João 18

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Moâm Yê-su câu ngkíq, chơ án cớp tỗp rien tễ án loŏh tễ ntốq ki, chơ alới yang yáng tooh tũm Ki-trôn. Bân ntốq ki bữn nưong; chơ Yê-su cớp tỗp rien tễ án mut tâng nưong ki.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Yuda, án ca chếq Yê-su, án dáng chơ ntốq ki, yuaq Yê-su dốq rôm ngki cớp tỗp rien tễ án.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Ngkíq Yuda ayông muoi tỗp tahan, cớp máh cũai ranễng tễ tỗp sốt cũai tễng rit sang Yiang Sursĩ cớp cũai Pha-rasi, dững alới toâq pỡ nưong ki. Alới ayễq crơng choac, chớp tớu, cớp aroam.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Yê-su khoiq dáng chơ máh ranáq ễ toâq pỡ án. Ngkíq án loŏh blớh alới ki: “Anhia chuaq noau?”
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Alới ta‑ỡi: “Hếq chuaq Yê-su, án ca tễ vil Na-sarễt.”
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Tữ Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Cứq nâi la án ki,” ngkíq tỗp alới ca ễ cỗp Yê-su lúh lalín cớp taliang dớm tâng cutễq.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Chơ Yê-su blớh loah alới neq: “Noau anhia chuaq?”
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 Yê-su ta‑ỡi loah alới neq: “Cứq khoiq atỡng anhia chơ, cứq nâi la án. Khân anhia chuaq cứq, anhia yỗn máh cũai nâi pỡq nheq voai.”
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 Yê-su pai ŏ́c ki yỗn cỡt rapĩeiq santoiq án khoiq pai tễ nhũang neq: “Mpoaq ơi, cứq tỡ bữn táq pứt manoaq aléq tễ alới ca mới khoiq chiau yỗn cứq.”
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Si-môn Phi-er bữn muoi pla dau. Án thot dau tễ sor, chơ tráh sũl cũai sốt nheq tễ rit sang Yiang Sursĩ, cớp ta-ŏh chíq cutũr coah atoam. Ramứh cũai sũl ki la Mal-chu.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Yê-su ớn Phi-er neq: “Mới chóq loah dau mới tâng sor! Sanua cứq cóq nguaiq tễ cachoc Mpoaq cứq yỗn cứq nguaiq.”
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Bo ki tỗp tahan cớp cũai sốt tahan, dếh máh ranễng cũai sốt tễ tỗp I-sarel, nheq alới ki cỗp Yê-su; chơ chŏ́q án.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Alới dững Yê-su pỡ An-na, yacũn Cai-pha. Tâng cumo ki Cai-pha sốt nheq tễ rit sang Yiang Sursĩ.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Cai-pha la cũai atỡng tỗp I-sarel tễ nhũang, neq: “Khaq hái yỗn manoaq nâi cuchĩt, saláng nheq máh cũai hái cuchĩt.”
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Si-môn Phi-er cớp manoaq ễn tỗp rien tễ Yê-su, alới bar náq puai Yê-su. Án ca sốt nheq tễ rit sang Yiang Sursĩ, án sacoal manoaq ki. Ngkíq án bữn mut parnơi cớp Yê-su tâng nchŏh mpễr dống cũai sốt nheq tễ rit sang.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Ma Phi-er ỡt yáng tiah ngoah toong. Ngkíq manoaq ca sarcoal cớp cũai sốt nheq tễ rit sang, án píh loah pỡ ngoah toong, cớp án sễq tễ mansễm kĩaq toong yỗn Phi-er mut tê.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Mansễm ca kĩaq toong blớh Phi-er neq: “Mới la tỗp rien tễ cũai ki tỡ?”
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Máh cũai táq ranáq cớp cũai tahan ỡt ntốq ki, alới sâng sangễt. Ngkíq alới nhúq ũih cớp nghễng. Phi-er tayứng nghễng ũih parnơi cớp alới tê.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Án ca sốt nheq tễ rit sang Yiang Sursĩ blớh Yê-su tễ tỗp rien tễ án, cớp tễ parnai án atỡng.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Yê-su ta‑ỡi neq: “Cứq khoiq atỡng raloaih lứq yỗn nheq tữh cũai dáng. Cứq atỡng níc tâng dống sang cớt cớp tâng Dống Sang Toâr pỡ ntốq nheq tữh cũai I-sarel dốq rôm. Cứq tỡ bữn cutooq muoi ŏ́c ntrớu tễ máh ŏ́c cứq atỡng.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 Nŏ́q anhia blớh cứq? Pĩeiq lứq la anhia blớh alới ca khoiq sâng parnai cứq atỡng. Lứq alới dáng ntrớu cứq khoiq atỡng.”
