Gênesis 27

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Toâq I-sac thâu, moat án tỡ bữn hữm raloaih noâng. Án arô Ê-sau, con clúng án, yỗn toâq pỡ án. Cớp án atỡng Ê-sau neq: “Con ơi!”
1 E aconteceu que, como Isaque envelheceu, e os seus olhos se escureceram, de maneira que não podia ver, chamou a Esaú, seu filho mais velho, e disse-lhe: Meu filho! E ele lhe disse: Eis-me aqui!
2 I-sac atỡng ễn neq: “Sanua cứq khoiq thâu chơ; cứq tỡ dáng tangái léq cứq cuchĩt.
2 E ele disse: Eis que já agora estou velho e não sei o dia da minha morte.
3 Sanua, sễq mới ĩt tamĩang cớp sa-ŏ́h saráh, chơ pỡq chu ruang pán charán.
3 Agora, pois, toma as tuas armas, a tua aljava e o teu arco, e sai ao campo, e apanha para mim alguma caça,
4 Moâm ki mới thrũan sâiq táq ễm, máh cứq mác ễ cha, chơ dững yỗn cứq. Moâm ki, cứq ễ câu yỗn mới bữn ŏ́c bốn puai chớc con clúng dốq bữn. Cứq ễ câu yỗn mới nhũang cứq cuchĩt.”
4 e faze-me um guisado saboroso, como eu gosto, e traze-mo, para que eu coma, e para que minha alma te abençoe, antes que morra.
5 Ma Rê-be-ca sâng I-sac atỡng Ê-sau con án ngkíq. Toâq Ê-sau pỡq chu ruang chuaq charán,
5 E Rebeca escutou quando Isaque falava ao seu filho Esaú; e foi-se Esaú ao campo, para apanhar caça que havia de trazer.
6 Rê-be-ca atỡng Yacốp, con án neq: “Cứq sâng mpoaq mới atỡng Ê-sau ai mới neq:
6 Então, falou Rebeca a Jacó, seu filho, dizendo: Eis que tenho ouvido o teu pai que falava com Esaú, teu irmão, dizendo:
7 ‘Mới pỡq chuaq charán cruang, cớp thrũan táq cha yỗn ễm sâiq charán ki, chơ dững yỗn cứq cha. Moâm ki cứq câu sễq tễ Yiang Sursĩ yỗn mới bữn ŏ́c bốn máh chớc con clúng dốq bữn. Cứq ễ câu ngkíq nhũang cứq cuchĩt.’
7 Traze-me caça e faze-me um guisado saboroso, para que eu coma e te abençoe diante da face do Senhor , antes da minha morte.
8 Con ơi! Mới tamứng santoiq cứq mpiq atỡng yỗn samoât, nơ.
8 Agora, pois, filho meu, ouve a minha voz naquilo que eu te mando.
9 Mới pỡq ĩt bar lám mbễq tễ tỗp charán plứm o. Chơ cứq ễ táq cha yỗn ễm lứq yỗn mpoaq mới cha riang án dốq ễ cha.
9 Vai, agora, ao rebanho e traze-me de lá dois bons cabritos; e eu farei deles um guisado saboroso para teu pai, como ele gosta;
10 Moâm ki, mới dững sana nâi toâq pỡ mpoaq mới yỗn án cha. Vớt ki, án ễ câu yỗn mới bữn ŏ́c bốn máh con clúng dốq bữn, nhũang án cuchĩt.”
10 e levá-lo-ás a teu pai, para que o coma e para que te abençoe antes da sua morte.
11 Yacốp ta‑ỡi Rê-be-ca, mpiq án neq: “Tỗ Ê-sau, ai cứq, bữn sóc muar sa‑ữi lứq; ma cứq bữn sóc muar bĩq sâng.
11 Então, disse Jacó a Rebeca, sua mãe: Eis que Esaú, meu irmão, é varão cabeludo, e eu, varão liso.
12 Ngcŏh lơ mpoaq satoaq tâng tỗ cứq, chơ án chanchớm cứq phếq án. Ngkíq, án tỡ bữn câu yỗn cứq bữn ŏ́c bốn máh con clúng dốq bữn; ma lứq samoât án câu yỗn cứq bữn ŏ́c bap.”
12 Porventura, me apalpará o meu pai, e serei, a seus olhos, enganador; assim, trarei eu sobre mim maldição e não bênção.
13 Ma mpiq Yacốp ta‑ỡi neq: “Con ơi! Yỗn ŏ́c bap ki satooh pỡ ống cứq mpiq sâng. Sanua mới cóq trĩh parnai cứq mpiq ớn mới. Mới pỡq ĩt toâp mbễq yỗn cứq.”
