Lucas 7
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC
1 Moâm Yê-su pai máh santoiq ki yỗn cũai clứng tamứng, án mut tâng vil Cabê-na-um ễn.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Tâng vil ki, bữn manoaq cũai Rô-ma, án sốt muoi culám náq tahan. Án bữn cũai táq ranáq ca án ayooq lứq. Ma cũai ki a‑ĩ tráuq lứq, cheq ễ cuchĩt.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Tữ sốt tahan ki sâng noau pai tễ Yê-su, án ớn máh cũai tễ tỗp sốt nheq sâu tỗp I-sarel pỡq pỡ Yê-su cớp sễq Yê-su toâq táq bán cũai táq ranáq án.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 Alới ki toâq pỡ Yê-su, cớp sễq nheq rangứh rahỡ neq: “Cũai sốt tahan ki la cũai mantoat o. Ngkíq hếq sễq thâi chuai án.
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 Án ayooq lứq cũai I-sarel, cớp án táq dống sang yỗn hếq hỡ.”
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 Chơ Yê-su pỡq cớp alới. Cheq ễ toâq pỡ dống, cũai sốt tahan ki ớn yớu án toâq pỡ Yê-su cớp pai neq: “Ncháu ơi, cứq tỡ khớn pỡq coâiq Ncháu yỗn mut tâng dống cứq.
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 Cớp cứq tỡ bữn pĩeiq dếh toâq pỡ Ncháu. Ma cứq sễq Ncháu pai yỗn cũai táq ranáq cứq cỡt bán, la dũ chơ.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Cứq bữn cũai sốt cứq, cớp cứq cỡt sốt cũai canŏ́h tê. Khân cứq ớn cũai nâi: ‘Pỡq!’ ki án pỡq. Khân cứq ớn cũai ki: ‘Toâq pỡ nâi!’ ki án toâq. Khân cứq ớn cũai táq ranáq cứq: ‘Táq neq!’ ki án táq.”
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Bo Yê-su sâng santoiq ki, án sâng dớt lứq. Chơ án pai chóq máh cũai ỡt mpễr án neq: “Cứq atỡng anhia samoât lứq, cứq tỡ nai hữm noau tễ cũai I-sarel ma sa‑âm riang cũai nâi.”
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Máh cũai án ca sốt tahan ớn toâq pỡ Yê-su, alới chu pỡ dống, cớp alới hữm cũai táq ranáq sốt tahan khoiq cỡt bán.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 Tangái ntun ễn, Yê-su mut tâng vil Na-in. Tỗp rien tễ án cớp clứng cũai canŏ́h pỡq cớp án.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Tữ Yê-su toâq pỡ ramŏ́h vil, pĩeiq noau crang aloŏh cũai cuchĩt. Mpiq cũai cuchĩt la cán cumai; án bữn ống muoi lám con samiang ki toâp. Bữn clứng cũai tễ vil ki pỡq parnơi cớp cán cumai ki.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Tữ Yê-su hữm cán cumai ki, án sâng sarũiq táq, cớp án pai neq: “Mới chỗi nhiam.”
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 Chơ Yê-su toâq satoaq hom cumuiq; cớp cũai crang hom ki tangứt. Yê-su pai neq: “A‑ễm ơi! Cứq ớn mới yuor!”
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 Cũai khoiq cuchĩt ki yuor tacu, cớp mbỡiq táq ntỡng loah. Chơ Yê-su chiau án yỗn mpiq án.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Nheq tữh cũai sâng ngcŏh lứq cớp alới khễn Yiang Sursĩ neq: “Manoaq tang bỗq Yiang Sursĩ ca bữn chớc toâr lứq khoiq toâq pỡ hái chơ!”
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 Ranáq Yê-su khoiq táq parhan dũ ntốq tâng cruang Yudê cớp máh cruang mpễr ki.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 Tỗp rien tễ Yang toâq atỡng Yang tễ ranáq alới hữm Yê-su táq. Yang arô bar náq tỗp rien tễ án,
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 cớp án ớn alới toâq blớh Yê-su neq: “Thâi ơi! Lứq ma tỡ bữn thâi la manoaq Yiang Sursĩ rưoh dŏq chuai amoong cũai? Tỡ la cóq hếq ngcuang cũai canŏ́h ễn?”
