Josué 17

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Muoi pún cutễq coah angia mandang loŏh crỗng Yôr-dan, Yô-sũa khoiq chiau yỗn tỗp Ma-nasê, la con samiang clúng Yô-sep. Makir cỡt con clúng Ma-nasê. Makir la mpoaq Ki-liat, la tahan clŏ́q lứq. Yuaq ngkíq, cutễq Ki-liat cớp cutễq Basan coah angia mandang loŏh crỗng Yôr-dan bữn chiau yỗn Makir ndỡm.
1 A porção seguinte de terra foi entregue por sorteio à meia tribo de Manassés, os descendentes do filho mais velho de José. Maquir, filho mais velho de Manassés, era pai de Gileade. Guerreiros valentes, ele e seus descendentes receberam as regiões de Gileade e Basã, a leste do rio Jordão.
2 Ma cutễq coah angia mandang pât crỗng Yôr-dan, Yô-sũa chiau yỗn máh sâu tỗp Ma-nasê ca tỡ yũah bữn cutễq la neq: Abia-sơ, Hê-léc, A-sariel, Se-kem, Hê-phêr, cớp Sê-mi-da. Máh samiang nâi la tŏ́ng toiq Ma-nasê con samiang Yô-sep. Tỗp samiang nâi cỡt cũai sốt tâng sâu tỗp alới.
2 Assim, a porção de terra a oeste do Jordão foi para as demais famílias dos clãs da tribo de Manassés: Abiezer, Heleque, Asriel, Siquém, Héfer e Semida. Esses descendentes do sexo masculino representavam os clãs de Manassés, filho de José.
3 Sê-lô-phahat la con samiang Hê-phêr; Hê-phêr la con samiang Ki-liat; Ki-liat la con samiang Makir; cớp Makir la con samiang Ma-nasê. Ma Sê-lô-phahat ŏ́q con samiang; án bữn ống con mansễm sâng. Con mansễm án bữn ramứh neq: Mah-la, Nô-ê, Hôc-la, Mil-ca, cớp Tir-sa.
3 Contudo, Zelofeade, filho de Héfer, filho de Gileade, filho de Maquir, filho de Manassés, não teve filhos, mas somente filhas. Seus nomes eram: Maala, Noa, Hogla, Milca e Tirza.
4 Tỗp niang nâi pỡq ramóh E-lia-sơ la cũai tễng rit sang Yiang Sursĩ, Yô-sũa con samiang Nun, cớp máh cũai sốt. Chơ tỗp niang pai neq: “Yiang Sursĩ khoiq patâp Môi-se chiau muoi pún tâm cutễq yỗn tỗp hếq bữn ndỡm, táq machớng máh sễm ai hếq tê.”
4 Essas mulheres foram ao sacerdote Eleazar, a Josué, filho de Num, e aos líderes israelitas e disseram: “O S enhor ordenou a Moisés que nos entregasse uma porção de terra como herança junto a nossos parentes”. Então Josué lhes deu uma herança entre os irmãos de seu pai, conforme o S
5 — ausente —
5 Assim, a tribo de Manassés recebeu, no total, dez porções de terra, além de Gileade e Basã, do outro lado do Jordão,
6 — ausente —
6 pois as descendentes de Manassés receberam uma herança entre os descendentes dele. (A terra de Gileade foi entregue aos demais descendentes de Manassés.)
7 Raloan cutễq tỗp Ma-nasê la tễ cutễq tỗp Asêr toau toâq pỡ vil Mic-mê-that, coah angia mandang loŏh vil Se-kem; chơ atooc chu angia pưn toau toâq pỡ cutễq cũai ỡt tâng Ễn Tapuah.
7 A divisa da tribo de Manassés se estendia desde Aser até Micmetá, perto de Siquém. Dali prosseguia para o sul, de Micmetá até o assentamento junto à fonte de Tapua.
8 Cutễq mpễr vil Tapuah cỡt khong tỗp Ma-nasê, ma vil Tapuah cheq raloan cutễq khong tỗp Ep-ra-im.
8 As terras ao redor de Tapua pertenciam a Manassés, mas a cidade de Tapua propriamente dita, na divisa do território de Manassés, pertencia à tribo de Efraim.
9 Chơ raloan cutễq nâi atooc asễng chu tũm Canah. Bữn máh vil ỡt cheq raloan cutễq Ma-nasê coah angia pưn dỡq tũm la khong tỗp Ep-ra-im, tam máh vil ki ỡt tâng cutễq tỗp Ma-nasê. Raloan cutễq Ma-nasê puai dỡq tũm coah angia pỡng, chơ sốt pỡ dỡq mưt Mê-di-tarian.
9 Da fonte de Tapua a divisa de Manassés seguia pelo vale de Caná e dali chegava até o mar Mediterrâneo. Várias cidades ao sul do vale ficavam dentro do território de Manassés, mas, na verdade, pertenciam à tribo de Efraim.
10 Coah angia pưn la cutễq tỗp Ep-ra-im, ma coah angia pỡng la cutễq tỗp Ma-nasê; cớp bữn dỡq mưt Mê-di-tarian cỡt raloan coah angia mandang pât. Coah angia pỡng yáng moat mandang pât la cutễq tỗp Asêr. Ma coah angia pỡng yáng angia mandang loŏh la cutễq tỗp I-sacar.
