Neemias 6
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH
1 Toâq San-balat, Tô-bia, Kê-sêm cũai Arap, cớp máh cũai par‑ũal hếq sâng noau pai hếq khoiq atức moâm viang vil, cớp tỡ bữn noâng hŏ́ng, (ma tangái ki hếq tỡ yũah chóq cantáih toong bân ntốq tiaq),
1 Sambalate, Tobias, Gesém e o resto dos nossos inimigos souberam que nós havíamos terminado de reconstruir a muralha e que não havia mais brechas nela, embora ainda não tivéssemos colocado os portões nos seus lugares.
2 ngkíq San-balat cớp Kê-sêm cơiq parnai ớn cứq pỡq ramóh alới pỡ cutễq tapín cheq vil Ô-nô. Nâi la ngê alới ễ táq sâuq chóq cứq.
2 Então Sambalate e Gesém me mandaram um recado. Eles queriam que eu fosse me encontrar com eles num dos povoados do vale de Ono. Mas a intenção deles era me fazer algum mal.
3 Cứq ớn cũai pỡq atỡng loah alới neq: “Cứq miaq táq ranáq toâr lứq, cớp tỡ têq pỡq chu ntốq ki. Cứq tỡ ễq tangứt táq ranáq dŏq pỡq ramóh anhia sâng.”
3 Aí eu mandei mensageiros a eles com o seguinte recado: — Eu estou fazendo um trabalho importante e não posso descer até aí. Eu não vou deixar este trabalho só para ir falar com vocês.
4 Tỗp alới cơiq parnai yỗn cứq pỗn trỗ la machớng tiaq; ma cứq ta‑ỡi alới machớng ki sĩa.
4 Eles me mandaram o mesmo recado quatro vezes, e eu mandei sempre a mesma resposta.
5 Chơ trỗ sỡng San-balat ớn muoi noaq cũai táq ranáq án pỡq ramóh cứq, dững dếh choâiq thỡ ca tỡ bữn calim cớp catếh tếc.
5 Então Sambalate me mandou o quinto recado, e este veio por escrito. Era uma carta e foi trazida por um dos empregados de Sambalate.
6 Tâng choâiq ki chĩc neq: “Kê-sêm atỡng cứq tễ parnai parchia parhan dũ ntốq tâng máh vil mpễr nâi, pai mới cớp cũai I-sarel thrũan ễ chíl caryoah tễ puo. Cỗ ngkíq, anhia mŏ atức loah viang vil. Án noâng atỡng cứq pai mới toâp ễ cỡt puo.
6 A carta, que estava aberta , dizia: “Gesém me disse que entre os povos vizinhos está correndo um boato. Dizem que você e os judeus pretendem fazer uma revolução e que é por isso que estão reconstruindo a muralha. Ele disse também que o seu plano é se tornar o rei deles
7 Án pai mới ớn máh cũai tang bỗq Yiang Sursĩ pỡq pau tâng vil Yaru-salem neq: ‘Bữn manoaq puo tâng cruang Yuda.’ Toâq ntun, puo Ar-tasơc-si dáng tê tễ ranáq nâi; yuaq ngkíq cứq toâq atỡng mới, o lứq la mới pỡq ramóh hếq, dŏq hái sarhống tễ ranáq anâi.”
7 e que você já arranjou alguns profetas para dizerem em Jerusalém que você é o rei de Judá. O rei Artaxerxes certamente vai saber disso, e por isso proponho que nós dois nos encontremos para conversar a respeito dessa situação.”
8 Chơ cứq ớn cũai ta‑ỡi án: “Máh santoiq mới pai tỡ bữn lứq ntrớu. Mới toâp chống pai amóh tễ ranáq nâi.”
8 Eu mandei a seguinte resposta: — Nada do que você está dizendo é verdade. Foi você quem inventou tudo isso.
9 Tỗp alới chuaq ngê canứh níc yỗn tỗp hếq cỡt ngcŏh, cớp táq yỗn hếq táh chíq ranáq hếq. Cứq câu sễq neq: “Yiang Sursĩ ơi! Sanua sễq anhia táq yỗn cứq cỡt rêng lứq ễn!”
9 O que eles queriam era nos meter medo para não continuarmos o trabalho. “Agora, ó Deus, aumenta as minhas forças!”
10 Bữn muoi tangái cứq pỡq sa‑óh Sê-maya con samiang De-laya, châu Mahê-tabêl la cũai tỡ têq táh dống, chơ pỡq chu canŏ́h. Chơ án atỡng cứq neq: “Hái cóq pỡq tooq pỡ Dống Sang Toâr cớp catáih toong, chơ cláng raláng; yuaq tỡ dáng sadâu léq tỗp alới ễ toâq cachĩt mới.”
