Lucas 7
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARA
1 Moâm Yê-su pai máh santoiq ki yỗn cũai clứng tamứng, án mut tâng vil Cabê-na-um ễn.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Tâng vil ki, bữn manoaq cũai Rô-ma, án sốt muoi culám náq tahan. Án bữn cũai táq ranáq ca án ayooq lứq. Ma cũai ki a‑ĩ tráuq lứq, cheq ễ cuchĩt.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Tữ sốt tahan ki sâng noau pai tễ Yê-su, án ớn máh cũai tễ tỗp sốt nheq sâu tỗp I-sarel pỡq pỡ Yê-su cớp sễq Yê-su toâq táq bán cũai táq ranáq án.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Alới ki toâq pỡ Yê-su, cớp sễq nheq rangứh rahỡ neq: “Cũai sốt tahan ki la cũai mantoat o. Ngkíq hếq sễq thâi chuai án.
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Án ayooq lứq cũai I-sarel, cớp án táq dống sang yỗn hếq hỡ.”
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Chơ Yê-su pỡq cớp alới. Cheq ễ toâq pỡ dống, cũai sốt tahan ki ớn yớu án toâq pỡ Yê-su cớp pai neq: “Ncháu ơi, cứq tỡ khớn pỡq coâiq Ncháu yỗn mut tâng dống cứq.
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 Cớp cứq tỡ bữn pĩeiq dếh toâq pỡ Ncháu. Ma cứq sễq Ncháu pai yỗn cũai táq ranáq cứq cỡt bán, la dũ chơ.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 Cứq bữn cũai sốt cứq, cớp cứq cỡt sốt cũai canŏ́h tê. Khân cứq ớn cũai nâi: ‘Pỡq!’ ki án pỡq. Khân cứq ớn cũai ki: ‘Toâq pỡ nâi!’ ki án toâq. Khân cứq ớn cũai táq ranáq cứq: ‘Táq neq!’ ki án táq.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 Bo Yê-su sâng santoiq ki, án sâng dớt lứq. Chơ án pai chóq máh cũai ỡt mpễr án neq: “Cứq atỡng anhia samoât lứq, cứq tỡ nai hữm noau tễ cũai I-sarel ma sa‑âm riang cũai nâi.”
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Máh cũai án ca sốt tahan ớn toâq pỡ Yê-su, alới chu pỡ dống, cớp alới hữm cũai táq ranáq sốt tahan khoiq cỡt bán.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Tangái ntun ễn, Yê-su mut tâng vil Na-in. Tỗp rien tễ án cớp clứng cũai canŏ́h pỡq cớp án.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 Tữ Yê-su toâq pỡ ramŏ́h vil, pĩeiq noau crang aloŏh cũai cuchĩt. Mpiq cũai cuchĩt la cán cumai; án bữn ống muoi lám con samiang ki toâp. Bữn clứng cũai tễ vil ki pỡq parnơi cớp cán cumai ki.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Tữ Yê-su hữm cán cumai ki, án sâng sarũiq táq, cớp án pai neq: “Mới chỗi nhiam.”
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Chơ Yê-su toâq satoaq hom cumuiq; cớp cũai crang hom ki tangứt. Yê-su pai neq: “A‑ễm ơi! Cứq ớn mới yuor!”
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Cũai khoiq cuchĩt ki yuor tacu, cớp mbỡiq táq ntỡng loah. Chơ Yê-su chiau án yỗn mpiq án.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Nheq tữh cũai sâng ngcŏh lứq cớp alới khễn Yiang Sursĩ neq: “Manoaq tang bỗq Yiang Sursĩ ca bữn chớc toâr lứq khoiq toâq pỡ hái chơ!”
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Ranáq Yê-su khoiq táq parhan dũ ntốq tâng cruang Yudê cớp máh cruang mpễr ki.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 Tỗp rien tễ Yang toâq atỡng Yang tễ ranáq alới hữm Yê-su táq. Yang arô bar náq tỗp rien tễ án,
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 cớp án ớn alới toâq blớh Yê-su neq: “Thâi ơi! Lứq ma tỡ bữn thâi la manoaq Yiang Sursĩ rưoh dŏq chuai amoong cũai? Tỡ la cóq hếq ngcuang cũai canŏ́h ễn?”
