Jó 38
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC
1 Chơ Yiang Sursĩ ta‑ỡi Yop na sưong loŏh tễ cuyal rapuq. Án pai neq:
1 Então, do seio da tempestade, o Senhor deu a Jó esta resposta:
2 “Mới la noau ma khớn blớh tễ sarnớm roan cứq na santoiq tỡ cỡt ŏ́c ntrớu?
2 Quem é aquele que obscurece assim a Providência com discursos sem inteligência?
3 Sanua cóq mới yuor tayứng samoât manoaq samiang clŏ́q lứq, cớp ta‑ỡi máh santoiq cứq ễ blớh!
3 Cinge os teus rins como um homem; vou interrogar-te e tu me responderás.
4 Bo cứq tễng cốc cutễq nâi, mới ỡt bân ntốq léq? Khân mới dáng sa‑ữi, ki atỡng yỗn cứq dáng salĩq tễ ranáq ki.
4 Onde estavas quando lancei os fundamentos da terra? Fala, se estiveres informado disso.
5 Mới dáng tỡ, noau anoat yỗn cốc cutễq nâi la‑a máh léq? Noau âc samữ dŏq chiaq tâng pỡng ki? Ta‑ỡi salĩq tôh!
5 Quem lhe tomou as medidas, já que o sabes? Quem sobre ela estendeu o cordel?
6 Noau yống máh tanũl dŏq táq tanloaq cloaq cốc cutễq nâi? Noau achúh tanang tamáu yỗn cutễq nâi?
6 Sobre que repousam suas bases? Quem colocou nela a pedra de ângulo,
7 Tâng tarưp tangái ki bữn máh mantỗr ũat parnơi, cớp tỗp ranễng tâng paloŏng triau cupo bũi óh lứq.
7 sob os alegres concertos dos astros da manhã, sob as aclamações de todos os filhos de Deus?
8 “Noau catáih ngoah toong dŏq catáng dỡq mưt canoâq toâq án padŏ́h satũol aloŏh tễ pưn cutễq?
8 Quem fechou com portas o mar, quando brotou do seio maternal,
9 Cứq toâp ĩt cốc ramứl acrúq dŏq dỡq mưt cớp catáng dỡq mưt tâng ŏ́c canám.
9 quando lhe dei as nuvens por vestimenta, e o enfaixava com névoas tenebrosas;
10 Cứq khoiq anoat raloan yỗn dỡq mưt, dếh kĩaq dỡq mưt cloaih chóq raláng hỡ.
10 quando lhe tracei limites, e lhe pus portas e ferrolhos,
11 Cứq atỡng dỡq mưt neq: ‘Tangứt bân ntốq nâi, cớp chỗi pỡq yơng noâng! Máh canoâq ca rloâm-rlức tháng, cóq tangứt nheq.’
11 dizendo: Chegarás até aqui, não irás mais longe; aqui se deterá o orgulho de tuas ondas?
12 “Yop ơi! Tễ tangái mới canỡt, mới cơi ớn moat mandang cỡt tangái tamái tỡ?
12 Algum dia na vida deste ordens à manhã? Indicaste à aurora o seu lugar,
13 Mới cơi ớn tarưp yỗn cỡt sốt cốc cutễq nâi, chơ acứr cũai loâi yỗn loŏh tễ ntốq alới ỡt tooq tỡ?
13 para que ela alcançasse as extremidades da terra, e dela sacudisse os maus,
14 Phũac claq táq yỗn cóh cớp avúng cỡt palooh achỗn, cỡt samoât catếh tếc chóq tâng cutễq tabát tỡ la samoât noau calâp au.
14 para que ela tome forma como a argila de sinete e tome cor como um vestido,
15 Poang claq tâng tangái sarbal moat cũai tỡ o, dŏq yỗn alới tỡ têq táq noâng ranáq sâuq.
15 para que seja recusada aos maus a sua luz, e sejam quebrados seus braços já erguidos?
16 “Mới cơi pỡq ma tỡ bữn, chu ntốq dỡq mưt khlốh achỗn tễ yarũ lứq ki? Mới cơi tayáh tâng cutễq pưn dỡq mưt, ma tỡ bữn?
16 Foste até as fontes do mar? Passaste até o fundo do abismo?
17 Bữn noau khoiq apáh mới tễ máh ngoah toong tâng ntốq cũai cuchĩt ỡt ca canám pếc lứq tỡ?
17 Apareceram-te, porventura, as portas da morte? Viste, por acaso, as portas da tenebrosa morada?
18 Mới dáng, ma tỡ bữn, cốc cutễq nâi la‑a máh léq? Khân mới dáng, sễq mới ta‑ỡi cứq chim.
18 Abraçaste com o olhar a extensão da terra? Fala, se sabes tudo isso!
19 “Mới dáng, ma tỡ bữn, ŏ́c poang, án toâq tễ léq? Tỡ la nỡm ŏ́c canám ỡt pỡ ntốq léq?
