Marcos 14
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC
1 Noâng bar tangái ễn tỗp I-sarel ễ cha bũi sanhữ Tangái Loŏh. Cớp alới Táq Rit Cha Bễng Mi Ŏ́q Crơng Pluoih. Ngkíq cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ cớp cũai yống rit, alới chuaq ngê yoc ễ cỗp Yê-su cớp cachĩt án, ma alới tỡ ễq cũai canŏ́h dáng.
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 Alới sarhống neq: “Hái tỡ têq táq ngkíq tâng tangái cha bũi. Ngcŏh cũai clứng ki táq choac tâng vil.”
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Bo Yê-su ỡt tâng vil Bê-thani, án ỡt tâng dống Si-môn, la cũai ca hỗi rái bữn a‑ĩ tut. Bo Yê-su ỡt chi-cha, bữn manoaq mansễm toâq cớp dững muoi bễ dỡq phuom. Bễ ki noau táq toâq tamáu a-labat. Dỡq phuom tâng bễ ki moat lứq, noau dŏq nar. Mansễm ki pễng bễ, chơ án tốh dỡq phuom tâng plỡ Yê-su.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Bữn cũai ỡt ngki tỡ bữn bũi án táq ngkíq, cớp alới pai neq: “Nŏ́q án palỗ dỡq phuom nâi ngkíq?
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Khân chếq dỡq phuom nâi, bữn práq clữi tễ cóng noau tuthễ pái culám tangái. Chơ têq ĩt práq ki chuai máh cũai cadĩt.” Ngkíq alới nhôp mansễm ki.
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 Ma Yê-su atỡng alới neq: “Dŏq tam án. Anhia nhôp táq ntrớu mansễm ki? Nŏ́q anhia táq yỗn án ngua? Án khoiq táq ranáq o yỗn cứq.
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 Cũai cadĩt ỡt níc cớp anhia. Maléq anhia yoc ễ chuai, ki têq anhia chuai. Ma tỗ cứq tỡ bữn ỡt mantái níc cớp anhia.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 Ranáq ntrớu têq mansễm nâi táq, án khoiq táq chơ. Án khoiq tốh dỡq phuom tâng tỗ cứq, dŏq thrũan nhũang noau tứp cứq tâng ping.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Cứq atỡng anhia samoât lứq, tâng dũ ntốq chũop cốc cutễq nâi, toâq noau atỡng parnai o tễ Yiang Sursĩ, lứq noau atỡng dếh ranáq mansễm nâi táq hỡ, dŏq cũai sanhữ loah án.”
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Vớt ki Yuda I-cari-ôt, án la tễ tỗp muoi chít la bar náq, án toâq pỡ máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, cỗ yoc ễ chếq Yê-su yỗn alới.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Tữ alới sâng ngkíq, alới ỡn lứq, cớp alới ữq chang práq yỗn Yuda. Chơ Yuda chi-chuaq ngê dŏq chếq Yê-su.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Tâng tangái cũai I-sarel Táq Rit Cha Bễng Mi Ŏ́q Crơng Pluoih cớp kiac charán cữu dŏq sanhữ Tangái Loŏh, tangái ki tỗp rien tễ Yê-su blớh án neq: “Ntốq léq thâi yoc hếq pỡq thrũan yỗn thâi cha pêl bũi?”
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Yê-su ớn bar náq tỗp rien tễ án neq: “Anhia mut tâng vil. Chơ anhia bữn ramóh manoaq samiang ayễq aluoi dỡq. Anhia puai ntun clĩ án.
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 Khân án mut dống léq, anhia atỡng ncháu dống ki neq: ‘Thâi blớh neq: Nléq clống tamoi yỗn cứq cớp tỗp rien tễ cứq cha pêl bũi Tangái Loŏh?’
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Án lứq sadoi muoi clống toâr tâng tran pỡng yỗn anhia. Tâng clống ki bữn dũ ramứh crơng tadỡng. Anhia thrũan yỗn hái cha pỡ ki.”
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Alới bar náq loŏh tễ ki cớp mut tâng vil. Alới ramóh samoât Yê-su khoiq atỡng alới. Chơ alới tễng pêl cha bũi ngki.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 Toâq nhứm-nhứm Yê-su cớp tỗp muoi chít la bar náq toâq pỡ ki.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 Bo alới tacu cha, Yê-su atỡng alới neq: “Cứq atỡng anhia samoât lứq, bữn manoaq tễ anhia ca cha parnơi cớp cứq sanua, ngkếq án chếq cứq.”
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Alới ki sâng ngua lứq, cớp chữ manoaq alới blớh Yê-su neq: “Cứq ma tỡ bữn, thâi?”
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Cũai nâi la manoaq tễ muoi chít la bar náq anhia; án tốq bễng muoi tangan cớp cứq tê.
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 Con Yiang Cỡt Cũai cóq cuchĩt ariang tâm saráq Yiang Sursĩ khoiq atỡng chơ tễ án. Ma cũai ca chếq Con Yiang Cỡt Cũai, bap lứq toâq pỡ án. Pĩeiq lứq la mpiq án chỗi canỡt.”
