Marcos 6

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Vớt ki Yê-su loŏh tễ ntốq ki, chu loah pỡ vil án, la vil Na-sarễt. Tỗp rien tễ án pỡq nứng án tê.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Toâq Tangái Rlu án pỡq atỡng tâng dống sang tỗp I-sarel. Nheq tữh cũai ca tamứng án atỡng sâng dớt lứq. Alới rablớh neq: “Tễ léq cũai nâi bữn santoiq nneq? Nŏ́q án bữn ŏ́c rangoaiq sa‑ữi lứq? Cớp án táq sa‑ữi ranáq salễh.”
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Cớp alới pai ễn: “Lứq ma tỡ bữn, án nâi la cũai chiang táq pian, con Mari, ai alới Yacỡ, Yô-sê, Yude, cớp Si-môn? Cớp amuaq án ỡt nứng hái tê.”
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Yê-su atỡng alới neq: “Khân bữn manoaq cũai tang bỗq Yiang Sursĩ pỡq atỡng tâng vil canŏ́h, máh cũai tâng vil ki lứq yám noap án. Ma khân án atỡng tâng vil án bữm, tâng sâu án bữm, cớp tâng dống sũ án bữm, alới ki tỡ bữn yám noap án.”
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Ngkíq Yê-su tỡ têq táq sa‑ữi ranáq salễh tâng vil án. Ma án satoaq atĩ tâng pái pỗn náq cũai a‑ĩ, cớp táq yỗn alới cỡt bán.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Yê-su sâng dớt lứq yuaq cũai tâng vil ki tỡ bữn sa‑âm. Chơ án pỡq atỡng máh vil mpễr ki ễn.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Yê-su arô tỗp muoi chít la bar náq rien tễ án; cớp án ớn alới pỡq chu nâi pỡq chu tíh, bar náq pỡq parnơi muoi rana. Án yỗn alới bữn chớc tuih yiang sâuq.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Án patâp alới neq: “Anhia chỗi dững crơng ntrớu. Chỗi dững crơng sana; chỗi poac tũi; cớp chỗi chóq práq tâng toai. Anhia dững manoaq muoi ntreh ralỡng sâng.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Cỡp, têq anhia sớp. Ma chỗi sớp bar ploah au.”
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Chơ án patâp alới ễn neq: “Toâq anhia mut tâng muoi vil, anhia ỡt muoi dống sâng toau toâq tangái anhia loŏh tễ vil ki.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Khân anhia mut tâng vil, ma noau tỡ bữn roap cớp tabỡp tabéh o anhia cớp noau tỡ ễq tamứng santoiq anhia, toâq anhia loŏh tễ vil ki, cóq anhia trutrếh phốn cutễq tễ ayững. Ranáq nâi cỡt tếc cũai tâng vil ki tỡ bữn roap anhia.”
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Ngkíq muoi chít la bar náq loŏh tễ ki. Alới atỡng máh cũai cóq alới ngin lôih lêq cỡt mứt tamái ễn.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Alới tuih aloŏh sa‑ữi yiang sâuq. Cớp alới atia dỡq nsễng o‑li‑vê tâng sa‑ữi tỗ cũai a‑ĩ yỗn alới cỡt bán.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Puo Hê-rôt khoiq sâng tễ máh ranáq alới táq, yuaq ramứh Yê-su cỡt trŏ́h la‑ữt la‑ữi cu vil. Bữn cũai pai neq: “Yang ca dốq táq batễm, khoiq yuor tamoong loah tễ ping. Yuaq ngkíq án bữn chớc têq táq sa‑ữi ranáq salễh.”
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Ma bữn cũai canŏ́h pai neq: “Án la Ê-li.”
