Hebreus 11

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Hái sa‑âm pacái la ariang hái bữn máh ramứh ca hái ngcuang, cớp ariang hái hữm chơ máh ramứh hái tỡ yũah hữm.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 Máh cũai tễ mbŏ́q ca sa‑âm ngkíq, Yiang Sursĩ pai alới ki o lứq.
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 Cỗ hái sa‑âm, hái dáng Yiang Sursĩ tễng paloŏng cutễq nhơ tễ parnai án pai. Ngkíq máh ramứh hái hữm, Yiang Sursĩ tễng dếh ramứh hái tỡ têq hữm.
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 Cỗ Aben sa‑âm, án chiau sang yỗn Yiang Sursĩ crơng o hỡn tễ Ca-in sang. Ngkíq Yiang Sursĩ pai Aben la cũai tanoang o, yuaq án hữm pĩeiq crơng Aben sang. Aben khoiq cuchĩt dũn chơ, ma ariang án noâng atỡng hái.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 Cỗ Ê-nóc sa‑âm, ngkíq Yiang Sursĩ parỗn án sarbiet tháng, cớp tỡ bữn noau hữm noâng án. Ma nhũang Yiang Sursĩ parỗn án, án khoiq táq yỗn Yiang Sursĩ sâng bũi pahỡm.
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 Tỡ bữn noau têq táq bũi pahỡm Yiang Sursĩ khân tỡ bữn sa‑âm. Yuaq cũai yoc ễ toâq pỡ Yiang Sursĩ cóq án noap samoât, lứq bữn Yiang Sursĩ, cớp Yiang Sursĩ lứq chuai máh cũai ca chuaq án.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 Cỗ Nô-ê sa‑âm, án trĩh parnai Yiang Sursĩ patâp, chơ án táq tuoc toâr; yuaq Yiang Sursĩ atỡng án nhũang tễ máh ramứh ca ễ toâq noau tỡ nai hữm yũah. Ngkíq dống sũ án bữn tamoong. Cớp cỗ noau hữm án táq ranáq o, ngkíq noau dáng nheq tữh cũai canŏ́h lứq sâuq. Cớp Yiang Sursĩ noap Nô-ê la cũai tanoang o yáng moat án yuaq Nô-ê sa‑âm.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 Cỗ A-praham sa‑âm, án trĩh toâq Yiang Sursĩ ớn án loŏh tễ ntốq án ỡt, chơ pỡq chu ntốq canŏ́h ca Yiang Sursĩ pruam nỡ‑ra án yỗn A-praham ndỡm. Chơ A-praham pỡq sâng, tỡ dáng chu léq án ễ pỡq.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 Cỗ A-praham sa‑âm, ngkíq án ỡt tâng cruang ca Yiang Sursĩ khoiq par‑ữq ễ yỗn án, ma án ỡt sanŏ́q cũai tamoi sâng. Án ỡt dống aroâiq parnơi cớp con châu án, I-sac cớp Yacốp, alới ca Yiang Sursĩ yỗn chống tê mun ki.
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Yuaq án ngcuang bữn vil toâr, vil ca tỡ cỡn cũai táng, ma lứq Yiang Sursĩ toâp táng.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 Sara, lacuoi A-praham, la cũai cũt, khoiq vớt ngư án têq táq ramia. Ma cỗ án sa‑âm, án noâng bữn táq ramia, yuaq án noap samoât lứq parnai Yiang Sursĩ khoiq par‑ữq cớp án.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 Lứq pai A-praham, la khoiq thâu cúng-racúng chơ, ma rứh tễ án clứng lứq, ariang mantỗr tâng paloŏng, cớp ariang chũah tâng tor dỡq mưt tỡ rơi ngih noâng.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 Máh cũai ca hếq khoiq atỡng adớh, alới cuchĩt ma tỡ yũah bữn roap máh ŏ́c Yiang Sursĩ khoiq par‑ữq ễ yỗn alới. Ma alới khoiq hữm chơ máh ramứh ki, ma noâng yơng. Alới sâng bũi lứq tễ máh ramứh ki, cớp alới ngin alới la samoât cũai tamoi ỡt dỡ tâng cốc cutễq nâi.
