Marcos 10

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Vớt ki Yê-su loŏh tễ ntốq ki, pỡq chu cruang Yudê cớp cruang yáng tooh crỗng Yôr-dan. Bữn cũai clứng toâq pỡ án, cớp án atỡng alới machớng án dốq táq tễ nling sĩa.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 Bữn cũai tễ tỗp Pha-rasi toâq blớh chim Yê-su. Alới blớh án neq: “Puai phễp rit hái, têq cũai samiang táh lacuoi, ma tỡ bữn?”
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 Yê-su blớh loah alới neq: “Ntrớu Môi-se patâp anhia?”
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 Alới ta‑ỡi neq: “Môi-se patâp hếq, khân cũai aléq yoc ễ táh lacuoi, án cóq chĩc choâiq ratáh yỗn lacuoi án. Chơ têq án táh.”
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 Ma Yê-su atỡng alới neq: “Cỗ tian anhia bữn mứt coang lứq, yuaq ngkíq Môi-se chĩc ŏ́c patâp ki yỗn anhia.
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 Ma tễ dâu lứq, bo Yiang Sursĩ tễng nheq dũ ramứh, án tễng cũai samiang cớp cũai mansễm.
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 Yuaq ngkíq cũai samiang cóq yoah tễ mpiq mpoaq, ma ỡt parnơi cớp lacuoi án.
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 Chơ bar náq lacuoi cayac cỡt máh muoi noaq sâng. Alới tỡ bữn cỡt noâng bar náq. Ma alới cỡt máh manoaq sâng.
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 Ngkíq, khân Yiang Sursĩ amóh yỗn alới cỡt lacuoi cayac, tỡ têq cũai aléq caryoah alới yỗn ratáh.”
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 Toâq Yê-su cớp tỗp rien tễ án mut loah tâng dống, tỗp rien tễ án blớh loah Yê-su tễ ranáq ki.
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Cũai aléq ma táh lacuoi, chơ ĩt lacuoi canŏ́h ễn, cũai ki la samoât án cooc lacuoi noau.
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 Cớp khân lacuoi ma táh cayac, chơ ỡt cớp cayac canŏ́h ễn, cũai ki la samoât án cooc cayac noau tê.”
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 Vớt ki noau dững máh carnễn toâq pỡ Yê-su ễq án satoaq atĩ tâng carnễn ki. Ma tỗp rien tễ Yê-su sưoq cũai dững carnễn ki.
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 Toâq Yê-su hữm ngkíq, án nhôp tỗp rien tễ án, cớp án atỡng alới neq: “Anhia yỗn carnễn ki toâq pỡ cứq. Chỗi catáng alới, yuaq tâng tỗp Yiang Sursĩ sốt bữn ống cũai ca bữn mứt pahỡm samoât carnễn.
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 Cứq atỡng anhia samoât lứq, cũai aléq ma tỡ bữn pruam yỗn Yiang Sursĩ táq sốt samoât máh carnễn pruam, cũai ki tỡ têq mut tâng tỗp Yiang Sursĩ sốt.”
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 Chơ Yê-su ca‑ữ máh carnễn ki; án satoaq atĩ tâng alới, cớp câu ŏ́c bốn yỗn alới hỡ.
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 Bo Yê-su ntôm pỡq tâng rana, bữn manoaq samiang lúh toâq pỡ án cớp sacốh racớl yáng moat án. Samiang ki blớh Yê-su neq: “Thâi ơi! Thâi la o lứq. Ntrớu cứq cóq táq, yỗn têq bữn tamoong mantái?”
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 Yê-su blớh loah án neq: “Nŏ́q mới dŏq cứq o? Ống Yiang Sursĩ toâp la o.
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 Mới dáng chơ ŏ́c Yiang Sursĩ patâp: Chỗi cachĩt cũai; chỗi cooc lacuoi tỡ la cayac noau; chỗi tutuoiq; chỗi táq ntỡng lauq; chỗi lôp; cớp yám noap mpiq mpoaq.”
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 Samiang ki ta‑ỡi Yê-su neq: “Thâi ơi! Máh ramứh ki cứq khoiq táq tễ bo cứq sanyỡr.”
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 Yê-su nhêng chu án cớp sâng ayooq lứq án. Chơ Yê-su atỡng loah án neq: “Mới noâng khlâiq muoi ramứh. Cóq mới pỡq chếq nheq máh mun mới bữn, chơ tampễq práq kia yỗn máh cũai cadĩt. Ngkíq mới bữn mun ngoaih tâng paloŏng. Chơ mới toâq puai cứq.”
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Tữ cũai ki sâng Yê-su pai ngkíq, án ngúc moat múh cớp loŏh tễ ki; án sâng ngua lứq, yuaq án la cũai sốc.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 Chơ Yê-su carlang nhêng mpễr án, cớp án atỡng tỗp rien tễ án neq: “Coat lứq yỗn máh cũai sốc bữn mut tâng tỗp Yiang Sursĩ sốt.”
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 Tữ Yê-su pai ngkíq, tỗp rien tễ án sâng dớt lứq tâng mứt. Ma Yê-su atỡng alới neq: “Máh con cứq ơi! Cũai ca yoc ễ mut tâng tỗp Yiang Sursĩ sốt, ki coat lứq yỗn án.
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 Charán lac‑da luaiq hŏ́ng srứm, khễ hỡn tễ cũai sốc ma mut tâng tỗp Yiang Sursĩ sốt.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Tỗp rien tễ Yê-su sâng dớt lứq, cớp alới blớh loah Yê-su neq: “Khân ngkíq, noau têq mut tâng tỗp Yiang Sursĩ sốt?”