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Moâm Yê-su pai ngkíq, manoaq ranễng cũai sốt ki tapáh Yê-su cớp pai neq: “Nŏ́q mới pai ngkíq chóq cũai ndỡm nheq tễ rit sang Yiang Sursĩ?”
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Yê-su ta‑ỡi án neq: “Khân cứq pai tỡ pĩeiq, ki sễq mới atỡng cứq. Ma khân cứq pai pĩeiq, nŏ́q mới tapáh cứq?”
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Moâm ki An-na ớn noau dững Yê-su pỡ Cai-pha, án ca sốt nheq tễ rit sang Yiang Sursĩ. Ma Yê-su, noâng alới chŏ́q.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Phi-er noâng tayứng nghễng ũih. Bữn cũai blớh Phi-er: “Mới la tỗp rien tễ án ki tỡ?”
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Bữn manoaq sũl cũai sốt nheq tễ rit sang Yiang Sursĩ ỡt ntốq ki tê. Án la sễm ai cớp cũai ca Phi-er khoiq tráh cutũr. Án blớh Phi-er neq: “Lứq ma tỡ, cứq khoiq hữm mới tâng nưong cớp án ki?”
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Ma Phi-er calỡih sĩa Yê-su. Bo ki toâp ntruoi tacar.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Chơ tarưp ễn, noâng cláih lứq, alới dững Yê-su tễ dống Cai-pha toâq pỡ ntốq noau dốq rasữq cũai. Ma máh cũai I-sarel tỡ ễq mut tâng ntốq noau rasữq ki, yuaq alới tân khân alới mut tâng ki nhũang alới tỡ yũah cha sanhữ Tangái Loŏh.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Cỗ tỗp I-sarel tỡ ễq mut chu ntốq noau rasữq, ngkíq Phi-lat, la cũai sốt ntốq ki, loŏh chu alới. Án blớh alới neq: “Cỗ ranáq ntrớu anhia cauq cũai nâi?”
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Alới ta‑ỡi neq: “Khân án tỡ bữn táq pampla, ki hếq tỡ bữn dững án pỡ achuaih.”
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Phi-lat atỡng alới neq: “Cóq anhia dững achu loah án; chơ anhia táq án puai rit anhia bữm.”
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Ngkíq cỡt rapĩeiq santoiq Yê-su khoiq atỡng tễ nhũang chơ. Án khoiq atỡng na ntrớu án cóq cuchĩt.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Vớt ki Phi-lat mut loah chu dống, cớp án arô Yê-su. Án blớh Yê-su neq: “Mới la lứq puo tỗp I-sarel tỡ?”
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Yê-su blớh loah án neq: “Ŏ́c nâi mới chống ễ blớh, tỡ la cũai canŏ́h atỡng mới dáng tễ cứq?”
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Phi-lat ta‑ỡi neq: “Mŏ têq cứq dáng! Cứq tỡ cỡn tễ tỗp I-sarel. Cũai mới cớp cũai sốt rit sang cruang mới, alới ki dững mới toâq pỡ cứq. Ntrớu toâp mới táq lôih?”
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Yê-su ta‑ỡi loah neq: “Cứq cỡt sốt la tỡ bữn tâng dỡi nâi. Khân cứq cỡt sốt tâng dỡi nâi, ki proai cứq chíl loah tỗp I-sarel, tỡ yỗn alới bữn cỗp cứq. Ma chớc cứq la tỡ cỡn tâng dỡi nâi.”
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Phi-lat blớh loah: “Ngkíq mới la lứq puo tỡ?”
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Phi-lat blớh loah: “Ntrớu la ŏ́c pĩeiq?”
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Ma toâq tangái anhia cha sanhữ Tangái Loŏh, anhia bữn rit rưoh manoaq tễ máh cũai tũ yỗn cứq acláh. Ngkíq anhia ễq cứq acláh puo tỗp I-sarel tỡ?”
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Alới roap bỗq Phi-lat casang lứq: “Chỗi acláh án! Acláh Ba-raba!”
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.