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 Tữ bar náq ki toâq pỡ Yê-su, alới pai neq: “Yang dốq táq batễm ớn hếq toâq blớh thâi neq: ‘Thâi la manoaq Yiang Sursĩ rưoh dŏq chuai amoong nheq tữh cũai tỡ? Tỡ la cóq hếq ngcuang cũai canŏ́h ễn?’”
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 Bo alới noâng ỡt pỡ ki, Yê-su táq bán sa‑ữi ramứh cũai a‑ĩ, bữn dếh cũai a‑ĩ sari cớp cũai bữn yiang sâuq payốh hỡ. Cớp máh cũai sũt moat, án táq yỗn alới cỡt blang.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Chơ Yê-su ta‑ỡi loah bar náq tỗp rien tễ Yang neq: “Anhia chu atỡng loah Yang tễ máh ranáq anhia khoiq sâng cớp khoiq hữm. Cũai sũt cỡt blang. Cũai yỗt têq pupỡq. Cũai a‑ĩ tut cỡt bán. Cũai túng bữn sâng. Cũai khoiq cuchĩt, yuor tamoong loah. Cớp máh cũai cadĩt bữn sâng tê parnai o tễ Yiang Sursĩ.
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 Bốn lứq cũai ca tỡ bữn táh ngê cứq!”
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Vớt tỗp rien tễ Yang chu, Yê-su atỡng tễ Yang yỗn máh cũai clứng ki tamứng. Cớp án blớh alới neq: “Bo anhia pỡq ramóh Yang tâng ntốq aiq, ntrớu anhia yoc ễ hữm tâng ntốq ki? Anhia yoc ễ hữm cuyal phát bát tứng-tooc tỡ?
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Khân tỡ bữn ngkíq, ntrớu anhia yoc ễ hữm? Anhia yoc ễ hữm manoaq sớp au nêuq tỡ? Cũai sớp au nêuq cớp tâc cha thrưong, ki ỡt tâng dống puo.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 Ma ntrớu anhia yoc ễ hữm tâng ntốq ki? Anhia yoc ễ hữm cũai tang bỗq Yiang Sursĩ tỡ? Cứq atỡng anhia samoât lứq, Yang la cũai tang bỗq Yiang Sursĩ tê, ma án bữn chớc toâr hỡn tễ cũai tang bỗq canŏ́h.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 Tâng tâm saráq Yiang Sursĩ tễ mbŏ́q, khoiq cũai tang bỗq chĩc atỡng sacoâiq tễ Yang neq:
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 Cứq atỡng anhia, dũ náq cũai ca mansễm canỡt tâng cutễq nâi, tỡ bữn noau toâr hỡn tễ Yang ca dốq táq batễm. Ma cứq atỡng anhia neq tê: Cũai aléq ma tỡ bữn toâr ntrớu tâng tỗp Yiang Sursĩ sốt, lứq Yiang Sursĩ yỗn cũai ki bữn chớc clữi tễ chớc Yang.”
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Máh cũai khoiq sâng santoiq Yang pai, dếh alới ca parỗm práq thễq, nheq náq alới ngin Yiang Sursĩ la lứq tanoang o. Ngkíq alới yỗn Yang táq batễm yỗn alới.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Ma máh cũai Pha-rasi cớp cũai atỡng phễp rit, alới tỡ ễq ĩt, tỡ ễq puai ngê Yiang Sursĩ. Ngkíq alới tỡ yỗn Yang táq batễm yỗn alới.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Yê-su pai ễn: “Máh cũai tâng dỡi nâi la riang ntrớu?
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 Máh cũai tâng dỡi nâi la ariang carnễn ỡt lơiq tâng nchŏh. Muoi tỗp carnễn ki arô yớu alới neq: ‘Hếq khoiq plóng tarĩal cớp lơiq táq rayuac. Ma anhia tỡ bữn mut ayữn cớp puan sarai nứng hếq! Cớp hếq lơiq táq rapữp, ma anhia tỡ bữn pruam mut nhiam u‑ỗi nứng hếq!’
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Yang dốq táq batễm toâq pỡ nâi, án tỡ bữn nguaiq cha riang cũai canŏ́h, án cha ống lam cớp nguaiq dỡq khĩal. Chơ anhia pai án bữn yiang sâuq.
