Josué 14
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH
1 Nâi la atỡng tễ tampễq cutễq cruang Cana-an tễ angia mandang pât crỗng Yôr-dan yỗn máh tỗp I-sarel. E-lia-sơ la cũai tễng rit sang Yiang Sursĩ, cớp Yô-sũa con samiang Nun, dếh máh cũai sốt tâng sâu tỗp I-sarel, alới rưoh cutễq yỗn máh tỗp I-sarel.
1 São estas as terras que o povo de Israel recebeu em Canaã. Eleazar, o sacerdote, e Josué, filho de Num, e os chefes das famílias das
2 Alới táq riang Yiang Sursĩ khoiq patâp Môi-se. Cutễq coah angia mandang pât crỗng Yôr-dan, alới chiau yỗn takêh tỗp tadĩ bữn ndỡm. Tỗp alới tampễq cutễq na raséng.
2 Como o Senhor havia ordenado a Moisés, a divisão das terras das nove tribos e meia foi feita por sorteio .
3 Môi-se khoiq chiau cutễq coah angia mandang loŏh crỗng Yôr-dan yỗn bar tỗp tadĩ tỗp I-sarel. Ma tỗp Lê-vi ŏ́q pún.
3 Moisés tinha dado uma parte da terra às duas tribos e meia que ficaram a leste do rio Jordão, mas os levitas não receberam terras.
4 Tŏ́ng toiq Yô-sep bữn bar tỗp, la Ma-nasê cớp Ep-ra-im. Môi-se tỡ bữn tampễq cutễq yỗn tỗp Lê-vi, yuaq alới bữn roap máh vil miar cớp ruang bát mpễr vil ki hỡ dŏq bán ntroŏq cớp cữu alới.
4 Os descendentes de José estavam divididos em duas tribos: Manassés e Efraim. Não foi dado nenhum pedaço de terra aos levitas, mas eles tinham cidades para morar e também pastos para o seu gado e os seus rebanhos.
5 Cũai I-sarel tampễq cutễq táq puai samoât Yiang Sursĩ khoiq patâp na Môi-se.
5 O povo de Israel dividiu a terra como o Senhor havia ordenado a Moisés.
6 Bo ki bữn cũai tễ tỗp Yuda toâq ramóh Yô-sũa pỡ vil Kil-cal. Muoi noaq tễ tỗp ki la Calep con samiang Yê-phunê tỗp Kê-ni-sit. Calep pai chóq Yô-sũa neq: “Mới khoiq dáng chơ tễ ranáq Yiang Sursĩ atỡng Môi-se, la cũai atỡng tang parnai Ncháu, tễ ranáq mới cớp cứq, bo hái ỡt tâng vil Cadet Barnia.
6 O povo da tribo de Judá foi falar com Josué em Gilgal. Calebe, filho de Jefoné, do povo quenezeu, disse a Josué: — Você sabe o que o
7 Bo Môi-se, la cũai táq ranáq Yiang Sursĩ, ớn cứq pỡq tễ vil Cadet Barnia dŏq pỡq tutuaiq cruang cutễq nâi, bo ki cứq bỡiq pỗn chít cumo. Cứq píh chu atỡng án máh ŏ́c cứq hữm o.
7 Eu tinha quarenta anos quando Moisés, servo do Senhor , me enviou de Cades-Barneia para espionar a terra. E eu dei um relatório que sabia que era verdadeiro.
8 Ma máh cũai pỡq cớp cứq táq yỗn cũai I-sarel cỡt ngcŏh. Ma cứq trĩh Yiang Sursĩ, la Yiang cứq, samoât samơi lứq.
8 Os homens que foram comigo espalharam o medo no meio do povo, mas eu obedeci fielmente ao Senhor , meu Deus.
9 Cỗ cứq táq ngkíq, yuaq Môi-se parkhán neq: ‘Máh cutễq ayững mới tĩn, cứq chiau yỗn mới cớp máh con châu mới ndỡm dũ dỡi, cỗ mới khoiq trĩh Yiang Sursĩ, Ncháu cứq, nheq tễ mứt pahỡm.’
9 Naquele dia Moisés me fez a seguinte promessa: “Calebe, você obedeceu fielmente ao Senhor , meu Deus. Por isso fique certo de que você e os seus filhos serão donos para sempre de toda a terra que pisarem.”
10 Nhêng cứq nâi! Yiang Sursĩ yỗn cứq bữn tamoong pỗn chít la sỡng cumo ễn bo cũai I-sarel pỡq pha tâng ntốq aiq. Yiang Sursĩ yỗn cứq bữn tamoong ariang án khoiq par‑ữq dŏq chơ. Ngkíq sanua cứq bữn tamoong khoiq tacual chít la sỡng cumo chơ.
10 E Calebe continuou: — Agora veja! Faz quarenta e cinco anos que o
11 Cứq noâng bán rêng machớng bo Môi-se ớn cứq pỡq tutuaiq bo nhũang ki. Cứq noâng bán rêng têq rachíl.
11 e me sinto tão forte hoje como no dia em que Moisés me mandou espionar a terra. Ainda tenho bastante força para combater na guerra e para fazer o que for preciso.
12 Ngkíq cứq sễq mới chiau cutễq tâng máh dũal cớp cóh yỗn cứq, yuaq Yiang Sursĩ khoiq par‑ữq ngkíq yỗn cứq bo tangái cứq cớp cũai ca pỡq cớp cứq chu tễ tutuaiq. Mới khoiq sâng chơ tễ nhũang ki cứq atỡng tễ cũai tỗ chác toâr noau dŏq cũai Anac. Alới ỡt tâng vil bữn viang khâm lứq. Khân Yiang Sursĩ chuai cứq, ki cứq tuih tỗp alới dễq nheq, ariang Yiang Sursĩ khoiq pai chơ.”
12 Agora me dê essa região montanhosa que o Senhor me prometeu quando os meus companheiros e eu demos o relatório. Naquele tempo dissemos a você que os gigantes anaquins estavam lá, morando em grandes cidades cercadas de muralhas. Se o Senhor estiver comigo, eu os expulsarei, como ele prometeu.
13 Chơ Yô-sũa pai ŏ́c bốn yỗn Calep con samiang Yê-phunê cớp chiau vil Hep-rôn yỗn án ndỡm.
13 Então Josué abençoou a Calebe, filho de Jefoné, e lhe deu a cidade de Hebrom para ser sua propriedade.
14 Ngkíq tŏ́ng toiq Calep bữn ndỡm vil Hep-rôn toau toâq sanua, la cỗ nhơ Calep con samiang Yê-phunê tễ tỗp Kê-ni-sit trĩh samoât samơi Yiang Sursĩ tỗp I-sarel sang.
14 Até hoje Hebrom pertence aos descendentes de Calebe, filho de Jefoné, do povo quenezeu, porque ele obedeceu fielmente ao Senhor , o Deus de Israel.
15 Tễ nhũang, vil Hep-rôn la ramứh Ki-riat Ar-ba, yuaq Ar-ba la cũai tỗ chác toâr lứq tâng tỗp Anac.
15 Antes disso Hebrom era chamada de Quiriate-Arba. Arba havia sido o maior dos anaquins. Então houve paz na terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.