10 Nessa época, Semaías, filho de Delaías e neto de Meetabel, estava proibido de sair de casa, e por isso fui visitá-lo. Ele me disse: — Nós dois precisamos nos esconder juntos no
11 Cứq ta‑ỡi neq: “Cũai ariang cứq tỡ nai lúh tooq. Nŏ́q mới chanchớm cứq la cũai cơi lúh tooq poâng Dống Sang Toâr ễq yỗn vớt tỡ? Cứq tỡ ễq táq ngkíq!”
11 A isso respondi: — Eu não sou do tipo de homem que foge e se esconde. Você pensa que eu tentaria salvar a minha vida me escondendo no Templo? Eu não vou fazer isso, de jeito nenhum.
12 Tữ cứq ỡt chanchớm, ngkíq cứq dáng Yiang Sursĩ tỡ bữn atỡng na Sê-maya; ma ca lứq la Tô-bia cớp San-balat chang práq yỗn án toâq atỡng cứq ngkíq.
12 Quando comecei a pensar nesse assunto, compreendi que Deus não havia falado com Semaías e sim que Tobias e Sambalate haviam pago a ele para me dar aquele conselho.
13 Tỗp alới chang án práq dŏq canứh cứq, ễq cứq ngcŏh chơ táq lôih; táq ngkíq alới têq bữn talốh ramứh ranoâng cứq, cớp táq yỗn cứq cỡt casiet.
13 Eles lhe deram dinheiro para me fazer ficar com medo e assim pecar . Aí eles poderiam acabar com o meu bom nome e me humilhar.
14 Cứq câu neq: “Ơ Yiang Sursĩ ơi! Sễq anhia sanhữ máh ranáq Tô-bia cớp San-balat táq, cớp manrap alới. Sễq anhia sanhữ Nũa-dia, la mansễm ca cỡt cũai tang bỗq, dếh máh cũai tang bỗq canŏ́h hỡ; tỗp alới canứh níc cứq ễq cứq cỡt ngcŏh.”
14 “Ó meu Deus, lembra do que Tobias e Sambalate fizeram e castiga-os. Lembra também da profetisa Noadias e dos outros profetas que tentaram me fazer ficar com medo.”
15 Nheq tữh tangái hếq atức viang vil la sỡng chít la bar tangái; ma tangái hếq táq moâm la tangái bar chít la sỡng, casâi El-ul.
15 As muralhas foram terminadas no dia vinte e cinco do mês de elul , depois de cinquenta e dois dias de trabalho.
16 Toâq máh cũai par‑ũal ỡt mpễr nâi sâng, ngkíq alới dáng cũai tỡ bữn noap noâng alới; yuaq dũ náq alới dáng ranáq nâi cỡt moâm la cỗ nhơ Yiang Sursĩ toâp rachuai.
16 Então os nossos inimigos das nações vizinhas souberam disso e ficaram desmoralizados porque todos ficaram sabendo que o trabalho havia sido feito com a ajuda do nosso Deus.
17 Tâng máh tangái ki, cũai sốt tỗp Yuda chĩc choâiq thỡ sa‑ữi lứq cơiq yỗn Tô-bia; chơ Tô-bia chĩc ta‑ỡi loah alới.
17 Durante esse tempo, as autoridades dos judeus haviam escrito muitas cartas a Tobias e haviam recebido várias cartas dele.
18 Cũai proai tâng cruang Yuda clứng lứq ỡt coah án, cỗ án cỡt yacũn Sê-cania con samiang Aráh. Ma hỡn tễ ki, Yê-hô-hanan con samiang án, racoâiq cớp con cumũr Mê-sulam con samiang Be-rakia.
18 Muita gente de Judá estava do lado de Tobias porque ele era genro de um judeu chamado Secanias, filho de Ará. Além disso, o seu filho Joanã havia casado com a filha de Mesulã, filho de Berequias.
19 Cũai proai pai choâng moat cứq tễ ranáq o Tô-bia khoiq táq, cớp alới pỡq atỡng án tễ dũ ramứh cứq khoiq pai. Ma Tô-bia cơiq thỡ canứh níc cứq, ễq yỗn cứq cỡt ngcŏh.
19 Na minha frente, falavam das boas coisas que Tobias havia feito e contavam a ele tudo o que eu dizia. E Tobias continuou a me mandar cartas para ver se conseguia me fazer ficar com medo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.