Hebreus 11
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NAA
1 Hái sa‑âm pacái la ariang hái bữn máh ramứh ca hái ngcuang, cớp ariang hái hữm chơ máh ramứh hái tỡ yũah hữm.
1 Ora, a fé é a certeza de coisas que se esperam, a convicção de fatos que não se veem.
2 Máh cũai tễ mbŏ́q ca sa‑âm ngkíq, Yiang Sursĩ pai alới ki o lứq.
2 Pois, pela fé, os antigos obtiveram bom testemunho.
3 Cỗ hái sa‑âm, hái dáng Yiang Sursĩ tễng paloŏng cutễq nhơ tễ parnai án pai. Ngkíq máh ramứh hái hữm, Yiang Sursĩ tễng dếh ramứh hái tỡ têq hữm.
3 Pela fé, entendemos que o universo foi formado pela palavra de Deus, de maneira que o visível veio a existir das coisas que não são visíveis.
4 Cỗ Aben sa‑âm, án chiau sang yỗn Yiang Sursĩ crơng o hỡn tễ Ca-in sang. Ngkíq Yiang Sursĩ pai Aben la cũai tanoang o, yuaq án hữm pĩeiq crơng Aben sang. Aben khoiq cuchĩt dũn chơ, ma ariang án noâng atỡng hái.
4 Pela fé, Abel ofereceu a Deus um sacrifício mais excelente do que Caim, pelo qual obteve testemunho de ser justo, tendo a aprovação de Deus quanto às suas ofertas. Por meio da fé, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Cỗ Ê-nóc sa‑âm, ngkíq Yiang Sursĩ parỗn án sarbiet tháng, cớp tỡ bữn noau hữm noâng án. Ma nhũang Yiang Sursĩ parỗn án, án khoiq táq yỗn Yiang Sursĩ sâng bũi pahỡm.
5 Pela fé, Enoque foi levado a fim de não passar pela morte; não foi achado, porque Deus o havia levado. Pois, antes de ser levado, obteve testemunho de que havia agradado a Deus.
6 Tỡ bữn noau têq táq bũi pahỡm Yiang Sursĩ khân tỡ bữn sa‑âm. Yuaq cũai yoc ễ toâq pỡ Yiang Sursĩ cóq án noap samoât, lứq bữn Yiang Sursĩ, cớp Yiang Sursĩ lứq chuai máh cũai ca chuaq án.
6 De fato, sem fé é impossível agradar a Deus, porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe e que recompensa os que o buscam.
7 Cỗ Nô-ê sa‑âm, án trĩh parnai Yiang Sursĩ patâp, chơ án táq tuoc toâr; yuaq Yiang Sursĩ atỡng án nhũang tễ máh ramứh ca ễ toâq noau tỡ nai hữm yũah. Ngkíq dống sũ án bữn tamoong. Cớp cỗ noau hữm án táq ranáq o, ngkíq noau dáng nheq tữh cũai canŏ́h lứq sâuq. Cớp Yiang Sursĩ noap Nô-ê la cũai tanoang o yáng moat án yuaq Nô-ê sa‑âm.
7 Pela fé, Noé, divinamente instruído a respeito de acontecimentos que ainda não se viam e sendo temente a Deus, construiu uma arca para a salvação de sua família. Assim, ele condenou o mundo e se tornou herdeiro da justiça que vem da fé.
8 Cỗ A-praham sa‑âm, án trĩh toâq Yiang Sursĩ ớn án loŏh tễ ntốq án ỡt, chơ pỡq chu ntốq canŏ́h ca Yiang Sursĩ pruam nỡ‑ra án yỗn A-praham ndỡm. Chơ A-praham pỡq sâng, tỡ dáng chu léq án ễ pỡq.
8 Pela fé, Abraão, quando chamado, obedeceu, a fim de ir para um lugar que devia receber como herança; e partiu sem saber para onde ia.
9 Cỗ A-praham sa‑âm, ngkíq án ỡt tâng cruang ca Yiang Sursĩ khoiq par‑ữq ễ yỗn án, ma án ỡt sanŏ́q cũai tamoi sâng. Án ỡt dống aroâiq parnơi cớp con châu án, I-sac cớp Yacốp, alới ca Yiang Sursĩ yỗn chống tê mun ki.