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Yê-su nhêng chu alới cớp atỡng neq: “Máh cũai, tỡ têq táq bữm ranáq ki, ma Yiang Sursĩ têq táq nheq tữh ranáq.”
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 Phi-er atỡng Yê-su neq: “Nâi! Hếq khoiq táh dũ ramứh hếq bữn dŏq puai thâi.”
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 Yê-su atỡng alới neq: “Cứq atỡng anhia samoât lứq, khân bữn cũai aléq táh dống sũ, sễm ai sễm ỡi, mpiq mpoaq, con acái, tỡ la sarái cỗ tian án puai cứq cớp puai parnai o tễ Yiang Sursĩ,
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 cũai ki lứq bữn loah tâng dỡi nâi muoi culám trỗ hỡn tễ máh ramứh án khoiq táh, ariang dống sũ, sễm ai sễm ỡi, mpiq, con, cớp sarái. Án cóq ramóh túh coat hỡ. Ma chumát án bữn tamoong mantái.
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 Sa‑ữi náq cỡt toâr sanua, chumát alới cỡt cacớt ễn, cớp sa‑ữi náq cacớt sanua, chumát alới cỡt toâr ễn.”
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Yê-su cớp tỗp rien tễ án pỡq tâng rana chỗn chu vil Yaru-salem. Yê-su pỡq nhũang alới. Máh tỗp rien tễ Yê-su sâng dớt lứq. Cớp máh cũai ca puai ntun alới, cũai ki sâng croŏq. Yê-su dững muoi chít la bar náq loŏh tễ cũai ki cớp atỡng alới tễ máh ranáq cheq ễ toâq pỡ án.
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 Án pai neq: “Anhia tamứng! Hái cóq chỗn pỡ vil Yaru-salem. Ỡt ngki noau ễ chiau Con Yiang Cỡt Cũai pỡ atĩ cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ cớp cũai yống rit. Alới ki anoat án cóq cuchĩt; chơ alới ễ chiau án pỡ cũai tỡ cỡn cũai I-sarel hỡ.
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 Cũai ki ayê ra‑ac án, cuchóh tâng án, proaih án, cớp cachĩt án. Ma vớt pái tangái, án yuor tamoong loah.”
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 Vớt ki Yacỡ cớp Yang, la con samiang Sê-badê, toâq pỡ Yê-su cớp sễq tễ án neq: “Thâi ơi! Hếq ễq thâi táq máh ŏ́c hếq sễq tễ thâi.”
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 Yê-su blớh alới neq: “Ŏ́c ntrớu anhia yoc cứq táq yỗn anhia?”
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 Alới ta‑ỡi án: “Yỗn hếq tacu manoaq coah atoam, manoaq coah avêr thâi bo thâi cỡt sốt cớp bữn chớc ang‑ữr.”
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Anhia tỡ dáng dếh ŏ́c anhia sễq. Rơi tỡ anhia nguaiq muoi cachoc cớp cứq? Cớp rơi tỡ anhia roap batễm parnơi cớp cứq?”
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 Alới ta‑ỡi án: “Hếq rơi.”
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 Ma cứq tỡ têq yỗn anhia tacu coah atoam cớp coah avêr cứq. Ŏ́c ki ống Yiang Sursĩ sâng têq rưoh.”
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 Tữ alới muoi chít náq canŏ́h tâng tỗp rien tễ Yê-su sâng ranáq ki, alới ũan lứq chóq Yacỡ cớp Yang.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 Chơ Yê-su arô nheq tỗp ki toâq pỡ án. Cớp án atỡng alới neq: “Anhia khoiq dáng chơ cũai sốt tâng dỡi nâi yoc máh cũai proai cỡt sũl alới, cớp alới padâm cũai proai túh coat lứq.
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 Ma anhia chỗi táq samoât ngkíq. Cũai aléq yoc ễ cỡt toâr tâng tỗp anhia, cóq án cỡt ayững atĩ anhia.
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 Cớp cũai aléq yoc ễ cỡt toâr clữi nheq tễ canŏ́h tâng tỗp anhia, cóq án cỡt sũl nheq tữh cũai.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 Machớng ki tê, Con Yiang Cỡt Cũai khoiq toâq pỡ nâi tỡ ễq noau hâu án, ma án yoc ễ hâu cũai canŏ́h. Cớp án ralêq rangứh án dŏq cuchĩt tang yỗn nheq tữh cũai.”
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 Vớt ki Yê-su cớp tỗp rien tễ án toâq pỡ vil Yê-ri-cô. Tữ alới loŏh tễ vil ki parnơi cớp clứng cũai canŏ́h, alới ramóh manoaq cũai sũt ỡt susễq kễng rana. Ramứh án la Bati-mê con samiang Ti-mê.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Tữ án sâng noau pai Yê-su tễ vil Na-sarễt pỡq pha, chơ án sabau casang lứq neq: “Ơ Yê-su tễ tŏ́ng toiq puo Davĩt ơi! Sễq Ncháu sarũiq táq cứq nứng!”
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 Bữn sa‑ữi náq cũai sưoq án chỗi tabỗq, ma án sabau casang lứq ễn: “Ơ anhia tễ tŏ́ng toiq puo Davĩt ơi! Sễq anhia sarũiq táq cứq nứng!”
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 Yê-su tangứt, chơ án ớn neq: “Arô cũai sũt ki toâq pỡ nâi.”
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 Ngkíq cũai ki carieiq táh au tuar án. Yóiq án yuor cớp toâq pỡ Yê-su.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 Yê-su blớh án neq: “Ntrớu mới yoc cứq táq yỗn mới?”
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 Yê-su atỡng án neq: “Pỡq! Cỗ mới sa‑âm, moat mới cỡt blang.”
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.