Marcos 14
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARA
1 Noâng bar tangái ễn tỗp I-sarel ễ cha bũi sanhữ Tangái Loŏh. Cớp alới Táq Rit Cha Bễng Mi Ŏ́q Crơng Pluoih. Ngkíq cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ cớp cũai yống rit, alới chuaq ngê yoc ễ cỗp Yê-su cớp cachĩt án, ma alới tỡ ễq cũai canŏ́h dáng.
1 Dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o prenderiam, à traição, e o matariam.
2 Alới sarhống neq: “Hái tỡ têq táq ngkíq tâng tangái cha bũi. Ngcŏh cũai clứng ki táq choac tâng vil.”
2 Pois diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Bo Yê-su ỡt tâng vil Bê-thani, án ỡt tâng dống Si-môn, la cũai ca hỗi rái bữn a‑ĩ tut. Bo Yê-su ỡt chi-cha, bữn manoaq mansễm toâq cớp dững muoi bễ dỡq phuom. Bễ ki noau táq toâq tamáu a-labat. Dỡq phuom tâng bễ ki moat lứq, noau dŏq nar. Mansễm ki pễng bễ, chơ án tốh dỡq phuom tâng plỡ Yê-su.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher trazendo um vaso de alabastro com preciosíssimo perfume de nardo puro; e, quebrando o alabastro, derramou o bálsamo sobre a cabeça de Jesus.
4 Bữn cũai ỡt ngki tỡ bữn bũi án táq ngkíq, cớp alới pai neq: “Nŏ́q án palỗ dỡq phuom nâi ngkíq?
4 Indignaram-se alguns entre si e diziam: Para que este desperdício de bálsamo?
5 Khân chếq dỡq phuom nâi, bữn práq clữi tễ cóng noau tuthễ pái culám tangái. Chơ têq ĩt práq ki chuai máh cũai cadĩt.” Ngkíq alới nhôp mansễm ki.
5 Porque este perfume poderia ser vendido por mais de trezentos denários e dar-se aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Ma Yê-su atỡng alới neq: “Dŏq tam án. Anhia nhôp táq ntrớu mansễm ki? Nŏ́q anhia táq yỗn án ngua? Án khoiq táq ranáq o yỗn cứq.
6 Mas Jesus disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou boa ação para comigo.
7 Cũai cadĩt ỡt níc cớp anhia. Maléq anhia yoc ễ chuai, ki têq anhia chuai. Ma tỗ cứq tỡ bữn ỡt mantái níc cớp anhia.
7 Porque os pobres, sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Ranáq ntrớu têq mansễm nâi táq, án khoiq táq chơ. Án khoiq tốh dỡq phuom tâng tỗ cứq, dŏq thrũan nhũang noau tứp cứq tâng ping.
8 Ela fez o que pôde: antecipou-se a ungir-me para a sepultura.
9 Cứq atỡng anhia samoât lứq, tâng dũ ntốq chũop cốc cutễq nâi, toâq noau atỡng parnai o tễ Yiang Sursĩ, lứq noau atỡng dếh ranáq mansễm nâi táq hỡ, dŏq cũai sanhữ loah án.”
9 Em verdade vos digo: onde for pregado em todo o mundo o evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
10 Vớt ki Yuda I-cari-ôt, án la tễ tỗp muoi chít la bar náq, án toâq pỡ máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, cỗ yoc ễ chếq Yê-su yỗn alới.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Tữ alới sâng ngkíq, alới ỡn lứq, cớp alới ữq chang práq yỗn Yuda. Chơ Yuda chi-chuaq ngê dŏq chếq Yê-su.
11 Eles, ouvindo-o, alegraram-se e lhe prometeram dinheiro; nesse meio tempo, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
12 Tâng tangái cũai I-sarel Táq Rit Cha Bễng Mi Ŏ́q Crơng Pluoih cớp kiac charán cữu dŏq sanhữ Tangái Loŏh, tangái ki tỗp rien tễ Yê-su blớh án neq: “Ntốq léq thâi yoc hếq pỡq thrũan yỗn thâi cha pêl bũi?”
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, disseram-lhe seus discípulos: Onde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Yê-su ớn bar náq tỗp rien tễ án neq: “Anhia mut tâng vil. Chơ anhia bữn ramóh manoaq samiang ayễq aluoi dỡq. Anhia puai ntun clĩ án.
13 Então, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem trazendo um cântaro de água;
14 Khân án mut dống léq, anhia atỡng ncháu dống ki neq: ‘Thâi blớh neq: Nléq clống tamoi yỗn cứq cớp tỗp rien tễ cứq cha pêl bũi Tangái Loŏh?’
