Juízes 7
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ACF
1 Kê-dien (tỡ la Yê-rup Ba-al) cớp nheq tữh tahan án tamỡ tễ cláih, chơ alới pỡq ayứng ntốq ỡt bân dỡq mec Harôt. Tỗp Madian ỡt tâng avúng coah angia pỡng cheq cóh Mô-rê.
1 Então Jerubaal (que é Gideão) se levantou de madrugada, e todo o povo que com ele havia, e se acamparam junto à fonte de Harode, de maneira que tinha o arraial dos midianitas para o norte, no vale, perto do outeiro de Moré.
2 Yiang Sursĩ atỡng Kê-dien neq: “Cũai pỡq cớp mới la sa‑ữi nhín. Cứq tỡ ễq cũai sa‑ữi náq toâq chíl tỗp Madian. Cŏh lơ toâq cứq chuai alới chíl riap, alới achỗn tỗ pai cỗ nhơ tễ bán rêng alới bữm.
2 E disse o Senhor a Gideão: Muito é o povo que está contigo, para eu dar aos midianitas em sua mão; a fim de que Israel não se glorie contra mim, dizendo: A minha mão me livrou.
3 Ngkíq, cóq mới pau atỡng máh cũai nâi dáng neq: ‘Cũai aléq ngcŏh tỡ la clơng, têq án píh chu; ma tỗp tỡ bữn ngcŏh noâng ỡt loah tâng cóh Ki-liat nâi.’”
3 Agora, pois, apregoa aos ouvidos do povo, dizendo: Quem for medroso e tímido, volte, e retire-se apressadamente das montanhas de Gileade. Então voltaram do povo vinte e dois mil, e dez mil ficaram.
4 Ma Yiang Sursĩ pai ễn chóq Kê-dien neq: “Cũai nâi noâng clứng lứq. Cóq mới dững tỗp alới pỡ tor dỡq; ỡt ntốq ki cứq ễ cayoah tỗp alới chuai mới. Cũai aléq cứq atỡng mới la ‘Yỗn án pỡq,’ cũai ki têq pỡq cớp mới. Ma cũai aléq cứq atỡng mới la ‘Chỗi yỗn án pỡq,’ cũai ki tỡ têq pỡq.”
4 E disse o Senhor a Gideão: Ainda há muito povo; faze-os descer às águas, e ali os provarei; e será que, daquele de que eu te disser: Este irá contigo, esse contigo irá; porém de todo aquele, de que eu te disser: Este não irá contigo, esse não irá.
5 Ngkíq Kê-dien dững máh cũai I-sarel pỡq chu tor dỡq, chơ Yiang Sursĩ atỡng án ễn neq: “Máh cũai ca nguaiq dỡq ma pũp cớp yễl samoât acho, yỗn ỡt muoi ntốq; ma cũai ca sacốh racớl nguaiq dỡq, yỗn alới ỡt muoi ntốq canŏ́h ễn.”
5 E fez descer o povo às águas. Então o Senhor disse a Gideão: Qualquer que lamber as águas com a sua língua, como as lambe o cão, esse porás à parte; como também a todo aquele que se abaixar de joelhos a beber.
6 Máh cũai ca nguaiq dỡq tacỗiq toâq atĩ bữn pái culám náq; ma máh cũai clữi ki, alới nguaiq dỡq moang sacốh racớl sâng.
6 E foi o número dos que lamberam, levando a mão à boca, trezentos homens; e todo o restante do povo se abaixou de joelhos a beber as águas.
7 Yiang Sursĩ atỡng Kê-dien neq: “Cứq lứq chuai mới chíl riap tỗp Madian nhơ tễ pái culám náq cũai ca nguaiq dỡq tacỗiq toâq atĩ, ma clữi tễ ki yỗn alới píh chu nheq.”
7 E disse o Senhor a Gideão: Com estes trezentos homens que lamberam as águas vos livrarei, e darei os midianitas na tua mão; portanto, todos os demais se retirem, cada um ao seu lugar.
8 Ngkíq Kê-dien ớn cũai I-sarel ki píh chu; noâng ống pái culám náq sâng ỡt, chơ alới ĩt sanyam cớp lavia tễ cũai ca píh chu. Ma tỗp Madian ỡt tâng avúng cóh yáng pưn ntốq tỗp I-sarel ỡt.
8 E o povo tomou na sua mão a provisão e as suas buzinas, e enviou a todos os outros homens de Israel cada um à sua tenda, porém os trezentos homens reteve; e estava o arraial dos midianitas embaixo, no vale.
