Marcos 10

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Vớt ki Yê-su loŏh tễ ntốq ki, pỡq chu cruang Yudê cớp cruang yáng tooh crỗng Yôr-dan. Bữn cũai clứng toâq pỡ án, cớp án atỡng alới machớng án dốq táq tễ nling sĩa.
1 Levantando-se Jesus, partiu dali para os termos da Judéia, e para além do Jordão; e do novo as multidões se reuniram em torno dele; e tornou a ensiná-las, como tinha por costume.
2 Bữn cũai tễ tỗp Pha-rasi toâq blớh chim Yê-su. Alới blớh án neq: “Puai phễp rit hái, têq cũai samiang táh lacuoi, ma tỡ bữn?”
2 Então se aproximaram dele alguns fariseus e, para o experimentarem, lhe perguntaram: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Yê-su blớh loah alới neq: “Ntrớu Môi-se patâp anhia?”
3 Ele, porém, respondeu-lhes: Que vos ordenou Moisés?
4 Alới ta‑ỡi neq: “Môi-se patâp hếq, khân cũai aléq yoc ễ táh lacuoi, án cóq chĩc choâiq ratáh yỗn lacuoi án. Chơ têq án táh.”
4 Replicaram eles: Moisés permitiu escrever carta de divórcio, e repudiar a mulher.
5 Ma Yê-su atỡng alới neq: “Cỗ tian anhia bữn mứt coang lứq, yuaq ngkíq Môi-se chĩc ŏ́c patâp ki yỗn anhia.
5 Disse-lhes Jesus: Pela dureza dos vossos corações ele vos deixou escrito esse mandamento.
6 Ma tễ dâu lứq, bo Yiang Sursĩ tễng nheq dũ ramứh, án tễng cũai samiang cớp cũai mansễm.
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Yuaq ngkíq cũai samiang cóq yoah tễ mpiq mpoaq, ma ỡt parnơi cớp lacuoi án.
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, {e unir-se-á à sua mulher,}
8 Chơ bar náq lacuoi cayac cỡt máh muoi noaq sâng. Alới tỡ bữn cỡt noâng bar náq. Ma alới cỡt máh manoaq sâng.
8 e serão os dois uma só carne; assim já não são mais dois, mas uma só carne.
9 Ngkíq, khân Yiang Sursĩ amóh yỗn alới cỡt lacuoi cayac, tỡ têq cũai aléq caryoah alới yỗn ratáh.”
9 Porquanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 Toâq Yê-su cớp tỗp rien tễ án mut loah tâng dống, tỗp rien tễ án blớh loah Yê-su tễ ranáq ki.
10 Em casa os discípulos interrogaram-no de novo sobre isso.
11 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Cũai aléq ma táh lacuoi, chơ ĩt lacuoi canŏ́h ễn, cũai ki la samoât án cooc lacuoi noau.
11 Ao que lhes respondeu: Qualquer que repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra ela;
12 Cớp khân lacuoi ma táh cayac, chơ ỡt cớp cayac canŏ́h ễn, cũai ki la samoât án cooc cayac noau tê.”
12 e se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Vớt ki noau dững máh carnễn toâq pỡ Yê-su ễq án satoaq atĩ tâng carnễn ki. Ma tỗp rien tễ Yê-su sưoq cũai dững carnễn ki.
13 Então lhe traziam algumas crianças para que as tocasse; mas os discípulos o repreenderam.
14 Toâq Yê-su hữm ngkíq, án nhôp tỗp rien tễ án, cớp án atỡng alới neq: “Anhia yỗn carnễn ki toâq pỡ cứq. Chỗi catáng alới, yuaq tâng tỗp Yiang Sursĩ sốt bữn ống cũai ca bữn mứt pahỡm samoât carnễn.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
15 Cứq atỡng anhia samoât lứq, cũai aléq ma tỡ bữn pruam yỗn Yiang Sursĩ táq sốt samoât máh carnễn pruam, cũai ki tỡ têq mut tâng tỗp Yiang Sursĩ sốt.”
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Chơ Yê-su ca‑ữ máh carnễn ki; án satoaq atĩ tâng alới, cớp câu ŏ́c bốn yỗn alới hỡ.
16 E, tomando-as nos seus braços, as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Bo Yê-su ntôm pỡq tâng rana, bữn manoaq samiang lúh toâq pỡ án cớp sacốh racớl yáng moat án. Samiang ki blớh Yê-su neq: “Thâi ơi! Thâi la o lứq. Ntrớu cứq cóq táq, yỗn têq bữn tamoong mantái?”
17 Ora, ao sair para se pôr a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
18 Yê-su blớh loah án neq: “Nŏ́q mới dŏq cứq o? Ống Yiang Sursĩ toâp la o.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? ninguém é bom, senão um que é Deus.
