Lucas 15

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Bữn máh cũai parỗm práq thễq cớp cũai lôih canŏ́h hỡ toâq yoc ễ tamứng Yê-su.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Máh cũai Pha-rasi cớp máh cũai yống rit, alới tếq Yê-su neq: “Cũai nâi ỡt parnơi cớp cũai lôih, cớp án chi-cha cớp alới hỡ.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Chơ Yê-su atỡng alới toâq parnai sacâm neq:
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 “Khân bữn manoaq tễ anhia bữn muoi culám lám cữu ma pứt chíq muoi lám, lứq án dŏq takêh chít takêh lám tâng lễng. Chơ án pỡq chuaq toâp muoi lám cữu ki yỗn toau án ramóh loah. Lứq tỡ?
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Toâq án ramóh loah cữu ki, án sâng bũi lứq.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Chơ án ĩt apỗng cữu ki tâng apal, cớp dững achu pỡ dống. Vớt ki án arô yớu cớp atỡng alới neq: ‘Sanua cứq sâng bũi lứq! Cứq ramóh loah cữu khoiq pứt.’
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Cứq atỡng anhia neq: Machớng cớp parnai sacâm nâi, Yiang Sursĩ sâng bũi lứq khân bữn manoaq cũai lôih ma ngin lôih lêq cỡt mứt tamái ễn. Yiang Sursĩ sâng bũi tễ manoaq ki clữi tễ án sâng bũi tễ takêh chít takêh náq ca chanchớm alới tanoang o cớp tỡ bữn cóq ngin lôih lêq cỡt mứt tamái ễn.”
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 “Tỡ la khân bữn manoaq mansễm bữn muoi chít ŏ́c práq, ma pứt chíq muoi ŏ́c, ntrớu án táq? Án lứq tacât chớp tớu, pễh dống, cớp nhêng chuaq nheq tâng máh soq dống toâq án ramóh loah ŏ́c práq ki.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Toâq ramóh chơ, ngkíq án arô yớu cớp atỡng alới neq: ‘Sanua cứq bũi lứq, yuaq cứq ramóh loah práq khoiq pứt.’
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Cứq atỡng anhia neq: Machớng parnai sacâm nâi, máh ranễng Yiang Sursĩ tâng paloŏng sâng bũi lứq bữn manoaq cũai lôih ma ngin lôih lêq cỡt mứt tamái ễn.”
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Yê-su atỡng ễn neq: “Bữn cũai mpoaq ca bữn bar lám con samiang.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Con ralŏ́h sễq tễ mpoaq án neq: ‘Mpoaq ơi! Cứq sễq mới tampễq máh mun mới yỗn hếq. Cứq yoc ễ bữn pún cứq sanua.’ Ngkíq mpoaq alới tampễq mun án yỗn bar náq con án.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Mŏ tỡ bữn dũn, con ralŏ́h ki ĩt crơng crớu án, chơ án pỡq. Án loŏh tễ cruang án, pỡq cuang pỡ cruang yơng. Ỡt ngki án phŏ́ng talốh nheq.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Tữ án tâc cha thréc nheq práq án, tâng cruang ki pĩeiq panhieih lứq. Chơ án mbỡiq ŏ́q lứq tê.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Án sễq tuthễ cớp manoaq cũai tâng cruang ki, chơ cũai ki ớn án loŏh pỡq chu lễng cớp bán alic.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Án sâng panhieih lứq. Án yoc ễ cha sana alic, ma tỡ bữn noau yỗn án cha.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Ngkíq án sarốh sarnớm, chanchớm loah neq: ‘Ơ pỡ dống mpoaq cứq bữn clứng cũai tuthễ. Alới cha dỗi loŏh clữi, parếh par-ŏ́h. Ma cứq cheq ễ cuchĩt khlac.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Cứq cóq píh chu loah pỡ mpoaq cứq, cớp atỡng án neq: “Mpoaq ơi! Cứq táq lôih chóq Yiang Sursĩ cớp chóq mới hỡ.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Cứq la cũai tỡ o. Sễq mpoaq chỗi dŏq noâng cứq la con. Ma cứq sễq mới yỗn cứq cỡt cũai tuthễ machớng noau tê.”’
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Bo ki toâp án yuor tayứng cớp píh chu pỡ mpoaq án.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Con ki pai chóq mpoaq án neq: ‘Mpoaq ơi! Cứq khoiq táq lôih chóq Yiang Sursĩ cớp chóq mới hỡ. Cứq la cũai tỡ o. Sễq mpoaq chỗi dŏq noâng cứq la con.’
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Ma mpoaq án atỡng cũai sũl neq: ‘Âu anhia táq chái! Dững au o clữi nheq tễ canŏ́h asớp án. Chóq sambễt tâng atĩ án, cớp asớp cỡp tâng ayững án.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Anhia kiac con ntroŏq nín lứq hỡ. Hái cha. Hái bũi ỡn,
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 yuaq con cứq nâi ariang án khoiq cuchĩt, ma sanua samoât riang án tamoong loah. Tễ nhũang án khoiq pứt. Ma sanua cứq tamóh loah!’ Ngkíq alới cha bũi óh lứq.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 “Bo ki ai clúng noâng táq sarái. Tữ án chu cheq ễ toâq dống, án sâng sưong noau ũat, noau puan sarai.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Án arô manoaq cũai tuthễ; cớp blớh neq: ‘Ntrớu noau táq?’
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Cũai tuthễ ta‑ỡi neq: ‘A‑ễm mới chu. Mpoaq mới khoiq kiac con ntroŏq nín, yuaq con án chu bán sũan.’
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Ai clúng ki sâng cutâu lứq tâng mứt án. Án tỡ ễq mut noâng dống. Chơ mpoaq án loŏh aliam.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Án pai chóq mpoaq án neq: ‘Tỡ dáng sếq cumo nâi chơ cứq táq samoât sũl yỗn mới. Ntrớu mới ớn cứq táq, cứq táq aki. Ma mới tỡ nai yỗn cứq muoi lám con mbễq dŏq cứq cha bũi cớp yớu.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Ma sanua con ralŏ́h mới chu, cớp án khoiq phŏ́ng talốh nheq máh mun mới yỗn máh mansễm chếq tỗ. Ma noâng mới kiac con ntroŏq nín yỗn án.’
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Mpoaq án ta‑ỡi neq: ‘Con ơi! Mới, ki ỡt níc cớp cứq. Nheq tữh crơng cứq la cỡt khong mới.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Ma hái cóq táq bũi o, yuaq a‑ễm mới samoât riang án khoiq cuchĩt, ma sanua riang án tamoong loah. Samoât riang án khoiq pứt, ma sanua hái tamóh loah.’”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.