9 Sadâu ki Yiang Sursĩ ớn Kê-dien neq: “Cóq mới yuor tayứng, chơ loŏh chíl bân ntốq parnoâng alới. Cứq yỗn mới chíl riap.
9 E sucedeu que, naquela mesma noite, o Senhor lhe disse: Levanta-te, e desce ao arraial, porque o tenho dado na tua mão.
10 Khân mới ngcŏh cớp tỡ khớn mut chíl tỗp alới, cóq mới dững Pura, la manoaq táq ranáq mới, sễng tutuaiq nhêng.
10 E, se ainda temes descer, desce tu e teu moço Purá, ao arraial;
11 Cóq mới sâng tỗp alới táq ntỡng; chơ mới cỡt clŏ́q cớp khớn mut chíl.”
11 E ouvirás o que dizem, e então, fortalecidas as tuas mãos descerás ao arraial. Então desceu ele com o seu moço Purá até ao extremo das sentinelas que estavam no arraial.
12 Tỗp Madian, tỗp A-maléc, cớp máh tỗp ỡt tâng ntốq aiq, alới khoiq ỡt nheq pỡ avúng cóh; tỗp alới rôm clứng lứq, cỡt samoât sampứh lam lĩt póc. Tỗp alới bữn lac‑da sa‑ữi luat ngư, cỡt samoât chũah tâng tor dỡq mưt.
12 E os midianitas, os amalequitas, e todos os filhos do oriente jaziam no vale como gafanhotos em multidão; e eram inumeráveis os seus camelos, como a areia que há na praia do mar.
13 Tữ Kê-dien toâq pỡ ntốq ki, bữn muoi noaq samiang sarŏh parnáu án mpáu yỗn yớu tamứng neq: “Cứq hữm muoi lám bễng cayớm táq toâq racáu bali; bễng ki sapĩl chu ntốq tỗp hái ỡt, cớp clúh dống aroâiq toau dớm ralốh nheq.”
13 Chegando, pois, Gideão, eis que estava contando um homem ao seu companheiro um sonho, e dizia: Eis que tive um sonho, eis que um pão de cevada torrado rodava pelo arraial dos midianitas, e chegava até à tenda, e a feriu, e caiu, e a transtornou de cima para baixo; e ficou caída.
14 Yớu án ta‑ỡi: “Ŏ́c nâi cỡt tếc atỡng tễ dau Kê-dien, con samiang Yô-at, tỗp I-sarel. Tỡ cỡn ranáq canŏ́h mŏ! Yiang Sursĩ khoiq yỗn án riap tỗp Madian hái.”
14 E respondeu o seu companheiro, e disse: Não é isto outra coisa, senão a espada de Gideão, filho de Joás, varão israelita. Deus tem dado na sua mão aos midianitas, e todo este arraial.
15 Toâq Kê-dien sâng noau sarŏh parnáu mpáu cớp atỡng tếc tễ parnáu ki, án sacốh racớl sang toam Yiang Sursĩ. Moâm ki án píh chu loah pỡ ntốq cũai I-sarel ỡt cớp pai neq: “Anhia yuor tayứng, chơ pỡq! Yuaq Yiang Sursĩ khoiq yỗn tỗp hái chíl riap tỗp Madian.”
15 E sucedeu que, ouvindo Gideão a narração deste sonho, e a sua explicação, adorou; e voltou ao arraial de Israel, e disse: Levantai-vos, porque o Senhor tem dado o arraial dos midianitas nas nossas mãos.
16 Kê-dien tampễq tahan pái culám náq cỡt pái tỗp, cớp yỗn dũ náq ayễq muoi noaq muoi lám lavia cớp muoi lám khang cớt bữn tabong blữ níc tâng clống.
16 Então dividiu os trezentos homens em três companhias; e deu-lhes a cada um, nas suas mãos, buzinas, e cântaros vazios, com tochas neles acesas.
17 Cớp án patâp alới neq: “Tữ cứq toâq kễng dỗn tỗp alới, cóq anhia tutuaiq nhêng cứq cớp táq ĩn cứq táq.
17 E disse-lhes: Olhai para mim, e fazei como eu fizer; e eis que, chegando eu à extremidade do arraial, será que, como eu fizer, assim fareis vós.