9 Pela fé, peregrinou na terra da promessa como em terra alheia, habitando em tendas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa.
10 Yuaq án ngcuang bữn vil toâr, vil ca tỡ cỡn cũai táng, ma lứq Yiang Sursĩ toâp táng.
10 Porque Abraão aguardava a cidade que tem fundamentos, da qual Deus é o arquiteto e construtor.
11 Sara, lacuoi A-praham, la cũai cũt, khoiq vớt ngư án têq táq ramia. Ma cỗ án sa‑âm, án noâng bữn táq ramia, yuaq án noap samoât lứq parnai Yiang Sursĩ khoiq par‑ữq cớp án.
11 Pela fé, também, a própria Sara, apesar de não poder ter filhos e já ser idosa, recebeu poder para ser mãe, pois considerou fiel aquele que lhe havia feito a promessa.
12 Lứq pai A-praham, la khoiq thâu cúng-racúng chơ, ma rứh tễ án clứng lứq, ariang mantỗr tâng paloŏng, cớp ariang chũah tâng tor dỡq mưt tỡ rơi ngih noâng.
12 Por isso, também de um só homem, praticamente morto, saiu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como a areia que está na praia do mar.
13 Máh cũai ca hếq khoiq atỡng adớh, alới cuchĩt ma tỡ yũah bữn roap máh ŏ́c Yiang Sursĩ khoiq par‑ữq ễ yỗn alới. Ma alới khoiq hữm chơ máh ramứh ki, ma noâng yơng. Alới sâng bũi lứq tễ máh ramứh ki, cớp alới ngin alới la samoât cũai tamoi ỡt dỡ tâng cốc cutễq nâi.
13 Todos estes morreram na fé. Não obtiveram as promessas, mas viram-nas de longe e se alegraram com elas, confessando que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Cũai ca ngin ngkíq, apáh yỗn hái dáng alới lứq chuaq cruang tamái yỗn alới ỡt.
14 Porque os que falam desse modo manifestam estar procurando uma pátria.
15 Ma khân alới chanchớm níc tễ cruang alới khoiq loŏh tễ nhũang, ki têq alới chu loah pỡ cruang ki.
15 E, se, na verdade, se lembrassem daquela de onde saíram, teriam oportunidade de voltar.
16 Ma alới yoc ễ bữn cruang o hỡn tễ ki ễn, la cruang tâng paloŏng. Ngkíq Yiang Sursĩ tỡ bữn sâng casiet noau dŏq án la Yiang alới, yuaq án khoiq thrũan moâm muoi vil yỗn alới.
16 Mas, agora, desejam uma pátria superior, isto é, celestial. Por isso, Deus não se envergonha deles, de ser chamado o seu Deus, porque lhes preparou uma cidade.
17 Cỗ A-praham sa‑âm, ngkíq án pruam ễ kiac sang I-sac con án bo Yiang Sursĩ chim án. Yiang Sursĩ khoiq ữq cớp án, nỡ‑ra án bữn tŏ́ng toiq sa‑ữi, ma noâng án pruam chiau sang con muoi án toâp.
17 Pela fé, Abraão, quando posto à prova, ofereceu Isaque. Aquele que acolheu as promessas de Deus estava a ponto de sacrificar o seu único filho,
18 Yiang Sursĩ khoiq pai chơ tễ con ki neq: “Nhơ tễ I-sac cứq táq yỗn mới bữn tŏ́ng toiq.”
18 do qual havia sido dito: “A sua descendência virá por meio de Isaque.”
19 Ma A-praham noap samoât lứq Yiang Sursĩ têq yỗn con ki tamoong loah tễ cuchĩt. Ngkíq Yiang Sursĩ yỗn loah con ki ariang án tamoong loah tễ cuchĩt tê.
19 Abraão considerou que Deus era poderoso até para ressuscitar Isaque dentre os mortos, de onde também figuradamente o recebeu de volta.
20 Cỗ I-sac sa‑âm, án pai ŏ́c bốn yỗn Yacốp cớp Ê-sau puai tễ ranáq tỡ yũah cỡt.
20 Pela fé, igualmente Isaque abençoou Jacó e Esaú, a respeito de coisas que ainda estavam para vir.
21 Cỗ Yacốp sa‑âm, toâq án cheq ễ cuchĩt, án tayứng cloaq ralỡng cớp pai ŏ́c bốn yỗn máh con Yô-sep, bo án sang toam Yiang Sursĩ.
