Juízes 7
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARC
1 Kê-dien (tỡ la Yê-rup Ba-al) cớp nheq tữh tahan án tamỡ tễ cláih, chơ alới pỡq ayứng ntốq ỡt bân dỡq mec Harôt. Tỗp Madian ỡt tâng avúng coah angia pỡng cheq cóh Mô-rê.
1 Então, Jerubaal (que é Gideão) se levantou de madrugada, e todo o povo que com ele havia, e se acamparam junto à fonte de Harode; de maneira que tinha o arraial dos midianitas para o norte, pelo outeiro de Moré, no vale.
2 Yiang Sursĩ atỡng Kê-dien neq: “Cũai pỡq cớp mới la sa‑ữi nhín. Cứq tỡ ễq cũai sa‑ữi náq toâq chíl tỗp Madian. Cŏh lơ toâq cứq chuai alới chíl riap, alới achỗn tỗ pai cỗ nhơ tễ bán rêng alới bữm.
2 E disse o Senhor a Gideão: Muito é o povo que está contigo, para eu dar os midianitas em sua mão; a fim de que Israel se não glorie contra mim, dizendo: A minha mão me livrou.
3 Ngkíq, cóq mới pau atỡng máh cũai nâi dáng neq: ‘Cũai aléq ngcŏh tỡ la clơng, têq án píh chu; ma tỗp tỡ bữn ngcŏh noâng ỡt loah tâng cóh Ki-liat nâi.’”
3 Agora, pois, apregoa aos ouvidos do povo, dizendo: Quem for covarde e medroso, que volte e vá-se apressadamente das montanhas de Gileade. Então, voltaram do povo vinte e dois mil, e dez mil ficaram.
4 Ma Yiang Sursĩ pai ễn chóq Kê-dien neq: “Cũai nâi noâng clứng lứq. Cóq mới dững tỗp alới pỡ tor dỡq; ỡt ntốq ki cứq ễ cayoah tỗp alới chuai mới. Cũai aléq cứq atỡng mới la ‘Yỗn án pỡq,’ cũai ki têq pỡq cớp mới. Ma cũai aléq cứq atỡng mới la ‘Chỗi yỗn án pỡq,’ cũai ki tỡ têq pỡq.”
4 E disse o Senhor a Gideão: Ainda muito povo há; faze-os descer às águas, e ali tos provarei; e será que aquele de que eu te disser: Este irá contigo, esse contigo irá; porém todo aquele de que eu te disser: Este não irá contigo, esse não irá.
5 Ngkíq Kê-dien dững máh cũai I-sarel pỡq chu tor dỡq, chơ Yiang Sursĩ atỡng án ễn neq: “Máh cũai ca nguaiq dỡq ma pũp cớp yễl samoât acho, yỗn ỡt muoi ntốq; ma cũai ca sacốh racớl nguaiq dỡq, yỗn alới ỡt muoi ntốq canŏ́h ễn.”
5 E fez descer o povo às águas. Então, o Senhor disse a Gideão: Qualquer que lamber as águas com a sua língua, como as lambe o cão, esse porás à parte; como também a todo aquele que se abaixar de joelhos a beber.
6 Máh cũai ca nguaiq dỡq tacỗiq toâq atĩ bữn pái culám náq; ma máh cũai clữi ki, alới nguaiq dỡq moang sacốh racớl sâng.
6 E foi o número dos que lamberam, levando a mão à boca, trezentos homens; e todo o resto do povo se abaixou de joelhos a beber as águas.
7 Yiang Sursĩ atỡng Kê-dien neq: “Cứq lứq chuai mới chíl riap tỗp Madian nhơ tễ pái culám náq cũai ca nguaiq dỡq tacỗiq toâq atĩ, ma clữi tễ ki yỗn alới píh chu nheq.”
7 E disse o Senhor a Gideão: Com estes trezentos homens que lamberam as águas vos livrarei e darei os midianitas na tua mão; pelo que toda a outra gente se vá cada um ao seu lugar.
8 Ngkíq Kê-dien ớn cũai I-sarel ki píh chu; noâng ống pái culám náq sâng ỡt, chơ alới ĩt sanyam cớp lavia tễ cũai ca píh chu. Ma tỗp Madian ỡt tâng avúng cóh yáng pưn ntốq tỗp I-sarel ỡt.
8 E o povo tomou na sua mão a provisão e as suas buzinas, e ele enviou todos os outros homens de Israel cada um à sua tenda, porém os trezentos homens reteve; e estava o arraial dos midianitas abaixo no vale.
