Neemias 6
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NAA
1 Toâq San-balat, Tô-bia, Kê-sêm cũai Arap, cớp máh cũai par‑ũal hếq sâng noau pai hếq khoiq atức moâm viang vil, cớp tỡ bữn noâng hŏ́ng, (ma tangái ki hếq tỡ yũah chóq cantáih toong bân ntốq tiaq),
1 Quando Sambalate, Tobias, Gesém, o árabe, e o resto dos nossos inimigos ouviram que eu tinha reconstruído a muralha e que nela já não havia brecha nenhuma, ainda que até este tempo eu ainda não tivesse colocado os portões no seu lugar,
2 ngkíq San-balat cớp Kê-sêm cơiq parnai ớn cứq pỡq ramóh alới pỡ cutễq tapín cheq vil Ô-nô. Nâi la ngê alới ễ táq sâuq chóq cứq.
2 Sambalate e Gesém mandaram dizer a mim: “Venha, vamos nos encontrar numa das aldeias do vale de Ono.” Na verdade, o que eles queriam era me fazer mal.
3 Cứq ớn cũai pỡq atỡng loah alới neq: “Cứq miaq táq ranáq toâr lứq, cớp tỡ têq pỡq chu ntốq ki. Cứq tỡ ễq tangứt táq ranáq dŏq pỡq ramóh anhia sâng.”
3 Por isso enviei-lhes mensageiros para dizer: — Estou fazendo uma grande obra e não posso descer até aí. Por que devo parar a obra para ir me encontrar com vocês?
4 Tỗp alới cơiq parnai yỗn cứq pỗn trỗ la machớng tiaq; ma cứq ta‑ỡi alới machớng ki sĩa.
4 Quatro vezes eles fizeram o mesmo pedido, mas eu lhes dei sempre a mesma resposta.
5 Chơ trỗ sỡng San-balat ớn muoi noaq cũai táq ranáq án pỡq ramóh cứq, dững dếh choâiq thỡ ca tỡ bữn calim cớp catếh tếc.
5 Então Sambalate me enviou pela quinta vez o seu servo, que trazia na mão uma carta aberta.
6 Tâng choâiq ki chĩc neq: “Kê-sêm atỡng cứq tễ parnai parchia parhan dũ ntốq tâng máh vil mpễr nâi, pai mới cớp cũai I-sarel thrũan ễ chíl caryoah tễ puo. Cỗ ngkíq, anhia mŏ atức loah viang vil. Án noâng atỡng cứq pai mới toâp ễ cỡt puo.
6 Nela estava escrito o seguinte: “Entre os gentios se ouviu, e Gesém também está dizendo, que você e os judeus estão querendo se rebelar e que, por isso, você está reconstruindo a muralha. Também, segundo se diz, você quer ser o rei deles,
7 Án pai mới ớn máh cũai tang bỗq Yiang Sursĩ pỡq pau tâng vil Yaru-salem neq: ‘Bữn manoaq puo tâng cruang Yuda.’ Toâq ntun, puo Ar-tasơc-si dáng tê tễ ranáq nâi; yuaq ngkíq cứq toâq atỡng mới, o lứq la mới pỡq ramóh hếq, dŏq hái sarhống tễ ranáq anâi.”
7 e pôs alguns profetas para falarem a respeito de você em Jerusalém, dizendo: ‘Ele é o rei de Judá.’ Ora, isso certamente vai chegar aos ouvidos do rei. Portanto, venha agora e vamos, em conjunto, conversar a respeito disso.”
8 Chơ cứq ớn cũai ta‑ỡi án: “Máh santoiq mới pai tỡ bữn lứq ntrớu. Mới toâp chống pai amóh tễ ranáq nâi.”
8 Mandei dizer-lhe: — Nada disso que você está dizendo aconteceu. Você está inventando tudo.
9 Tỗp alới chuaq ngê canứh níc yỗn tỗp hếq cỡt ngcŏh, cớp táq yỗn hếq táh chíq ranáq hếq. Cứq câu sễq neq: “Yiang Sursĩ ơi! Sanua sễq anhia táq yỗn cứq cỡt rêng lứq ễn!”
9 O que todos eles queriam era nos amedrontar. Eles diziam: “As mãos deles largarão a obra, e ela não será concluída.” “Agora, pois, ó Deus, fortalece as minhas mãos.”