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 Ma cứq, Con Yiang Cỡt Cũai, cứq toâq nguaiq cha machớng cũai canŏ́h tê. Chơ anhia pai cứq neq: ‘Ki! Án ki nguaiq cha tham sâng! Cớp án cỡt yớu cớp cũai parỗm ĩt práq thễq cớp cũai lôih canŏ́h hỡ!’
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Ma cũai ca lứq rangoaiq, nỡ‑ra noau lứq ngin án la cũai rangoaiq, yuaq alới hữm tễ máh ranáq án táq.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Bữn manoaq tễ tỗp Pha-rasi mơi Yê-su toâq cha muoi pêl tâng dống án. Chơ Yê-su pỡq cha.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Tâng vil ki, bữn manoaq mansễm ca táq sa‑ữi ranáq sâuq. Án khoiq sâng noau pai Yê-su chi-cha tâng dống cũai Pha-rasi ki; chơ án dững muoi bễ dỡq phuom. Bễ ki noau táq toâq tamáu ramứh a-labat.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 Mansễm ki sacốh racớl cheq ayững Yê-su. Án nhiam, cớp sarliang moat án hoi layáp ayững Yê-su. Chơ án chut ayững Yê-su toâq sóc án. Án hũn hĩt ayững Yê-su, chơ án tốh dỡq phuom tâng ayững Yê-su.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 Tữ cũai Pha-rasi ca mơi Yê-su hữm ngkíq, án tếng tâng mứt án neq: “Khân cũai nâi ma lứq manoaq tang bỗq Yiang Sursĩ, ki án dáng mansễm ca satoaq án la noau. Cớp án dáng mansễm nâi táq sa‑ữi ranáq sâuq.”
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 Yê-su atỡng cũai ki neq: “Si-môn ơi! Cứq bữn muoi santoiq yoc atỡng mới.”
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 Chơ Yê-su pai neq: “Bữn bar náq voaq práq tễ cũai manrai práq. Manoaq tu sỡng culám. Manoaq ễn tu sỡng chít.
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Ma bar náq ki tỡ bữn ntrớu ễ culáh loah yỗn án ca manrai. Ngkíq án ca manrai práq táh nheq máh práq alới tu án. Ma tễ bar náq ki, aléq ayooq hỡn án ca manrai práq?”
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Si-môn ta‑ỡi: “Cứq chanchớm án ca tu sa‑ữi ki ayooq hỡn.”
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Chơ Yê-su nhêng chu mansễm ki cớp án atỡng Si-môn neq: “Mới hữm ma tỡ bữn mansễm nâi? Tữ cứq toâq pỡ dống mới, mới tỡ bữn ĩt dỡq yỗn cứq ariau ayững. Ma mansễm nâi, án ariau ayững cứq toâq sarliang moat án. Cớp án ĩt sóc án toâp chut ayững cứq.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Tữ cứq toâq pỡ dống mới, mới tỡ bữn hũn hĩt cứq puai tâng rit sar‑óh tamoi. Ma mansễm nâi, án hũn hĩt níc ayững cứq tễ cứq mut tâng dống toau toâq sanua.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 Mới tỡ bữn ĩt dỡq phuom tia tâng plỡ cứq puai tâng rit sar‑óh tamoi. Ma mansễm nâi, án tốh dỡq phuom moat lứq tâng ayững cứq.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Ngkíq cứq atỡng mới: Lôih mansễm nâi sa‑ữi lứq, ma cứq khoiq táh yỗn án, yuaq án ayooq lứq cứq. Ma cũai aléq chanchớm án bữn bĩq lôih sâng yỗn cứq táh, cũai ki ayooq cứq bĩq tê.”
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Chơ Yê-su atỡng mansễm ki neq: “Lôih mới khoiq táh chơ.”
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Máh cũai ca ỡt cha cớp Yê-su, alới chanchớm neq: “Cũai nâi la noau, ma khớn pai án táh lôih yỗn cũai?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Ma Yê-su atỡng loah mansễm ki neq: “Yiang Sursĩ khoiq chuai amoong mới chơ, yuaq mới sa‑âm lứq cứq. Mới pỡq bán sũan ien khễ.”
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.