Joel 1
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVI
1 Nâi la santoiq Yiang Sursĩ atỡng Yô-el con samiang Pê-thuol:
1 A palavra do Senhor que veio a Joel, filho de Petuel.
2 Nheq tữh anhia cũai thâu, cóq anhia tamứng nơ! Dũ náq cũai tâng cruang Yuda, la cóq tamứng tê! Máh ranáq nâi cơi bữn tâng dỡi anhia tỡ? Tỡ la bữn tâng dỡi achúc achiac anhia tỡ?
2 Ouçam isto, anciãos; escutem, todos os habitantes do país. Já aconteceu algo assim nos seus dias? Ou nos dias dos seus antepassados?
3 Cóq anhia ruaih loah dũ ŏ́c nâi yỗn con châu anhia tamứng. Chơ yỗn alới ễn ruaih loah yỗn dỡi ntun dáng tê.
3 Contem o que aconteceu aos seus filhos, e eles aos seus netos, e os seus netos, à geração seguinte.
4 Bữn máh sampứh lam toâq cáiq cha máh sarnóh. Toâq sampứh nâi cha pasâi, chơ toâq loah muoi sampứh ễn. Nheq sampứh nâi, toâq sampứh ki.
4 O que o gafanhoto cortador deixou o gafanhoto peregrino comeu; o que o gafanhoto peregrino deixou o gafanhoto devastador comeu; o que o gafanhoto devastador deixou o gafanhoto devorador comeu.
5 Tỗp anhia ca bũl blŏ́ng ơi! Cóq anhia tamỡ cớp nhiam cuclỗiq cucling! Anhia ca ham blŏ́ng ơi! Cóq anhia nhiam, yuaq tangcóq nho dŏq táq blŏ́ng tamái khoiq pĩeiq talốh nheq chơ.
5 Acordem, bêbados, e chorem! Lamentem todos vocês, bebedores de vinho; gritem por causa do vinho novo, pois ele foi tirado dos seus lábios.
6 Sampứh lam ki sacâm tễ muoi cruang rêng lứq, án toâq chíl talốh tâm cutễq hái. Án toâq sa‑ữi lứq toau tỡ têq ngih noâng. Canễng án nhôiq samoât canễng cula samín cớp clỗi án samoât clỗi cula samín cán.
6 Uma nação invadiu a minha terra, poderosa e inumerável; seus dentes são dentes de leão, suas presas são de leoa.
7 Lam ki khoiq talốh nheq chơ tangcóq palâi nho tỗp hái, cớp khoiq talốh nỡm tarúng hái. Án khoiq cáiq nheq ndŏh aluang toau abễng acong aluang cỡt chíq cloc.
7 Arrasou as minhas videiras e arruinou as minhas figueiras. Arrancou-lhes a casca, e derrubou-as, deixando brancos os seus galhos.
8 Máh cũai proai ơi! Cóq anhia nhiam cuclỗiq cucling samoât cumũr nhiam atếh toâq sampuoq án cuchĩt.
8 Pranteiem como uma virgem em vestes de luto que lamenta pelo noivo da sua mocidade.
9 Tâng Dống Sang Toâr ŏ́q máh thữ racáu cớp blŏ́ng nho dŏq chiau sang. Máh cũai tễng rit sang tanúh cỗ ŏ́q crơng chiau sang yỗn Yiang Sursĩ.
9 As ofertas de cereal e as ofertas derramadas foram eliminadas do templo do Senhor. Os sacerdotes, que ministram diante do Senhor, estão de luto.
10 Máh nia sarái cỡt rangual; tâm cutễq cỡt ngua parngeh, cỗ tian saro khoiq rúng nheq chơ; palâi nho tamái la ŏ́q cớp aluang o‑li‑vê la cỡt sangot nheq.
10 Os campos estão arruinados, a terra está seca; o trigo está destruído, o vinho novo acabou, o azeite está em falta.
11 Máh anhia ca táq sarái ơi! Cóq anhia nhiam cu‑ỗi! Máh anhia ca chóh voar nho ơi! Cóq anhia cuclỗiq cucling, yuaq máh palâi tâng sarái cớp tâng nưong anhia khoiq rúng ralốh nheq chơ.