13 E disse-lhe sua mãe: Meu filho, sobre mim seja a tua maldição; somente obedece à minha voz, e vai, e traze-m os.
14 Ngkíq, Yacốp pỡq ĩt mbễq, cớp dững achu yỗn mpiq án. Chơ mpiq án táq cha sâiq ki yỗn ễm lứq, riang I-sac dốq ễ cha.
14 E foi, e tomou-os, e trouxe-os à sua mãe; e sua mãe fez um guisado saboroso, como seu pai gostava.
15 Moâm ki Rê-be-ca ĩt tampâc o khong Ê-sau con clúng án, ca Ê-sau dŏq tâng dống mpiq án. Chơ án yỗn Yacốp con ralŏ́h án ễn tâc.
15 Depois, tomou Rebeca as vestes de gala de Esaú, seu filho mais velho, que tinha consigo em casa, e vestiu a Jacó, seu filho menor.
16 Cớp án ĩt ngcâr mbễq chóq tâng atĩ cớp tâng tacong Yacốp.
16 E, com as peles dos cabritos, cobriu as suas mãos e a lisura do seu pescoço
17 Moâm ki, án chiau yỗn Yacốp sana ễm lứq cớp bễng án khoiq thrũan yỗn.
17 e deu o guisado saboroso e o pão que tinha preparado na mão de Jacó, seu filho.
18 Yacốp dững toâp pỡ mpoaq án, cớp pai neq: “Mpoaq cứq ơi!”
18 E veio ele a seu pai e disse: Meu pai! E ele disse: Eis-me aqui. Quem és tu, meu filho?
19 Yacốp ta‑ỡi mpoaq án neq: “Cứq la Ê-sau, con clúng mpoaq. Cứq táq ĩn mpoaq ớn cứq táq. Sễq mơi mpoaq yuor cha sâiq charán cứq con chuaq bữn, dŏq mpoaq câu yỗn cứq con bữn ŏ́c bốn máh chớc con clúng dốq bữn.”
19 E Jacó disse a seu pai: Eu sou Esaú, teu primogênito. Tenho feito como me disseste. Levanta-te agora, assenta-te e come da minha caça, para que a tua alma me abençoe.
20 Ma I-sac blớh loah án neq: “Con ơi! Nŏ́q mới pỡq pupán, ma chái lứq mới ramóh charán?”
20 Então, disse Isaque a seu filho: Como é isto, que tão cedo a achaste, filho meu? E ele disse: Porque o Senhor , teu Deus, a mandou ao meu encontro.
21 Chơ I-sac táq ntỡng cớp Yacốp neq: “Con ơi! Sễq mới toâq cheq cứq mpoaq. Cứq ễ pupơr tỗ mới, yoc ễ dáng lứq, mới la Ê-sau con cứq ma tỡ bữn.”
21 E disse Isaque a Jacó: Chega-te agora, para que te apalpe, meu filho, se és meu filho Esaú mesmo ou não.
22 Chơ Yacốp toâq cheq I-sac, mpoaq án. I-sac pupơr tâng tỗ án, cớp pai: “Sưong mới ariang sưong Yacốp, ma bar lám atĩ mới ariang atĩ Ê-sau.”
22 Então, se chegou Jacó a Isaque, seu pai, que o apalpou e disse: A voz é a voz de Jacó, porém as mãos são as mãos de Esaú.
23 Ngkíq I-sac tỡ bữn dáng pai Yacốp, yuaq bar lám atĩ án bữn sóc muar ariang atĩ Ê-sau, ai án, tê. Ngkíq, I-sac ễ câu yỗn Yacốp bữn ŏ́c bốn máh con clúng dốq bữn.
23 E não o conheceu, porquanto as suas mãos estavam cabeludas, como as mãos de Esaú, seu irmão. E abençoou-o.
24 Ma I-sac blớh sĩa Yacốp neq: “Lứq samoât, mới la Ê-sau con cứq tỡ?”
24 E disse: És tu meu filho Esaú mesmo? E ele disse: Eu sou.
25 I-sac pai neq: “Sễq mới dững sana yỗn cứq mpoaq; cứq ễ cha sâiq charán mới chuaq bữn, chơ cứq câu yỗn mới bữn ŏ́c bốn máh con clúng dốq bữn.”
25 Então, disse: Faze chegar isso perto de mim, para que coma da caça de meu filho; para que a minha alma te abençoe. E chegou-lho, e comeu; trouxe-lhe também vinho, e bebeu.
