Josué 17

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Muoi pún cutễq coah angia mandang loŏh crỗng Yôr-dan, Yô-sũa khoiq chiau yỗn tỗp Ma-nasê, la con samiang clúng Yô-sep. Makir cỡt con clúng Ma-nasê. Makir la mpoaq Ki-liat, la tahan clŏ́q lứq. Yuaq ngkíq, cutễq Ki-liat cớp cutễq Basan coah angia mandang loŏh crỗng Yôr-dan bữn chiau yỗn Makir ndỡm.
1 Também caiu a sorte à tribo de Manassés, o qual era o primogênito de José. Maquir, o primogênito de Manassés, pai de Gileade, porquanto era homem de guerra, teve Gileade e Basã.
2 Ma cutễq coah angia mandang pât crỗng Yôr-dan, Yô-sũa chiau yỗn máh sâu tỗp Ma-nasê ca tỡ yũah bữn cutễq la neq: Abia-sơ, Hê-léc, A-sariel, Se-kem, Hê-phêr, cớp Sê-mi-da. Máh samiang nâi la tŏ́ng toiq Ma-nasê con samiang Yô-sep. Tỗp samiang nâi cỡt cũai sốt tâng sâu tỗp alới.
2 Os mais filhos de Manassés também tiveram a sua parte, segundo as suas famílias, a saber, os filhos de Abiezer, e os filhos de Heleque, e os filhos de Asriel, e os filhos de Siquém, e os filhos de Héfer, e os filhos de Semida; são estes os filhos de Manassés, filho de José, segundo as suas famílias.
3 Sê-lô-phahat la con samiang Hê-phêr; Hê-phêr la con samiang Ki-liat; Ki-liat la con samiang Makir; cớp Makir la con samiang Ma-nasê. Ma Sê-lô-phahat ŏ́q con samiang; án bữn ống con mansễm sâng. Con mansễm án bữn ramứh neq: Mah-la, Nô-ê, Hôc-la, Mil-ca, cớp Tir-sa.
3 Zelofeade, porém, filho de Héfer, filho de Gileade, filho de Maquir, filho de Manassés, não teve filhos, mas só filhas, cujos nomes são estes: Macla, Noa, Hogla, Milca e Tirza.
4 Tỗp niang nâi pỡq ramóh E-lia-sơ la cũai tễng rit sang Yiang Sursĩ, Yô-sũa con samiang Nun, cớp máh cũai sốt. Chơ tỗp niang pai neq: “Yiang Sursĩ khoiq patâp Môi-se chiau muoi pún tâm cutễq yỗn tỗp hếq bữn ndỡm, táq machớng máh sễm ai hếq tê.”
4 Estas chegaram diante de Eleazar, o sacerdote, e diante de Josué, filho de Num, e diante dos príncipes, dizendo: O Senhor ordenou a Moisés que se nos desse herança no meio de nossos irmãos. Pelo que, segundo o dito do Senhor , Josué lhes deu herança no meio dos irmãos de seu pai.
5 — ausente —
5 Couberam a Manassés dez quinhões, afora a terra de Gileade e Basã, que está dalém do Jordão;
6 — ausente —
6 porque as filhas de Manassés, no meio de seus filhos, possuíram herança; os outros filhos de Manassés tiveram a terra de Gileade.
7 Raloan cutễq tỗp Ma-nasê la tễ cutễq tỗp Asêr toau toâq pỡ vil Mic-mê-that, coah angia mandang loŏh vil Se-kem; chơ atooc chu angia pưn toau toâq pỡ cutễq cũai ỡt tâng Ễn Tapuah.
7 O limite de Manassés foi desde Aser até Micmetate, que está a leste de Siquém; e vai este limite, rumo sul, até aos moradores de En-Tapua.
8 Cutễq mpễr vil Tapuah cỡt khong tỗp Ma-nasê, ma vil Tapuah cheq raloan cutễq khong tỗp Ep-ra-im.
8 Tinha Manassés a terra de Tapua; porém Tapua, ainda que situada no limite de Manassés, era dos filhos de Efraim.
9 Chơ raloan cutễq nâi atooc asễng chu tũm Canah. Bữn máh vil ỡt cheq raloan cutễq Ma-nasê coah angia pưn dỡq tũm la khong tỗp Ep-ra-im, tam máh vil ki ỡt tâng cutễq tỗp Ma-nasê. Raloan cutễq Ma-nasê puai dỡq tũm coah angia pỡng, chơ sốt pỡ dỡq mưt Mê-di-tarian.
9 Então, desce o limite ao ribeiro de Caná. As cidades, entre as de Manassés, ao sul do ribeiro, pertenciam a Efraim; então, o limite de Manassés vai ao norte do ribeiro, terminando no mar.
10 Coah angia pưn la cutễq tỗp Ep-ra-im, ma coah angia pỡng la cutễq tỗp Ma-nasê; cớp bữn dỡq mưt Mê-di-tarian cỡt raloan coah angia mandang pât. Coah angia pỡng yáng moat mandang pât la cutễq tỗp Asêr. Ma coah angia pỡng yáng angia mandang loŏh la cutễq tỗp I-sacar.
