Marcos 6

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Vớt ki Yê-su loŏh tễ ntốq ki, chu loah pỡ vil án, la vil Na-sarễt. Tỗp rien tễ án pỡq nứng án tê.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 Toâq Tangái Rlu án pỡq atỡng tâng dống sang tỗp I-sarel. Nheq tữh cũai ca tamứng án atỡng sâng dớt lứq. Alới rablớh neq: “Tễ léq cũai nâi bữn santoiq nneq? Nŏ́q án bữn ŏ́c rangoaiq sa‑ữi lứq? Cớp án táq sa‑ữi ranáq salễh.”
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 Cớp alới pai ễn: “Lứq ma tỡ bữn, án nâi la cũai chiang táq pian, con Mari, ai alới Yacỡ, Yô-sê, Yude, cớp Si-môn? Cớp amuaq án ỡt nứng hái tê.”
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 Yê-su atỡng alới neq: “Khân bữn manoaq cũai tang bỗq Yiang Sursĩ pỡq atỡng tâng vil canŏ́h, máh cũai tâng vil ki lứq yám noap án. Ma khân án atỡng tâng vil án bữm, tâng sâu án bữm, cớp tâng dống sũ án bữm, alới ki tỡ bữn yám noap án.”
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 Ngkíq Yê-su tỡ têq táq sa‑ữi ranáq salễh tâng vil án. Ma án satoaq atĩ tâng pái pỗn náq cũai a‑ĩ, cớp táq yỗn alới cỡt bán.
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 Yê-su sâng dớt lứq yuaq cũai tâng vil ki tỡ bữn sa‑âm. Chơ án pỡq atỡng máh vil mpễr ki ễn.
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 Yê-su arô tỗp muoi chít la bar náq rien tễ án; cớp án ớn alới pỡq chu nâi pỡq chu tíh, bar náq pỡq parnơi muoi rana. Án yỗn alới bữn chớc tuih yiang sâuq.
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 Án patâp alới neq: “Anhia chỗi dững crơng ntrớu. Chỗi dững crơng sana; chỗi poac tũi; cớp chỗi chóq práq tâng toai. Anhia dững manoaq muoi ntreh ralỡng sâng.
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 Cỡp, têq anhia sớp. Ma chỗi sớp bar ploah au.”
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 Chơ án patâp alới ễn neq: “Toâq anhia mut tâng muoi vil, anhia ỡt muoi dống sâng toau toâq tangái anhia loŏh tễ vil ki.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Khân anhia mut tâng vil, ma noau tỡ bữn roap cớp tabỡp tabéh o anhia cớp noau tỡ ễq tamứng santoiq anhia, toâq anhia loŏh tễ vil ki, cóq anhia trutrếh phốn cutễq tễ ayững. Ranáq nâi cỡt tếc cũai tâng vil ki tỡ bữn roap anhia.”
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 Ngkíq muoi chít la bar náq loŏh tễ ki. Alới atỡng máh cũai cóq alới ngin lôih lêq cỡt mứt tamái ễn.
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 Alới tuih aloŏh sa‑ữi yiang sâuq. Cớp alới atia dỡq nsễng o‑li‑vê tâng sa‑ữi tỗ cũai a‑ĩ yỗn alới cỡt bán.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Puo Hê-rôt khoiq sâng tễ máh ranáq alới táq, yuaq ramứh Yê-su cỡt trŏ́h la‑ữt la‑ữi cu vil. Bữn cũai pai neq: “Yang ca dốq táq batễm, khoiq yuor tamoong loah tễ ping. Yuaq ngkíq án bữn chớc têq táq sa‑ữi ranáq salễh.”
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 Ma bữn cũai canŏ́h pai neq: “Án la Ê-li.”
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 Ma tữ Hê-rôt sâng noau atỡng tễ Yê-su, án pai neq: “Yang khoiq cứq ớn noau cŏ́h tacong tễ nhũang, sanua án tamoong loah.”
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 Hê-rôt pai ngkíq, yuaq án khoiq yỗn tahan cỗp Yang, cớp chóq tâng cuaq tũ. Án táq ngkíq cỗ tian Hê-rô-dia, lacuoi án, sâng ũan lứq chóq Yang. Dâu lứq Hê-rô-dia nâi la lacuoi Phi-lip, a‑ễm Hê-rôt. Ma Hê-rôt ĩt mansễm ki táq lacuoi án ễn.