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Ma tữ Hê-rôt sâng noau atỡng tễ Yê-su, án pai neq: “Yang khoiq cứq ớn noau cŏ́h tacong tễ nhũang, sanua án tamoong loah.”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Hê-rôt pai ngkíq, yuaq án khoiq yỗn tahan cỗp Yang, cớp chóq tâng cuaq tũ. Án táq ngkíq cỗ tian Hê-rô-dia, lacuoi án, sâng ũan lứq chóq Yang. Dâu lứq Hê-rô-dia nâi la lacuoi Phi-lip, a‑ễm Hê-rôt. Ma Hê-rôt ĩt mansễm ki táq lacuoi án ễn.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 Yang khoiq atỡng Hê-rôt neq: “Yiang Sursĩ tỡ ễq mới ĩt lacuoi a‑ễm mới.”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Cỗ ngkíq Hê-rô-dia sâng ũan lứq chóq Yang, cớp án ễ cachĩt Yang.
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 Ma án tỡ têq, yuaq Hê-rôt ngcŏh Yang, cỗ án dáng Yang la cũai tanoang cớp tỡ bữn lôih. Ngkíq Hê-rôt dŏq Yang yỗn ỡt ien khễ. Tữ Hê-rôt tamứng Yang táq ntỡng, án cỡt bar mứt. Ma án yoc lứq tamứng máh santoiq Yang atỡng.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Ma tangái Hê-rô-dia bữn táq Yang, la tangái Hê-rôt cha sanhữ mpiq canỡt án. Ngkíq án táq muoi pêl toâr dŏq cha bũi cớp máh cũai sốt pưn án, sốt tahan, cớp cũai bữn chớc lứq tâng cruang Cali-lê.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Tữ con mansễm Hê-rô-dia mut pỡ clống noau cha, án puan sarai. Hê-rôt cớp tamoi, alới sâng bũi lứq tễ con Hê-rô-dia puan. Ngkíq Hê-rôt atỡng mansễm ki neq: “Ntrớu mới yoc ễ bữn, mới sễq tễ cứq. Cứq lứq yỗn mới aki.”
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Hê-rôt thễ dũan cớp mansễm ki neq: “Ntrớu mới sễq tễ cứq, cứq yỗn mới ramứh ki. Khân mới yoc ễ bữn muoi saráh cruang cứq, la cứq yỗn mới.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Mansễm ki loŏh tễ ki, pỡq blớh mpiq án: “Ramứh ntrớu mới yoc cứq sễq tễ án?”
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Mansễm ki lúh pỡq sễq toâp tễ puo Hê-rôt neq: “Cứq sễq plỡ Yang dốq táq batễm. Sễq mới chóq plỡ án tâng padien sanua toâp.”
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Puo sâng ngua lứq, ma cỗ án khoiq thễ dũan yáng moat máh cũai tamoi, ngkíq án tỡ ễq táh parnai án khoiq ữq cớp mansễm ki.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Chơ puo ớn tahan pỡq toâp dững plỡ Yang toâq pỡ án. Tahan ki mut cŏ́h tacong Yang tâng cuaq,
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 chơ dững achu plỡ Yang tâng padien. Hê-rôt dững pỡ mansễm ki, cớp mansễm ki dững achu yỗn mpiq án.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Tữ máh tỗp rien tễ Yang sâng cỡt ranáq ngkíq, alới toâq ĩt tỗ Yang dững tứp tâng ping.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Máh cũai ayững atĩ, ca Yê-su khoiq ớn pỡq atỡng tâng dũ vil tễ nhũang, alới píh chu loah pỡ Yê-su. Alới atỡng án tễ nheq ranáq alới khoiq táq, cớp nheq santoiq alới khoiq atỡng.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Yê-su atỡng loah alới neq: “Hái pỡq ống hái sâng chu ntốq tỡ bữn noau ỡt. Hái ỡt rlu ngki voai.”
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Chơ alới chỗn tâng tuoc ống alới sâng, ễ pỡq muoi ntốq tỡ bữn noau ỡt.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Ma clứng cũai hữm alới pỡq cớp sacoal alới. Ngkíq máh cũai ki lúh tễ vil, pỡq crŏ́q pỡ ntốq Yê-su ễ toâq.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Tữ Yê-su sễng tễ tuoc, án hữm clứng lứq cũai. Án sâng sarũiq táq chóq máh cũai clứng ki, yuaq alới la samoât riang charán cữu ŏ́q cũai mantán. Chơ án tabŏ́q atỡng alới sa‑ữi ramứh.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Cheq moat mandang tahỗr, tỗp rien tễ Yê-su toâq pỡ án, cớp atỡng án neq: “Ntốq nâi yơng tễ ntốq cũai ỡt, cớp moat mandang cheq sadâu.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Sễq thâi ớn máh cũai nâi chu cớp mut tâng vil mpễr nâi dŏq alới chỡng bữm crơng sana cha.”