14 segui-o e dizei ao dono da casa onde ele entrar que o Mestre pergunta: Onde é o meu aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Án lứq sadoi muoi clống toâr tâng tran pỡng yỗn anhia. Tâng clống ki bữn dũ ramứh crơng tadỡng. Anhia thrũan yỗn hái cha pỡ ki.”
15 E ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado e pronto; ali fazei os preparativos.
16 Alới bar náq loŏh tễ ki cớp mut tâng vil. Alới ramóh samoât Yê-su khoiq atỡng alới. Chơ alới tễng pêl cha bũi ngki.
16 Saíram, pois, os discípulos, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Toâq nhứm-nhứm Yê-su cớp tỗp muoi chít la bar náq toâq pỡ ki.
17 Ao cair da tarde, foi com os doze.
18 Bo alới tacu cha, Yê-su atỡng alới neq: “Cứq atỡng anhia samoât lứq, bữn manoaq tễ anhia ca cha parnơi cớp cứq sanua, ngkếq án chếq cứq.”
18 Quando estavam à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós, o que come comigo, me trairá.
19 Alới ki sâng ngua lứq, cớp chữ manoaq alới blớh Yê-su neq: “Cứq ma tỡ bữn, thâi?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe, um após outro: Porventura, sou eu?
20 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Cũai nâi la manoaq tễ muoi chít la bar náq anhia; án tốq bễng muoi tangan cớp cứq tê.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, o que mete comigo a mão no prato.
21 Con Yiang Cỡt Cũai cóq cuchĩt ariang tâm saráq Yiang Sursĩ khoiq atỡng chơ tễ án. Ma cũai ca chếq Con Yiang Cỡt Cũai, bap lứq toâq pỡ án. Pĩeiq lứq la mpiq án chỗi canỡt.”
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
22 Bo alới cha, Yê-su ĩt bễng. Án sa‑ỡn Yiang Sursĩ, chơ án pĩh bễng cớp avơi yỗn tỗp rien tễ án cha. Án atỡng alới neq: “Anhia roap. Nâi la tỗ cứq.”
22 E, enquanto comiam, tomou Jesus um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Vớt ki án ĩt cachoc ễn. Moâm án sa‑ỡn Yiang Sursĩ, án avơi yỗn tỗp rien tễ án nguaiq. Nheq náq alới nguaiq.
23 A seguir, tomou Jesus um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Cớp Yê-su atỡng alới neq: “Nâi la aham cứq. Aham nâi loŏh táq tếc Yiang Sursĩ par‑ữq parnai tamái yỗn nheq tữh cũai.
24 Então, lhes disse: Isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos.
25 Cứq atỡng anhia samoât lứq, cứq tỡ nai nguaiq noâng dỡq palâi nho toau toâq tangái cứq nguaiq dỡq nho tamái tâng ntốq Yiang Sursĩ sốt.”
25 Em verdade vos digo que jamais beberei do fruto da videira, até àquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Moâm alới ũat cansái khễn, chơ alới loŏh tễ ki chỗn tâng dũal O‑li‑vê.
26 Tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Yê-su atỡng alới neq: “Ngkếq nheq tữh anhia lúh táh cứq. Tâm saráq Yiang Sursĩ khoiq atỡng chơ neq:
27 Então, lhes disse Jesus: Todos vós vos escandalizareis, porque está escrito:
28 Ma toâq cứq tamoong loah, cứq pỡq nhũang anhia pỡ cruang Cali-lê.”
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Phi-er atỡng Yê-su neq: “Khân nheq tữh cũai lúh táh thâi, cứq lứq tỡ bữn táh thâi.”
29 Disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, eu, jamais!
30 Yê-su atỡng loah Phi-er neq: “Cứq atỡng mới lứq samoât, tâng sadâu nâi toâp nhũang ntruoi tacar bar trỗ, mới lứq calỡih cứq pái trỗ.”
30 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes.
31 Ma Phi-er ta‑ỡi neq: “Khân noau cachĩt cứq cớp thâi la thỗi. Cứq tỡ bữn calỡih thâi mŏ!”
31 Mas ele insistia com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. Assim disseram todos.
32 Tữ alới toâq ntốq nưong Kêt-se-manê, Yê-su atỡng tỗp rien tễ án neq: “Anhia ỡt tacu nâi nơ. Cứq pỡq câu pỡ ki.”
32 Então, foram a um lugar chamado Getsêmani; ali chegados, disse Jesus a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou orar.
33 Án dững Phi-er, Yacỡ, cớp Yang pỡq cớp án. Chơ Yê-su mbỡiq sâng túh ngua lứq.
33 E, levando consigo a Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Án pai neq: “Cứq sâng ngua lứq, tỡ rơi tamoong noâng. Anhia ỡt acoan nâi. Anhia trỗl cớp cứq.”