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Bo alới cha, Yê-su ĩt bễng. Án sa‑ỡn Yiang Sursĩ, chơ án pĩh bễng cớp avơi yỗn tỗp rien tễ án cha. Án atỡng alới neq: “Anhia roap. Nâi la tỗ cứq.”
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Vớt ki án ĩt cachoc ễn. Moâm án sa‑ỡn Yiang Sursĩ, án avơi yỗn tỗp rien tễ án nguaiq. Nheq náq alới nguaiq.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 Cớp Yê-su atỡng alới neq: “Nâi la aham cứq. Aham nâi loŏh táq tếc Yiang Sursĩ par‑ữq parnai tamái yỗn nheq tữh cũai.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Cứq atỡng anhia samoât lứq, cứq tỡ nai nguaiq noâng dỡq palâi nho toau toâq tangái cứq nguaiq dỡq nho tamái tâng ntốq Yiang Sursĩ sốt.”
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Moâm alới ũat cansái khễn, chơ alới loŏh tễ ki chỗn tâng dũal O‑li‑vê.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Yê-su atỡng alới neq: “Ngkếq nheq tữh anhia lúh táh cứq. Tâm saráq Yiang Sursĩ khoiq atỡng chơ neq:
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Ma toâq cứq tamoong loah, cứq pỡq nhũang anhia pỡ cruang Cali-lê.”
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Phi-er atỡng Yê-su neq: “Khân nheq tữh cũai lúh táh thâi, cứq lứq tỡ bữn táh thâi.”
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 Yê-su atỡng loah Phi-er neq: “Cứq atỡng mới lứq samoât, tâng sadâu nâi toâp nhũang ntruoi tacar bar trỗ, mới lứq calỡih cứq pái trỗ.”
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Ma Phi-er ta‑ỡi neq: “Khân noau cachĩt cứq cớp thâi la thỗi. Cứq tỡ bữn calỡih thâi mŏ!”
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Tữ alới toâq ntốq nưong Kêt-se-manê, Yê-su atỡng tỗp rien tễ án neq: “Anhia ỡt tacu nâi nơ. Cứq pỡq câu pỡ ki.”
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 Án dững Phi-er, Yacỡ, cớp Yang pỡq cớp án. Chơ Yê-su mbỡiq sâng túh ngua lứq.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Án pai neq: “Cứq sâng ngua lứq, tỡ rơi tamoong noâng. Anhia ỡt acoan nâi. Anhia trỗl cớp cứq.”
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 Chơ Yê-su pỡq bĩq ễn. Án ap tâng cutễq muoi tatứp. Án câu sễq khân têq, yỗn ranáq nâi tỡ bữn toâq pỡ án.
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Án câu neq: “Ơ Mpoaq cứq ơi! Ntrớu mới ễ táq, ki têq mới táq. Cứq sễq mới ayŏ́q cachoc túh coat nâi yỗn vớt tễ cứq. Ma cứq tỡ ễq puai rangứh cứq bữm. Cứq ễ puai ống rangứh mới sâng.”
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Moâm ki Yê-su píh loah, cớp án ramóh alới bếq. Chơ án blớh Phi-er neq: “Si-môn ơi! Mới bếq tỡ? Nŏ́q mahỗi la mới tỡ rơi trỗl cớp cứq?
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Cóq anhia tamỡ cớp câu chỗi yỗn noau radững anhia táq lôih. Mứt pahỡm anhia lứq bán rêng, ma sac sâiq anhia la ieuq.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ngkíq Yê-su pỡq câu sĩa. Án câu parnai machớng tễ nhũang.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Chơ án píh loah pỡ ntốq alới ỡt sĩa. Án tamóh alới bếq sĩa, yuaq moat alới ntâng lứq tỡ rơi culian. Alới tỡ dáng nŏ́q ễ ta‑ỡi Yê-su.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Ngkíq Yê-su chu loah ntốq alới ỡt trỗ pái. Cớp án blớh alới neq: “Nŏ́q noâng anhia bếq cớp rlu níc? Anhia chỗi bếq noâng. Khoiq toâq ngư chơ, noau chiau Con Yiang Cỡt Cũai pỡ atĩ cũai lôih.
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Yuor tayứng! Hái pỡq! Anhia nhêng! Án ca chếq cứq khoiq toâq chơ.”
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Bo Yê-su noâng atỡng ngkíq, Yuda toâq toâp. Án la tễ tỗp muoi chít la bar náq rien tễ Yê-su. Cớp bữn clứng cũai dững dau cớp cuan toâq cớp Yuda tễ máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, tễ cũai yống rit, cớp tễ cũai sốt nheq sâu.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Án ca ễ chếq Yê-su khoiq atỡng tếc yỗn cũai clứng ki dáng neq: “Khân aléq anhia hữm cứq hũn, cutỗ án ki ơiq anhia ễ bữn. Chơ anhia cỗp án! Anhia yống yỗn samoât, chơ dững án tễ ntốq ki.”
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Chơ Yuda toâq toâp pỡ Yê-su cớp án pai neq: “Thâi ơi!”
