Isaías 58
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ACF
1 Yiang Sursĩ pai neq: “Cóq ỗq cu‑ỗq yỗn casang, ĩn noau plóng lavia; cóq atỡng máh cũai proai cứq dáng tễ ranáq lôih alới.
1 Clama em alta voz, não te detenhas, levanta a tua voz como a trombeta e anuncia ao meu povo a sua transgressão, e à casa de Jacó os seus pecados.
2 Tỗp alới sang toam cứq cu rangái; alới pai alới yoc ễ dáng tễ ranáq cứq patâp yỗn alới táq. Alới pai alới yoc ễ bữn ŏ́c patâp ca pĩeiq lứq; khân ngkíq, alới sâng ỡn cớp bũi sang toam cứq.”
2 Todavia me procuram cada dia, tomam prazer em saber os meus caminhos, como um povo que pratica justiça, e não deixa o direito do seu Deus; perguntam-me pelos direitos da justiça, e têm prazer em se chegarem a Deus,
3 Cũai proai blớh neq: “Cỗ nŏ́q hái cóq táq rit ót sana, ma tỡ hữm Yiang Sursĩ tutuaiq nhêng hái ntrớu? Cỗ nŏ́q hái ót sana, ma án tỡ bữn ramíng ntrớu tễ ranáq hái táq?”
3 Dizendo: Por que jejuamos nós, e tu não atentas para isso? Por que afligimos as nossas almas, e tu não o sabes? Eis que no dia em que jejuais achais o vosso próprio contentamento, e requereis todo o vosso trabalho.
4 Ranáq anhia ót sana táq yỗn anhia ralỗih cớp rachíl ratáq acữn achỗn ễn. Ranáq anhia ót sana ngkíq, tỡ têq táq yỗn cứq tamứng sưong santoiq anhia câu sễq.
4 Eis que para contendas e debates jejuais, e para ferirdes com punho iníquo; não jejueis como hoje, para fazer ouvir a vossa voz no alto.
5 Toâq anhia ót sana, anhia chống táq yỗn anhia chĩuq túh ngua; anhia ngũq asễng cớp lamên la‑ot samoât bát sangot, cớp anhia sữn aroâiq acrơiq tâng bŏ́h, chơ padếh bếq. Máh ki anhia amứh ranáq ot sana tỡ? Nŏ́q anhia chanchớm cứq bũi pahỡm cớp máh ranáq ki?
5 Seria este o jejum que eu escolheria, que o homem um dia aflija a sua alma, que incline a sua cabeça como o junco, e estenda debaixo de si saco e cinza? Chamarias tu a isto jejum e dia aprazível ao Senhor?
6 “Ranáq ót sana, cứq yoc la neq: Leh aloŏh sarnŏ́q anhia chŏ́q cũai ca tỡ bữn lôih, cớp acláh cũai ca anhia padâm, chơ yỗn alới ỡt ien ễn.
6 Porventura não é este o jejum que escolhi, que soltes as ligaduras da impiedade, que desfaças as ataduras do jugo e que deixes livres os oprimidos, e despedaces todo o jugo?
7 Cóq anhia tampễq crơng sana yỗn cũai panhieih khlac, cớp yỗn cũai ŏ́q ntốq ỡt bữn ntốq ỡt. Cóq ĩt tampâc yỗn cũai ŏ́q tampâc, cớp chỗi khlĩr rachuai máh sễm ai anhia bữm.
7 Porventura não é também que repartas o teu pão com o faminto, e recolhas em casa os pobres abandonados; e, quando vires o nu, o cubras, e não te escondas da tua carne?
8 “Chơ ŏ́c saryóq tễ cứq lứq aclaq poang yỗn anhia, samoât mandang chỗn tarưp, cớp cứq lứq tahâu máh bớc anhia yỗn cỡt chái bán. Cứq lứq ỡt níc cớp anhia, rachuai anhia, cớp bán curiaq anhia tễ dũ coah.
8 Então romperá a tua luz como a alva, e a tua cura apressadamente brotará, e a tua justiça irá adiante de ti, e a glória do Senhor será a tua retaguarda.
9 Toâq anhia câu sễq, cứq lứq ta‑ỡi.
9 Então clamarás, e o Senhor te responderá; gritarás, e ele dirá: Eis-me aqui. Se tirares do meio de ti o jugo, o estender do dedo, e o falar iniquamente;
10 cớp cóq anhia rachuai cũai panhieih nheq tễ rangứh rahỡ anhia, cớp yỗn cũai noau padâm sâng bũi mứt pahỡm; chơ ŏ́c canám ca ỡt lavíng anhia rapĩen cỡt poang samoât mandang toâng.
10 E se abrires a tua alma ao faminto, e fartares a alma aflita; então a tua luz nascerá nas trevas, e a tua escuridão será como o meio-dia.
11 Chơ cứq Yiang Sursĩ lứq ayông níc anhia, cớp yỗn anhia bữn moang ŏ́c o, dếh cỡt bán rêng lứq. Chơ anhia cỡt samoât nưong bữn dỡq sa‑ữi, cỡt samoât mec dỡq tỡ nai sarễt khỗ.
11 E o Senhor te guiará continuamente, e fartará a tua alma em lugares áridos, e fortificará os teus ossos; e serás como um jardim regado, e como um manancial, cujas águas nunca faltam.
12 Máh dống anhia tễ mbŏ́q ca khoiq rúng ralốh, anhia lứq bữn táq loah tamái bân ntốq tiaq. Ngkíq, noau dŏq anhia: ‘cũai atức viang vil tamái’, cớp ‘cũai táq loah dống khoiq rúng ralốh yỗn cỡt tamái ễn’.”
12 E os que de ti procederem edificarão as antigas ruínas; e levantarás os fundamentos de geração em geração; e chamar-te-ão reparador das roturas, e restaurador de veredas para morar.
13 Yiang Sursĩ pai neq: “Cóq anhia yám noap Tangái Rlu, cớp chỗi táq ranáq anhia bữm tâng tangái ki; chỗi táq ntỡng santoiq tỡ bữn kia ntrớu tâng Tangái Rlu. Khân anhia dŏq tangái ki miar yỗn cứq,
13 Se desviares o teu pé do sábado, de fazeres a tua vontade no meu santo dia, e chamares ao sábado deleitoso, e o santo dia do Senhor, digno de honra, e o honrares não seguindo os teus caminhos, nem pretendendo fazer a tua própria vontade, nem falares as tuas próprias palavras,
14 ki anhia bữn roap moang ŏ́c bũi óh táq ranáq cứq. Cứq lứq yỗn cũai chũop cruang cutễq nâi yám noap anhia, chơ anhia sâng bũi ỡn tâng tâm cutễq cứq khoiq chiau yỗn Yacốp achúc achiac anhia. Cứq Yiang Sursĩ toâp pai máh santoiq nâi.”
14 Então te deleitarás no Senhor, e te farei cavalgar sobre as alturas da terra, e te sustentarei com a herança de teu pai Jacó; porque a boca do Senhor o disse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 58, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.