Josué 7
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT
1 Yiang Sursĩ khoiq patâp cũai I-sarel tỡ yỗn dững aloŏh muoi ramứh ntrớu tễ vil Yê-ri-cô ca cóq talốh táh. Ma tỗp alới tỡ bữn trĩh santoiq án patâp. Bữn muoi noaq samiang, ramứh Ai-chan con Car-mi, châu Sap-di, chễ Sê-rah, án khoiq táq ranáq ki. Án la tŏ́ng toiq tỗp Yuda. Yuaq ngkíq, Yiang Sursĩ sâng cutâu mứt lứq chóq cũai I-sarel.
1 Mas os israelitas violaram as instruções a respeito das coisas separadas para o S enhor . Um homem chamado Acã roubou algumas delas, e a ira do S enhor se acendeu contra os israelitas. Acã era filho de Carmi, filho de Zimri, filho de Zerá, da tribo de Judá.
2 Ntun ki, Yô-sũa ớn máh samiang loŏh tễ vil Yê-ri-cô pỡq chu vil A-ai ễn. Vil A-ai ỡt coah angia mandang loŏh vil Bet-el, cheq cớp vil Bet Aven. Yô-sũa atỡng alới neq: “Anhia chỗn cớp tutuaiq vil ki.”
2 Josué enviou de Jericó alguns de seus homens para espionar a cidade de Ai, a leste de Betel, perto de Bete-Áven. “Subam e espionem a terra”, disse ele.
3 Chơ alới píh chu atỡng Yô-sũa neq: “Tỡ bữn túh cóq nheq tữh tỗp hái chỗn rachíl vil ki; ma yỗn ống bar pái ngin náq chỗn chíl la dũ chơ, yuaq vil A-ai tỡ bữn toâr maléq.”
3 Quando voltaram, disseram a Josué: “Não é necessário que todo o povo suba até lá; basta mandar dois ou três mil homens para atacarem Ai. Uma vez que eles são tão poucos, não canse todo o povo”.
4 Ngkíq tỗp I-sarel loŏh pỡq chíl, ma bữn sám pái ngin náq sâng pỡq. Ma tỗp A-ai chíl loah alới, táq yỗn alới cỡt pê; chơ alới carlũn loŏh tễ vil ki.
4 Portanto, subiram apenas cerca de três mil guerreiros, mas eles fugiram diante dos homens de Ai,
5 Tỗp A-ai rapuai cũai I-sarel tễ ngoah toong viang vil toau toâq pỡ ntốq dốq ĩt tamáu. Tỗp A-ai bữn cachĩt tỗp I-sarel pái chít tapoât náq tâng cuar cóh. Ranáq nâi táq yỗn tỗp I-sarel cỡt ngcŏh cớp pứt mứt.
5 que os perseguiram desde o portão da cidade até as pedreiras e mataram 36 soldados que recuavam pela encosta. Com isso, o povo se encheu de medo e perdeu completamente o ânimo.
6 Ngkíq Yô-sũa cớp máh cũai sốt tỗp I-sarel háq nheq tampâc alới tâc, cỗ sâng ngua lứq tâng mứt. Cớp alới pũp asễng tâng cutễq choâng moat Hĩp Parnai Parkhán toau toâq sadâu, dếh ĩt cutễq pức tâng plỡ táq tếc alới tanúh.
6 Josué e as autoridades de Israel rasgaram as roupas, jogaram terra sobre a cabeça e se prostraram com o rosto no chão diante da arca do S enhor até o entardecer.
7 Chơ Yô-sũa pai neq: “Ơ Yiang Sursĩ Ncháu Nheq Tữh Cũai ơi! Cỗ nŏ́q anhia dững tỗp hếq yang crỗng Yôr-dan ma toâq pỡ ntốq nâi? Anhia ễ chiau tỗp hếq yỗn tỗp Amô-rit tỡ? Anhia ễ pupứt tỗp hếq tỡ? Nŏ́q anhia tỡ yỗn tỗp hếq ỡt coah tooh dỡq ki?
7 Então Josué clamou: “Ó Soberano S enhor , por que nos fizeste atravessar o Jordão para nos entregar aos amorreus? Antes tivéssemos nos contentado em ficar do outro lado do rio!
8 Ơ Ncháu ơi! Nŏ́q cứq ễ pai; sanua anhia khoiq yỗn tỗp I-sarel lúh mprieih nheq choâng moat cũai par‑ũal tỗp hếq.
8 Senhor, o que posso dizer agora que Israel fugiu de seus inimigos?
9 Tỗp Cana-an cớp máh cũai canŏ́h tâng cruang nâi, toâq alới bữn sâng tễ ŏ́c nâi; chơ tỗp alới lứq toâq sarlũm hếq cớp cachĩt táh nheq hếq. Khân ngkíq, nŏ́q têq cũai yám noap ramứh anhia?”