9 Sadâu ki Yiang Sursĩ ớn Kê-dien neq: “Cóq mới yuor tayứng, chơ loŏh chíl bân ntốq parnoâng alới. Cứq yỗn mới chíl riap.
9 E sucedeu que, naquela mesma noite, o Senhor lhe disse: Levanta-te e desce ao arraial, porque o tenho dado na tua mão.
10 Khân mới ngcŏh cớp tỡ khớn mut chíl tỗp alới, cóq mới dững Pura, la manoaq táq ranáq mới, sễng tutuaiq nhêng.
10 E, se ainda temes descer, desce tu e teu moço Pura ao arraial;
11 Cóq mới sâng tỗp alới táq ntỡng; chơ mới cỡt clŏ́q cớp khớn mut chíl.”
11 e ouvirás o que dizem, e, então, se esforçarão as tuas mãos, e descerás ao arraial. Então, desceu ele com o seu moço Pura até ao extremo das sentinelas que estavam no arraial.
12 Tỗp Madian, tỗp A-maléc, cớp máh tỗp ỡt tâng ntốq aiq, alới khoiq ỡt nheq pỡ avúng cóh; tỗp alới rôm clứng lứq, cỡt samoât sampứh lam lĩt póc. Tỗp alới bữn lac‑da sa‑ữi luat ngư, cỡt samoât chũah tâng tor dỡq mưt.
12 E os midianitas, e amalequitas, e todos os filhos do Oriente jaziam no vale como gafanhotos em multidão; e eram inumeráveis os seus camelos, como a areia que há na praia do mar em multidão.
13 Tữ Kê-dien toâq pỡ ntốq ki, bữn muoi noaq samiang sarŏh parnáu án mpáu yỗn yớu tamứng neq: “Cứq hữm muoi lám bễng cayớm táq toâq racáu bali; bễng ki sapĩl chu ntốq tỗp hái ỡt, cớp clúh dống aroâiq toau dớm ralốh nheq.”
13 Chegando, pois, Gideão, eis que estava contando um homem ao seu companheiro um sonho e dizia: Eis que um sonho sonhei: eis que um pão de cevada torrado rodava pelo arraial dos midianitas, e chegava até às tendas, e as feriu, e caíram, e as transtornou de cima para baixo, e ficaram abatidas.
14 Yớu án ta‑ỡi: “Ŏ́c nâi cỡt tếc atỡng tễ dau Kê-dien, con samiang Yô-at, tỗp I-sarel. Tỡ cỡn ranáq canŏ́h mŏ! Yiang Sursĩ khoiq yỗn án riap tỗp Madian hái.”
14 E respondeu o seu companheiro e disse: Não é isto outra coisa, senão a espada de Gideão, filho de Joás, varão israelita. Deus tem dado na sua mão aos midianitas e a todo este arraial.
15 Toâq Kê-dien sâng noau sarŏh parnáu mpáu cớp atỡng tếc tễ parnáu ki, án sacốh racớl sang toam Yiang Sursĩ. Moâm ki án píh chu loah pỡ ntốq cũai I-sarel ỡt cớp pai neq: “Anhia yuor tayứng, chơ pỡq! Yuaq Yiang Sursĩ khoiq yỗn tỗp hái chíl riap tỗp Madian.”
15 E sucedeu que, ouvindo Gideão a narração deste sonho e a sua explicação, adorou; e tornou ao arraial de Israel e disse: Levantai-vos, porque o Senhor tem dado o arraial dos midianitas nas vossas mãos.
16 Kê-dien tampễq tahan pái culám náq cỡt pái tỗp, cớp yỗn dũ náq ayễq muoi noaq muoi lám lavia cớp muoi lám khang cớt bữn tabong blữ níc tâng clống.
16 Então, repartiu os trezentos homens em três esquadrões; e deu- lhes a cada um nas suas mãos buzinas e cântaros vazios, com tochas neles acesas.
17 Cớp án patâp alới neq: “Tữ cứq toâq kễng dỗn tỗp alới, cóq anhia tutuaiq nhêng cứq cớp táq ĩn cứq táq.
17 E disse-lhes: Olhai para mim e fazei como eu fizer; e eis que, chegando eu ao extremo do arraial, será que, como eu fizer, assim fareis vós.