10 Em geral, porém, a terra ao sul do vale pertencia a Efraim, e a terra ao norte do vale pertencia a Manassés. A divisa de Manassés acompanhava o lado norte do ribeiro e terminava no mar Mediterrâneo. Ao norte de Manassés ficava o território de Aser e, a leste, o território de Issacar.
11 Ma tâng cutễq tỗp I-sacar cớp Asêr, tỗp Ma-nasê bữn vil Bet Sian cớp vil Ip-liam, dếh máh vil cớt ỡt mpễr vil ki hỡ; cớp Ma-nasê noâng bữn vil Dor (vil cheq tor dỡq mưt), Ndor, Tanac, Maki-dô cớp vil cớt ỡt mpễr vil ki hỡ.
11 As seguintes cidades dentro do território de Issacar e Aser foram entregues a Manassés: Bete-Sã, Ibleã, Dor (isto é, Nafote-Dor), En-Dor, Taanaque e Megido, cada uma com os assentamentos ao redor.
12 Ma tỗp Ma-nasê tỡ rơi tuih nheq cũai Cana-an ỡt tâng máh vil ki. Ngkíq tỗp Cana-an noâng ỡt níc tâng cutễq ki.
12 Contudo, os descendentes de Manassés não conseguiram ocupar essas cidades, pois os cananeus estavam determinados a permanecer naquela região.
13 Ma toâq máh tỗp I-sarel cỡt clứng cớp rêng loah, tỗp alới noâng tỡ bữn tuih tỗp Cana-an yỗn loŏh tê cutễq alới. Ma tỗp I-sarel padâm cũai Cana-an yỗn táq ranáq sũl yỗn alới.
13 Mais tarde, quando os israelitas se tornaram fortes o suficiente, submeteram os cananeus a trabalhos forçados, mas não os expulsaram completamente.
14 Máh tỗp tŏ́ng toiq Yô-sep toâq pỡ Yô-sũa cớp pai neq: “Achuaih ơi! Nŏ́q achuaih tampễq cutễq yỗn cỡt mun hếq ma ống muoi pún sâng? Tỗp hếq bữn cũai clứng lứq, la cỗ nhơ Yiang Sursĩ satốh ŏ́c bốn yỗn hếq toau toâq sanua.”
14 Os descendentes de José foram a Josué e perguntaram: “Por que você nos deu apenas uma porção de terra como herança, uma vez que o S enhor nos tornou um povo tão numeroso?”.
15 Yô-sũa ta‑ỡi alới neq: “Khân anhia bữn cũai clứng lứq, cớp khân máh dũal cớp cóh tỗp Ep-ra-im tỡ bữn dũ yỗn tỗp anhia ỡt, ki cóq anhia pỡq tal máh sarứng coah cutễq tỗp Pê-rasit cớp tỗp Rê-phêm ễn.”
15 Josué respondeu: “Se vocês são tão numerosos, e se a região montanhosa de Efraim não é grande o suficiente para vocês, abram espaço nos bosques onde habitam os ferezeus e os refains”.
16 Tỗp alới ta‑ỡi loah neq: “Cutễq máh dũal cớp cóh nâi tỡ bữn dũ yỗn tỗp hếq; ma tỗp Cana-an ỡt tâng ntốq cutễq tapín, alới bữn sễ aséh rachíl noau táq toâq tac, dếh cũai vil Bet Sian cớp vil cớt ỡt mpễr vil ki, dếh cũai tâng avúng Ye-triel hỡ.”
16 Os descendentes de José disseram: “É verdade que a região montanhosa não é grande o suficiente para nós. Mas todos os cananeus do vale, tanto os de Bete-Sã e dos povoados ao redor como os do vale de Jezreel, têm carros de guerra com rodas de ferro; são fortes demais para nós”.
17 Chơ Yô-sũa pai chóq tỗp Ep-ra-im cớp tỗp Ma-nasê, la tŏ́ng toiq Yô-sep neq: “Lứq Pĩeiq! Tỗp anhia bữn cũai clứng lứq. Cỗ tễ ranáq nâi yuaq anhia bữn rêng lứq. Pĩeiq lứq la anhia bữn cutễq ndỡm hỡn tễ muoi pún.
17 Então Josué disse às tribos de Efraim e Manassés, os descendentes de José: “Uma vez que vocês são tão numerosos e fortes, receberão mais de uma porção.
18 Ngkíq máh dũal cớp cóh cỡt khong tỗp anhia. Tam cutễq ki moang arưih, ma têq tỗp anhia tal cớp ngin ndỡm. Chơ anhia têq ndỡm cutễq tễ coah nâi yỗn toau toâq coah tíh. Tam tỗp Cana-an bữn sễ tac dŏq rachíl, cớp cũai clứng cớp rêng lứq, ma têq anhia tuih tỗp alới yỗn dễq nheq.”
18 Os bosques na região montanhosa também serão seus. Abram todo o espaço que desejarem e tomem posse de seus limites mais distantes. E, embora os cananeus dos vales sejam fortes e tenham carros de guerra com rodas de ferro, vocês conseguirão expulsá-los”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.