9 Quando os cananeus e todos os outros povos que vivem na região souberem do que aconteceu, nos cercarão e apagarão o nosso nome da face da terra. E então, o que será da honra do teu grande nome?”.
10 Yiang Sursĩ atỡng loah Yô-sũa neq: “Mới yuor tayứng! Nŏ́q mới ỡt pũp níc tâng cutễq?
10 Mas o S enhor disse a Josué: “Levante-se! Por que você está prostrado com o rosto no chão?
11 Cũai I-sarel khoiq táq lôih. Alới tỡ bữn trĩh ŏ́c cứq patâp yỗn alới talốh táh nheq máh crơng tễ vil Yê-ri-cô. Tỗp alới tuoiq ĩt crơng cứq ớn cóq táh nheq. Tỗp alới cakéq, cớp dững dŏq crơng ki carchốc cớp crơng alới bữm.
11 Israel pecou e quebrou a minha aliança! Roubou alguns dos objetos que eu ordenei que fossem separados para mim. E não apenas os roubou, mas também mentiu a respeito e os escondeu no meio de seus pertences.
12 Cỗ ngkíq, cũai I-sarel ma rachíl tỡ riap cũai par‑ũal alới. Tỗp I-sarel lúh mprieih, cỗ tian tỗp alới ễn cỡt crơng cóq talốh táh. Cứq tỡ bữn ỡt noâng cớp tỗp anhia, khân anhia tỡ bữn talốh crơng cứq ớn talốh táh.
12 Por isso os israelitas foram derrotados e fugiram de seus inimigos. Agora Israel foi separado para a destruição. Não permanecerei mais com vocês, a menos que eliminem do seu meio aquilo que foi separado para a destruição.
13 “Yuor tayứng! Chơ sambráh tỗp I-sarel yỗn cỡt bráh puai rit. Cớp ớn alới thrũan dŏq tâng tangái parnỡ, yuaq cứq Yiang Sursĩ, la Ncháu cũai I-sarel, pai neq: ‘Cũai I-sarel ơi! Anhia khoiq tuoiq ĩt crơng cứq ớn anhia talốh táh. Ma anhia khoiq ĩt táq khong anhia ễn. Anhia tỡ riap tayứng táng chíl loah cũai par‑ũal anhia, khân anhia tỡ bữn talốh táh crơng ki.’
13 “Levante-se! Ordene ao povo que se purifique a fim de se preparar para amanhã. Pois isto é o que o S enhor , o Deus de Israel, diz: Ó Israel, há coisas separadas para o S enhor escondidas em seu meio! Vocês não serão capazes de vencer seus inimigos enquanto não removerem de seu meio esses objetos.
14 “Ngkíq toâq poang tarưp parnỡ, cóq mới ớn tỗp alới tayứng choâng moat cứq, cỡt tỗp. Tỗp léq cứq sadoi, yỗn tỗp ki ỡt cỡt sâu. Sâu léq cứq sadoi, yỗn sâu ki ỡt cỡt dống sũ. Dống sũ léq cứq sadoi, yỗn cũai tâng dống sũ ki loŏh choâng moat cứq, chữ muoi noaq.
14 “Apresentem-se amanhã cedo, uma tribo por vez, e o S enhor mostrará de qual tribo é o culpado. Essa tribo virá à frente com seus clãs, e o S enhor mostrará o clã culpado. Esse clã virá à frente, e o S enhor mostrará a família culpada. Por fim, cada homem da família culpada virá à frente.
15 Cũai aléq ma noau ramóh bữn crơng cóq talốh táh, cóq bốh cũai ki tâng ũih, dếh cũai tâng dống sũ án, cớp máh crơng án bữn hỡ. Táq ngkíq la cỗ án khoiq dững atoâq ŏ́c casiet táq toâr lứq pỡ cũai I-sarel, cớp phaq clốq máh ŏ́c cứq patâp.”
15 Aquele que roubou o que foi separado para a destruição será queimado com tudo que lhe pertencer, pois quebrou a aliança do S enhor e fez algo terrível em Israel”.
16 Poang tarưp parnỡ tễ cláih, Yô-sũa dững cũai I-sarel dũ tỗp mut muoi chữ muoi tỗp, cớp Yiang Sursĩ rưoh tỗp Yuda.
16 Logo cedo no dia seguinte, Josué reuniu Israel de acordo com suas tribos, e a tribo de Judá foi escolhida.
17 Án dững tỗp Yuda pỡq yáng moat, cớp pĩeiq rưoh sâu Sê-rah. Chơ án dững sâu Sê-rah pỡq ỡt yáng moat, ma pĩeiq rưoh dống sũ Sap-di.
