nguaiq tễ cachoc ŏ́c túh arức ki ntâng hỡn ễn, chơ tỗp alới cỡt pứt thréc nheq.
16 Porque, assim como vocês beberam no meu santo monte, assim todas as nações beberão sem parar; irão beber, engolir, e serão como se nunca tivessem existido.”
17 “Ma bữn cũai I-sarel noâng khlâiq tâng cóh Si-ôn, la cóh miar khong cứq. Tŏ́ng toiq Yacốp lứq bữn ndỡm tâm cutễq tỗp alới ki.
17 “Mas, no monte Sião, haverá livramento. O monte será santo, e os da casa de Jacó tomarão posse de sua herança.
18 Tŏ́ng toiq Yacốp cỡt samoât pla ũih; tŏ́ng toiq Yô-sep cỡt samoât ũih blữ; cớp tŏ́ng toiq Ê-sau cỡt samoât soc. Pla ũih cớp ũih blữ ki lứq cat siel nheq tỗp Ê-sau. Chơ tŏ́ng toiq Ê-sau tỡ bữn noau khlâiq noâng. Cứq Yiang Sursĩ toâp pai máh ŏ́c nâi.
18 A casa de Jacó será fogo e a casa de José será chama, mas a casa de Esaú será a palha. O fogo e a chama incendiarão a palha e a consumirão; e ninguém mais restará da casa de Esaú, porque o
19 “Máh cũai ca ỡt coah angia pưn cruang Yuda, alới lứq mut cheng ndỡm cruang Ê-dôm; máh cũai tễ yững cóh coah angia mandang pât, alới toâq cheng ĩt cruang Phi-li-tin; tỗp I-sarel lứq bữn ndỡm máh cutễq tỗp Ep-ra-im cớp tỗp Sa-mari; cớp tỗp Ben-yamin lứq bữn ndỡm cutễq cruang Ki-liat.
19 “Os de Neguebe tomarão posse do monte de Esaú, e os da Sefelá ocuparão o território dos filisteus; tomarão posse também dos campos de Efraim e dos campos de Samaria; e Benjamim tomará posse de Gileade.
20 Máh cũai noau cỗp tâng cruang I-sarel tễ angia coah pỡng, alới bữn píh chu loah pỡ cruang cutễq alới; alới chíl riap tỗp Phê-nasi, yáng coah angia pỡng toau toâq vil Sarê-phat. Tỗp noau cỗp tễ vil Yaru-salem, la tỗp ca ỡt tâng vil Sardi; alới bữn chíl riap máh vil cớt vil toâr coah angia pưn, cruang Yuda.
20 Os cativos do exército dos filhos de Israel tomarão posse do território dos cananeus até Sarepta, e os cativos de Jerusalém, que estão em Sefarade, tomarão posse das cidades do Sul.
21 Máh cũai ca bữn riap chíl vil Yaru-salem, alới mut chíl dếh cruang Ê-dôm, cớp alới ndỡm nheq cruang ki. Ma ống Yiang Sursĩ toâp la lứq cỡt puo.”
21 Salvadores hão de subir ao monte Sião, para julgarem o monte de Esaú; e o reino será do
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Obadias 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.