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 Tữ bar náq ki toâq pỡ Yê-su, alới pai neq: “Yang dốq táq batễm ớn hếq toâq blớh thâi neq: ‘Thâi la manoaq Yiang Sursĩ rưoh dŏq chuai amoong nheq tữh cũai tỡ? Tỡ la cóq hếq ngcuang cũai canŏ́h ễn?’”
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 Bo alới noâng ỡt pỡ ki, Yê-su táq bán sa‑ữi ramứh cũai a‑ĩ, bữn dếh cũai a‑ĩ sari cớp cũai bữn yiang sâuq payốh hỡ. Cớp máh cũai sũt moat, án táq yỗn alới cỡt blang.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 Chơ Yê-su ta‑ỡi loah bar náq tỗp rien tễ Yang neq: “Anhia chu atỡng loah Yang tễ máh ranáq anhia khoiq sâng cớp khoiq hữm. Cũai sũt cỡt blang. Cũai yỗt têq pupỡq. Cũai a‑ĩ tut cỡt bán. Cũai túng bữn sâng. Cũai khoiq cuchĩt, yuor tamoong loah. Cớp máh cũai cadĩt bữn sâng tê parnai o tễ Yiang Sursĩ.
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 Bốn lứq cũai ca tỡ bữn táh ngê cứq!”
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Vớt tỗp rien tễ Yang chu, Yê-su atỡng tễ Yang yỗn máh cũai clứng ki tamứng. Cớp án blớh alới neq: “Bo anhia pỡq ramóh Yang tâng ntốq aiq, ntrớu anhia yoc ễ hữm tâng ntốq ki? Anhia yoc ễ hữm cuyal phát bát tứng-tooc tỡ?
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Khân tỡ bữn ngkíq, ntrớu anhia yoc ễ hữm? Anhia yoc ễ hữm manoaq sớp au nêuq tỡ? Cũai sớp au nêuq cớp tâc cha thrưong, ki ỡt tâng dống puo.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 Ma ntrớu anhia yoc ễ hữm tâng ntốq ki? Anhia yoc ễ hữm cũai tang bỗq Yiang Sursĩ tỡ? Cứq atỡng anhia samoât lứq, Yang la cũai tang bỗq Yiang Sursĩ tê, ma án bữn chớc toâr hỡn tễ cũai tang bỗq canŏ́h.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 Tâng tâm saráq Yiang Sursĩ tễ mbŏ́q, khoiq cũai tang bỗq chĩc atỡng sacoâiq tễ Yang neq:
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 Cứq atỡng anhia, dũ náq cũai ca mansễm canỡt tâng cutễq nâi, tỡ bữn noau toâr hỡn tễ Yang ca dốq táq batễm. Ma cứq atỡng anhia neq tê: Cũai aléq ma tỡ bữn toâr ntrớu tâng tỗp Yiang Sursĩ sốt, lứq Yiang Sursĩ yỗn cũai ki bữn chớc clữi tễ chớc Yang.”
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Máh cũai khoiq sâng santoiq Yang pai, dếh alới ca parỗm práq thễq, nheq náq alới ngin Yiang Sursĩ la lứq tanoang o. Ngkíq alới yỗn Yang táq batễm yỗn alới.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 Ma máh cũai Pha-rasi cớp cũai atỡng phễp rit, alới tỡ ễq ĩt, tỡ ễq puai ngê Yiang Sursĩ. Ngkíq alới tỡ yỗn Yang táq batễm yỗn alới.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 Yê-su pai ễn: “Máh cũai tâng dỡi nâi la riang ntrớu?
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 Máh cũai tâng dỡi nâi la ariang carnễn ỡt lơiq tâng nchŏh. Muoi tỗp carnễn ki arô yớu alới neq: ‘Hếq khoiq plóng tarĩal cớp lơiq táq rayuac. Ma anhia tỡ bữn mut ayữn cớp puan sarai nứng hếq! Cớp hếq lơiq táq rapữp, ma anhia tỡ bữn pruam mut nhiam u‑ỗi nứng hếq!’
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 Yang dốq táq batễm toâq pỡ nâi, án tỡ bữn nguaiq cha riang cũai canŏ́h, án cha ống lam cớp nguaiq dỡq khĩal. Chơ anhia pai án bữn yiang sâuq.