34 E lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai.
35 Chơ Yê-su pỡq bĩq ễn. Án ap tâng cutễq muoi tatứp. Án câu sễq khân têq, yỗn ranáq nâi tỡ bữn toâq pỡ án.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Án câu neq: “Ơ Mpoaq cứq ơi! Ntrớu mới ễ táq, ki têq mới táq. Cứq sễq mới ayŏ́q cachoc túh coat nâi yỗn vớt tễ cứq. Ma cứq tỡ ễq puai rangứh cứq bữm. Cứq ễ puai ống rangứh mới sâng.”
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; passa de mim este cálice; contudo, não seja o que eu quero, e sim o que tu queres.
37 Moâm ki Yê-su píh loah, cớp án ramóh alới bếq. Chơ án blớh Phi-er neq: “Si-môn ơi! Mới bếq tỡ? Nŏ́q mahỗi la mới tỡ rơi trỗl cớp cứq?
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não pudeste vigiar nem uma hora?
38 Cóq anhia tamỡ cớp câu chỗi yỗn noau radững anhia táq lôih. Mứt pahỡm anhia lứq bán rêng, ma sac sâiq anhia la ieuq.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ngkíq Yê-su pỡq câu sĩa. Án câu parnai machớng tễ nhũang.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Chơ án píh loah pỡ ntốq alới ỡt sĩa. Án tamóh alới bếq sĩa, yuaq moat alới ntâng lứq tỡ rơi culian. Alới tỡ dáng nŏ́q ễ ta‑ỡi Yê-su.
40 Voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Ngkíq Yê-su chu loah ntốq alới ỡt trỗ pái. Cớp án blớh alới neq: “Nŏ́q noâng anhia bếq cớp rlu níc? Anhia chỗi bếq noâng. Khoiq toâq ngư chơ, noau chiau Con Yiang Cỡt Cũai pỡ atĩ cũai lôih.
41 E veio pela terceira vez e disse-lhes: Ainda dormis e repousais! Basta! Chegou a hora; o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Yuor tayứng! Hái pỡq! Anhia nhêng! Án ca chếq cứq khoiq toâq chơ.”
42 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
43 Bo Yê-su noâng atỡng ngkíq, Yuda toâq toâp. Án la tễ tỗp muoi chít la bar náq rien tễ Yê-su. Cớp bữn clứng cũai dững dau cớp cuan toâq cớp Yuda tễ máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, tễ cũai yống rit, cớp tễ cũai sốt nheq sâu.
43 E logo, falava ele ainda, quando chegou Judas, um dos doze, e com ele, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos, uma turba com espadas e porretes.
44 Án ca ễ chếq Yê-su khoiq atỡng tếc yỗn cũai clứng ki dáng neq: “Khân aléq anhia hữm cứq hũn, cutỗ án ki ơiq anhia ễ bữn. Chơ anhia cỗp án! Anhia yống yỗn samoât, chơ dững án tễ ntốq ki.”
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado esta senha: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Chơ Yuda toâq toâp pỡ Yê-su cớp án pai neq: “Thâi ơi!”
45 E, logo que chegou, aproximando-se, disse-lhe: Mestre! E o beijou.
46 Ngkíq noau toâq yống cớp cỗp Yê-su.
46 Então, lhe deitaram as mãos e o prenderam.
47 Manoaq tễ alới tayứng cheq ki thot dau tễ sor, chơ tráh manoaq sũl cũai ca sốt nheq tễ rit sang Yiang Sursĩ, pĩeiq tâng cutũr, chơ ta-ŏh muoi coah cutũr.
47 Nisto, um dos circunstantes, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Ma Yê-su blớh cũai clứng ki neq: “Nŏ́q anhia toâq pỡ nâi ma dững dau cớp cuan ễ cỗp cứq? Anhia chanchớm cứq la cũai savễng tỡ?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador?
49 Cu rangái cứq atỡng tâng Dống Sang Toâr, ma anhia tỡ bữn cỗp cứq. Ma ranáq nâi yỗn cỡt rapĩeiq máh tâm saráq Yiang Sursĩ khoiq atỡng tễ mbŏ́q.”
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; contudo, é para que se cumpram as Escrituras.
50 Ngkíq nheq tữh alới ca ỡt cớp Yê-su lúh táh nheq án.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Bữn manoaq samiang póng puai Yê-su. Án satễng ống prê tâng tỗ án. Noau catoâng prê án, ễ cỗp án.
51 Seguia-o um jovem, coberto unicamente com um lençol, e lançaram-lhe a mão.
52 Chơ án tũot táh chíq prê ki, cớp án lúh muoi rariat.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu desnudo.
53 Tữ ki, alới dững Yê-su pỡ án ca sốt nheq tễ rit sang Yiang Sursĩ. Nheq máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, cũai sốt nheq sâu, cớp cũai yống rit toâq rôm pỡ ki tê.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e reuniram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Phi-er puai cutuaih ntun Yê-su, chơ án mut tâng nchŏh dống cũai sốt nheq tễ rit sang Yiang Sursĩ. Án tacu nghễng ũih parnơi cớp ranễng cũai sốt ki.
