Neemias 5
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB
1 Chơ bữn cũai sa‑ữi náq, dếh samiang dếh mansễm, alới mbỡiq loai tễ cũai I-sarel canŏ́h.
1 Então se levantou um grande clamor do povo e de suas mulheres contra os judeus, seus irmãos.
2 Bữn cũai pai neq: “Tâng dống sũ hếq bữn sa‑ữi náq, ngkíq hếq cóq bữn dỗi cha sa‑ữi tê dŏq têq bữn tamoong.”
2 Pois havia alguns que diziam: Nós, nossos filhos e nossas filhas somos muitos; que se nos dê trigo, para que comamos e vivamos.
3 Ma cũai canŏ́h pai neq: “Tỗp hếq cóq aprơ dŏq nia sarái, nưong nho, cớp dống hỡ, dŏq tỡ bữn cuchĩt khlac cỗ ŏ́q sana cha.”
3 Também havia os que diziam: Estamos empenhando nossos campos, as nossas vinhas e as nossas casas, para conseguirmos trigo durante esta fome.
4 Cớp bữn cũai canŏ́h ễn pai neq: “Tỗp hếq cóq voaq práq, dŏq yỗn práq thễq pỡ puo tễ nia sarái cớp nưong nho hếq.
4 Havia ainda outros que diziam: Temos tomado dinheiro emprestado até para o tributo do rei sobre os nossos campos e as nossas vinhas.
5 Tỗp hếq la sễm ai muoi tỗp cớp cũai I-sarel canŏ́h. Con châu hếq la machớng con châu alới tê. Ma tỗp hếq cóq yỗn con châu hếq cỡt sũl, dếh chếq con cumũr hếq yỗn cỡt sũl tê. Ngkíq ŏ́c ki táq yỗn hếq pứt nheq ŏ́c ngcuang, la cỗ tian nia sarái cớp nưong nho khoiq noau cheng ĩt nheq chơ.”
5 Ora, a nossa carne é como a carne de nossos irmãos, e nossos filhos como os filhos deles; e eis que estamos sujeitando nossos filhos e nossas filhas para serem servos, e algumas de nossas filhas já estão reduzidas à escravidão. Não está em nosso poder evitá-lo, pois outros têm os nossos campos e as nossas vinhas.
6 Toâq cứq sâng tỗp alới cuclỗiq túh, ngkíq cứq sâng ũan lứq.
6 Ouvindo eu, pois, o seu clamor, e estas palavras, muito me indignei.
7 Cứq chanchớm nŏ́q cứq ễ táq tễ ranáq nâi; chơ cứq pai chóq máh cũai sốt cớp cũai ayững atĩ neq: “Tỗp anhia ntôm padâm sễm ai anhia bữm!”
7 Então consultei comigo mesmo; depois contendi com do nobres e com os magistrados, e disse-lhes: Estais tomando juros, cada um de seu irmão. E ajuntei contra eles uma grande assembléia.
8 chơ cứq pai neq: “Tễ nhũang hái khoiq cutóng thái loah sễm ai tỗp I-sarel ca cỡt sũl cũai canŏ́h, dŏq têq alới píh chu loah. Ma sanua, anhia toâp padâm sễm ai anhia yỗn chếq tỗ bữm cỡt sũl tỗp hái.”
8 E disse-lhes: Nós, segundo as nossas posses, temos resgatado os judeus, nossos irmãos, que foram vendidos às nações; e vós venderíeis os vossos irmãos, ou seriam vendidos a nós? Então se calaram, e não acharam o que responder.
9 Cớp cứq pai ễn: “Ranáq anhia táq, la tỡ bữn pĩeiq! Anhia cóq yám noap Yiang Sursĩ cớp táq máh ranáq pĩeiq sâng. Chơ cũai cruang canŏ́h ca par‑ũal hái, tỡ bữn acán ntrớu ễ ayê ra‑ac noâng hái.
9 Disse mais: Não é bom o que fazeis; porventura não devíeis andar no temor do nosso Deus, por causa do opróbrio dos povos, os nosso inimigos?
10 Tễ nhũang cứq cớp máh yớu cứq, dếh cũai táq ranáq cứq, hếq khoiq yỗn máh cũai proai voaq mian práq tỡ la racáu. Ma sanua, nheq náq hái cóq chỗi ĩt noâng lơi tễ tỗp alới.
10 Também eu, meus irmãos e meus moços lhes temos emprestado dinheiro e trigo. Deixemos, peço-vos este ganho.
11 Sanua cóq anhia culáh toâp máh cutễq nia sarái, nưong nho, nưong o‑li‑vê, cớp dống alới. Cớp cóq anhia culáh loah máh lơi tễ práq, saro, blŏ́ng nho, cớp dỡq nsễng o‑li‑vê ca anhia khoiq ĩt tễ alới.”