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 Yang khoiq atỡng Hê-rôt neq: “Yiang Sursĩ tỡ ễq mới ĩt lacuoi a‑ễm mới.”
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 Cỗ ngkíq Hê-rô-dia sâng ũan lứq chóq Yang, cớp án ễ cachĩt Yang.
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 Ma án tỡ têq, yuaq Hê-rôt ngcŏh Yang, cỗ án dáng Yang la cũai tanoang cớp tỡ bữn lôih. Ngkíq Hê-rôt dŏq Yang yỗn ỡt ien khễ. Tữ Hê-rôt tamứng Yang táq ntỡng, án cỡt bar mứt. Ma án yoc lứq tamứng máh santoiq Yang atỡng.
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Ma tangái Hê-rô-dia bữn táq Yang, la tangái Hê-rôt cha sanhữ mpiq canỡt án. Ngkíq án táq muoi pêl toâr dŏq cha bũi cớp máh cũai sốt pưn án, sốt tahan, cớp cũai bữn chớc lứq tâng cruang Cali-lê.
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 Tữ con mansễm Hê-rô-dia mut pỡ clống noau cha, án puan sarai. Hê-rôt cớp tamoi, alới sâng bũi lứq tễ con Hê-rô-dia puan. Ngkíq Hê-rôt atỡng mansễm ki neq: “Ntrớu mới yoc ễ bữn, mới sễq tễ cứq. Cứq lứq yỗn mới aki.”
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 Hê-rôt thễ dũan cớp mansễm ki neq: “Ntrớu mới sễq tễ cứq, cứq yỗn mới ramứh ki. Khân mới yoc ễ bữn muoi saráh cruang cứq, la cứq yỗn mới.”
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 Mansễm ki loŏh tễ ki, pỡq blớh mpiq án: “Ramứh ntrớu mới yoc cứq sễq tễ án?”
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 Mansễm ki lúh pỡq sễq toâp tễ puo Hê-rôt neq: “Cứq sễq plỡ Yang dốq táq batễm. Sễq mới chóq plỡ án tâng padien sanua toâp.”
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 Puo sâng ngua lứq, ma cỗ án khoiq thễ dũan yáng moat máh cũai tamoi, ngkíq án tỡ ễq táh parnai án khoiq ữq cớp mansễm ki.
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 Chơ puo ớn tahan pỡq toâp dững plỡ Yang toâq pỡ án. Tahan ki mut cŏ́h tacong Yang tâng cuaq,
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 chơ dững achu plỡ Yang tâng padien. Hê-rôt dững pỡ mansễm ki, cớp mansễm ki dững achu yỗn mpiq án.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 Tữ máh tỗp rien tễ Yang sâng cỡt ranáq ngkíq, alới toâq ĩt tỗ Yang dững tứp tâng ping.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 Máh cũai ayững atĩ, ca Yê-su khoiq ớn pỡq atỡng tâng dũ vil tễ nhũang, alới píh chu loah pỡ Yê-su. Alới atỡng án tễ nheq ranáq alới khoiq táq, cớp nheq santoiq alới khoiq atỡng.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 Yê-su atỡng loah alới neq: “Hái pỡq ống hái sâng chu ntốq tỡ bữn noau ỡt. Hái ỡt rlu ngki voai.”
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 Chơ alới chỗn tâng tuoc ống alới sâng, ễ pỡq muoi ntốq tỡ bữn noau ỡt.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 Ma clứng cũai hữm alới pỡq cớp sacoal alới. Ngkíq máh cũai ki lúh tễ vil, pỡq crŏ́q pỡ ntốq Yê-su ễ toâq.
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 Tữ Yê-su sễng tễ tuoc, án hữm clứng lứq cũai. Án sâng sarũiq táq chóq máh cũai clứng ki, yuaq alới la samoât riang charán cữu ŏ́q cũai mantán. Chơ án tabŏ́q atỡng alới sa‑ữi ramứh.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 Cheq moat mandang tahỗr, tỗp rien tễ Yê-su toâq pỡ án, cớp atỡng án neq: “Ntốq nâi yơng tễ ntốq cũai ỡt, cớp moat mandang cheq sadâu.
