Isaías 1
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC
1 Tâm saráq pơ nâi Yiang Sursĩ khoiq sapáh yỗn cứq Ê-sai, con samiang Amot, hữm yỗn cứq chĩc tễ ranáq tâng vil Yaru-salem cớp cruang Yuda tâng dỡi máh puo Usiah, Yô-tham, Ahat, cớp Hê-sakia cỡt sốt tâng cruang Yuda.
1 Profecia de Isaías, filho de Amós, a respeito de Judá e Jerusalém no tempo de Ozias, de Joatão, de Acaz e de Ezequias, rei de Judá.
2 Yiang Sursĩ pai neq: “Paloŏng cớp cutễq ơi! Cóq tamứng ranáq cứq ntôm pai! Tỗp carnễn ca cứq rabán toau toâr, alới lớn-sarlớn chóq cứq.
2 Ouvi, céus, e tu, ó terra, escuta, é o Senhor que fala: Eu criei filhos e os eduquei, eles, porém, se revoltaram contra mim.
3 Ntroŏq sacoal ncháu án, cớp aséh dễn chữ tapuang ncháu án dốq siem, ma tỗp I-sarel la proai cứq, alới tỡ bữn dáng loâng. Alới tỡ bữn sapúh ntrớu tháng.
3 O boi conhece o seu possuidor, e o asno, o estábulo do seu dono; mas Israel não conhece nada, e meu povo não tem entendimento.
4 “Tỗp I-sarel ơi! Anhia la cũai bữn lôih sa‑ữi lứq. Anhia patiang moang ŏ́c lôih. Anhia la cũai loâi cớp lôp níc cũai canŏ́h. Cớp anhia nguai chíq tễ Yiang Sursĩ, Ncháu anhia, án ca bráh o lứq.
4 Ai da nação pecadora, do povo carregado de crimes, da raça de malfeitores, dos filhos desnaturados! Abandonaram o Senhor, desprezaram o Santo de Israel, e lhe voltaram as costas.
5 Cỗ nŏ́q anhia chíl níc cứq? Anhia ễq cứq yỗn anhia roap tôt ntâng ễn tỡ? Tỗp I-sarel ơi! Plỡ anhia cỡt trúc hâp lứq, cớp mứt pahỡm anhia cỡt a‑ĩ.
5 Onde vos ferir ainda, quando persistis na rebelião? Toda a cabeça está enferma, e todo o coração, abatido.
6 Tễ plỡ toau toâq ayững nheq tỗ chác anhia ŏ́q ntốq o loâng. Tỗ chác anhia cỡt trúc nheq, cỡt bớc rapoâq rahỡ; bớc ki tỡ bữn noau chut yỗn cỡt bráh, cớp tỡ bữn noau ĩt aroâiq tán yỗn cỡt bán; tỡ bữn noau chóq rahâu tahâu yỗn cỡt bán.
6 Desde a planta dos pés até o alto da cabeça, não há nele coisa sã. Tudo é uma ferida, uma contusão, uma chaga viva, que não foi nem curada, nem ligada, nem suavizada com óleo.
7 “Cruang cutễq anhia khoiq noau talốh chơ; vil anhia khoiq noau chŏ́ng cat nheq. Máh cũai tễ cruang canŏ́h toâq cheng ndỡm cutễq cớp talốh táh dũ ramứh choâng moat tỗp anhia toâp.
7 Vossa terra está assolada, vossas cidades, incendiadas. Os inimigos, à vossa vista, devastam vosso país. {É uma desolação, como a ruína de Sodoma}.
8 Noâng khlâiq ống vil Yaru-salem sâng, ma noau ỡt crŏ́q lavíng nheq. Vil ki cỡt ariang sũ tâng nưong nho, tỡ la rô kễl ŏ́q cũai kĩaq.
8 Sião está só como choupana em uma vinha, como choça em pepinal, como cidade sitiada.
9 Khân Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq tỡ bữn chuai cũai yỗn bữn tamoong, ki vil Yaru-salem cỡt pứt nheq, machớng vil Sadôm cớp vil Camô-rơ tê.
9 Se o Senhor dos exércitos não nos tivesse deixado alguns da nossa linhagem, teríamos sido como Sodoma, e ter-nos-íamos tornado como Gomorra.