18 Toâq cứq cớp tỗp cứq plóng lavia, cóq tỗp anhia plóng toâp tê lavia anhia. Cớp cóq dũ náq cũai ỡt lavíng mpễr dỗn cu‑ỗi pai neq: ‘Dŏq yỗn Yiang Sursĩ cớp Kê-dien!’”
18 Tocando eu e todos os que comigo estiverem a buzina, então, também vós tocareis a buzina ao redor de todo o arraial e direis: Pelo Senhor e Gideão.
19 Kê-dien cớp muoi culám náq tahan toâq pỡ kễng dỗn cheq muoi mpứt, pĩeiq cớp noau rapĩen cũai kĩaq. Tỗp alới plóng lavia cớp pieih khang;
19 Chegou, pois, Gideão e os cem homens que com ele iam ao extremo do arraial, ao princípio da vigília da meia-noite, havendo-se já posto as guardas; e tocaram as buzinas e partiram os cântaros que tinham nas mãos.
20 chơ bar tỗp canŏ́h táq machớng ki tê. Coah atĩ avêr yống tabong, ma coah atĩ atoam yống lavia, dếh cu‑ỗi neq: “Dau dŏq yỗn Yiang Sursĩ cớp Kê-dien!”
20 Assim, tocaram os três esquadrões as buzinas, e partiram os cântaros, e tinham nas suas mãos esquerdas as tochas acesas e nas suas mãos direitas as buzinas, que tocavam; e exclamaram: Espada do Senhor e de Gideão.
21 Tahan cũai I-sarel miar tayứng puai mpỗl alới khoiq roap chũop dỗn. Chơ nheq tữh tahan cũai par‑ũal lúh pláh chap nheq, dếh sưong hỗ hát tháng.
21 E ficou-se cada um no seu lugar ao redor do arraial; então, todo o exército deitou a correr, e, gritando, fugiram.
22 Bo pái tỗp tahan Kê-dien plóng lavia, Yiang Sursĩ táq yỗn cũai yống dau tâng dỗn Madian rachíl ratuaq. Tỗp alới lúh chu angia vil Sê-raráh yỗn toau toâq pỡ vil Bet Si-tah cớp vil Aben Mahô-la cheq vil Tabat.
22 Tocando, pois, os trezentos as buzinas, o Senhor tornou a espada de um contra o outro, e isto em todo o arraial; e o exército fugiu para Zererá, até Bete-Sita, até aos limites de Abel-Meolá, acima de Tabate.
23 Chơ noau arô tỗp Nep-tali, Asêr, cớp Ma-nasê ỡt bar coah pứh dỡq, yỗn loŏh rapuai tỗp Madian.
23 Então, os homens de Israel, e de Naftali, e de Aser, e de todo o Manassés foram convocados e perseguiram aos midianitas.
24 Kê-dien ớn cũai dững santoiq pau pỡq atỡng dũ ntốq tâng máh dũal cớp cóh tỗp Ep-ra-im neq: “Cóq anhia sễng chíl tỗp Madian, cớp cheng ĩt chíq ntrin crỗng Yôr-dan, dếh ỡt loâng pỡ dũ ntốq dỡq tũm yỗn toau toâq pỡ vil Bet Bara dŏq catáng tỡ yỗn tỗp Madian bữn clong.”
24 Também Gideão enviou mensageiros a todas as montanhas de Efraim, dizendo: Descei ao encontro dos midianitas e tomai-lhes as águas até Bete-Bara, a saber, o Jordão. Convocados, pois, todos os homens de Efraim, tomaram- lhes as águas até Bete-Bara e Jordão.
25 Tỗp alới bữn cỗp Ô-rep cớp Sê-êp, la bar náq cũai sốt tỗp Madian. Tỗp alới cachĩt Ô-rep pỡ ngôl tamáu Ô-rep, cớp alới cachĩt Sê-êp pỡ ntốq pát palâi nho Sê-êp. Tỗp alới cachĩt dếh máh cũai proai Madian hỡ; chơ alới dững plỡ Ô-rep cớp Sê-êp atoâq yỗn Kê-dien coah tooh crỗng Yôr-dan; yuaq án ỡt yáng angia mandang loŏh.
25 E prenderam dois príncipes dos midianitas, Orebe e Zeebe; e mataram Orebe na penha de Orebe, e Zeebe mataram no lagar de Zeebe, e perseguiram os midianitas, e trouxeram as cabeças de Orebe e de Zeebe a Gideão, dalém do Jordão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.