26 Moâm ki, I-sac atỡng Yacốp neq: “Con ơi! Sanua mới sĩc cheq cứq, cớp hũn cứq.”
26 E disse-lhe Isaque, seu pai: Ora, chega-te e beija-me, filho meu.
27 Yacốp sĩc amut cheq I-sac cớp hũn án. Tữ I-sac sâng phuom tễ tampâc Yacốp, án chớm pai Ê-sau con án, ngkíq án câu ŏ́c bốn neq: “Hỡi phuom tễ tỗ con cứq cỡt ariang hỡi phuom tễ ntốq tâng ruang ca Yiang Sursĩ yỗn sa‑ữi palâi aluang aloai dáh.
27 E chegou-se e beijou-o. Então, cheirou o cheiro das suas vestes, e abençoou-o, e disse: Eis que o cheiro do meu filho é como o cheiro do campo, que o Senhor abençoou.
28 Sễq Yiang Sursĩ yỗn dỡq latac tễ paloŏng sễng thớm nheq cutễq mới, dŏq amia máh saro, dếh bữn moang blŏ́ng chong tễ palâi nho hỡ.
28 Assim, pois, te dê Deus do orvalho dos céus, e das gorduras da terra, e abundância de trigo e de mosto.
29 Sễq yỗn máh tỗp cũai táq ranáq yỗn mới, cớp máh cruang cũai yám noap mới. Mới lứq cỡt sốt nheq sễm ai mới, cớp máh tŏ́ng toiq mpiq mới cucốh cucũoi mới tê. Khân cũai aléq pupap mới, ki sễq Yiang Sursĩ táq yỗn ŏ́c bap ki toâp toâq loah pỡ cũai ki. Khân cũai aléq pai ŏ́c bốn yỗn mới, ki sễq Yiang Sursĩ satốh ŏ́c bốn yỗn cũai ki tê.”
29 Sirvam-te povos, e nações se encurvem a ti; sê senhor de teus irmãos, e os filhos da tua mãe se encurvem a ti; malditos sejam os que te amaldiçoarem, e benditos sejam os que te abençoarem.
30 Moâm I-sac câu yỗn Yacốp, chơ Yacốp loŏh tễ I-sac; ngkíq Ê-sau, ai án mbỡiq chu tễ pupán.
30 E aconteceu que, acabando Isaque de abençoar a Jacó, apenas Jacó acabava de sair da face de Isaque, seu pai, veio Esaú, seu irmão, da sua caça.
31 Án táq cha crơng sana yỗn ễm, chơ án dững pỡ mpoaq án, cớp atỡng mpoaq án neq: “Mpoaq ơi! Mới yuor tacu cha sâiq charán cứq con chuaq bữn! Chơ mpoaq câu yỗn cứq con bữn ŏ́c bốn máh con clúng dốq bữn.”
31 E fez também ele um guisado saboroso, e trouxe-o a seu pai, e disse a seu pai: Levanta-te, meu pai, e come da caça de teu filho, para que me abençoe a tua alma.
32 Ma I-sac blớh án neq: “Mới la noau?”
32 E disse-lhe Isaque, seu pai: Quem és tu? E ele disse: Eu sou teu filho, o teu primogênito, Esaú.
33 Toâq I-sac sâng ngkíq, tỗ chác án cỡt cangcoaih nheq, cớp án blớh neq: “Khân ngkíq, noau ca pỡq pupán charán, chơ aloŏh yỗn cứq mpoaq cha tễ adớh? Cứq khoiq cha moâm, cớp khoiq câu moâm chơ yỗn án bữn ŏ́c bốn máh con clúng dốq bữn. Ranáq ki khoiq moâm nheq chơ; án ki toâp lứq bữn roap ŏ́c bốn ki.”
33 Então, estremeceu Isaque de um estremecimento muito grande e disse: Quem, pois, é aquele que apanhou a caça e ma trouxe? Eu comi de tudo, antes que tu viesses, e abençoei-o; também será bendito.
34 Tữ Ê-sau sâng santoiq mpoaq án pai ngkíq, án u‑ỗi casang lứq, cớp sễq mpoaq án neq: “Mpoaq ơi! Sễq mpoaq câu ŏ́c bốn yỗn cứq con tê.”
34 Esaú, ouvindo as palavras de seu pai, bradou com grande e mui amargo brado e disse a seu pai: Abençoa-me também a mim, meu pai.
35 Ma mpoaq án ta‑ỡi neq: “A‑ễm mới toâq phếq cứq, cớp tuoiq ĩt chơ ŏ́c bốn mới.”
35 E ele disse: Veio o teu irmão com sutileza e tomou a tua bênção.
36 Ê-sau pai ễn neq: “Pĩeiq chơ noau dŏq ramứh án la Yacốp; yuaq bar trỗ tâng nâi chơ án phếq cứq. Án khoiq cheng ĩt chớc cứq, ca con clúng dốq bữn. Ma sanua, án ĩt ễn ŏ́c bốn mpoaq yoc ễ yỗn cứq.”
