Lucas 15

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Bữn máh cũai parỗm práq thễq cớp cũai lôih canŏ́h hỡ toâq yoc ễ tamứng Yê-su.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Máh cũai Pha-rasi cớp máh cũai yống rit, alới tếq Yê-su neq: “Cũai nâi ỡt parnơi cớp cũai lôih, cớp án chi-cha cớp alới hỡ.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Chơ Yê-su atỡng alới toâq parnai sacâm neq:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “Khân bữn manoaq tễ anhia bữn muoi culám lám cữu ma pứt chíq muoi lám, lứq án dŏq takêh chít takêh lám tâng lễng. Chơ án pỡq chuaq toâp muoi lám cữu ki yỗn toau án ramóh loah. Lứq tỡ?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Toâq án ramóh loah cữu ki, án sâng bũi lứq.
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 Chơ án ĩt apỗng cữu ki tâng apal, cớp dững achu pỡ dống. Vớt ki án arô yớu cớp atỡng alới neq: ‘Sanua cứq sâng bũi lứq! Cứq ramóh loah cữu khoiq pứt.’
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Cứq atỡng anhia neq: Machớng cớp parnai sacâm nâi, Yiang Sursĩ sâng bũi lứq khân bữn manoaq cũai lôih ma ngin lôih lêq cỡt mứt tamái ễn. Yiang Sursĩ sâng bũi tễ manoaq ki clữi tễ án sâng bũi tễ takêh chít takêh náq ca chanchớm alới tanoang o cớp tỡ bữn cóq ngin lôih lêq cỡt mứt tamái ễn.”
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Tỡ la khân bữn manoaq mansễm bữn muoi chít ŏ́c práq, ma pứt chíq muoi ŏ́c, ntrớu án táq? Án lứq tacât chớp tớu, pễh dống, cớp nhêng chuaq nheq tâng máh soq dống toâq án ramóh loah ŏ́c práq ki.
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Toâq ramóh chơ, ngkíq án arô yớu cớp atỡng alới neq: ‘Sanua cứq bũi lứq, yuaq cứq ramóh loah práq khoiq pứt.’
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Cứq atỡng anhia neq: Machớng parnai sacâm nâi, máh ranễng Yiang Sursĩ tâng paloŏng sâng bũi lứq bữn manoaq cũai lôih ma ngin lôih lêq cỡt mứt tamái ễn.”
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yê-su atỡng ễn neq: “Bữn cũai mpoaq ca bữn bar lám con samiang.
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Con ralŏ́h sễq tễ mpoaq án neq: ‘Mpoaq ơi! Cứq sễq mới tampễq máh mun mới yỗn hếq. Cứq yoc ễ bữn pún cứq sanua.’ Ngkíq mpoaq alới tampễq mun án yỗn bar náq con án.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 Mŏ tỡ bữn dũn, con ralŏ́h ki ĩt crơng crớu án, chơ án pỡq. Án loŏh tễ cruang án, pỡq cuang pỡ cruang yơng. Ỡt ngki án phŏ́ng talốh nheq.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Tữ án tâc cha thréc nheq práq án, tâng cruang ki pĩeiq panhieih lứq. Chơ án mbỡiq ŏ́q lứq tê.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Án sễq tuthễ cớp manoaq cũai tâng cruang ki, chơ cũai ki ớn án loŏh pỡq chu lễng cớp bán alic.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 Án sâng panhieih lứq. Án yoc ễ cha sana alic, ma tỡ bữn noau yỗn án cha.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Ngkíq án sarốh sarnớm, chanchớm loah neq: ‘Ơ pỡ dống mpoaq cứq bữn clứng cũai tuthễ. Alới cha dỗi loŏh clữi, parếh par-ŏ́h. Ma cứq cheq ễ cuchĩt khlac.
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Cứq cóq píh chu loah pỡ mpoaq cứq, cớp atỡng án neq: “Mpoaq ơi! Cứq táq lôih chóq Yiang Sursĩ cớp chóq mới hỡ.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 Cứq la cũai tỡ o. Sễq mpoaq chỗi dŏq noâng cứq la con. Ma cứq sễq mới yỗn cứq cỡt cũai tuthễ machớng noau tê.”’
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 Bo ki toâp án yuor tayứng cớp píh chu pỡ mpoaq án.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Con ki pai chóq mpoaq án neq: ‘Mpoaq ơi! Cứq khoiq táq lôih chóq Yiang Sursĩ cớp chóq mới hỡ. Cứq la cũai tỡ o. Sễq mpoaq chỗi dŏq noâng cứq la con.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ma mpoaq án atỡng cũai sũl neq: ‘Âu anhia táq chái! Dững au o clữi nheq tễ canŏ́h asớp án. Chóq sambễt tâng atĩ án, cớp asớp cỡp tâng ayững án.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 Anhia kiac con ntroŏq nín lứq hỡ. Hái cha. Hái bũi ỡn,
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 yuaq con cứq nâi ariang án khoiq cuchĩt, ma sanua samoât riang án tamoong loah. Tễ nhũang án khoiq pứt. Ma sanua cứq tamóh loah!’ Ngkíq alới cha bũi óh lứq.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 “Bo ki ai clúng noâng táq sarái. Tữ án chu cheq ễ toâq dống, án sâng sưong noau ũat, noau puan sarai.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Án arô manoaq cũai tuthễ; cớp blớh neq: ‘Ntrớu noau táq?’
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Cũai tuthễ ta‑ỡi neq: ‘A‑ễm mới chu. Mpoaq mới khoiq kiac con ntroŏq nín, yuaq con án chu bán sũan.’
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Ai clúng ki sâng cutâu lứq tâng mứt án. Án tỡ ễq mut noâng dống. Chơ mpoaq án loŏh aliam.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Án pai chóq mpoaq án neq: ‘Tỡ dáng sếq cumo nâi chơ cứq táq samoât sũl yỗn mới. Ntrớu mới ớn cứq táq, cứq táq aki. Ma mới tỡ nai yỗn cứq muoi lám con mbễq dŏq cứq cha bũi cớp yớu.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Ma sanua con ralŏ́h mới chu, cớp án khoiq phŏ́ng talốh nheq máh mun mới yỗn máh mansễm chếq tỗ. Ma noâng mới kiac con ntroŏq nín yỗn án.’
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Mpoaq án ta‑ỡi neq: ‘Con ơi! Mới, ki ỡt níc cớp cứq. Nheq tữh crơng cứq la cỡt khong mới.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Ma hái cóq táq bũi o, yuaq a‑ễm mới samoât riang án khoiq cuchĩt, ma sanua riang án tamoong loah. Samoât riang án khoiq pứt, ma sanua hái tamóh loah.’”
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.