17 Os clãs de Judá vieram à frente, e o clã de Zerá foi escolhido. As famílias de Zerá vieram à frente, e a família de Zimri foi escolhida.
18 Chơ án dững cũai tâng dống sũ Sap-di chữ muoi noaq loŏh yáng moat, ma pĩeiq rưoh Ai-chan con samiang Car-mi, châu Sap-di, chễ Sê-rah, tỗp Yuda.
18 Cada homem da família de Zimri foi trazido à frente, e Acã, filho de Carmi, filho de Zimri, filho de Zerá, da tribo de Judá, foi escolhido.
19 Ngkíq Yô-sũa pai chóq Ai-chan neq: “Con ơi! Cóq mới atỡng ŏ́c lứq choâng moat Yiang Sursĩ tỗp I-sarel, cớp ngin kho lôih. Cóq mới atỡng yỗn cứq dáng sanua toâp! Chỗi cutooq noâng.”
19 Então Josué disse a Acã: “Meu filho, dê glória e louvor ao S enhor , o Deus de Israel. Confesse e conte-me o que você fez. Não o esconda de mim”.
20 Ngkíq Ai-chan ta‑ỡi neq: “Lứq pĩeiq. Cứq khoiq táq lôih chóq Yiang Sursĩ tỗp I-sarel; cứq khoiq táq lôih neq:
20 Acã respondeu: “De fato, pequei contra o S enhor , o Deus de Israel. Foi isto o que fiz:
21 Tễ máh crơng hếq pũr ĩt ki, bữn muoi ploah au tuar cứq hữm nêuq o lứq, au tuar tỗp Ba-bulôn dốq satễng, dếh práq ntâng bar ki-lô, cớp yễng muoi cỗc ntâng clữi tễ tadĩ ki-lô. Cứq yoc ễ bữn lứq crơng ki; ngkíq cứq cutooq dŏq. Achuaih têq ramóh crơng ki tâng dống aroâiq cứq ỡt; cứq khoiq tứp dŏq nheq tâng cutễq pưn dống cứq, bữn práq ỡt pưn tháng.”
21 entre os despojos, vi uma bela capa da Babilônia, cerca de dois quilos e meio de prata e uma barra de ouro com pouco mais de meio quilo. Eu os desejei tanto que os tomei para mim. Estão escondidos no chão, debaixo de minha tenda, com a prata por baixo”.
22 Ngkíq Yô-sũa ớn noau pỡq chuaq pỡ dống aroâiq Ai-chan. Chơ alới ramóh crơng Ai-chan tứp dŏq pưn dống aroâiq, ma práq ki ỡt pưn tháng.
22 Josué mandou alguns homens fazerem uma busca. Eles correram até a tenda e encontraram escondidos ali os bens roubados como Acã tinha dito, com a prata por baixo.
23 Alới dững achu crơng ki tễ dống aroâiq, chơ yỗn pỡ Yô-sũa; cớp nheq tỗp I-sarel nhêng. Chơ alới achúh dŏq crơng ki choâng moat Yiang Sursĩ.
23 Tiraram os objetos da tenda e os levaram a Josué e a todos os israelitas, e depois os colocaram no chão, na presença do S enhor .
24 Chơ Yô-sũa cớp máh cũai I-sarel cỗp Ai-chan, cớp ĩt nheq práq, yễng, au tuar, dếh máh con mansễm con samiang án. Alới ĩt dếh máh aséh dễn, cữu, cớp dống aroâiq, cớp crơng canŏ́h Ai-chan bữn; chơ alới dững crơng ki pỡ avúng cóh Acôr.
24 Então Josué e todos os israelitas tomaram Acã, filho de Zerá, a prata, a capa e a barra de ouro, e também os filhos, as filhas, os bois, os jumentos, as ovelhas, a tenda e tudo que pertencia a Acã, e levaram ao vale de Acor.
25 Chơ Yô-sũa pai neq: “Nŏ́q mới táq yỗn tỗp hếq ramóh túh coat nneq? Sanua Yiang Sursĩ ễ táq yỗn mới ramóh túh coat.”
25 Josué disse a Acã: “Por que você trouxe desgraça sobre nós? Agora o S enhor trará desgraça sobre você!”. Então todo o povo apedrejou Acã e sua família e queimou os corpos.
26 Moâm ki alới ĩt tamáu cróh catễt tâng tỗ Ai-chan cỡt bốq toâr lứq. Bốq ki noâng níc toau tangái nâi. Tian ki, noau amứh ntốq ki la avúng Acôr. Chơ Yiang Sursĩ tỡ bữn cutâu mứt noâng chóq tỗp I-sarel.
26 Ergueram sobre Acã um grande monte de pedras que continua lá até hoje. Por isso, desde então, aquele lugar é chamado de vale de Acor. Com isso, a ira ardente do S enhor se apagou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.