10 “Vil Yaru-salem ơi! Máh cũai sốt cớp cũai proai tâng vil anhia, alới cỡt ariang máh cũai sốt vil Sadôm cớp vil Camô-rơ tê. Cóq anhia tamứng yỗn samoât santoiq Yiang Sursĩ ntôm atỡng anhia. Cóq anhia trĩh nheq rangứh rahỡ máh ramứh ntrớu Yiang Sursĩ ntôm arĩen anhia.”
10 Ouvi a palavra do Senhor, príncipes de Sodoma; escuta a lição de nosso Deus, povo de Gomorra:
11 Án pai chóq anhia neq: “Anhia chanchớm cứq yoc ễ roap ĩt máh crơng anhia chiau sang yỗn cứq tỡ? Cứq bữn chơ dũ ramứh charán cữu ca anhia dững bốh chiau sang, cớp nsễng tễ charán plứm nín khong anhia. Cứq tỡ ễq hữm noâng aham ntroŏq, aham cữu, cớp aham mbễq anhia dững.
11 De que me serve a mim a multidão das vossas vítimas?, diz o Senhor. Já estou farto de holocaustos de cordeiros e da gordura de novilhos cevados. Eu não quero sangue de touros e de bodes.
12 Noau canưi anhia dững máh crơng nâi toâq sang toam cứq? Noau ớn anhia toâq tĩn sarúq dống sang cứq?
12 quando vindes apresentar-vos diante de mim, quem vos reclamou isto: atropelar os meus átrios?
13 Máh crơng anhia dững chiau sang tỡ bữn cỡt kia ntrớu; cứq tỡ ễq tamũoq hỡi tễ crơng phuom anhia chŏ́ng. Cứq tỡ rơi chĩuq noâng máh ŏ́c sâuq anhia táq bo anhia táq rit cha bũi Casâi Loŏh Tamái, Tangái Rlu, cớp máh rit canŏ́h tễ tỗp anhia.
13 De nada serve trazer oferendas; tenho horror da fumaça dos sacrifícios. As luas novas, os sábados, as reuniões de culto, não posso suportar a presença do crime na festa religiosa.
14 Cứq kêt rit cha bũi Casâi Loŏh Tamái cớp máh rit canŏ́h; cứq tỡ ễq chĩuq noâng tễ máh rit anhia dốq táq ki.
14 Eu abomino as vossas luas novas e as vossas festas; elas me são molestas, estou cansado delas.
15 “Toâq anhia sacỡ atĩ achỗn câu sễq tễ cứq, cứq tỡ ễq nhêng loâng chu anhia. Tam anhia câu sễq sa‑ữi, ma cứq tỡ ễq tamứng, yuaq atĩ anhia nhơp moang aham.
15 Quando estendeis vossas mãos, eu desvio de vós os meus olhos; quando multiplicais vossas preces, não as ouço. Vossas mãos estão cheias de sangue,
16 Cóq anhia sambráh tỗ anhia yỗn cỡt bráh. Cóq anhia chỗi táq noâng máh ranáq sâuq cứq dốq hữm anhia táq.
16 lavai-vos, purificai-vos. Tirai vossas más ações de diante de meus olhos.
17 Cóq anhia rien táq ranáq tanoang tapứng. Cóq anhia ravoât ŏ́c pĩeiq, cớp rachuai máh cũai noau padâm; chỗi lôp máh con cumuiq; cóq anhia rapai chuai máh cán cumai.
17 Cessai de fazer o mal, aprendei a fazer o bem. Respeitai o direito, protegei o oprimido; fazei justiça ao órfão, defendei a viúva.
18 “Sanua, cóq hái sarhống parnơi. Tam lôih anhia cusâu samoât aham, ma cứq ễ táq yỗn anhia cỡt cloc bráh ariang prễl príl. Tam lôih anhia cỡt ariang santứm cusâu phĩang tháng, ma cứq ễ táq yỗn anhia cỡt cloc ariang sóc cữu.
18 Pois bem, justifiquemo-nos, diz o Senhor. Se vossos pecados forem escarlates, tornar-se-ão brancos como a neve! Se forem vermelhos como a púrpura, ficarão brancos como a lã!
19 Khân anhia trĩh cứq nheq tễ mứt pahỡm anhia, ki anhia bữn cha máh crơng o ca dáh tâng cloong cutễq nâi.
19 Se fordes dóceis e obedientes, provareis os melhores frutos da terra;
20 Ma khân anhia chíl cớp lớn-sarlớn níc chóq cứq, ki cũai par‑ũal lứq toâq cachĩt anhia. Cứq la Yiang Sursĩ pai santoiq nâi.”
