Gênesis 48
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT
1 Ntun ki, bữn cũai atỡng Yô-sep neq: “Mpoaq anhia a‑ĩ.”
1 Certo dia, não muito tempo depois, avisaram José: “Seu pai está bastante doente”. José foi visitá-lo e levou consigo seus dois filhos, Manassés e Efraim.
2 Tữ Yacốp sâng noau pai Yô-sep con samiang án toâq clơ án, ngkíq I-sarel cutóng yuor tacu tâng cachơng.
2 Quando José chegou, anunciaram a Jacó: “Seu filho José está aqui para vê-lo”. Com as forças que lhe restavam, Jacó se sentou na cama.
3 Cớp án atỡng Yô-sep neq: “Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq toâq pỡ cứq tâng ntốq Lusơ pỡ cruang Cana-an. Yiang Sursĩ yỗn cứq bữn ŏ́c bốn sa‑ữi,
3 Jacó disse a José: “O Deus Todo-poderoso me apareceu em Luz, na terra de Canaã, e me abençoou.
4 cớp án atỡng cứq neq: ‘Cứq ễ táq yỗn mới cỡt rứh clứng lứq. Cứq táq yỗn mới bữn sa‑ữi tỗp, chơ cứq yỗn mới cớp nheq tŏ́ng toiq mới bữn ndỡm cutễq nâi mantái níc.’
4 Ele me disse: ‘Eu o tornarei fértil e multiplicarei seus descendentes. Farei de você muitas nações e darei esta terra de Canaã a seus descendentes como propriedade permanente’.
5 Ma bar náq con samiang mới canỡt tâng cruang Ê-yip-tô nhũang cứq sễng pỡ nâi, bar náq ki la ariang con cứq tê. Ngkíq, Ma-nasê cớp Ep-ra-im la cỡt con cứq machớng Ruben cớp Si-mê-ôn tê.
5 “Agora, tomo para mim, como meus próprios filhos, seus dois rapazes, Efraim e Manassés, nascidos aqui na terra do Egito antes de minha chegada. Eles serão meus filhos, como são Rúben e Simeão.
6 Ma máh con canŏ́h mới bữn ntun, ki cỡt con mới; alới bữn roap mun puai ramứh ai alới, Ma-nasê cớp Ep-ra-im.
6 Os filhos que você tiver depois deles, porém, serão seus e herdarão propriedades dentro do território dos irmãos deles, Efraim e Manassés.
7 Tữ cứq loŏh tễ cruang Padan Aram, cứq bữn ŏ́c ngua lứq cỗ tian Rachel cuchĩt dĩ ria rana tâng cruang Cana-an, tỡ yũah toâq pỡ vil Ep-rat. Cứq tứp án cheq rana pỡq chu Ep-rat.” (Ep-rat bữn ramứh Bet-lahem hỡ.)
7 “Muito tempo atrás, quando eu voltava de Padã-Arã, Raquel morreu na terra de Canaã. Ainda estávamos viajando, a certa distância de Efrata (ou seja, Belém). Com grande tristeza, sepultei-a ali mesmo, junto ao caminho para Efrata”.
8 Moâm I-sarel pai ngkíq, án hữm bar náq con samiang Yô-sep, chơ án blớh neq: “Noau nâi?”
8 Em seguida, Jacó olhou para os dois rapazes e perguntou: “Quem são estes?”.
9 Yô-sep ta‑ỡi mpoaq án neq: “Nâi la con samiang Yiang Sursĩ khoiq yỗn cứq tâng cruang nâi.”
9 José respondeu: “Estes são os filhos que Deus me deu aqui no Egito”. Jacó disse: “Traga-os mais perto, para que eu os abençoe”.
10 Cỗ moat I-sarel khoiq sỡm, án hữm práng prưl sâng. Ngkíq, án yoc alới ỡt cheq án. Chơ án kĩau con Yô-sep, cớp án hũn hĩt alới.
10 Os olhos de Jacó estavam enfraquecidos por causa da idade, e ele quase não conseguia enxergar. José levou os rapazes para perto dele, e Jacó os beijou e abraçou.
11 I-sarel atỡng Yô-sep neq: “Tễ nhũang cứq chanchớm tỡ bữn têq hữm noâng moat mới. Ma cứq dớt lứq Yiang Sursĩ yỗn moat cứq noâng bữn hữm con mới hỡ.”
11 Então Jacó disse a José: “Nunca imaginei que voltaria a ver seu rosto, mas agora Deus me permitiu ver também seus filhos!”.
12 Moâm I-sarel pai ngkíq, Yô-sep acŏ́q con samiang án tễ racớl I-sarel, cớp án cucốh cucũoi cheq mpoaq án.
12 José tirou os rapazes de junto dos joelhos do avô e se curvou com o rosto no chão.
13 Yô-sep tếc Ep-ra-im yỗn ỡt coah atĩ avêr I-sarel. Cớp án tếc Ma-nasê yỗn ỡt coah atĩ atoam I-sarel.
13 Em seguida, colocou os rapazes na frente de Jacó. Com a mão direita, colocou Efraim diante da mão esquerda de Jacó e, com a mão esquerda, colocou Manassés sob a mão direita de Jacó.
