Lucas 24
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB
1 Tâng tangái muoi tâng tốn ntun, tễ cláih lứq máh mansễm ki pỡq chu ping Yê-su. Alới dững máh crơng phuom alới khoiq thrũan dŏq.
1 Mas já no primeiro dia da semana, bem de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Alới hữm tamáu catáng ngoah ping ki khoiq noau vih aloŏh.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Ma toâq alới mut tâng ping ki, alới tỡ bữn hữm noâng cumuiq Yê-su.
3 Entrando, porém, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Alới ỡt tayứng ngki cỗ sâng dớt lứq. Ma bo ki toâp alới hữm bar náq samiang sớp au cloc lứq sarbal dếh moat.
4 E, estando elas perplexas a esse respeito, eis que lhes apareceram dois varões em vestes resplandecentes;
5 Máh mansễm ki sâng ngcŏh lứq, chơ alới ngũq mieiq alới chu cutễq. Ma samiang ki pai chóq alới neq: “Nŏ́q anhia chuaq cũai tamoong tâng ntốq nâi? Ntốq nâi noau dŏq ống cũai cuchĩt.
5 e ficando elas atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais entre os mortos aquele que vive?
6 Án ca anhia chuaq, án tỡ bữn ỡt nnâi; án khoiq tamoong loah chơ. Anhia sanhữ nŏ́q án pai chóq anhia bo án noâng ỡt cớp anhia tâng cruang Cali-lê.
6 Ele não está aqui, mas ressurgiu. Lembrai-vos de como vos falou, estando ainda na Galiléia.
7 Án pai neq: ‘Con Yiang Cỡt Cũai cóq toâq pỡ atĩ cũai sâuq. Chơ alới cachĩt án, téh án tâng aluang sangcáng. Ma catâm tangái pái án yuor tamoong loah.’”
7 dizendo: Importa que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressurja.
8 Ngkíq mansễm ki sanhữ loah tễ máh parnai Yê-su khoiq atỡng.
8 Lembraram-se, então, das suas palavras;
9 Chơ alới chu tễ ping. Alới atỡng nheq máh ramứh nâi yỗn tỗp muoi chít la muoi noaq rien tễ Yê-su dáng. Cớp alới atỡng yỗn nheq máh cũai canŏ́h dáng tê.
9 e, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Mansễm ca atỡng ramứh nâi yỗn tỗp ayững atĩ Yê-su dáng la Mari, tễ vil Mac-dala, Yô-ana, cớp Mari mpiq Yacỡ. Cớp bữn mansễm canŏ́h hỡ pỡq cớp alới.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago; também as outras que estavam com elas relataram estas coisas aos apóstolos.
11 Ma tỗp rien tễ Yê-su tỡ bữn noap parnai mansễm ki pai. Alới chanchớm mansễm ki atỡng tư sâng.
11 E pareceram-lhes como um delírio as palavras das mulheres e não lhes deram crédito.
12 Ma Phi-er yuor tayứng. Án lúh toâp pỡ ping Yê-su. Án ngũq talễn chu ping, chơ án hữm ống aroâiq miat tâng ping ki. Chơ án chu, cớp án dớt lứq tâng mứt án tễ ranáq nâi.
12 Mas Pedro, levantando-se, correu ao sepulcro; e, abaixando-se, viu somente os panos de linho; e retirou-se, admirando consigo o que havia acontecido.
13 Tangái ki toâp bữn bar náq yớu Yê-su pỡq tâng rana chu vil Êm-ma-ut. Vil ki yơng tễ vil Yaru-salem mán muoi chít la muoi ki-lô-mễt.
13 Nesse mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Bo alới pỡq, alới manoaq táq ntỡng cớp manoaq tễ máh ŏ́c alới sâng noau pai tễ Yê-su.
14 e iam comentando entre si tudo aquilo que havia sucedido.
15 Bo alới noâng táq ntỡng ngkíq, Yê-su toâp pỡq sapong cớp alới.
15 Enquanto assim comentavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles;
16 Ma moat alới tỡ bữn sacoal Yê-su.
16 mas os olhos deles estavam como que fechados, de sorte que não o reconheceram.
17 Yê-su blớh alới: “Ŏ́c ntrớu anhia ratoai tễ adớh, manoaq táq ntỡng cớp manoaq?”
17 Então ele lhes perguntou: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós? Eles então pararam tristes.
18 Manoaq tễ bar náq ki, ramứh Clêu-ba, blớh neq: “Nŏ́q mới la tamoi tâng vil Yaru-salem, ma mới tỡ bữn dáng ntrớu noau táq bar pái tangái nâi?”