20 se recusardes e vos revoltardes, provareis a espada. É a boca do Senhor que o declara.
21 Bo nhũang vil ki táq pĩeiq lứq chóq Yiang Sursĩ, ma sanua vil ki ntôm cỡt samoât mansễm chếq tỗ. Tễ nhũang vil ki bữn moang cũai tanoang o, ma sanua bữn moang cũai cachĩt cũai canŏ́h.
21 Como se prostituiu a cidade fiel, Sião, cheia de retidão? A justiça habitava nela, e agora são os homicidas.
22 Vil Yaru-salem ơi! Bo nhũang anhia bữn kia moat lứq samoât práq, ma sanua anhia cỡt tỡ bữn kia noâng; bo nhũang anhia cỡt samoât blŏ́ng nho cỗt ễm lứq, ma sanua anhia cỡt ntiah samoât dỡq miat sâng.
22 Tua prata converteu-se em escória, teu vinho misturou-se com água.
23 Máh cũai plỡ tỗp anhia táq choac, cớp alới cỡt yớu ratoi cớp cũai rapốn; alới tadỡng ĩt máh crơng mpon cớp práq noau chỡng mứt pahỡm alới. Alới tỡ nai rapai chuai máh con cumuiq, tỡ la tamứng santoiq máh cán cumai tâng ntốq noau rasữq parnai.
23 Teus príncipes são rebeldes, cúmplices de ladrões. Todos eles amam as dádivas e andam atrás do proveito próprio; não fazem justiça ao órfão, e a causa da viúva não é evocada diante deles.
24 Ngkíq, sanua cóq anhia tamứng! Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq, la Ncháu tỗp I-sarel, ntôm pai neq: “Cứq ễ carláh dỡq chóq tỗp anhia ca par‑ũal cứq; chơ anhia tỡ bữn táq yỗn cứq sâng túh noâng.
24 Por isso eis o que diz o Senhor, Deus dos exércitos, o Poderoso de Israel: Ah! eu tirarei satisfação de meus adversários, e me vingarei de meus inimigos.
25 Cứq ễ manrap anhia ntâng cớp chŏ́ng talốh nheq máh ranáq sâuq tễ anhia, ariang noau tooc tac dŏq pupứt nheq saréh.
25 Voltarei minha mão contra ti, e te purificarei no crisol, e eliminarei de ti todo o chumbo.
26 Chơ cứq yỗn anhia bữn máh cũai ayông cớp máh cũai tĩeih atỡng samoât anhia khoiq bữn tễ nhũang. Chơ noau ễ dŏq vil Yaru-salem la vil tanoang o cớp vil táq tanoang tapứng chóq cứq.”
26 Tornarei teus juízes semelhantes aos de outrora, e teus conselheiros como os de antigamente. Então te chamarão Cidade da Justiça, Cidade fiel.
27 Cỗ Yiang Sursĩ tanoang o, án ễ chuai amoong vil Yaru-salem cớp dũ náq cũai tâng vil ki pĩen loah mứt tamái.
27 Sião será remida pelo direito, e seus convertidos pela justiça..
28 Ma án ễ pupứt táh nheq máh cũai táq ranáq lôih cớp táq choac chóq án; án ễ cachĩt dũ náq ca calỡih án.
28 Os rebeldes e os pecadores serão destruídos juntamente, e aqueles que abandonam o Senhor perecerão.
29 Nỡ‑ra anhia cỡt casiet tễ ranáq anhia cucốh sang aluang cớp táq ntốq tutức sang máh mul rup.
29 Então tereis vergonha dos carvalhos verdes que cobiçais, e corareis de pejo dos jardins que ora vos agradam,
30 Dỡi tamoong anhia cỡt sangot khỗ, samoât nỡm aluang cheq ễ roŏh, tỡ la samoât nưong ŏ́q dỡq.
30 porque sereis como um carvalho verde com folhagem seca, e como um jardim sem água.
31 Ariang anhia ĩt soc tanhốq tâng ũih, ngkíq tê cũai bữn chớc cỡt pứt, cỗ tễ máh ranáq sâuq alới táq; cớp tỡ bữn noau têq pupât ũih ki.
31 O homem forte será a estopa. e sua obra, a faísca; eles arderão sem que ninguém possa extinguir.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.