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Ngkíq noau toâq yống cớp cỗp Yê-su.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Manoaq tễ alới tayứng cheq ki thot dau tễ sor, chơ tráh manoaq sũl cũai ca sốt nheq tễ rit sang Yiang Sursĩ, pĩeiq tâng cutũr, chơ ta-ŏh muoi coah cutũr.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Ma Yê-su blớh cũai clứng ki neq: “Nŏ́q anhia toâq pỡ nâi ma dững dau cớp cuan ễ cỗp cứq? Anhia chanchớm cứq la cũai savễng tỡ?
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Cu rangái cứq atỡng tâng Dống Sang Toâr, ma anhia tỡ bữn cỗp cứq. Ma ranáq nâi yỗn cỡt rapĩeiq máh tâm saráq Yiang Sursĩ khoiq atỡng tễ mbŏ́q.”
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Ngkíq nheq tữh alới ca ỡt cớp Yê-su lúh táh nheq án.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Bữn manoaq samiang póng puai Yê-su. Án satễng ống prê tâng tỗ án. Noau catoâng prê án, ễ cỗp án.
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 Chơ án tũot táh chíq prê ki, cớp án lúh muoi rariat.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Tữ ki, alới dững Yê-su pỡ án ca sốt nheq tễ rit sang Yiang Sursĩ. Nheq máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, cũai sốt nheq sâu, cớp cũai yống rit toâq rôm pỡ ki tê.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Phi-er puai cutuaih ntun Yê-su, chơ án mut tâng nchŏh dống cũai sốt nheq tễ rit sang Yiang Sursĩ. Án tacu nghễng ũih parnơi cớp ranễng cũai sốt ki.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 Máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, cớp cũai bữn chớc canŏ́h chuaq ralíh tễ Yê-su, ễ cachĩt án. Ma alới tỡ bữn ramóh muoi ŏ́c ntrớu.
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 Bữn sa‑ữi náq cũai toâq apớt Yê-su ŏ́c tỡ bữn lứq. Alới apớt ma santoiq alới tỡ bữn ramóh parnơi.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Bữn cũai yuor tayứng apớt Yê-su neq:
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 “Hếq khoiq sâng án pai neq: ‘Cứq ễ talốh dống sang Yiang Sursĩ ca atĩ cũai táq. Ma tâng pái tangái cứq táq loah tamái dống sang nâi, ma tỡ bữn tễ atĩ cũai táq.’”
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 Ma santoiq alới apớt tỡ bữn ramóh parnơi.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Chơ án ca sốt nheq tễ rit sang Yiang Sursĩ yuor tayứng mpứng dĩ alới. Án blớh Yê-su neq: “Mới ễ ta‑ỡi ma tỡ bữn? Nŏ́q mới sâng tễ máh ŏ́c alới cauq mới?”
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Ma Yê-su ỡt savưl sâng. Án tỡ bữn pai ntrớu.
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 Yê-su ta‑ỡi neq: “Lứq pĩeiq! Chumát anhia lứq hữm Con Yiang Cỡt Cũai tacu coah atoam Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq, cớp án toâq mpứng dĩ ramứl tễ paloŏng.”
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 Chơ án ca sốt nheq tễ rit sang Yiang Sursĩ háq tampâc án bữm, táq tếc án sâng ngua lứq. Cớp án pai neq: “Choam hái ễ blớh noâng cũai canŏ́h?
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 Anhia khoiq sâng chơ santoiq án pai la máh án acrieiq Yiang Sursĩ chơ. Nŏ́q anhia chanchớm tễ ŏ́c ki?”
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Bữn cũai cuchóh tâng Yê-su. Alới tán moat án, chơ alới chooc án cớp blớh neq: “Noau chooc mới?”
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Bo ki Phi-er noâng ỡt tâng nchŏh. Bữn manoaq mansễm táq ranáq yỗn án ca sốt nheq tễ rit sang Yiang Sursĩ toâq pỡ ki.
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 Tữ án hữm Phi-er ỡt nghễng ũih, án nhêng chu moat Phi-er cớp án pai chóq Phi-er neq: “Mới la cũai ca ỡt cớp Yê-su tễ vil Na-sarễt.”
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 Ma Phi-er calỡih Yê-su neq: “Tỡ bữn! Cứq tỡ dáng ntrớu mới pai! Cứq tỡ sapúh loâng!”
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Muoi trỗ ễn mansễm ki hữm Phi-er, cớp án atỡng cũai ca ỡt tayứng ntốq ki neq: “Cũai nâi la tễ tỗp ki tê.”
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 Ma Phi-er calỡih Yê-su sĩa.
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 Phi-er thễ dũan cloc plỡ cloc sóc cớp alới. Án ta‑ỡi suon níc neq: “Anhia pai cứq tễ tỗp án ki, ma cứq tỡ dáng nŏ́q roâp án.”
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Bo ki toâp ntruoi tacar trỗ bar. Chơ Phi-er sanhữ loah santoiq Yê-su khoiq atỡng án neq: “Nhũang ntruoi tacar bar trỗ, mới calỡih cứq pái trỗ.”
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.