Jeremias 12
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB
1 Ơ Yiang Sursĩ ơi! Toâq cứq roai loah chóq anhia, ki anhia la pĩeiq lứq. Tam máh ki chơ, ma cứq noâng ễ blớh tễ ŏ́c tanoang tapứng anhia. Cỗ nŏ́q máh cũai tỡ o cỡt sốc bữn la‑ữt? Cỗ nŏ́q máh cũai tỡ bữn sa‑âm anhia ma ỡt ien khễ níc tâng dỡi alới?
1 Justo és, ó Senhor, ainda quando eu pleiteio contigo; contudo pleitearei a minha causa diante de ti. Por que prospera o caminho dos ímpios? Por que vivem em paz todos os que procedem aleivosamente?
2 Anhia khoiq chóh tỗp alới yỗn rêh cuchũt asễng cớp toâr achỗn, dếh cỡt palâi hỡ. Tỗp alới khễn cớp achưng alư anhia níc, ma mứt pahỡm alới tỡ bữn ramíng noâng tễ anhia.
2 Plantaste-os, e eles se arraigaram; medram, dão também fruto; chegado estás à sua boca, porém longe do seu coração.
3 Ơ Yiang Sursĩ ơi! Lứq samoât anhia dáng cớp hữm cứq, cớp anhia chim sarnớm cứq. Sễq anhia âc ti cũai sâuq samoât noau âc ti máh charán cữu ễ dững kiac. Sễq anhia cayoah tỗp alới yỗn ỡt miar ntốq khễ cachĩt.
3 Mas tu, ó Senhor, me conheces, tu me vês, e provas o meu coração para contigo; tira-os como a ovelhas para o matadouro, e separa-os para o dia da matança.
4 Noâng dũn maléq cutễq nâi cỡt khỗ cahễng? Noâng dũn maléq bát bai tâng ruang cỡt sangot khỗ? Máh charán cớp chớm khoiq cuchĩt nheq, cỗ tian ranáq sâuq máh cũai tâng cruang nâi táq. Alới pai neq: “Yiang Sursĩ tỡ bữn hữm máh ranáq hái táq.”
4 Até quando lamentará a terra, e se secará a erva de todo o campo? Por causa da maldade dos que nela habitam, perecem os animais e as aves; porquanto disseram: Ele não verá o nosso fim.
5 Yiang Sursĩ pai chóq cứq neq: “Khân mới lúh tampling cớp cũai canŏ́h ma sâng lakéh, nŏ́q têq mới lúh tampling cớp aséh? Khân mới dớm bo mới tayáh tâng cutễq tapín, ki nŏ́q têq mới pỡq ien khễ tâng arưih mpễr pứh crỗng Yôr-dan?
5 Se te fatigas correndo com homens que vão a pé, então como poderás competir com cavalos? Se foges numa terra de paz, como hás de fazer na soberba do Jordão?
6 Dếh sễm ai mới bữm cớp tŏ́ng toiq mpoaq mới toâp cỡt alia bar ploah. Tam alới táq ntỡng samoât yớu ratoi lứq, ma mới chỗi noap alới.”
6 Pois até os teus irmãos, e a casa de teu pai, eles mesmos se houveram aleivosamente contigo; eles mesmos clamam após ti em altas vozes. Não te fies neles, ainda que te digam coisas boas.
7 Yiang Sursĩ pai neq: “Cứq ễ táh tỗp I-sarel; cứq ễ calỡih máh tỗp cứq khoiq rưoh dŏq. Cớp cứq ễ chiau máh cũai ca cứq ayooq nheq mứt pahỡm pỡ talang atĩ cũai par‑ũal alới.
7 Desamparei a minha casa, abandonei a minha herança; entreguei a amada da minha alma na mão de seus inimigos.
8 Máh cũai proai cứq cỡt samoât cula samín tâng arưih, alới miar arư chóq cứq; yuaq ngkíq, cứq kêt alới.
8 Tornou-se a minha herança para mim como leão numa floresta; levantou a sua voz contra mim, por isso eu a odeio.
9 Máh cũai proai cứq cỡt samoât muoi lám chớm ca máh calang ỡt sarlũm. Cóq mới arô máh charán arưih toâq rôm parnơi dŏq cha pasâi!
