Neemias 5
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs BKJ
1 Chơ bữn cũai sa‑ữi náq, dếh samiang dếh mansễm, alới mbỡiq loai tễ cũai I-sarel canŏ́h.
1 E houve um grande clamor do povo e das suas esposas contra os judeus, os seus irmãos.
2 Bữn cũai pai neq: “Tâng dống sũ hếq bữn sa‑ữi náq, ngkíq hếq cóq bữn dỗi cha sa‑ữi tê dŏq têq bữn tamoong.”
2 Porque havia quem dissesse: Nós, os nossos filhos, e as nossas filhas somos muitos; por isso nós apanhamos grãos para eles, para que possamos comer e viver.
3 Ma cũai canŏ́h pai neq: “Tỗp hếq cóq aprơ dŏq nia sarái, nưong nho, cớp dống hỡ, dŏq tỡ bữn cuchĩt khlac cỗ ŏ́q sana cha.”
3 Havia também alguns que diziam: Nós empenhamos as nossas terras, vinhedos, e casas, para que possamos comprar grão, por causa da fome.
4 Cớp bữn cũai canŏ́h ễn pai neq: “Tỗp hếq cóq voaq práq, dŏq yỗn práq thễq pỡ puo tễ nia sarái cớp nưong nho hếq.
4 Havia também quem dizia: Tomamos dinheiro emprestado até para o tributo do rei, e sobre as nossas terras e vinhedos.
5 Tỗp hếq la sễm ai muoi tỗp cớp cũai I-sarel canŏ́h. Con châu hếq la machớng con châu alới tê. Ma tỗp hếq cóq yỗn con châu hếq cỡt sũl, dếh chếq con cumũr hếq yỗn cỡt sũl tê. Ngkíq ŏ́c ki táq yỗn hếq pứt nheq ŏ́c ngcuang, la cỗ tian nia sarái cớp nưong nho khoiq noau cheng ĩt nheq chơ.”
5 Contudo, agora a nossa carne é como a carne dos nossos irmãos, os nossos filhos como os seus filhos; e eis que sujeitamos os nossos filhos e as nossas filhas para serem servos, e algumas das nossas filhas já são sujeitas à servidão; tampouco está ao nosso alcance redimi-los; porque outros homens detêm as nossas terras e vinhedos.
6 Toâq cứq sâng tỗp alới cuclỗiq túh, ngkíq cứq sâng ũan lứq.
6 E eu fiquei muito irado quando ouvi o seu clamor e estas palavras.
7 Cứq chanchớm nŏ́q cứq ễ táq tễ ranáq nâi; chơ cứq pai chóq máh cũai sốt cớp cũai ayững atĩ neq: “Tỗp anhia ntôm padâm sễm ai anhia bữm!”
7 Então, consultei comigo mesmo, e repreendi os nobres, e os governantes, e disse-lhes: Vós exigis usura de cada um do seu irmão. E eu convoquei uma grande assembleia contra eles.
8 chơ cứq pai neq: “Tễ nhũang hái khoiq cutóng thái loah sễm ai tỗp I-sarel ca cỡt sũl cũai canŏ́h, dŏq têq alới píh chu loah. Ma sanua, anhia toâp padâm sễm ai anhia yỗn chếq tỗ bữm cỡt sũl tỗp hái.”
8 E eu lhes disse: Nós, segundo a nossa capacidade, temos redimido os nossos irmãos judeus, os quais foram vendidos aos pagãos; e vós vendereis os vossos irmãos? Ou serão eles vendidos para nós? Eles, então, retiveram a sua paz, e não acharam nada para responder.
9 Cớp cứq pai ễn: “Ranáq anhia táq, la tỡ bữn pĩeiq! Anhia cóq yám noap Yiang Sursĩ cớp táq máh ranáq pĩeiq sâng. Chơ cũai cruang canŏ́h ca par‑ũal hái, tỡ bữn acán ntrớu ễ ayê ra‑ac noâng hái.
9 Disse eu também: Não é bom isto o que fazeis; não deveríamos nós andar no temor do nosso Deus por causa do opróbrio dos pagãos, os nossos inimigos?
10 Tễ nhũang cứq cớp máh yớu cứq, dếh cũai táq ranáq cứq, hếq khoiq yỗn máh cũai proai voaq mian práq tỡ la racáu. Ma sanua, nheq náq hái cóq chỗi ĩt noâng lơi tễ tỗp alới.
10 De modo semelhante, eu e os meus irmãos, e os meus servos, podemos exigir deles dinheiro e grão. Rogo-vos, deixemos de fora esta usura.
11 Sanua cóq anhia culáh toâp máh cutễq nia sarái, nưong nho, nưong o‑li‑vê, cớp dống alới. Cớp cóq anhia culáh loah máh lơi tễ práq, saro, blŏ́ng nho, cớp dỡq nsễng o‑li‑vê ca anhia khoiq ĩt tễ alới.”