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Ma Yê-su atỡng alới neq: “Anhia toâp yỗn alới bữn crơng sana cha.”
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Yê-su blớh loah alới neq: “Sếq lám bễng anhia bữn? Anhia pỡq nhêng voai.”
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Chơ Yê-su ớn tỗp rien tễ án tampễq cũai cỡt tỗp, chơ yỗn alới tacu tâng bát sanlan.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Ngkíq alới tacu bữn sa‑ữi tỗp. Muoi tỗp bữn muoi culám náq. Muoi tỗp bữn sỡng chít náq.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Yê-su ĩt sỡng lám bễng cớp bar lám sĩaq, chơ án tapoang achỗn chu paloŏng cớp sa‑ỡn Yiang Sursĩ yỗn bữn crơng cha nâi. Moâm ki án pĩh bễng cớp chiau yỗn tỗp rien tễ án tampễq yỗn máh cũai cha. Án tampễq bar lám sĩaq hỡ yỗn alới cha.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Dũ náq cũai cha pasâi nheq.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Moâm alới cha, tỗp rien tễ Yê-su parỗm loah máh bễng cớp sĩaq clữi tễ alới cha bữn muoi chít la bar crưo.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Máh cũai carsai samiang ca cha bễng ki, sám sỡng ngin náq.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Moâm ki Yê-su ớn tỗp rien tễ án chỗn tâng tuoc cớp pỡq nhũang án pỡ tor yáng tooh ki pỡ vil Bet-sada. Chơ án ớn máh cũai clứng ki chu pỡ vil alới.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Vớt alới chu, án chỗn tâng cóh ễ câu ngki.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Toâq khoiq sadâu chơ tỗp rien tễ Yê-su ỡt tâng tuoc tâng mpứng dĩ clóng. Ma Yê-su ỡt manoaq án tâng cutễq.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Yê-su hữm tỗp rien tễ án voah tuoc túh coat lứq, yuaq cuyal ỡt ploaq níc tuoc alới. Paloŏng cheq rưm-rưm chơ, Yê-su toâq pỡ alới. Án pỡq ayững tâng cloong dỡq. Án táq nan pỡq luat alới.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Ma tữ alới hữm án pỡq ayững tâng cloong dỡq, alới chanchớm pai yiang cumuiq; chơ alới hễr casang lứq,
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 yuaq dũ náq alới hữm nheq, cớp alới sâng ngcŏh lứq. Ma bo ki toâp Yê-su pai chóq alới neq: “Yỗn mứt anhia ỡt ien khễ. Nâi la tỗ cứq. Chỗi ngcŏh ntrớu.”
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Chơ án chỗn tâng tuoc ỡt cớp alới tê, cớp cuyal tangứt. Alới sâng dớt lứq tâng mứt,
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 yuaq alới tỡ bữn sapúh tễ ranáq Yê-su táq bo án pĩh bễng tangái nhũang ki. Mứt alới noâng coang.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Chơ alới clong dỡq ki toâq pỡ cruang Canê-saret, cớp alới chŏ́q tuoc tâng tor.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Tữ alới sễng tễ tuoc, máh cũai sacoal toâp Yê-su.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Chơ alới miar lúh chu vil alới, cớp dững cũai a‑ĩ chóq tâng cantrang. Khân alới sâng Yê-su ỡt pỡ ntốq aléq, alới dững chu ntốq ki.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Pỡ ntốq léq Yê-su pỡq, tam vil cớt, vil toâr, tỡ la máh rapoq, noau dững cũai a‑ĩ parỗm pỡ ntốq ki. Alới sễq tễ Yê-su yỗn máh cũai a‑ĩ têq satoaq chễu au tuar án. Aléq satoaq, tỗ án cỡt bán.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.