21 Pela fé, Jacó, quando estava para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e, apoiado sobre a extremidade do seu bordão, adorou a Deus.
22 Cỗ Yô-sep sa‑âm, toâq án cheq ễ cuchĩt, án atỡng sacoâiq tễ tangái Yiang Sursĩ yỗn cũai I-sarel loŏh tễ cruang Ê-yip-tô. Chơ án patâp alới yỗn dững achu nghang án.
22 Pela fé, José, próximo do seu fim, fez menção do êxodo dos filhos de Israel, bem como deu ordens a respeito de seus próprios ossos.
23 Cỗ mpiq mpoaq Môi-se sa‑âm, alới cutooq án nheq pái casâi noap tễ tangái mpiq án canỡt. Yuaq alới hữm án nêuq o, cớp alới tỡ bữn sâng ngcŏh parnai puo ớn.
23 Pela fé, Moisés, depois de nascer, foi escondido por seus pais durante três meses, porque viram que era um menino bonito e não temeram o decreto do rei.
24 Cỗ Môi-se sa‑âm, toâq án cỡt carsai án tỡ yỗn noau dŏq noâng án la châu puo Ê-yip-tô,
24 Pela fé, Moisés, sendo homem feito, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 yuaq án sâng, khaq chĩuq túh coat parnơi cớp cũai ca puai Yiang Sursĩ, saláng puai ŏ́c sâuq ca yỗn án cỡt bũi mahỗi sâng.
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a usufruir prazeres transitórios do pecado.
26 Án chanchớm khân chĩuq noau pai án, cỗ tian án puai Crĩt, la bữn kia hỡn tễ máh sanốc ntữn tâng cruang Ê-yip-tô, yuaq án ngcuang nỡ‑ra án bữn roap cóng o.
26 Ele entendeu que ser desprezado por causa de Cristo era uma riqueza maior do que os tesouros do Egito, porque contemplava a recompensa.
27 Cỗ Môi-se sa‑âm, án loŏh tễ cruang Ê-yip-tô. Án tỡ bữn ngcŏh ntrớu puo nhôp án. Ma án chĩuq níc, yuaq án khoiq hữm án ca noau tỡ têq hữm.
27 Pela fé, Moisés abandonou o Egito, não ficando amedrontado com a ira do rei, pois permaneceu firme como quem vê aquele que é invisível.
28 Cỗ Môi-se sa‑âm, án yỗn cũai I-sarel puai máh phễp rit Yiang Sursĩ patâp yỗn alới dŏq sanhữ Tangái Loŏh, dếh án trutrếh aham hỡ. Chơ ranễng Yiang Sursĩ cachĩt táh máh con clúng cũai Ê-yip-tô, ma tỡ bữn táq ntrớu chóq tỗp I-sarel.
28 Pela fé, celebrou a Páscoa e o derramamento do sangue, para que o exterminador não tocasse nos primogênitos dos israelitas.
29 Cỗ cũai I-sarel sa‑âm, têq alới yang dỡq mưt Cusâu bo Yiang Sursĩ cayoah dỡq yỗn cỡt ariang rana tâng cutễq khỗ yỗn alới bữn tayáh pỡq. Ma toâq máh cũai Ê-yip-tô puai loah alới, ki cũai Ê-yip-tô cloâm nheq tâng dỡq ki.
29 Pela fé, os israelitas atravessaram o mar Vermelho como por terra seca. Quando os egípcios tentaram fazer o mesmo, foram engolidos pelo mar.
30 Cỗ cũai I-sarel sa‑âm, alới pỡq viel viang vil Yê-ri-cô. Chơ moâm alới viel nheq tapul tangái, viang ki cỡt ralíh.
30 Pela fé, ruíram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Rahap la manoaq mansễm chếq tỗ, ma cỗ án sa‑âm, án tỡ bữn cuchĩt muoi prớh cớp cũai tâng vil Yê-ri-cô ca tỡ bữn trĩh Yiang Sursĩ. Án bữn tamoong yuaq án khoiq ĩt pahỡm cũai I-sarel ca pỡq tutuaiq vil ki, chơ chuai alới yỗn loŏh pỡq ien khễ.