36 Então, disse ele: Não foi o seu nome justamente chamado Jacó? Por isso, que já duas vezes me enganou: a minha primogenitura me tomou e eis que agora me tomou a minha bênção. E disse mais: Não reservaste, pois, para mim bênção alguma?
37 I-sac ta‑ỡi án neq: “Cứq khoiq yỗn a‑ễm mới cỡt ncháu mới, dếh cứq yỗn nheq máh sễm ai án táq ranáq yỗn án. Cứq yỗn án bữn saro cớp blŏ́ng chong tễ palâi nho sa‑ữi. Sanua ntrớu ễn cứq mpoaq têq táq yỗn mới?”
37 Então, respondeu Isaque e disse a Esaú: Eis que o tenho posto por senhor sobre ti, e todos os seus irmãos lhe tenho dado por servos; e de trigo e de mosto o tenho fortalecido; que te farei, pois, agora a ti, meu filho?
38 Ma Ê-sau sễq tễ mpoaq án neq: “Mpoaq ơi! Mới bữn ống máh ki toâp tỡ ŏ́c bốn? Sễq mpoaq pai ŏ́c bốn yỗn cứq con nứng.”
38 E disse Esaú a seu pai: Tens uma só bênção, meu pai? Abençoa-me também a mim, meu pai. E levantou Esaú a sua voz e chorou.
39 Ngkíq I-sac, mpoaq án ta‑ỡi án neq: “Nỡ‑ra ntốq mới ỡt la ŏ́q cutễq thớm, tỡ têq amia saro sa‑ữi, cớp ŏ́q dỡq latac hỡ.
39 Então, respondeu Isaque, seu pai, e disse-lhe: Eis que a tua habitação será longe das gorduras da terra e sem orvalho dos céus.
40 Ma mới bữn tamoong na dau, cớp mới táq ranáq yỗn a‑ễm mới, yỗn toau mới têq pũot aloŏh chíq raluang tễ tacong mới ca Yacốp cluang.”
40 E pela tua espada viverás e ao teu irmão servirás. Acontecerá, porém, que, quando te libertares, então, sacudirás o seu jugo do teu pescoço.
41 Ngkíq, Ê-sau sâng ũan lứq Yacốp, cỗ tian mpoaq án khoiq câu yỗn Yacốp bữn ŏ́c bốn máh con clúng dốq bữn. Án chanchớm neq: “Tangái tanúh mpoaq cuchĩt cheq ễ toâq; moâm ki cứq ễ cachĩt chíq Yacốp.”
41 E aborreceu Esaú a Jacó por causa daquela bênção, com que seu pai o tinha abençoado; e Esaú disse no seu coração: Chegar-se-ão os dias de luto de meu pai; então, matarei a Jacó, meu irmão.
42 Ma tữ Rê-be-ca dáng Ê-sau con clúng án chanchớm ngkíq, án arô Yacốp con ralŏ́h án, cớp atỡng neq: “Nâi! Ê-sau ai mới, chanchớm ễ cachĩt chíq mới.
42 E foram denunciadas a Rebeca estas palavras de Esaú, seu filho mais velho; e ela enviou, e chamou a Jacó, seu filho menor, e disse-lhe: Eis que Esaú, teu irmão, se consola a teu respeito, propondo-se matar-te.
43 Con ơi! Cóq mới táq ĩn parnai cứq mpiq atỡng. Cóq mới lúh chíq pỡ dống Laban, cũq mới ca ỡt pỡ ntốq Haran.
43 Agora, pois, meu filho, ouve a minha voz: levanta-te e acolhe-te a Labão, meu irmão, em Harã;
44 Ỡt cớp án yỗn toau ai mới tỡ bữn ũan mới noâng.
44 e mora com ele alguns dias, até que passe o furor de teu irmão,
45 Toâq án tỡ bữn sanhữ noâng ranáq mới khoiq táq, ki cứq mpiq ớn cũai pỡq atỡng yỗn mới chu loah. Cứq tỡ ễq anhia bar náq ma pứt muoi tangái.”
45 até que se desvie de ti a ira de teu irmão, e se esqueça do que lhe fizeste. Então, enviarei e te farei vir de lá. Por que seria eu desfilhada também de vós ambos num mesmo dia?
46 Rê-be-ca pai cớp I-sac neq: “Cứq sâng panguang tháng Ê-sau ĩt mansễm tễ tỗp Hêt táq lacuoi. Khân Yacốp ễn ĩt cũai tễ tỗp Hêt táq lacuoi, ki cứq tỡ rơi tamoong mŏ.”
46 E disse Rebeca a Isaque: Enfadada estou da minha vida, por causa das filhas de Hete; se Jacó tomar mulher das filhas de Hete, como estas são das filhas desta terra, para que me será a vida?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.