10 Efraim, ao sul, Manassés, ao norte, e o mar é seu limite; pelo norte, tocam em Aser e, pelo oriente, em Issacar.
11 Ma tâng cutễq tỗp I-sacar cớp Asêr, tỗp Ma-nasê bữn vil Bet Sian cớp vil Ip-liam, dếh máh vil cớt ỡt mpễr vil ki hỡ; cớp Ma-nasê noâng bữn vil Dor (vil cheq tor dỡq mưt), Ndor, Tanac, Maki-dô cớp vil cớt ỡt mpễr vil ki hỡ.
11 Porque, em Issacar e em Aser, tinha Manassés a Bete-Seã e suas vilas, Ibleão e suas vilas, os habitantes de Dor e suas vilas, os habitantes de En-Dor e suas vilas, os habitantes de Taanaque e suas vilas e os habitantes de Megido e suas vilas, a região dos três outeiros.
12 Ma tỗp Ma-nasê tỡ rơi tuih nheq cũai Cana-an ỡt tâng máh vil ki. Ngkíq tỗp Cana-an noâng ỡt níc tâng cutễq ki.
12 E os filhos de Manassés não puderam expulsar os habitantes daquelas cidades, porquanto os cananeus persistiam em habitar nessa terra.
13 Ma toâq máh tỗp I-sarel cỡt clứng cớp rêng loah, tỗp alới noâng tỡ bữn tuih tỗp Cana-an yỗn loŏh tê cutễq alới. Ma tỗp I-sarel padâm cũai Cana-an yỗn táq ranáq sũl yỗn alới.
13 Sucedeu que, tornando-se fortes os filhos de Israel, sujeitaram aos cananeus a trabalhos forçados, porém não os expulsaram de todo.
14 Máh tỗp tŏ́ng toiq Yô-sep toâq pỡ Yô-sũa cớp pai neq: “Achuaih ơi! Nŏ́q achuaih tampễq cutễq yỗn cỡt mun hếq ma ống muoi pún sâng? Tỗp hếq bữn cũai clứng lứq, la cỗ nhơ Yiang Sursĩ satốh ŏ́c bốn yỗn hếq toau toâq sanua.”
14 Então, o povo dos filhos de José disse a Josué: Por que me deste por herança uma sorte apenas e um quinhão, sendo eu tão grande povo, visto que o Senhor até aqui me tem abençoado?
15 Yô-sũa ta‑ỡi alới neq: “Khân anhia bữn cũai clứng lứq, cớp khân máh dũal cớp cóh tỗp Ep-ra-im tỡ bữn dũ yỗn tỗp anhia ỡt, ki cóq anhia pỡq tal máh sarứng coah cutễq tỗp Pê-rasit cớp tỗp Rê-phêm ễn.”
15 Disse-lhe Josué: Se és grande povo, sobe ao bosque e abre ali clareira na terra dos ferezeus e dos refains, visto que a região montanhosa de Efraim te é estreita demais.
16 Tỗp alới ta‑ỡi loah neq: “Cutễq máh dũal cớp cóh nâi tỡ bữn dũ yỗn tỗp hếq; ma tỗp Cana-an ỡt tâng ntốq cutễq tapín, alới bữn sễ aséh rachíl noau táq toâq tac, dếh cũai vil Bet Sian cớp vil cớt ỡt mpễr vil ki, dếh cũai tâng avúng Ye-triel hỡ.”
16 Então, disseram os filhos de José: A região montanhosa não nos basta; e todos os cananeus que habitam na terra do vale têm carros de ferro, tanto os que estão em Bete-Seã e suas vilas como os que estão no vale de Jezreel.
17 Chơ Yô-sũa pai chóq tỗp Ep-ra-im cớp tỗp Ma-nasê, la tŏ́ng toiq Yô-sep neq: “Lứq Pĩeiq! Tỗp anhia bữn cũai clứng lứq. Cỗ tễ ranáq nâi yuaq anhia bữn rêng lứq. Pĩeiq lứq la anhia bữn cutễq ndỡm hỡn tễ muoi pún.
17 Falou Josué à casa de José, a Efraim e a Manassés, dizendo: Tu és povo numeroso e forte; não terás uma sorte apenas;
18 Ngkíq máh dũal cớp cóh cỡt khong tỗp anhia. Tam cutễq ki moang arưih, ma têq tỗp anhia tal cớp ngin ndỡm. Chơ anhia têq ndỡm cutễq tễ coah nâi yỗn toau toâq coah tíh. Tam tỗp Cana-an bữn sễ tac dŏq rachíl, cớp cũai clứng cớp rêng lứq, ma têq anhia tuih tỗp alới yỗn dễq nheq.”
18 porém a região montanhosa será tua. Ainda que é bosque, cortá-lo-ás, e até às suas extremidades será todo teu; porque expulsarás os cananeus, ainda que possuem carros de ferro e são fortes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.