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 Ma cứq, Con Yiang Cỡt Cũai, cứq toâq nguaiq cha machớng cũai canŏ́h tê. Chơ anhia pai cứq neq: ‘Ki! Án ki nguaiq cha tham sâng! Cớp án cỡt yớu cớp cũai parỗm ĩt práq thễq cớp cũai lôih canŏ́h hỡ!’
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Ma cũai ca lứq rangoaiq, nỡ‑ra noau lứq ngin án la cũai rangoaiq, yuaq alới hữm tễ máh ranáq án táq.”
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Bữn manoaq tễ tỗp Pha-rasi mơi Yê-su toâq cha muoi pêl tâng dống án. Chơ Yê-su pỡq cha.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 Tâng vil ki, bữn manoaq mansễm ca táq sa‑ữi ranáq sâuq. Án khoiq sâng noau pai Yê-su chi-cha tâng dống cũai Pha-rasi ki; chơ án dững muoi bễ dỡq phuom. Bễ ki noau táq toâq tamáu ramứh a-labat.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 Mansễm ki sacốh racớl cheq ayững Yê-su. Án nhiam, cớp sarliang moat án hoi layáp ayững Yê-su. Chơ án chut ayững Yê-su toâq sóc án. Án hũn hĩt ayững Yê-su, chơ án tốh dỡq phuom tâng ayững Yê-su.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 Tữ cũai Pha-rasi ca mơi Yê-su hữm ngkíq, án tếng tâng mứt án neq: “Khân cũai nâi ma lứq manoaq tang bỗq Yiang Sursĩ, ki án dáng mansễm ca satoaq án la noau. Cớp án dáng mansễm nâi táq sa‑ữi ranáq sâuq.”
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Yê-su atỡng cũai ki neq: “Si-môn ơi! Cứq bữn muoi santoiq yoc atỡng mới.”
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 Chơ Yê-su pai neq: “Bữn bar náq voaq práq tễ cũai manrai práq. Manoaq tu sỡng culám. Manoaq ễn tu sỡng chít.
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Ma bar náq ki tỡ bữn ntrớu ễ culáh loah yỗn án ca manrai. Ngkíq án ca manrai práq táh nheq máh práq alới tu án. Ma tễ bar náq ki, aléq ayooq hỡn án ca manrai práq?”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Si-môn ta‑ỡi: “Cứq chanchớm án ca tu sa‑ữi ki ayooq hỡn.”
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Chơ Yê-su nhêng chu mansễm ki cớp án atỡng Si-môn neq: “Mới hữm ma tỡ bữn mansễm nâi? Tữ cứq toâq pỡ dống mới, mới tỡ bữn ĩt dỡq yỗn cứq ariau ayững. Ma mansễm nâi, án ariau ayững cứq toâq sarliang moat án. Cớp án ĩt sóc án toâp chut ayững cứq.
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 Tữ cứq toâq pỡ dống mới, mới tỡ bữn hũn hĩt cứq puai tâng rit sar‑óh tamoi. Ma mansễm nâi, án hũn hĩt níc ayững cứq tễ cứq mut tâng dống toau toâq sanua.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 Mới tỡ bữn ĩt dỡq phuom tia tâng plỡ cứq puai tâng rit sar‑óh tamoi. Ma mansễm nâi, án tốh dỡq phuom moat lứq tâng ayững cứq.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 Ngkíq cứq atỡng mới: Lôih mansễm nâi sa‑ữi lứq, ma cứq khoiq táh yỗn án, yuaq án ayooq lứq cứq. Ma cũai aléq chanchớm án bữn bĩq lôih sâng yỗn cứq táh, cũai ki ayooq cứq bĩq tê.”
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Chơ Yê-su atỡng mansễm ki neq: “Lôih mới khoiq táh chơ.”
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 Máh cũai ca ỡt cha cớp Yê-su, alới chanchớm neq: “Cũai nâi la noau, ma khớn pai án táh lôih yỗn cũai?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 Ma Yê-su atỡng loah mansễm ki neq: “Yiang Sursĩ khoiq chuai amoong mới chơ, yuaq mới sa‑âm lứq cứq. Mới pỡq bán sũan ien khễ.”
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.