11 Restituí-lhes hoje, vos peço, as suas terras, os seus vinhedos, os seus olivais, e as suas casas, também a centésima parte do dinheiro, e do grão, do vinho, e do azeite, que vós exigistes deles.
12 Máh cũai sốt ta‑ỡi: “Tỗp hếq ễ táq ariang anhia pai! Hếq lứq culáh loah máh mun tỗp alới, dếh tỡ bữn blớh noâng máh alới tu hếq.”
12 Então eles disseram: Nós lhes restituiremos, e não exigiremos nada deles; assim faremos como tu dizes. Então eu chamei os sacerdotes, e tomei deles um juramento, de que eles fariam de acordo com esta promessa.
13 Cứq leh aroâiq catoân tễ ngkĩng cứq, chơ trutrếh, cớp pai neq: “Yiang Sursĩ lứq trutrếh cũai ca tỡ bữn táq puai samoât án khoiq parkhán, ĩn cứq trutrếh aroâiq nâi tê. Ncháu lứq ĩt dống cớp dũ ramứh cũai ki bữn, tỡ yỗn khlâiq muoi ramứh ntrớu noâng.”
13 Também sacudi o meu colo, e disse: Assim Deus sacuda todo homem da sua casa, e do seu trabalho, o qual não cumprir esta promessa, assim seja ele sacudido e esvaziado. E toda a congregação disse: Amém. E louvaram o SENHOR. E o povo fez de acordo com esta promessa.
14 Ma hỡn tễ ki ễn, nheq muoi chít la bar cumo cứq cỡt sốt tâng cruang Yuda, tễ cumo bar chít toau toâq cumo pái chít la bar Ar-tasơc-si cỡt puo, cứq cớp sễm ai cứq tỡ bữn ĩt loâng crơng sana tễ pún cũai sốt.
14 Além disso, a partir do momento em que eu fui indicado para ser o seu governador na terra de Judá, do vigésimo ano até o trigésimo segundo ano do rei Artaxerxes, doze anos, eu e os meus irmãos não temos comido o pão do governador.
15 Máh cũai sốt nhũang cứq, alới patâng ranáq ntâng lứq yỗn cũai proai na alới ĩt práq muoi tangái pỗn chít ŏ́c, dếh ĩt sana cớp blŏ́ng nho hỡ tễ alới. Cớp bữn máh cũai táq ranáq alới padâm tê cũai proai. Ma cứq táq mpha tễ tỗp alới, yuaq cứq yám noap Yiang Sursĩ.
15 Porém os governadores anteriores que haviam estado antes de mim foram imputáveis diante do povo, e tomaram-lhe pão e vinho, além de quarenta shekels de prata; sim, até os seus servos tinham domínio sobre o povo; mas eu não fiz assim, por causa do temor a Deus.
16 Cứq tốh cóng rêng dŏq atức loah viang vil, cớp tỡ bữn ngin ĩt cutễq ntốq léq. Dũ náq cũai táq ranáq cứq la pruam táq ngkíq tê.
16 Sim, além disso eu continuei na obra dessa muralha, tampouco compramos terra; e todos os meus servos foram reunidos para lá trabalhar.
17 Ma hỡn tễ ki ễn, cứq mơi muoi culám sỡng chít náq cũai I-sarel cớp sốt alới toâq cha bũi muoi pêl cớp cứq; cớp bữn máh cũai cruang canŏ́h ca ỡt mpễr ki toâq cha bũi cớp hếq tê.
17 Havia à minha mesa, além dos judeus e soberanos, cento e cinquenta, que vinham ter conosco dentre os pagãos que estão ao redor de nós.
18 Cu rangái noau thrũan dŏq yỗn cứq muoi lám ntroŏq, tapoât lám cữu plứm o, cớp ntruoi sa‑ữi lứq dŏq kiac táq sana. Cớp toâq dũ muoi chít tangái, noau thrũan blŏ́ng nho yỗn cứq dŏq aloŏh yỗn alới nguaiq. Ma cứq tỡ bữn ĩt pún noau anoat dŏq yỗn cũai sốt cha, yuaq cứq dáng mpỗl cũai proai la ntâng lứq.
18 Ora, aquilo que era preparado para mim diariamente era um boi e seis ovelhas escolhidas; também aves eram preparadas para mim, e uma vez a cada dez dias, provisão de todo tipo de vinho; contudo, não exigi o pão do governador, porque a servidão era pesada sobre este povo.
19 Ơ Yiang Sursĩ ơi! Cứq sễq anhia sanhữ máh ranáq cứq khoiq táq chóq cũai proai nâi.
19 Pensa em mim, meu Deus, para o bem, de acordo com tudo o que tenho feito por este povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.