14 Ma I-sarel satoaq atĩ tâng plỡ alới. Atĩ coah atoam án satoaq tâng plỡ Ep-ra-im con ralŏ́h Yô-sep. Ma atĩ coah avêr, án satoaq tâng plỡ Ma-nasê con clúng Yô-sep.
14 Mas, ao estender as mãos para colocá-las sobre a cabeça dos rapazes, Jacó cruzou os braços. Pôs a mão direita sobre a cabeça de Efraim, embora fosse o mais novo, e a mão esquerda sobre a cabeça de Manassés, embora fosse o mais velho.
15 Chơ I-sarel câu yỗn Yô-sep neq: “Cứq sễq Yiang Sursĩ A-praham cớp I-sac sang, la Yiang Sursĩ ca bán kĩaq cứq nheq dỡi tamoong cứq toau toâq tangái nâi,
15 Em seguida, abençoou José, dizendo: “Que o Deus diante do qual andaram meu avô, Abraão, e meu pai, Isaque, o Deus que tem sido meu pastor toda a minha vida, até o dia de hoje,
16 dếh ranễng Yiang Sursĩ ca khoiq chuai cứq yỗn vớt tễ ramứh túh coat, sễq Yiang Sursĩ yỗn con samiang nâi bữn ŏ́c bốn sa‑ữi. Nhơ tễ con samiang nâi, cứq yoc noau sanhữ níc ramứh cứq, cớp ramứh A-praham, I-sac, la achuaih cớp mpoaq cứq. Cớp cứq sễq Yiang Sursĩ yỗn con samiang nâi bữn tŏ́ng toiq cỡt clứng lứq tâng cốc cutễq nâi.”
16 o Anjo que me resgatou de todo o mal, abençoe estes rapazes. Que eles preservem meu nome e o nome de Abraão e Isaque, e seus descendentes se multipliquem grandemente na terra”.
17 Toâq Yô-sep hữm mpoaq án satoaq atĩ atoam tâng plỡ Ep-ra-im, ngkíq án tỡ bữn bũi mpoaq án táq ngkíq. Chơ án ĩt atĩ mpoaq án tễ plỡ Ep-ra-im chóq tâng plỡ Ma-nasê ễn.
17 José, porém, não se agradou quando viu o pai colocar a mão direita sobre a cabeça de Efraim. Por isso, levantou-a para passá-la da cabeça de Efraim para a cabeça de Manassés.
18 Yô-sep atỡng mpoaq án neq: “Tỡ bữn pĩeiq ngkíq, mpoaq ơi! Yuaq con nâi la con clúng. Mpoaq cóq satoaq atĩ atoam tâng plỡ án.”
18 “Não, meu pai”, disse ele. “Este é o mais velho; coloque a mão direita sobre a cabeça dele.”
19 Ma mpoaq án ta‑ỡi neq: “Cứq dáng chơ, con ơi! Lứq samoât, cứq dáng. Con clúng ki, nỡ‑ra án ndỡm sa‑ữi tỗp cũai cớp cỡt sốt toâr lứq hỡ. Ma án ca a‑ễm nâi, án lứq cỡt toâr hỡn tễ ai án; nỡ‑ra tŏ́ng toiq án cỡt sa‑ữi cruang.”
19 Mas seu pai se recusou e disse: “Eu sei, meu filho; eu sei. Manassés também se tornará um grande povo, mas seu irmão mais novo será ainda maior. E seus descendentes se tornarão muitas nações”.
20 Tangái ki I-sarel pai ŏ́c bốn yỗn bar náq con samiang Yô-sep neq: “Nỡ‑ra máh cũai I-sarel talếq ramứh anhia dŏq sễq ŏ́c bốn yỗn cũai canŏ́h; alới ễ pai neq: ‘Sễq Yiang Sursĩ táq yỗn anhia cỡt machớng Ep-ra-im cớp Ma-nasê.’”
20 Assim, Jacó abençoou os rapazes naquele dia com a seguinte bênção: “O povo de Israel usará seus nomes quando pronunciarem uma bênção. Dirão: ‘Deus os faça prosperar como Efraim e Manassés!’”. Desse modo, Jacó pôs Efraim adiante de Manassés.
21 Chơ I-sarel atỡng Yô-sep neq: “Cứq mpoaq cheq ễ cuchĩt chơ. Ma Yiang Sursĩ ễ ỡt níc cớp mới; nỡ‑ra án ễ dững mới chu loah pỡ cruang achúc achiac mới.
21 Então Jacó disse a José: “Morrerei em breve, mas Deus estará com vocês e os levará de volta a Canaã, a terra de seus antepassados.
22 Ma hỡn tễ ki ễn, cứq chiau yỗn mới bữn muoi tâm cutễq hỡn tễ sễm ai mới; la cutễq o lứq tâng cuar cóh Se-kem. Cutễq nâi la cutễq cứq cheng ĩt na dau cớp tamĩang tễ cũai Amô-rit.”
22 Em razão de sua autoridade sobre seus irmãos, eu lhe dou uma porção a mais da terra, que tomei dos amorreus com a minha espada e o meu arco”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 48, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.