19 Qual é o caminho da morada luminosa? Onde é a residência das trevas?
20 Têq tỡ mới ớn ŏ́c poang cớp ŏ́c canám pỡq yỗn yơng, tỡ la ớn píh chu loah?
20 Poderias alcançá-la em seu domínio, e reconhecer as veredas de sua morada?
21 Pĩeiq ơiq! Cứq dáng mới têq táq, yuaq mới la khoiq thâu chơ; mới khoiq ỡt tâng ntốq ki bo cốc cutễq nâi mbỡiq cỡt!
21 Deverias sabê-lo, pois já tinhas nascido: são tão numerosos os teus dias!
22 “Mới cơi mut nhêng máh ntốq cứq ramoat dŏq crơng tỡ, pỡ ntốq cứq dŏq máh prễl príl cớp cốc prễl?
22 Penetraste nos depósitos da neve? Visitaste os armazéns dos granizos,
23 Cứq thrũan dŏq máh ramứh ki toau tangái túh arức toâq, cớp tangái rachíl tỡ la tangái cỡt yúc.
23 que reservo para os tempos de tormento, para os dias de luta e de batalha?
24 Mới cơi pỡq, ma tỡ bữn, pỡ ntốq moat mandang loŏh, tỡ la pỡq bân ntốq cuyal angia mandang loŏh phát ploaq?
24 Por que caminho se espalha o nevoeiro, e o vento do oriente se expande pela terra?
25 “Noau píq sanghor yỗn dỡq mia, cớp thrũan rana yỗn toaih?
25 Quem abre um canal para os aguaceiros, e uma rota para o relâmpago,
26 Noau yỗn mia sễng pỡ ntốq ŏ́q cũai ỡt, tỡ la pỡ ntốq aiq ca tỡ bữn cũai?
26 para fazer chover sobre uma terra desabitada, sobre um deserto sem seres humanos,
27 Noau yỗn dỡq cỡt thớm bân ntốq khỗ cớp cahễng, dŏq amia bát bai toâr achỗn?
27 para regar regiões vastas e desoladas, para nelas fazer germinar a erva verdejante?
28 Mia bữn mpoaq tỡ? Noau cỡt mpoaq dỡq latac?
28 Terá a chuva um pai? Quem gera as gotas do orvalho?
29 Noau cỡt mpiq dỡq dỗ? Mpiq dỡq dỗ la ỡt ntốq léq?
29 De que seio sai o gelo, quem engendra a geada do céu,
30 Dỡq lêng cỡt samoât tamáu, cớp cloong dỡq mưt cỡt dỗ nheq.
30 quando endurecem as águas como a pedra, e se torna sólida a superfície do abismo?
31 “Têq mới boq alốm Mantỗr Plĩng yỗn ỡt muoi ntốq tỡ? Tỡ la leh samữ ca chŏ́q Mantỗr Anuac tỡ?
31 És tu que atas os laços das Plêiades, ou que desatas as correntes do Órion?
32 Mới têq dững aloŏh mantỗr puai catữ tỡ? Cớp têq tỡ mới ayông Mantỗr Cubuoi Toâr cớp Cubuoi Cớt?
32 És tu que fazes sair a seu tempo as constelações, e conduzes a grande Ursa com seus filhinhos?
33 Mới dáng máh phễp rit tâng paloŏng tỡ? Cớp têq mới ĩt phễp rit ki dŏq cỡt sốt tâng cốc cutễq nâi tỡ?
33 Conheces as leis do céu, regulas sua influência sobre a terra?
34 “Têq tỡ, mới ớn máh cốc ramứl? Cớp têq tỡ, mới yỗn ramứl cỡt samoât dỡq lut culứp tỗ mới?
34 Levantarás a tua voz até as nuvens, e o dilúvio te obedecerá?
35 Khân mới ớn lalieiq loŏh pỡq, án toâq loah cớp ta‑ỡi mới neq: ‘Ơq! Cứq bũi pỡq’, lứq tỡ?
35 Tua ordem fará os relâmpagos surgirem, e dir-te-ão eles: Eis-nos aqui?
36 Noau atỡng chớm ‘I-bít’ toâq crỗng Nil clưn luat pứh, tỡ la atỡng ntruoi tông pai paloŏng ễ mia?
36 Quem pôs a sabedoria nas nuvens, e a inteligência no meteoro?
37 Noau bữn sarnớm roan rơi ngih máh cốc ramứl? Cớp noau rơi pachêng ramứl, chơ tốh asễng yỗn cỡt dỡq mia?
37 Quem pode enumerar as nuvens, e inclinar as urnas do céu,
38 Mia ki táq yỗn phốn cutễq cỡt cốc, ma ntun ễn cutễq ki cỡt tabát ratếc-ratác tháng.
38 para que a poeira se mova em massa compacta, e os seus torrões se aglomerem?
39 “Mới têq chuaq dũ crơng sana yỗn cula samín acán cha tỡ? Cớp têq tỡ mới yỗn cula samín con cha pasâi,
39 És tu que caças a presa para a leoa, e que satisfazes a fome dos leõezinhos
40 toâq máh cula samín ỡt tooq tâng cưp, tỡ la ỡt crŏ́q tâng ntốq án ỡt?
40 quando estão deitados em seus covis, ou quando se emboscam nas covas?
41 Noau bán chớm tau-vau toâq án pâr pỡq chu, tỡ la toâq con án bữr yoc ễ cha sana?
41 Quem prepara ao corvo o seu sustento, quando seus filhinhos gritam para Deus, quando andam de um lado para outro sem comida?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 38, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.