18 E um deles, chamado Cleopas, respondeu-lhe: És tu o único peregrino em Jerusalém que não soube das coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Yê-su blớh: “Ramứh ntrớu noau táq?”
19 Ao que ele lhes perguntou: Quais? Disseram-lhe: As que dizem respeito a Jesus, o nazareno, que foi profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo.
20 Ma máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, cớp máh cũai canŏ́h ca sốt hếq, alới cachĩt án, téh án tâng aluang sangcáng.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades e entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Ma bo ki, hếq chanchớm án la cũai Yiang Sursĩ rưoh dŏq chuai amoong cũai I-sarel. Sanua khoiq pái tangái nâi chơ tễ máh ranáq ki cỡt.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, além de tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Cớp bữn mansễm tâng tỗp hếq táq ntỡng yỗn hếq sâng dớt lứq. Alới ki pỡq tễ cláih lứq pỡ ping Yê-su,
22 Verdade é, também, que algumas mulheres do nosso meio nos encheram de espanto; pois foram de madrugada ao sepulcro
23 ma alới tỡ bữn ramóh cumuiq Yê-su. Chơ alới toâq pỡ hếq cớp pai alới hữm ranễng Yiang Sursĩ, cớp ranễng ki atỡng alới pai Yê-su khoiq tamoong loah chơ.
23 e, não achando o corpo dele voltaram, declarando que tinham tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Bữn cũai canŏ́h tễ tỗp hếq pỡq chu ping ki. Cớp alới hữm samoât máh mansễm ki atỡng tê, ma alới tỡ bữn hữm Yê-su.”
24 Além disso, alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; a ele, porém, não o viram.
25 Chơ Yê-su atỡng alới ki neq: “Anhia la sacũl lứq, cớp cro lứq anhia sa‑âm máh parnai cũai tang bỗq Yiang Sursĩ khoiq atỡng tễ mbŏ́q.
25 Então ele lhes disse: ó néscios, e tardos de coração para crerdes tudo o que os profetas disseram!
26 Nŏ́q anhia tỡ bữn dáng Crĩt cóq chĩuq ŏ́c túh coat nâi, ki nŏ́q án bữn chớc toâr lứq?”
26 Porventura não importa que o Cristo padecesse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Chơ Yê-su ruaih loah yỗn alới dáng nheq tễ máh tâm saráq Yiang Sursĩ pai tễ án, tễ santoiq Môi-se chĩc yỗn toau toâq nheq parnai cũai tang bỗq Yiang Sursĩ atỡng.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicou-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Cheq alới ễ toâq vil alới yoc ễ ỡt, ma Yê-su ễ pỡq luat vil ki.
28 Quando se aproximaram da aldeia para onde iam, ele fez como quem ia para mais longe.
29 Ma alới catoâng án, pai neq: “Sễq mới ỡt cớp hếq voai. Khoiq tabữ chơ, cheq ễ sadâu.”
29 Eles, porém, o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Toâq alới tacu chi-cha, Yê-su ĩt bễng, cớp án sa‑ỡn Yiang Sursĩ. Chơ án pĩh bễng cớp avơi yỗn alới cha.
30 Estando com eles à mesa, tomou o pão e o abençoou; e, partindo-o, lho dava.
31 Bo ki alới sanhữ cớp sacoal Yê-su. Chơ sarbiet toâp Yê-su. Alới tỡ hữm án noâng.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o reconheceram; nisto ele desapareceu de diante deles.
32 Alới manoaq pai chóq manoaq neq: “Lứq ma tỡ bữn, mứt pahỡm hái sâng bũi ỡn apũol bo án táq ntỡng cớp hái tangái nâi tâng rana, cớp bo án aloŏh yỗn hái parnai Yiang Sursĩ?”
32 E disseram um para o outro: Porventura não se nos abrasava o coração, quando pelo caminho nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Chơ alới bar náq yuor toâp cớp píh chu loah pỡ vil Yaru-salem. Alới ramóh tỗp muoi chít la muoi noaq rien tễ Yê-su ỡt rôm parnơi cớp cũai canŏ́h. Ngkíq alới bữn sâng tê máh tỗp rôm ki táq ntỡng, neq:
33 E na mesma hora levantaram-se e voltaram para Jerusalém, e encontraram reunidos os onze e os que estavam com eles,
34 “Lứq samoât Ncháu hái tamoong loah! Si-môn khoiq ramóh án chơ.”
34 os quais diziam: Realmente o Senhor ressurgiu, e apareceu a Simão.