11 Desesperem-se, agricultores, chorem, produtores de vinho; fiquem aflitos pelo trigo e pela cevada, porque a colheita foi destruída.
12 Voar nho cớp nỡm tarúng khoiq roŏh nheq chơ, dếh nỡm ỗiq-tâi, nỡm tarễc, cớp nỡm palâi canŏ́h hỡ rúng ralốh. Dũ ramứh nỡm aluang cỡt sangot khỗ. Yuaq ngkíq, máh ŏ́c bũi óh cũai proai khoiq pứt nheq.
12 A vinha está seca, e a figueira murchou; a romãzeira, a palmeira e a macieira, todas as árvores do campo secaram. Secou-se, mais ainda, a alegria dos homens.
13 Nheq tữh anhia ca tễng rit pỡ prông sang Yiang Sursĩ ơi! Cóq anhia sớp aroâiq tanúh cớp nhiam u‑ỗi! Cóq anhia mut tâng Dống Sang Toâr cớp nhiam pông brang! Yuaq ŏ́q saro cớp blŏ́ng nho dŏq chiau sang yỗn Yiang Sursĩ.
13 Ponham vestes de luto, ó sacerdotes, e pranteiem; chorem alto, vocês que ministram perante o altar. Venham, passem a noite vestidos de luto, vocês que ministram perante o meu Deus; pois as ofertas de cereal e as ofertas derramadas foram suprimidas do templo do seu Deus.
14 Cóq anhia thrũan táq rit ót sana! Cóq anhia arô máh cũai proai toâq rôm! Cóq anhia parỗm pachứm nheq cũai sốt cớp dũ náq cũai tâng cloong cutễq nâi! Chơ nheq tữh anhia cóq pỡq chu Dống Sang Toâr Yiang Sursĩ, Ncháu anhia, cớp câu sễq tễ án.
14 Decretem um jejum santo; convoquem uma assembléia sagrada. Reúnam as autoridades e todos os habitantes do país no templo do Senhor, do seu Deus, e clamem ao Senhor.
15 Tangái Yiang Sursĩ ễ toâq cheq lứq chơ, la tangái Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq dững atoâq máh ranáq rúng pứt dŏq talốh táh; ranáq ki cỡt croŏq cớp cahĩal lứq.
15 Ah! Aquele dia! Sim, o dia do Senhor está próximo; como destruição poderosa da parte do Todo-poderoso, ele virá.
16 Sana hái rúng pữoi nheq; ŏ́c bũi óh tâng Dống Sang Toâr Yiang Sursĩ hái la rangiac pứt nheq tê.
16 Não é verdade que a comida foi eliminada diante dos nossos próprios olhos, e que a alegria e a satisfação foram suprimidas, do templo do nosso Deus?
17 Ŏ́c cuplốq cuchĩt tâng cutễq khỗ. Tâng máh loau la sarŏh miat, dếh sũ saro la rúng ralốh nheq.
17 As sementes estão murchas debaixo dos torrões de terra. Os celeiros estão em ruínas, os depósitos de cereal foram derrubados, pois a colheita se perdeu.
18 Cỗ ŏ́q bát cha máh ntroŏq bubữr, cớp máh cữu rabỡng chĩuq khlac.
18 Como está mugindo o gado! As manadas andam agitadas porque não têm pasto; até os rebanhos de ovelhas estão sendo castigados.
19 Ơ Yiang Sursĩ ơi! Cứq arô sễq tễ anhia, yuaq máh ruang bát cớp máh nỡm aluang khoiq roŏh nheq, cỡt samoât ũih hŏ́c.
19 A ti, Senhor, eu clamo, pois o fogo devorou as pastagens e as chamas consumiram todas as árvores do campo.
20 Dếh charán cruang hễr ễq anhia rachuai, cỗ máh dỡq tâng tũm khoiq sarễt khỗ nheq chơ.
20 Até os animais do campo clamam a ti, pois os canais de água se secaram e o fogo devorou as pastagens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Joel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.