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 Cũai ca ngin ngkíq, apáh yỗn hái dáng alới lứq chuaq cruang tamái yỗn alới ỡt.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 Ma khân alới chanchớm níc tễ cruang alới khoiq loŏh tễ nhũang, ki têq alới chu loah pỡ cruang ki.
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 Ma alới yoc ễ bữn cruang o hỡn tễ ki ễn, la cruang tâng paloŏng. Ngkíq Yiang Sursĩ tỡ bữn sâng casiet noau dŏq án la Yiang alới, yuaq án khoiq thrũan moâm muoi vil yỗn alới.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 Cỗ A-praham sa‑âm, ngkíq án pruam ễ kiac sang I-sac con án bo Yiang Sursĩ chim án. Yiang Sursĩ khoiq ữq cớp án, nỡ‑ra án bữn tŏ́ng toiq sa‑ữi, ma noâng án pruam chiau sang con muoi án toâp.
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 Yiang Sursĩ khoiq pai chơ tễ con ki neq: “Nhơ tễ I-sac cứq táq yỗn mới bữn tŏ́ng toiq.”
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 Ma A-praham noap samoât lứq Yiang Sursĩ têq yỗn con ki tamoong loah tễ cuchĩt. Ngkíq Yiang Sursĩ yỗn loah con ki ariang án tamoong loah tễ cuchĩt tê.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 Cỗ I-sac sa‑âm, án pai ŏ́c bốn yỗn Yacốp cớp Ê-sau puai tễ ranáq tỡ yũah cỡt.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 Cỗ Yacốp sa‑âm, toâq án cheq ễ cuchĩt, án tayứng cloaq ralỡng cớp pai ŏ́c bốn yỗn máh con Yô-sep, bo án sang toam Yiang Sursĩ.
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 Cỗ Yô-sep sa‑âm, toâq án cheq ễ cuchĩt, án atỡng sacoâiq tễ tangái Yiang Sursĩ yỗn cũai I-sarel loŏh tễ cruang Ê-yip-tô. Chơ án patâp alới yỗn dững achu nghang án.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 Cỗ mpiq mpoaq Môi-se sa‑âm, alới cutooq án nheq pái casâi noap tễ tangái mpiq án canỡt. Yuaq alới hữm án nêuq o, cớp alới tỡ bữn sâng ngcŏh parnai puo ớn.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 Cỗ Môi-se sa‑âm, toâq án cỡt carsai án tỡ yỗn noau dŏq noâng án la châu puo Ê-yip-tô,
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 yuaq án sâng, khaq chĩuq túh coat parnơi cớp cũai ca puai Yiang Sursĩ, saláng puai ŏ́c sâuq ca yỗn án cỡt bũi mahỗi sâng.
