Josué 14
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC
1 Nâi la atỡng tễ tampễq cutễq cruang Cana-an tễ angia mandang pât crỗng Yôr-dan yỗn máh tỗp I-sarel. E-lia-sơ la cũai tễng rit sang Yiang Sursĩ, cớp Yô-sũa con samiang Nun, dếh máh cũai sốt tâng sâu tỗp I-sarel, alới rưoh cutễq yỗn máh tỗp I-sarel.
1 Eis as partes que os filhos de Israel receberam em herança na terra de Canaã, que lhes deram o sacerdote Eleazar, Josué, filho de Nun, e os chefes de família das tribos de Israel.
2 Alới táq riang Yiang Sursĩ khoiq patâp Môi-se. Cutễq coah angia mandang pât crỗng Yôr-dan, alới chiau yỗn takêh tỗp tadĩ bữn ndỡm. Tỗp alới tampễq cutễq na raséng.
2 A repartição fez-se por sorte pelas nove tribos e meia, como o Senhor havia prescrito, por meio de Moisés;
3 Môi-se khoiq chiau cutễq coah angia mandang loŏh crỗng Yôr-dan yỗn bar tỗp tadĩ tỗp I-sarel. Ma tỗp Lê-vi ŏ́q pún.
3 porque às outras duas tribos e meia, Moisés tinha dado sua parte além do Jordão; mas não deu parte alguma aos levitas.
4 Tŏ́ng toiq Yô-sep bữn bar tỗp, la Ma-nasê cớp Ep-ra-im. Môi-se tỡ bữn tampễq cutễq yỗn tỗp Lê-vi, yuaq alới bữn roap máh vil miar cớp ruang bát mpễr vil ki hỡ dŏq bán ntroŏq cớp cữu alới.
4 Os filhos de José formavam, com efeito, duas tribos: Manassés e Efraim. Aos levitas não deram herança na terra, mas apenas cidades para habitarem e os arredores dessas cidades para os seus rebanhos e os seus bens.
5 Cũai I-sarel tampễq cutễq táq puai samoât Yiang Sursĩ khoiq patâp na Môi-se.
5 Como o Senhor tinha ordenado a Moisés, assim fizeram os israelitas, e dividiram a terra.
6 Bo ki bữn cũai tễ tỗp Yuda toâq ramóh Yô-sũa pỡ vil Kil-cal. Muoi noaq tễ tỗp ki la Calep con samiang Yê-phunê tỗp Kê-ni-sit. Calep pai chóq Yô-sũa neq: “Mới khoiq dáng chơ tễ ranáq Yiang Sursĩ atỡng Môi-se, la cũai atỡng tang parnai Ncháu, tễ ranáq mới cớp cứq, bo hái ỡt tâng vil Cadet Barnia.
6 Os filhos de Judá vieram ter com Josué, em Gálgala; e Caleb, filho de Jefoné, o cenezeu, disse-lhe: Sabes o que o Senhor disse de mim e de ti a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barne.
7 Bo Môi-se, la cũai táq ranáq Yiang Sursĩ, ớn cứq pỡq tễ vil Cadet Barnia dŏq pỡq tutuaiq cruang cutễq nâi, bo ki cứq bỡiq pỗn chít cumo. Cứq píh chu atỡng án máh ŏ́c cứq hữm o.
7 Eu tinha quarenta anos quando Moisés, servo do Senhor, me enviou de Cades-Barne a explorar a terra, e eu lhe fiz um relatório perfeitamente sincero.
8 Ma máh cũai pỡq cớp cứq táq yỗn cũai I-sarel cỡt ngcŏh. Ma cứq trĩh Yiang Sursĩ, la Yiang cứq, samoât samơi lứq.
8 Meus irmãos que tinham ido comigo desanimaram o povo, mas eu segui fielmente o Senhor, meu Deus.
9 Cỗ cứq táq ngkíq, yuaq Môi-se parkhán neq: ‘Máh cutễq ayững mới tĩn, cứq chiau yỗn mới cớp máh con châu mới ndỡm dũ dỡi, cỗ mới khoiq trĩh Yiang Sursĩ, Ncháu cứq, nheq tễ mứt pahỡm.’
9 Naquele dia, Moisés fez este juramento: a terra que pisaste será a tua parte e a de teus filhos para sempre, porque seguiste fielmente o Senhor, meu Deus.
10 Nhêng cứq nâi! Yiang Sursĩ yỗn cứq bữn tamoong pỗn chít la sỡng cumo ễn bo cũai I-sarel pỡq pha tâng ntốq aiq. Yiang Sursĩ yỗn cứq bữn tamoong ariang án khoiq par‑ữq dŏq chơ. Ngkíq sanua cứq bữn tamoong khoiq tacual chít la sỡng cumo chơ.
10 Pois bem: eis que o Senhor conservou-me a vida, como prometeu. Quarenta e cinco anos são passados desde que o Senhor assim falou a Moisés, durante a marcha de Israel pelo deserto; tenho hoje oitenta e cinco anos,
11 Cứq noâng bán rêng machớng bo Môi-se ớn cứq pỡq tutuaiq bo nhũang ki. Cứq noâng bán rêng têq rachíl.
11 e acho-me ainda robusto como no dia em que Moisés me enviou, e sinto-me tão forte como naquele tempo, tanto para a guerra como para qualquer outra missão.
12 Ngkíq cứq sễq mới chiau cutễq tâng máh dũal cớp cóh yỗn cứq, yuaq Yiang Sursĩ khoiq par‑ữq ngkíq yỗn cứq bo tangái cứq cớp cũai ca pỡq cớp cứq chu tễ tutuaiq. Mới khoiq sâng chơ tễ nhũang ki cứq atỡng tễ cũai tỗ chác toâr noau dŏq cũai Anac. Alới ỡt tâng vil bữn viang khâm lứq. Khân Yiang Sursĩ chuai cứq, ki cứq tuih tỗp alới dễq nheq, ariang Yiang Sursĩ khoiq pai chơ.”
12 Dá-me, pois, este monte que o Senhor me prometeu naquele tempo; porque naquele dia ouviste que se encontram enacim neste lugar, e também grandes fortalezas. Se o Senhor estiver comigo, conseguirei despojá-los, como ele disse.
13 Chơ Yô-sũa pai ŏ́c bốn yỗn Calep con samiang Yê-phunê cớp chiau vil Hep-rôn yỗn án ndỡm.
13 Josué abençoou Caleb, filho de Jefoné, e deu-lhe Hebron como herança.
14 Ngkíq tŏ́ng toiq Calep bữn ndỡm vil Hep-rôn toau toâq sanua, la cỗ nhơ Calep con samiang Yê-phunê tễ tỗp Kê-ni-sit trĩh samoât samơi Yiang Sursĩ tỗp I-sarel sang.
14 Eis por que Hebron pertence até o dia de hoje a Caleb, filho de Jefoné, o cenezeu, porque ele seguiu fielmente o Senhor, Deus de Israel.
15 Tễ nhũang, vil Hep-rôn la ramứh Ki-riat Ar-ba, yuaq Ar-ba la cũai tỗ chác toâr lứq tâng tỗp Anac.
15 {Hebron chamava-se outrora Cariat-Arbé; Arbé foi o maior homem entre os enacim.} E a terra ficou, a partir de então, tranqüila e sem guerra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.