11 Restituí-lhes hoje os seus campos, as suas vinhas, os seus olivais e as suas casas, como também a centésima parte do dinheiro, do trigo, do mosto e do azeite, que deles tendes exigido.
12 Máh cũai sốt ta‑ỡi: “Tỗp hếq ễ táq ariang anhia pai! Hếq lứq culáh loah máh mun tỗp alới, dếh tỡ bữn blớh noâng máh alới tu hếq.”
12 Então disseram: Nós lho restituiremos, e nada lhes pediremos; faremos assim como dizes. Então, chamando os sacerdotes, fi-los jurar que fariam conforme prometeram.
13 Cứq leh aroâiq catoân tễ ngkĩng cứq, chơ trutrếh, cớp pai neq: “Yiang Sursĩ lứq trutrếh cũai ca tỡ bữn táq puai samoât án khoiq parkhán, ĩn cứq trutrếh aroâiq nâi tê. Ncháu lứq ĩt dống cớp dũ ramứh cũai ki bữn, tỡ yỗn khlâiq muoi ramứh ntrớu noâng.”
13 Também sacudi as minhas vestes, e disse: Assim sacuda Deus da sua casa e do seu trabalho todo homem que não cumprir esta promessa; assim mesmo seja ele sacudido e despojado. E toda a congregação disse: Amém! E louvaram ao Senhor; e o povo fez conforme a sua promessa.
14 Ma hỡn tễ ki ễn, nheq muoi chít la bar cumo cứq cỡt sốt tâng cruang Yuda, tễ cumo bar chít toau toâq cumo pái chít la bar Ar-tasơc-si cỡt puo, cứq cớp sễm ai cứq tỡ bữn ĩt loâng crơng sana tễ pún cũai sốt.
14 Além disso, desde o dia em que fui nomeado seu governador na terra de Judá, desde o ano vinte até o anos trinta e dois do rei Artaxerxes, isto é, por doze anos, nem eu nem meus irmãos comemos o pão devido ao governador.
15 Máh cũai sốt nhũang cứq, alới patâng ranáq ntâng lứq yỗn cũai proai na alới ĩt práq muoi tangái pỗn chít ŏ́c, dếh ĩt sana cớp blŏ́ng nho hỡ tễ alới. Cớp bữn máh cũai táq ranáq alới padâm tê cũai proai. Ma cứq táq mpha tễ tỗp alới, yuaq cứq yám noap Yiang Sursĩ.
15 Mas os primeiros governadores, que foram antes de mim, oprimiram o povo, e tomaram-lhe pão e vinho e, além disso, quarenta siclos de prata; e até os seus moços dominavam sobre o povo. Porém eu assim não fiz, por causa do temor de Deus.
16 Cứq tốh cóng rêng dŏq atức loah viang vil, cớp tỡ bữn ngin ĩt cutễq ntốq léq. Dũ náq cũai táq ranáq cứq la pruam táq ngkíq tê.
16 Também eu prossegui na obra deste muro, e terra nenhuma compramos; e todos os meus moços se ajuntaram ali para a obra.
17 Ma hỡn tễ ki ễn, cứq mơi muoi culám sỡng chít náq cũai I-sarel cớp sốt alới toâq cha bũi muoi pêl cớp cứq; cớp bữn máh cũai cruang canŏ́h ca ỡt mpễr ki toâq cha bũi cớp hếq tê.
17 Sentavam-se à minha mesa cento e cinqüenta homens dentre os judeus e os magistrados, além dos que vinham ter conosco dentre as nações que estavam ao redor de nós.
18 Cu rangái noau thrũan dŏq yỗn cứq muoi lám ntroŏq, tapoât lám cữu plứm o, cớp ntruoi sa‑ữi lứq dŏq kiac táq sana. Cớp toâq dũ muoi chít tangái, noau thrũan blŏ́ng nho yỗn cứq dŏq aloŏh yỗn alới nguaiq. Ma cứq tỡ bữn ĩt pún noau anoat dŏq yỗn cũai sốt cha, yuaq cứq dáng mpỗl cũai proai la ntâng lứq.
18 Ora, o que se preparava para cada dia era um boi e seis ovelhas escolhidas; também se preparavam aves e, de dez em dez dias, provisão de toda qualidade de vinho. Todavia, nem por isso exigi o pão devido ao governador, porquanto a servidão deste povo era pesada.
19 Ơ Yiang Sursĩ ơi! Cứq sễq anhia sanhữ máh ranáq cứq khoiq táq chóq cũai proai nâi.
19 Lembra-te de mim para teu bem, ó meu Deus, e de tudo quanto tenho feito em prol deste povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.