54 Pedro seguira-o de longe até ao interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os serventuários, aquentando-se ao fogo.
55 Máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, cớp cũai bữn chớc canŏ́h chuaq ralíh tễ Yê-su, ễ cachĩt án. Ma alới tỡ bữn ramóh muoi ŏ́c ntrớu.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte e não achavam.
56 Bữn sa‑ữi náq cũai toâq apớt Yê-su ŏ́c tỡ bữn lứq. Alới apớt ma santoiq alới tỡ bữn ramóh parnơi.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Bữn cũai yuor tayứng apớt Yê-su neq:
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente, dizendo:
58 “Hếq khoiq sâng án pai neq: ‘Cứq ễ talốh dống sang Yiang Sursĩ ca atĩ cũai táq. Ma tâng pái tangái cứq táq loah tamái dống sang nâi, ma tỡ bữn tễ atĩ cũai táq.’”
58 Nós o ouvimos declarar: Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.
59 Ma santoiq alới apớt tỡ bữn ramóh parnơi.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Chơ án ca sốt nheq tễ rit sang Yiang Sursĩ yuor tayứng mpứng dĩ alới. Án blớh Yê-su neq: “Mới ễ ta‑ỡi ma tỡ bữn? Nŏ́q mới sâng tễ máh ŏ́c alới cauq mới?”
60 Levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
61 Ma Yê-su ỡt savưl sâng. Án tỡ bữn pai ntrớu.
61 Ele, porém, guardou silêncio e nada respondeu. Tornou a interrogá-lo o sumo sacerdote e lhe disse: És tu o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Yê-su ta‑ỡi neq: “Lứq pĩeiq! Chumát anhia lứq hữm Con Yiang Cỡt Cũai tacu coah atoam Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq, cớp án toâq mpứng dĩ ramứl tễ paloŏng.”
62 Jesus respondeu: Eu sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo com as nuvens do céu.
63 Chơ án ca sốt nheq tễ rit sang Yiang Sursĩ háq tampâc án bữm, táq tếc án sâng ngua lứq. Cớp án pai neq: “Choam hái ễ blớh noâng cũai canŏ́h?
63 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: Que mais necessidade temos de testemunhas?
64 Anhia khoiq sâng chơ santoiq án pai la máh án acrieiq Yiang Sursĩ chơ. Nŏ́q anhia chanchớm tễ ŏ́c ki?”
64 Ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o julgaram réu de morte.
65 Bữn cũai cuchóh tâng Yê-su. Alới tán moat án, chơ alới chooc án cớp blớh neq: “Noau chooc mới?”
65 Puseram-se alguns a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a dar-lhe murros e a dizer-lhe: Profetiza! E os guardas o tomaram a bofetadas.
66 Bo ki Phi-er noâng ỡt tâng nchŏh. Bữn manoaq mansễm táq ranáq yỗn án ca sốt nheq tễ rit sang Yiang Sursĩ toâq pỡ ki.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote
67 Tữ án hữm Phi-er ỡt nghễng ũih, án nhêng chu moat Phi-er cớp án pai chóq Phi-er neq: “Mới la cũai ca ỡt cớp Yê-su tễ vil Na-sarễt.”
67 e, vendo a Pedro, que se aquentava, fixou-o e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Ma Phi-er calỡih Yê-su neq: “Tỡ bữn! Cứq tỡ dáng ntrớu mới pai! Cứq tỡ sapúh loâng!”
68 Mas ele o negou, dizendo: Não o conheço, nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre. [E o galo cantou.]
69 Muoi trỗ ễn mansễm ki hữm Phi-er, cớp án atỡng cũai ca ỡt tayứng ntốq ki neq: “Cũai nâi la tễ tỗp ki tê.”
69 E a criada, vendo-o, tornou a dizer aos circunstantes: Este é um deles.
70 Ma Phi-er calỡih Yê-su sĩa.
70 Mas ele outra vez o negou. E, pouco depois, os que ali estavam disseram a Pedro: Verdadeiramente, és um deles, porque também tu és galileu.
71 Phi-er thễ dũan cloc plỡ cloc sóc cớp alới. Án ta‑ỡi suon níc neq: “Anhia pai cứq tễ tỗp án ki, ma cứq tỡ dáng nŏ́q roâp án.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais!
72 Bo ki toâp ntruoi tacar trỗ bar. Chơ Phi-er sanhữ loah santoiq Yê-su khoiq atỡng án neq: “Nhũang ntruoi tacar bar trỗ, mới calỡih cứq pái trỗ.”
72 E logo cantou o galo pela segunda vez. Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes. E, caindo em si, desatou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.