10 Bữn muoi tangái cứq pỡq sa‑óh Sê-maya con samiang De-laya, châu Mahê-tabêl la cũai tỡ têq táh dống, chơ pỡq chu canŏ́h. Chơ án atỡng cứq neq: “Hái cóq pỡq tooq pỡ Dống Sang Toâr cớp catáih toong, chơ cláng raláng; yuaq tỡ dáng sadâu léq tỗp alới ễ toâq cachĩt mới.”
10 Quando fui à casa de Semaías, filho de Delaías, filho de Meetabel, que estava impedido de sair de casa, ele me disse: — Vamos nos encontrar na Casa de Deus, dentro do templo. Vamos fechar as portas do templo, porque virão matar você. De noite eles virão matar você.
11 Cứq ta‑ỡi neq: “Cũai ariang cứq tỡ nai lúh tooq. Nŏ́q mới chanchớm cứq la cũai cơi lúh tooq poâng Dống Sang Toâr ễq yỗn vớt tỡ? Cứq tỡ ễq táq ngkíq!”
11 Porém eu disse: — Você acha que um homem como eu fugiria? Alguém como eu entraria no templo para salvar a vida? De maneira nenhuma entrarei.
12 Tữ cứq ỡt chanchớm, ngkíq cứq dáng Yiang Sursĩ tỡ bữn atỡng na Sê-maya; ma ca lứq la Tô-bia cớp San-balat chang práq yỗn án toâq atỡng cứq ngkíq.
12 Então percebi que não era Deus quem o tinha enviado, mas que ele falou tal profecia contra mim porque Tobias e Sambalate o haviam subornado.
13 Tỗp alới chang án práq dŏq canứh cứq, ễq cứq ngcŏh chơ táq lôih; táq ngkíq alới têq bữn talốh ramứh ranoâng cứq, cớp táq yỗn cứq cỡt casiet.
13 Para isto o subornaram, para me amedrontar e para que, fazendo isso, eu viesse a pecar, para que pudessem atacar a minha reputação e me afrontar.
14 Cứq câu neq: “Ơ Yiang Sursĩ ơi! Sễq anhia sanhữ máh ranáq Tô-bia cớp San-balat táq, cớp manrap alới. Sễq anhia sanhữ Nũa-dia, la mansễm ca cỡt cũai tang bỗq, dếh máh cũai tang bỗq canŏ́h hỡ; tỗp alới canứh níc cứq ễq cứq cỡt ngcŏh.”
14 “Lembra-te, meu Deus, de Tobias e de Sambalate, segundo as coisas que fizeram, e também da profetisa Noadia e dos outros profetas que quiseram me amedrontar.”
15 Nheq tữh tangái hếq atức viang vil la sỡng chít la bar tangái; ma tangái hếq táq moâm la tangái bar chít la sỡng, casâi El-ul.
15 A reconstrução da muralha foi terminada aos vinte e cinco dias do mês de elul, em cinquenta e dois dias.
16 Toâq máh cũai par‑ũal ỡt mpễr nâi sâng, ngkíq alới dáng cũai tỡ bữn noap noâng alới; yuaq dũ náq alới dáng ranáq nâi cỡt moâm la cỗ nhơ Yiang Sursĩ toâp rachuai.
16 Quando todos os nossos inimigos ouviram isso, todos os gentios à nossa volta temeram e decaíram muito no seu próprio conceito, porque reconheceram que foi por intervenção do nosso Deus que fizemos esta obra.
17 Tâng máh tangái ki, cũai sốt tỗp Yuda chĩc choâiq thỡ sa‑ữi lứq cơiq yỗn Tô-bia; chơ Tô-bia chĩc ta‑ỡi loah alới.
17 Também naqueles dias alguns nobres de Judá escreveram muitas cartas a Tobias, e cartas de Tobias vinham para eles.
18 Cũai proai tâng cruang Yuda clứng lứq ỡt coah án, cỗ án cỡt yacũn Sê-cania con samiang Aráh. Ma hỡn tễ ki, Yê-hô-hanan con samiang án, racoâiq cớp con cumũr Mê-sulam con samiang Be-rakia.
18 Pois muitos em Judá eram aliados dele, porque era genro de Secanias, filho de Ará. E o seu filho Joanã havia casado com a filha de Mesulão, filho de Berequias.
19 Cũai proai pai choâng moat cứq tễ ranáq o Tô-bia khoiq táq, cớp alới pỡq atỡng án tễ dũ ramứh cứq khoiq pai. Ma Tô-bia cơiq thỡ canứh níc cứq, ễq yỗn cứq cỡt ngcŏh.
19 Também falavam das suas boas ações na minha presença, e levavam a ele as minhas palavras. Tobias escrevia cartas para me amedrontar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.