35 Chơ bar náq ki ễn atỡng alới ca rôm ngki tễ máh ranáq alới khoiq hữm tâng rana, cớp tễ alới sacoal Yê-su bo án pĩh bễng.
35 Então os dois contaram o que acontecera no caminho, e como se lhes fizera conhecer no partir do pão.
36 Noâng alới táq ntỡng ngkíq, cutỗ Yê-su palooh mpứng dĩ alới. Cớp án pai chóq alới neq: “Anhia ỡt ien khễ.”
36 Enquanto ainda falavam nisso, o próprio Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Ma alới ngcŏh lứq cớp cangcoaih, yuaq alới chanchớm cumuiq Yê-su palơ alới.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Chơ Yê-su blớh alới neq: “Nŏ́q anhia ngcŏh? Cớp nŏ́q anhia clơng tâng mứt anhia?
38 Ele, porém, lhes disse: Por que estais perturbados? e por que surgem dúvidas em vossos corações?
39 Anhia nhêng chu ayững atĩ cứq. Lứq cutỗ cứq toâp. Cớp anhia pỡq satoaq chim cứq, chơ anhia dáng cũai, yuaq cumuiq tỡ bữn bữn sâiq cớp nghang riang cứq.”
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede; porque um espírito não tem carne nem ossos, como percebeis que eu tenho.
40 Moâm Yê-su pai ngkíq, án apáh yỗn alới nhêng ayững atĩ án.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Alới noâng tỡ yũah noap, cỗ alới sâng bũi la‑ỡq cớp dớt lứq. Ngkíq Yê-su pai chóq alới neq: “Anhia bữn tỡ bữn crơng sana tâng nâi?”
41 Não acreditando eles ainda por causa da alegria, e estando admirados, perguntou-lhes Jesus: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Alới yỗn pỡ án muoi béq sĩaq áng.
42 Então lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Chơ án ĩt cha yáng moat alới toâp.
43 o qual ele tomou e comeu diante deles.
44 Cớp Yê-su pai chóq alới neq: “Nheq máh ŏ́c nâi cứq atỡng pỡ anhia bo cứq noâng ỡt cớp anhia. Cứq khoiq atỡng anhia, cóq cỡt rapĩeiq máh parnai Yiang Sursĩ atỡng tễ cứq tễ mbŏ́q tâng phễp rit Môi-se, tâng parnai cũai tang bỗq Yiang Sursĩ pai, cớp tâng tâm saráq Parnai Ũat Khễn Yiang Sursĩ hỡ.”
44 Depois lhe disse: São estas as palavras que vos falei, estando ainda convosco, que importava que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Chơ án atỡng yỗn alới sapúh samoât lứq tễ máh parnai Yiang Sursĩ.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 Án atỡng alới neq: “Khoiq noau chĩc chơ tễ Crĩt cóq án chĩuq sa‑ữi ŏ́c túh coat, cớp noau cachĩt án, ma catâm tangái pái án tamoong loah tễ cuchĩt.
46 e disse-lhes: Assim está escrito que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressurgisse dentre os mortos;
47 Cớp nhơ tễ ramứh án, cóq atỡng yỗn dũ cruang dáng, cũai cóq ngin lôih lêq cỡt mứt tamái ễn, dŏq têq Yiang Sursĩ táh lôih alới. Dâu lứq cóq atỡng tâng vil Yaru-salem.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento para remissão dos pecados, a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Anhia toâp cứq yỗn dững parnai nâi.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Cứq toâp yỗn anhia bữn máh ramứh Mpoaq cứq khoiq ữq yỗn anhia. Ma cóq anhia acoan tâng vil Yaru-salem voai, yỗn toau anhia bữn Raviei Yiang Sursĩ sễng ỡt cớp anhia.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai porém, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Chơ Yê-su dững alới loŏh tễ vil ki toâq pỡ vil Bê-thani ễn. Án sacỡ bar coah atĩ cớp pai ŏ́c bốn yỗn alới.
50 Então os levou fora, até Betânia; e levantando as mãos, os abençoou.
51 Bo án noâng pai ŏ́c bốn yỗn alới, án loŏh tễ alới chỗn loah chu paloŏng.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles; e foi elevado ao céu.
52 Alới sang Yê-su; chơ alới chu loah pỡ vil Yaru-salem. Alới sâng bũi lứq.
52 E, depois de o adorarem, voltaram com grande júbilo para Jerusalém;
53 Alới pỡq níc chu Dống Sang Toâr dŏq khễn cớp sa‑ỡn Yiang Sursĩ.
53 e estavam continuamente no templo, bendizendo a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.