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 Sễq thâi ớn máh cũai nâi chu cớp mut tâng vil mpễr nâi dŏq alới chỡng bữm crơng sana cha.”
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 Ma Yê-su atỡng alới neq: “Anhia toâp yỗn alới bữn crơng sana cha.”
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 Yê-su blớh loah alới neq: “Sếq lám bễng anhia bữn? Anhia pỡq nhêng voai.”
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 Chơ Yê-su ớn tỗp rien tễ án tampễq cũai cỡt tỗp, chơ yỗn alới tacu tâng bát sanlan.
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 Ngkíq alới tacu bữn sa‑ữi tỗp. Muoi tỗp bữn muoi culám náq. Muoi tỗp bữn sỡng chít náq.
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 Yê-su ĩt sỡng lám bễng cớp bar lám sĩaq, chơ án tapoang achỗn chu paloŏng cớp sa‑ỡn Yiang Sursĩ yỗn bữn crơng cha nâi. Moâm ki án pĩh bễng cớp chiau yỗn tỗp rien tễ án tampễq yỗn máh cũai cha. Án tampễq bar lám sĩaq hỡ yỗn alới cha.
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 Dũ náq cũai cha pasâi nheq.
42 Todos comeram à vontade,
43 Moâm alới cha, tỗp rien tễ Yê-su parỗm loah máh bễng cớp sĩaq clữi tễ alới cha bữn muoi chít la bar crưo.
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 Máh cũai carsai samiang ca cha bễng ki, sám sỡng ngin náq.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Moâm ki Yê-su ớn tỗp rien tễ án chỗn tâng tuoc cớp pỡq nhũang án pỡ tor yáng tooh ki pỡ vil Bet-sada. Chơ án ớn máh cũai clứng ki chu pỡ vil alới.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 Vớt alới chu, án chỗn tâng cóh ễ câu ngki.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 Toâq khoiq sadâu chơ tỗp rien tễ Yê-su ỡt tâng tuoc tâng mpứng dĩ clóng. Ma Yê-su ỡt manoaq án tâng cutễq.
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 Yê-su hữm tỗp rien tễ án voah tuoc túh coat lứq, yuaq cuyal ỡt ploaq níc tuoc alới. Paloŏng cheq rưm-rưm chơ, Yê-su toâq pỡ alới. Án pỡq ayững tâng cloong dỡq. Án táq nan pỡq luat alới.
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 Ma tữ alới hữm án pỡq ayững tâng cloong dỡq, alới chanchớm pai yiang cumuiq; chơ alới hễr casang lứq,
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 yuaq dũ náq alới hữm nheq, cớp alới sâng ngcŏh lứq. Ma bo ki toâp Yê-su pai chóq alới neq: “Yỗn mứt anhia ỡt ien khễ. Nâi la tỗ cứq. Chỗi ngcŏh ntrớu.”
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 Chơ án chỗn tâng tuoc ỡt cớp alới tê, cớp cuyal tangứt. Alới sâng dớt lứq tâng mứt,
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 yuaq alới tỡ bữn sapúh tễ ranáq Yê-su táq bo án pĩh bễng tangái nhũang ki. Mứt alới noâng coang.
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 Chơ alới clong dỡq ki toâq pỡ cruang Canê-saret, cớp alới chŏ́q tuoc tâng tor.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 Tữ alới sễng tễ tuoc, máh cũai sacoal toâp Yê-su.
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 Chơ alới miar lúh chu vil alới, cớp dững cũai a‑ĩ chóq tâng cantrang. Khân alới sâng Yê-su ỡt pỡ ntốq aléq, alới dững chu ntốq ki.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 Pỡ ntốq léq Yê-su pỡq, tam vil cớt, vil toâr, tỡ la máh rapoq, noau dững cũai a‑ĩ parỗm pỡ ntốq ki. Alới sễq tễ Yê-su yỗn máh cũai a‑ĩ têq satoaq chễu au tuar án. Aléq satoaq, tỗ án cỡt bán.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.