19 Mới dáng chơ ŏ́c Yiang Sursĩ patâp: Chỗi cachĩt cũai; chỗi cooc lacuoi tỡ la cayac noau; chỗi tutuoiq; chỗi táq ntỡng lauq; chỗi lôp; cớp yám noap mpiq mpoaq.”
19 Sabes os mandamentos: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; a ninguém defraudarás; honra a teu pai e a tua mãe.
20 Samiang ki ta‑ỡi Yê-su neq: “Thâi ơi! Máh ramứh ki cứq khoiq táq tễ bo cứq sanyỡr.”
20 Ele, porém, lhe replicou: Mestre, tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
21 Yê-su nhêng chu án cớp sâng ayooq lứq án. Chơ Yê-su atỡng loah án neq: “Mới noâng khlâiq muoi ramứh. Cóq mới pỡq chếq nheq máh mun mới bữn, chơ tampễq práq kia yỗn máh cũai cadĩt. Ngkíq mới bữn mun ngoaih tâng paloŏng. Chơ mới toâq puai cứq.”
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai vende tudo quanto tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 Tữ cũai ki sâng Yê-su pai ngkíq, án ngúc moat múh cớp loŏh tễ ki; án sâng ngua lứq, yuaq án la cũai sốc.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste, porque possuía muitos bens.
23 Chơ Yê-su carlang nhêng mpễr án, cớp án atỡng tỗp rien tễ án neq: “Coat lứq yỗn máh cũai sốc bữn mut tâng tỗp Yiang Sursĩ sốt.”
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Tữ Yê-su pai ngkíq, tỗp rien tễ án sâng dớt lứq tâng mứt. Ma Yê-su atỡng alới neq: “Máh con cứq ơi! Cũai ca yoc ễ mut tâng tỗp Yiang Sursĩ sốt, ki coat lứq yỗn án.
24 E os discípulos se maravilharam destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é {para os que confiam nas riquezas} entrar no reino de Deus!
25 Charán lac‑da luaiq hŏ́ng srứm, khễ hỡn tễ cũai sốc ma mut tâng tỗp Yiang Sursĩ sốt.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Tỗp rien tễ Yê-su sâng dớt lứq, cớp alới blớh loah Yê-su neq: “Khân ngkíq, noau têq mut tâng tỗp Yiang Sursĩ sốt?”
26 Com isso eles ficaram sobremaneira maravilhados, dizendo entre si: Quem pode, então, ser salvo?
27 Yê-su nhêng chu alới cớp atỡng neq: “Máh cũai, tỡ têq táq bữm ranáq ki, ma Yiang Sursĩ têq táq nheq tữh ranáq.”
27 Jesus, fixando os olhos neles, respondeu: Para os homens é impossível, mas não para Deus; porque para Deus tudo é possível.
28 Phi-er atỡng Yê-su neq: “Nâi! Hếq khoiq táh dũ ramứh hếq bữn dŏq puai thâi.”
28 Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Yê-su atỡng alới neq: “Cứq atỡng anhia samoât lứq, khân bữn cũai aléq táh dống sũ, sễm ai sễm ỡi, mpiq mpoaq, con acái, tỡ la sarái cỗ tian án puai cứq cớp puai parnai o tễ Yiang Sursĩ,
29 Respondeu Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 cũai ki lứq bữn loah tâng dỡi nâi muoi culám trỗ hỡn tễ máh ramứh án khoiq táh, ariang dống sũ, sễm ai sễm ỡi, mpiq, con, cớp sarái. Án cóq ramóh túh coat hỡ. Ma chumát án bữn tamoong mantái.
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Sa‑ữi náq cỡt toâr sanua, chumát alới cỡt cacớt ễn, cớp sa‑ữi náq cacớt sanua, chumát alới cỡt toâr ễn.”
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.
32 Yê-su cớp tỗp rien tễ án pỡq tâng rana chỗn chu vil Yaru-salem. Yê-su pỡq nhũang alới. Máh tỗp rien tễ Yê-su sâng dớt lứq. Cớp máh cũai ca puai ntun alới, cũai ki sâng croŏq. Yê-su dững muoi chít la bar náq loŏh tễ cũai ki cớp atỡng alới tễ máh ranáq cheq ễ toâq pỡ án.
32 Ora, estavam a caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles, e eles se maravilhavam e o seguiam atemorizados. De novo tomou consigo os doze e começou a contar-lhes as coisas que lhe haviam de sobrevir,
33 Án pai neq: “Anhia tamứng! Hái cóq chỗn pỡ vil Yaru-salem. Ỡt ngki noau ễ chiau Con Yiang Cỡt Cũai pỡ atĩ cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ cớp cũai yống rit. Alới ki anoat án cóq cuchĩt; chơ alới ễ chiau án pỡ cũai tỡ cỡn cũai I-sarel hỡ.
33 dizendo: Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 Cũai ki ayê ra‑ac án, cuchóh tâng án, proaih án, cớp cachĩt án. Ma vớt pái tangái, án yuor tamoong loah.”