9 Acaso é para mim a minha herança como uma ave de rapina de varias cores? Andam as aves de rapina contra ela em redor? Ide, pois, ajuntai a todos os animais do campo, trazei-os para a devorarem.
10 Cũai sốt sa‑ữi náq tễ cruang canŏ́h khoiq toâq talốh nưong nho cứq; tỗp alới toâq tĩn sarúq sarái cứq, cớp táq yỗn cutễq cứq pasếq cỡt chíq ntốq aiq.
10 Muitos pastores destruíram a minha vinha, pisaram o meu quinhão; tornaram em desolado deserto o meu quinhão aprazível.
11 Tỗp alới khoiq táq yỗn cutễq cứq ŏ́q acán ntrớu loâng; cỡt chíq ntốq rangual, cớp tỡ bữn noau ramíng ntrớu.
11 Em assolação o tornaram; ele, desolado, clama a mim. Toda a terra está assolada, mas ninguém toma isso a peito.
12 Poâl tahan ca toâq talốh, alới pỡq tâng máh rana tâng ntốq aiq cớp pũr ĩt nheq máh crơng. Alới cỡt ariang pla dau Yiang Sursĩ dŏq tráh cachĩt dũ náq cũai; tỡ bữn manoaq léq têq ỡt plot ien.
12 Sobre todos os altos escalvados do deserto vieram destruidores, porque a espada do Senhor devora desde uma até outra extremidade da terra; não há paz para nenhuma carne.
13 Máh cũai proai cứq khoiq trứh saro mi, ma alới bữn sot ĩt sarlia. Tỗp alới táq ranáq ntâng lứq, ma tỡ bữn cỡt kia ntrớu. Cỗ tian cứq cutâu mứt lứq chóq alới, ngkíq máh sarnóh alới chóh tỡ bữn cỡt palâi.”
13 Semearam trigo, mas segaram espinhos; cansaram-se, mas de nada se aproveitaram; haveis de ser envergonhados das vossas colheitas, por causa do ardor da ira do Senhor.
14 Yiang Sursĩ pai neq: “Cứq khoiq chiau cutễq nâi yỗn tỗp I-sarel, la cũai cứq; ma máh cruang cũai sâuq ca ỡt mpễr, alới ĩt ndỡm chíq cutễq ki. Cứq ễ tuih tỗp alới loŏh tễ cruang cutễq alới, samoât noau rơq nỡm aluang. Cớp cứq ễ tuih aloŏh tŏ́ng toiq tỗp Yuda tễ mpứng dĩ tỗp alới.
14 Assim diz o Senhor acerca de todos os meus maus vizinhos, que tocam a minha herança que fiz herdar ao meu povo Israel: Eis que os arrancarei da sua terra, e a casa de Judá arrancarei do meio deles.
15 Ma vớt cứq tuih cũai tễ cruang ki, cứq sâng sarũiq táq loah alới, cớp dững alới toâq loah pỡ mun cớp cruang cutễq alới bữm.
15 E depois de os haver eu arrancado, tornarei, e me compadecerei deles, e os farei voltar cada um à sua herança, e cada um à sua terra.
16 Tễ nhũang, alới khoiq arĩen máh cũai proai cứq dŏq thễ dũan nhơ ramứh yiang Ba-al. Ma nỡ‑ra, khân alới táq puai ariang proai cứq nheq tễ mứt pahỡm, cớp thễ dũan neq: ‘Nhơ ramứh Yiang Sursĩ ca tamoong níc,’ ngkíq alới cỡt muoi tỗp cớp cũai proai cứq tê.
16 E será que, se diligentemente aprenderem os caminhos do meu povo, jurando pelo meu nome: Vive o Senhor; como ensinaram o meu povo a jurar por Baal; então edificar-se-ão no meio do meu povo.
17 Ma khân tỗp aléq tỡ bữn trĩh, cứq ễ táh cớp pupứt nheq alới. Cứq Yiang Sursĩ toâp pai máh ŏ́c nâi.”
17 Mas, se não quiserem ouvir, totalmente arrancarei a tal nação, e a farei perecer, diz o Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.