18 Toâq cứq cớp tỗp cứq plóng lavia, cóq tỗp anhia plóng toâp tê lavia anhia. Cớp cóq dũ náq cũai ỡt lavíng mpễr dỗn cu‑ỗi pai neq: ‘Dŏq yỗn Yiang Sursĩ cớp Kê-dien!’”
18 Tocando eu a buzina, eu e todos os que comigo estiverem, então também vós tocareis a buzina ao redor de todo o arraial, e direis: Espada do Senhor, e de Gideão.
19 Kê-dien cớp muoi culám náq tahan toâq pỡ kễng dỗn cheq muoi mpứt, pĩeiq cớp noau rapĩen cũai kĩaq. Tỗp alới plóng lavia cớp pieih khang;
19 Chegou, pois, Gideão, e os cem homens que com ele iam, ao extremo do arraial, ao princípio da vigília da meia-noite, havendo sido de pouco trocadas as guardas; então tocaram as buzinas, e quebraram os cântaros, que tinham nas mãos.
20 chơ bar tỗp canŏ́h táq machớng ki tê. Coah atĩ avêr yống tabong, ma coah atĩ atoam yống lavia, dếh cu‑ỗi neq: “Dau dŏq yỗn Yiang Sursĩ cớp Kê-dien!”
20 Assim tocaram as três companhias as buzinas, e quebraram os cântaros; e tinham nas suas mãos esquerdas as tochas acesas, e nas suas mãos direitas as buzinas, para tocarem, e clamaram: Espada do Senhor, e de Gideão.
21 Tahan cũai I-sarel miar tayứng puai mpỗl alới khoiq roap chũop dỗn. Chơ nheq tữh tahan cũai par‑ũal lúh pláh chap nheq, dếh sưong hỗ hát tháng.
21 E conservou-se cada um no seu lugar ao redor do arraial; então todo o exército pôs-se a correr e, gritando, fugiu.
22 Bo pái tỗp tahan Kê-dien plóng lavia, Yiang Sursĩ táq yỗn cũai yống dau tâng dỗn Madian rachíl ratuaq. Tỗp alới lúh chu angia vil Sê-raráh yỗn toau toâq pỡ vil Bet Si-tah cớp vil Aben Mahô-la cheq vil Tabat.
22 Tocando, pois, os trezentos as buzinas, o Senhor tornou a espada de um contra o outro, e isto em todo o arraial, que fugiu para Zererá, até Bete-Sita, até aos limites de Abel-Meolá, acima de Tabate.
23 Chơ noau arô tỗp Nep-tali, Asêr, cớp Ma-nasê ỡt bar coah pứh dỡq, yỗn loŏh rapuai tỗp Madian.
23 Então os homens de Israel, de Naftali, de Aser e de todo o Manassés foram convocados, e perseguiram aos midianitas.
24 Kê-dien ớn cũai dững santoiq pau pỡq atỡng dũ ntốq tâng máh dũal cớp cóh tỗp Ep-ra-im neq: “Cóq anhia sễng chíl tỗp Madian, cớp cheng ĩt chíq ntrin crỗng Yôr-dan, dếh ỡt loâng pỡ dũ ntốq dỡq tũm yỗn toau toâq pỡ vil Bet Bara dŏq catáng tỡ yỗn tỗp Madian bữn clong.”
24 Também Gideão enviou mensageiros a todas as montanhas de Efraim, dizendo: Descei ao encontro dos midianitas, e tomai-lhes as águas até Bete-Bara, e também o Jordão. Convocados, pois, todos os homens de Efraim, tomaram-lhes as águas até Bete-Bara e o Jordão.
25 Tỗp alới bữn cỗp Ô-rep cớp Sê-êp, la bar náq cũai sốt tỗp Madian. Tỗp alới cachĩt Ô-rep pỡ ngôl tamáu Ô-rep, cớp alới cachĩt Sê-êp pỡ ntốq pát palâi nho Sê-êp. Tỗp alới cachĩt dếh máh cũai proai Madian hỡ; chơ alới dững plỡ Ô-rep cớp Sê-êp atoâq yỗn Kê-dien coah tooh crỗng Yôr-dan; yuaq án ỡt yáng angia mandang loŏh.
25 E prenderam a dois príncipes dos midianitas, a Orebe e a Zeebe; e mataram a Orebe na penha de Orebe, e a Zeebe mataram no lagar de Zeebe, e perseguiram aos midianitas; e trouxeram as cabeças de Orebe e de Zeebe a Gideão, além do Jordão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.