Joel 1
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB
1 Nâi la santoiq Yiang Sursĩ atỡng Yô-el con samiang Pê-thuol:
1 Palavra do Senhor, que foi dirigida a Joel, filho de Petuel.
2 Nheq tữh anhia cũai thâu, cóq anhia tamứng nơ! Dũ náq cũai tâng cruang Yuda, la cóq tamứng tê! Máh ranáq nâi cơi bữn tâng dỡi anhia tỡ? Tỡ la bữn tâng dỡi achúc achiac anhia tỡ?
2 Ouvi isto, vós anciãos, e escutai, todos os moradores da terra: Aconteceu isto em vossos dias, ou nos dias de vossos pais?
3 Cóq anhia ruaih loah dũ ŏ́c nâi yỗn con châu anhia tamứng. Chơ yỗn alới ễn ruaih loah yỗn dỡi ntun dáng tê.
3 Fazei sobre isto uma narração a vossos filhos, e vossos filhos a transmitam a seus filhos, e os filhos destes à geração seguinte.
4 Bữn máh sampứh lam toâq cáiq cha máh sarnóh. Toâq sampứh nâi cha pasâi, chơ toâq loah muoi sampứh ễn. Nheq sampứh nâi, toâq sampứh ki.
4 O que a locusta cortadora deixou, a voadora o comeu; e o que a voadora deixou, a devoradora o comeu; e o que a devoradora deixou, a destruidora o comeu.
5 Tỗp anhia ca bũl blŏ́ng ơi! Cóq anhia tamỡ cớp nhiam cuclỗiq cucling! Anhia ca ham blŏ́ng ơi! Cóq anhia nhiam, yuaq tangcóq nho dŏq táq blŏ́ng tamái khoiq pĩeiq talốh nheq chơ.
5 Despertai, bêbedos, e chorai; gemei, todos os que bebeis vinho, por causa do mosto; porque tirado é da vossa boca.
6 Sampứh lam ki sacâm tễ muoi cruang rêng lứq, án toâq chíl talốh tâm cutễq hái. Án toâq sa‑ữi lứq toau tỡ têq ngih noâng. Canễng án nhôiq samoât canễng cula samín cớp clỗi án samoât clỗi cula samín cán.
6 Porque sobre a minha terra é vinda uma nação poderosa e inumerável. os seus dentes são dentes de leão, e têm queixadas de uma leoa.
7 Lam ki khoiq talốh nheq chơ tangcóq palâi nho tỗp hái, cớp khoiq talốh nỡm tarúng hái. Án khoiq cáiq nheq ndŏh aluang toau abễng acong aluang cỡt chíq cloc.
7 Fez da minha vide uma assolação, e tirou a casca à minha figueira; despiu-a toda, e a lançou por terra; os seus sarmentos se embranqueceram.
8 Máh cũai proai ơi! Cóq anhia nhiam cuclỗiq cucling samoât cumũr nhiam atếh toâq sampuoq án cuchĩt.
8 Lamenta como a virgem que está cingida de saco, pelo marido da sua mocidade.
9 Tâng Dống Sang Toâr ŏ́q máh thữ racáu cớp blŏ́ng nho dŏq chiau sang. Máh cũai tễng rit sang tanúh cỗ ŏ́q crơng chiau sang yỗn Yiang Sursĩ.
9 Está cortada da casa do Senhor a oferta de cereais e a libação; os sacerdotes, ministros do Senhor, estão entristecidos.
10 Máh nia sarái cỡt rangual; tâm cutễq cỡt ngua parngeh, cỗ tian saro khoiq rúng nheq chơ; palâi nho tamái la ŏ́q cớp aluang o‑li‑vê la cỡt sangot nheq.
10 O campo está assolado, e a terra chora; porque o trigo está destruído, o mosto se secou, o azeite falta.
11 Máh anhia ca táq sarái ơi! Cóq anhia nhiam cu‑ỗi! Máh anhia ca chóh voar nho ơi! Cóq anhia cuclỗiq cucling, yuaq máh palâi tâng sarái cớp tâng nưong anhia khoiq rúng ralốh nheq chơ.