31 Pela fé, Raabe, a prostituta, não foi destruída com os desobedientes, porque acolheu os espias com paz.
32 Ma nŏ́q têq cứq ngih nheq cũai sa‑âm ki? Khân cứq ruaih nheq máh ranáq alới táq, lứq tỡ rơi mŏ. Cứq tỡ loâp atỡng tễ Kê-dien, Barac, Sam-sôn, Yêp-thê, Davĩt, Samu-ễl, cớp máh cũai tang bỗq Yiang Sursĩ.
32 E que mais direi? Certamente me faltará o tempo necessário para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas,
33 Cỗ alới sa‑âm, alới chíl riap cruang canŏ́h, alới táq ranáq tanoang tapứng, cớp alới bữn ŏ́c Yiang Sursĩ par‑ữq. Cỗ alới sa‑âm, alới yĩh bỗq cula samín,
33 os quais, por meio da fé, conquistaram reinos, praticaram a justiça, obtiveram promessas, fecharam a boca de leões,
34 alới pupât ũih hang lứq, cớp alới viaq vớt tễ pla dau. Alới ki ieuq ma alới cỡt rêng ễn. Alới clŏ́q lứq rachíl, cớp tuih tỗp tahan tễ cruang canŏ́h yỗn sarlỡt nheq.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam de ser mortos à espada, da fraqueza tiraram força, fizeram-se poderosos na guerra, puseram em fuga exércitos estrangeiros.
35 Máh mansễm bữn con cayac cuchĩt, ma bữn tamoong loah. Bữn cũai canŏ́h noau táq túh coat cớp cachĩt. Ma alới chĩuq níc, tỡ ễq ễ ngin ŏ́c noau ớn alới cóq ngin dŏq cỡt racláh. Yuaq alới sâng o hỡn tamoong mantái cớp Yiang Sursĩ.
35 Mulheres receberam, pela ressurreição, os seus mortos. Alguns foram torturados, não aceitando seu resgate, para obterem superior ressurreição;
36 Bữn cũai noau ca-iep cupriaq, noau toân, noau chŏ́q, cớp noau clữong.
36 outros, por sua vez, passaram pela prova de zombarias e açoites, sim, até de algemas e prisões.
37 Noau táq alới sa‑ữi ramứh: Án ca noau latớt toâq tamáu, án ca noau cữo bar béq, án ca noau tráh toâq dau. Cũai sa‑âm ki tâc tampâc ngcâr cữu cớp ngcâr mbễq, yuaq alới ŏ́q lứq, cớp alới chĩuq noau táq alới tỗiq bap lứq.
37 Foram apedrejados, serrados ao meio, mortos ao fio da espada. Andaram como peregrinos, vestidos de peles de ovelhas e de cabras; passaram por necessidades, foram afligidos e maltratados.
38 Máh cũai ca chĩuq sa‑ữi ramứh túh coat, tỡ pĩeiq alới ỡt tâng cốc cutễq nâi. Pĩeiq lứq alới la ỡt tâng ntốq o hỡn tễ cốc cutễq nâi. Ma alới pỡq chu nâi pỡq chu ki ỡt tâng ntốq aiq, tâng cóh, tâng cưp, cớp tâng hŏ́ng cutễq.
38 O mundo não era digno deles. Andaram errantes pelos desertos, pelos montes, pelas covas, pelos antros da terra.
39 Nheq náq alới ki la Yiang Sursĩ ngin pai pĩeiq alới táq yuaq alới sa‑âm lứq. Ma án tỡ bữn yỗn yũah máh ŏ́c án par‑ữq ễ yỗn alới.
39 Todos estes, mesmo tendo obtido bom testemunho por meio da fé, não obtiveram a concretização da promessa,
40 Yuaq Yiang Sursĩ dŏq ramứh o ki yỗn hái chống tê. Toâq dỡi hái, nŏ́q Yiang Sursĩ táq moâm máh ranáq toâr án khoiq par‑ữq cớp cũai ki.
40 porque Deus tinha previsto algo melhor para nós, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.