34 e hão de escarnecê-lo e cuspir nele, e açoitá-lo, e matá-lo; e depois de três dias ressurgirá.
35 Vớt ki Yacỡ cớp Yang, la con samiang Sê-badê, toâq pỡ Yê-su cớp sễq tễ án neq: “Thâi ơi! Hếq ễq thâi táq máh ŏ́c hếq sễq tễ thâi.”
35 Nisso aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 Yê-su blớh alới neq: “Ŏ́c ntrớu anhia yoc cứq táq yỗn anhia?”
36 Ele, pois, lhes perguntou: Que quereis que eu vos faça?
37 Alới ta‑ỡi án: “Yỗn hếq tacu manoaq coah atoam, manoaq coah avêr thâi bo thâi cỡt sốt cớp bữn chớc ang‑ữr.”
37 Responderam-lhe: Concede-nos que na tua glória nos sentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Anhia tỡ dáng dếh ŏ́c anhia sễq. Rơi tỡ anhia nguaiq muoi cachoc cớp cứq? Cớp rơi tỡ anhia roap batễm parnơi cớp cứq?”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu bebo, e ser batizados no batismo em que eu sou batizado?
39 Alới ta‑ỡi án: “Hếq rơi.”
39 E lhe responderam: Podemos. Mas Jesus lhes disse: O cálice que eu bebo, haveis de bebê-lo, e no batismo em que eu sou batizado, haveis de ser batizados;
40 Ma cứq tỡ têq yỗn anhia tacu coah atoam cớp coah avêr cứq. Ŏ́c ki ống Yiang Sursĩ sâng têq rưoh.”
40 mas o sentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Tữ alới muoi chít náq canŏ́h tâng tỗp rien tễ Yê-su sâng ranáq ki, alới ũan lứq chóq Yacỡ cớp Yang.
41 E ouvindo isso os dez, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Chơ Yê-su arô nheq tỗp ki toâq pỡ án. Cớp án atỡng alới neq: “Anhia khoiq dáng chơ cũai sốt tâng dỡi nâi yoc máh cũai proai cỡt sũl alới, cớp alới padâm cũai proai túh coat lứq.
42 Então Jesus chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, deles se assenhoreiam, e que sobre eles os seus grandes exercem autoridade.
43 Ma anhia chỗi táq samoât ngkíq. Cũai aléq yoc ễ cỡt toâr tâng tỗp anhia, cóq án cỡt ayững atĩ anhia.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
44 Cớp cũai aléq yoc ễ cỡt toâr clữi nheq tễ canŏ́h tâng tỗp anhia, cóq án cỡt sũl nheq tữh cũai.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Machớng ki tê, Con Yiang Cỡt Cũai khoiq toâq pỡ nâi tỡ ễq noau hâu án, ma án yoc ễ hâu cũai canŏ́h. Cớp án ralêq rangứh án dŏq cuchĩt tang yỗn nheq tữh cũai.”
45 Pois também o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Vớt ki Yê-su cớp tỗp rien tễ án toâq pỡ vil Yê-ri-cô. Tữ alới loŏh tễ vil ki parnơi cớp clứng cũai canŏ́h, alới ramóh manoaq cũai sũt ỡt susễq kễng rana. Ramứh án la Bati-mê con samiang Ti-mê.
46 Depois chegaram a Jericó. E, ao sair ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, estava sentado junto do caminho um mendigo cego, Bartimeu filho de Timeu.
47 Tữ án sâng noau pai Yê-su tễ vil Na-sarễt pỡq pha, chơ án sabau casang lứq neq: “Ơ Yê-su tễ tŏ́ng toiq puo Davĩt ơi! Sễq Ncháu sarũiq táq cứq nứng!”
47 Este, quando ouviu que era Jesus, o nazareno, começou a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Bữn sa‑ữi náq cũai sưoq án chỗi tabỗq, ma án sabau casang lứq ễn: “Ơ anhia tễ tŏ́ng toiq puo Davĩt ơi! Sễq anhia sarũiq táq cứq nứng!”
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim.
49 Yê-su tangứt, chơ án ớn neq: “Arô cũai sũt ki toâq pỡ nâi.”
49 Parou, pois, Jesus e disse: Chamai-o. E chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Ngkíq cũai ki carieiq táh au tuar án. Yóiq án yuor cớp toâq pỡ Yê-su.
50 Nisto, lançando de si a sua capa, de um salto se levantou e foi ter com Jesus.
51 Yê-su blớh án neq: “Ntrớu mới yoc cứq táq yỗn mới?”
51 Perguntou-lhe o cego: Que queres que te faça? Respondeu-lhe o cego: Mestre, que eu veja.
52 Yê-su atỡng án neq: “Pỡq! Cỗ mới sa‑âm, moat mới cỡt blang.”
52 Disse-lhe Jesus: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente recuperou a vista, e foi seguindo pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.