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 Án chanchớm khân chĩuq noau pai án, cỗ tian án puai Crĩt, la bữn kia hỡn tễ máh sanốc ntữn tâng cruang Ê-yip-tô, yuaq án ngcuang nỡ‑ra án bữn roap cóng o.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 Cỗ Môi-se sa‑âm, án loŏh tễ cruang Ê-yip-tô. Án tỡ bữn ngcŏh ntrớu puo nhôp án. Ma án chĩuq níc, yuaq án khoiq hữm án ca noau tỡ têq hữm.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 Cỗ Môi-se sa‑âm, án yỗn cũai I-sarel puai máh phễp rit Yiang Sursĩ patâp yỗn alới dŏq sanhữ Tangái Loŏh, dếh án trutrếh aham hỡ. Chơ ranễng Yiang Sursĩ cachĩt táh máh con clúng cũai Ê-yip-tô, ma tỡ bữn táq ntrớu chóq tỗp I-sarel.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 Cỗ cũai I-sarel sa‑âm, têq alới yang dỡq mưt Cusâu bo Yiang Sursĩ cayoah dỡq yỗn cỡt ariang rana tâng cutễq khỗ yỗn alới bữn tayáh pỡq. Ma toâq máh cũai Ê-yip-tô puai loah alới, ki cũai Ê-yip-tô cloâm nheq tâng dỡq ki.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 Cỗ cũai I-sarel sa‑âm, alới pỡq viel viang vil Yê-ri-cô. Chơ moâm alới viel nheq tapul tangái, viang ki cỡt ralíh.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Rahap la manoaq mansễm chếq tỗ, ma cỗ án sa‑âm, án tỡ bữn cuchĩt muoi prớh cớp cũai tâng vil Yê-ri-cô ca tỡ bữn trĩh Yiang Sursĩ. Án bữn tamoong yuaq án khoiq ĩt pahỡm cũai I-sarel ca pỡq tutuaiq vil ki, chơ chuai alới yỗn loŏh pỡq ien khễ.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 Ma nŏ́q têq cứq ngih nheq cũai sa‑âm ki? Khân cứq ruaih nheq máh ranáq alới táq, lứq tỡ rơi mŏ. Cứq tỡ loâp atỡng tễ Kê-dien, Barac, Sam-sôn, Yêp-thê, Davĩt, Samu-ễl, cớp máh cũai tang bỗq Yiang Sursĩ.
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 Cỗ alới sa‑âm, alới chíl riap cruang canŏ́h, alới táq ranáq tanoang tapứng, cớp alới bữn ŏ́c Yiang Sursĩ par‑ữq. Cỗ alới sa‑âm, alới yĩh bỗq cula samín,
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 alới pupât ũih hang lứq, cớp alới viaq vớt tễ pla dau. Alới ki ieuq ma alới cỡt rêng ễn. Alới clŏ́q lứq rachíl, cớp tuih tỗp tahan tễ cruang canŏ́h yỗn sarlỡt nheq.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 Máh mansễm bữn con cayac cuchĩt, ma bữn tamoong loah. Bữn cũai canŏ́h noau táq túh coat cớp cachĩt. Ma alới chĩuq níc, tỡ ễq ễ ngin ŏ́c noau ớn alới cóq ngin dŏq cỡt racláh. Yuaq alới sâng o hỡn tamoong mantái cớp Yiang Sursĩ.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 Bữn cũai noau ca-iep cupriaq, noau toân, noau chŏ́q, cớp noau clữong.
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 Noau táq alới sa‑ữi ramứh: Án ca noau latớt toâq tamáu, án ca noau cữo bar béq, án ca noau tráh toâq dau. Cũai sa‑âm ki tâc tampâc ngcâr cữu cớp ngcâr mbễq, yuaq alới ŏ́q lứq, cớp alới chĩuq noau táq alới tỗiq bap lứq.
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 Máh cũai ca chĩuq sa‑ữi ramứh túh coat, tỡ pĩeiq alới ỡt tâng cốc cutễq nâi. Pĩeiq lứq alới la ỡt tâng ntốq o hỡn tễ cốc cutễq nâi. Ma alới pỡq chu nâi pỡq chu ki ỡt tâng ntốq aiq, tâng cóh, tâng cưp, cớp tâng hŏ́ng cutễq.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 Nheq náq alới ki la Yiang Sursĩ ngin pai pĩeiq alới táq yuaq alới sa‑âm lứq. Ma án tỡ bữn yỗn yũah máh ŏ́c án par‑ữq ễ yỗn alới.
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 Yuaq Yiang Sursĩ dŏq ramứh o ki yỗn hái chống tê. Toâq dỡi hái, nŏ́q Yiang Sursĩ táq moâm máh ranáq toâr án khoiq par‑ữq cớp cũai ki.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.