11 Envergonhai-vos, lavradores, uivai, vinhateiros, sobre o trigo e a cevada; porque a colheita do campo pereceu.
12 Voar nho cớp nỡm tarúng khoiq roŏh nheq chơ, dếh nỡm ỗiq-tâi, nỡm tarễc, cớp nỡm palâi canŏ́h hỡ rúng ralốh. Dũ ramứh nỡm aluang cỡt sangot khỗ. Yuaq ngkíq, máh ŏ́c bũi óh cũai proai khoiq pứt nheq.
12 A vide se secou, a figueira se murchou; a romeira também, e a palmeira e a macieira, sim, todas as árvores do campo se secaram; e a alegria esmoreceu entre os filhos dos homens.
13 Nheq tữh anhia ca tễng rit pỡ prông sang Yiang Sursĩ ơi! Cóq anhia sớp aroâiq tanúh cớp nhiam u‑ỗi! Cóq anhia mut tâng Dống Sang Toâr cớp nhiam pông brang! Yuaq ŏ́q saro cớp blŏ́ng nho dŏq chiau sang yỗn Yiang Sursĩ.
13 Cingi-vos de saco e lamentai-vos, sacerdotes; uivai, ministros do altar; entrai e passai a noite vestidos de saco, ministros do meu Deus; porque foi cortada da casa do vosso Deus a oferta de cereais e a libação.
14 Cóq anhia thrũan táq rit ót sana! Cóq anhia arô máh cũai proai toâq rôm! Cóq anhia parỗm pachứm nheq cũai sốt cớp dũ náq cũai tâng cloong cutễq nâi! Chơ nheq tữh anhia cóq pỡq chu Dống Sang Toâr Yiang Sursĩ, Ncháu anhia, cớp câu sễq tễ án.
14 Santificai um jejum, convocai uma assembléia solene, congregai os anciãos, e todos os moradores da terra, na casa do Senhor vosso Deus, e clamai ao Senhor.
15 Tangái Yiang Sursĩ ễ toâq cheq lứq chơ, la tangái Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq dững atoâq máh ranáq rúng pứt dŏq talốh táh; ranáq ki cỡt croŏq cớp cahĩal lứq.
15 Ai do dia! pois o dia do senhor está perto, e vem como assolação da parte do Todo-Poderoso.
16 Sana hái rúng pữoi nheq; ŏ́c bũi óh tâng Dống Sang Toâr Yiang Sursĩ hái la rangiac pứt nheq tê.
16 Porventura não está cortado o mantimento de diante de nossos olhos? a alegria e o regozijo da casa do nosso Deus?
17 Ŏ́c cuplốq cuchĩt tâng cutễq khỗ. Tâng máh loau la sarŏh miat, dếh sũ saro la rúng ralốh nheq.
17 A semente mirrou debaixo dos seus torrões; os celeiros estão desolados, os armazéns arruinados; porque falharam os cereais.
18 Cỗ ŏ́q bát cha máh ntroŏq bubữr, cớp máh cữu rabỡng chĩuq khlac.
18 Como geme o gado! As manadas de vacas estão confusas, porque não têm pasto; também os rebanhos de ovelhas estão desolados.
19 Ơ Yiang Sursĩ ơi! Cứq arô sễq tễ anhia, yuaq máh ruang bát cớp máh nỡm aluang khoiq roŏh nheq, cỡt samoât ũih hŏ́c.
19 A ti clamo, ó Senhor; porque o fogo consumiu os pastos do deserto, e a chama abrasou todas as árvores do campo.
20 Dếh charán cruang hễr ễq anhia rachuai, cỗ máh dỡq tâng tũm khoiq sarễt khỗ nheq chơ.
20 Até os animais do campo suspiram por ti; porque as correntes d'água se secaram, e o fogo consumiu os pastos do deserto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Joel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.